Back to Languages

Javanese - Chapter 16 - An-Nahl

Translation by Unknown — Permalink

Verse 1 — Surah An-Nahl 16:1

Parentahing Allah wis rawuh; mulane, iku aja sira padha ang- gege. Mahasuci Panjenengane sarta Mahaluhur, adoh saka apa kang padha disakuthokake

Verse 2 — Surah An-Nahl 16:2

Panjenengane anurunake para malaikat angemban timbalan saka dhawuh-E, marang sapa-sapa kawula-Ne, kang dadi kaparenging karsa-Ne, pangandikane: Ape- pelinga, yen ora ana sesembahan kajaba Ingsun, mulane di ngati-ati marang Ingsun

Verse 3 — Surah An-Nahl 16:3

Panjenengane wus anitahake langit-langit lan bumi kalawan yakti, mahaluhur Panjenengane adoh saka apa kang padha di- sakuthokake

Verse 4 — Surah An-Nahl 16:4

Panjenengane wus anitahake manusa saka banyu wijining urip, A lah satemah dheweke iku dadi tukang madoni kang ngeblak

Verse 5 — Surah An-Nahl 16:5

Apa dene rajakaya, iku Panje- nengane anggone anitahake, tu- mrap marang sira; ing kono sira oleh sandhangan anget sarta pirang-pirang paedah apa dene ana kang sira pangan

Verse 6 — Surah An-Nahl 16:6

Lan ing kono sira oleh kase- nengan nalikane padha sira giring sarta nalikane sira uculake

Verse 7 — Surah An-Nahl 16:7

Apa dene anggawakake gaga- wanira kang abot marang nagara- nagara, kang ora bisa sira padha tumeka mrono kajaba kalawan rekasaning jiwa; sayekti Pange- ranira iku Mahawelas, Mahaasih

Verse 8 — Surah An-Nahl 16:8

Lan maneh jaran, bighal sarta kuldi, supaya iku dadi tungga- nganira sarta minangka rerenggan; apa dene Panjenengane anitahake barang kang sira padha ora weruh

Verse 9 — Surah An-Nahl 16:9

Lan anuduhake dalan bener iku ana ing Allah , sarta iku ana kang mlenceng; lan lamun Panjenengane angarsak- na, amasthi Panjenengane anuntun ing sira kabeh

Verse 10 — Surah An-Nahl 16:10

Panjenengane iku kang anu- runake banyu saka ing mendhung tumrap marang sira; iku ana sing dadi omben-omben lan ana sing kanggo wit-witan, ing kono sira padha angon

Verse 11 — Surah An-Nahl 16:11

Kalawan iku Panjenengane anukulake tanem-tuwuh kanggo marang sira sarta zaitun lan kurma- kurma tuwin anggur-anggur apa dene sarupaning wowohan; sayek- ti, ing kono iku temen ana tandha tumrap wong kang padha mikir- mikir

Verse 12 — Surah An-Nahl 16:12

Lan Panjenengane wus anda- dekake wengi lan raina sarta srengenge tuwin rembulan alaladi marang sira, apa dene lintang- lintang iku anggone laladi kalawan parentah-E; sayekti ing kono iku temen ana tandha-tandha tumrap wong kang padha angangen-angen

Verse 13 — Surah An-Nahl 16:13

Apa dene sabarang ules maneka-warna kang Dianakake ing bumi tumrap marang sira; sayekti ing kono iku temen ana tandha tumrap wong kang padha angalap eling

Verse 14 — Surah An-Nahl 16:14

Lan Panjenengane iku kang andadekake sagara alaladi, supaya sira padha mangana daging anya- ran saka ing kono sarta padha angetokna papaes kang padha sira anggo saka ing kono, lan sira andeleng prau anyigar ing kono, apa dene supaya sira padha angupaya lubering papa- ring-E tuwin supaya sira padha atur panuwun

Verse 15 — Surah An-Nahl 16:15

Lan Panjenengane andekek gunung gedhe-gedhe ing bumi, supaya iki ora oyag kalawan sira, apa dene kali-kali lan dalan-dalan supaya sira padha bener ing laku

Verse 16 — Surah An-Nahl 16:16

Tuwin tenger-tenger; sarta kalawan lintang-lintang dheweke padha oleh dadalan bener

Verse 17 — Surah An-Nahl 16:17

Lah apa Kang anitahake iku padha karo kang ora nitahake? Lah apa ta sira padha ora ngangen- angen

Verse 18 — Surah An-Nahl 16:18

Lan manawa sira amilanga nugrahaning Allah, iku ora bakal sira bisa nacahake; sayekti Allah iku temen Aparamarta, Mahaasih

Verse 19 — Surah An-Nahl 16:19

Lan Allah iku angudaneni apa kang padha sira singidake lan apa kang padha sira blakake

Verse 20 — Surah An-Nahl 16:20

Lan apa kang padha diuwuh, saliyane Allah, iku ora nitahake apa-apa, malah padha dititahake

Verse 21 — Surah An-Nahl 16:21

mati, ora urip, sarta padha ora weruh kapan ang- gone bakal padha tinangekake

Verse 22 — Surah An-Nahl 16:22

Pangeranira iku Pangeran Kang Mahatunggal; lah para kang padha ora angestu ing akhirat, iku atine padha katambuhan sarta padha gumedhe

Verse 23 — Surah An-Nahl 16:23

Ora kena ora, sayekti Allah iku angudaneni apa kang padha siningidake sarta apa kang dieblak; sayekti Panjenengane ora remen marang para gumedhe

Verse 24 — Surah An-Nahl 16:24

Lan nalikane padha dicala- thoni: Wus anurunake apa Pange- ranira? Padha calathu: dongenge para wong kuna

Verse 25 — Surah An-Nahl 16:25

Supaya ing dina kiyamat padha nyangga sasanggane kabeh; mangkono maneh sabageaning sasanggane para kang padha kasa- sarake kalawan tanpa kawruh; o, sayekti ala apa sasanggane

Verse 26 — Surah An-Nahl 16:26

Para ing sadurunge dheweke temen wus padha angragum pae- kan, ananging Allah angrubuhake yayasane saka ing tatalese; tumuli payone, saka ing sadhuwure, ani- bani dheweke, sarta siksane tume- ka marang dheweke saka pang- gonan kang ora dikira-kirakake

Verse 27 — Surah An-Nahl 16:27

Tumuli ing dina kiyamat Pan- jenengane angasorake dheweke sarta angandika: Endi sekuthon Ingsun, kang padha dadi karanane sira padha mungsuhi? Para kang padha sinungan kawruh acalathu: Sayekti, ing dina iki asor lan ala tumiba marang para kafir

Verse 28 — Surah An-Nahl 16:28

Para kang padha digawe mati dening para malaikat, padha atin- dak dudu marang awake dhewe. Tumuli padha angaturake suma- rah: Kawula boten nate ang- lampahi awon. O, lah, sayekti Allah iku angudaneni marang apa kang padha sira lakoni

Verse 29 — Surah An-Nahl 16:29

Mulane padha malebua kori- korining naraka, padha manggon ing kono; lah temen ala padunu- ngane para gumedhe iku

Verse 30 — Surah An-Nahl 16:30

Lan dipangandikakake marang para kang padha prayitna : Pangeranira wus andhawuh- ake apa? Padha calathu: Kasaenan. Para kang padha agawe becik ana ing donya iki oleh kabecikan, lan temen, padunungan ing akhirat iku luwih becik; lan temen pinunjul banget padunungane para kang padha prayitna

Verse 31 — Surah An-Nahl 16:31

Patamanan kalanggengan, dhe- weke bakal padha malebu mrono, kali-kaline padha mili ing jerone; ana ing kono bakal padha oleh apa kang dikarepake. Kaya mangkono iku pangganjare Allah marang para kang padha prayitna

Verse 32 — Surah An-Nahl 16:32

Para kang padha digawe mati dening para malaikat ing dalem kahanan becik, padha calathu: Rahayu tumibaa ing sira, padha malebua patamanan, amarga saka apa kang wus padha sira lakoni

Verse 33 — Surah An-Nahl 16:33

Dheweke padha ora angen- teni apa-apa kajaba bakal tekane para malaikat marang dheweke utawa bakal tekane parentahe Pangeranira. Kaya mangkono iku wus dilakoni para ing sadurunge dheweke; lan Allah iku ora anganiya dheweke, ana- nging dheweke kang wus padha anganiaya awake dhewe

Verse 34 — Surah An-Nahl 16:34

Banjur ala saka panggawe-panggawene ange- nani dheweke sarta apa kang padha diguguyu anglimputi dheweke

Verse 35 — Surah An-Nahl 16:35

Lan para kang padha anyaku- thokake acalathu: lamun ta Allah angarsakna, ora bakal aku padha ngawulanana sawiji-wiji saliyane Panjenengane, aku, mangkono maneh bapak-bapakku, sarta ora bakal aku padha angla- rangana sawiji-wiji tanpa Panjenengane. Para ing sadurunge dheweke iya anglakoni kaya mangkono. Mulane apa ta pipikulane para utusan iku kajaba anekakake ayahan kang terang

Verse 36 — Surah An-Nahl 16:36

Lan temen, ing siji-sijining umat Ingsun wus anjumenengake sawijining utusan, calathune:a Padha angawulanana Allah sarta angedohana setan. Banjur dheweke ana kang oleh tuntunaning Allah lan ana kang sasar tumiba marang dheweke; mulane padha lalakua ana ing bumi; lah padha delengen, kapriye kawusanane para wong kang padha anggorohake

Verse 37 — Surah An-Nahl 16:37

Lamun sira angudi kumudu dheweke padha oleha pituduh, lah sayekti Allah iku ora aparing pituduh sapa-sapa kang anasarake , sarta dheweke ora bakal padha oleh pitulung

Verse 38 — Surah An-Nahl 16:38

Lan dheweke padha sumpah kalawan asarana keras-kerasing sumpahe: Ora bakal Allah anangekake sapa sing wis mati. O, la, iya, ! iku sawijining janji, tetep atas Panje- nengane, nyata temenan, ananging akeh-akehe manusa padha ora weruh

Verse 39 — Surah An-Nahl 16:39

Supaya Panjenengane ane- rangake marang dheweke, kang ing kono dheweke padha sulaya, sarta supaya para kang padha kafir padha weruh, manawa awake iku padha wong goroh

Verse 40 — Surah An-Nahl 16:40

Sabda-Ningsun marang sawi- ji-wiji, kalane Ingsun angarsakake iku, iku cukup mung yen Ingsun sabdakake: Anaa, banjur ana

Verse 41 — Surah An-Nahl 16:41

Lan para kang padha ngili karana Allah ing sawise kinaniaya, temen bakal Ingsun paringi padu- nungan kang becik ana ing donya, sarta pituwase ing akhirat temen luwih gedhe: yen ta padha we- ruha

Verse 42 — Surah An-Nahl 16:42

Para kang padha sabar sarta marang Pangerane padha sumarah

Verse 43 — Surah An-Nahl 16:43

Lan Ingsun ora angutus ing sadurungira, kajaba para wong lanang, kang padha Ingsun wedhari sabda – mulane padha takona para pandhereking Pepeling, manawa sira padha ora weruh –

Verse 44 — Surah An-Nahl 16:44

Kalawan bukti-bukti kang terang sarta layang-layang;a lan Ingsun anurunake Pepeling marang sira, supaya sira anerangake marang para manusa apa kang katurunake marang dheweke lan supaya dheweke padha mikir- mikira

Verse 45 — Surah An-Nahl 16:45

Lah apa ta para kang padha angragum paekan ala padha rumasa santosa, yen Allah bakal angasorake dheweke ing bumi, utawa yen siksa bakal anekani dheweke saka ngendi-endi kang dheweke ora anggraita

Verse 46 — Surah An-Nahl 16:46

Utawa Panjenengane amatra- pi dheweke sajrone padha lulu- ngan; lah ora bakal dheweke padha bisa oncat

Verse 47 — Surah An-Nahl 16:47

Utawa Panjenengane ama- trapi dheweke kalawan nandhang kalonglongan saka sathithik; awit sayekti Pangeranira iku temen Welas, Mahaasih

Verse 48 — Surah An-Nahl 16:48

Apa ta padha ora andeleng marang samubarang kang wus katitahake dening Allah? Ayang- ayange padha ngalih saka tengen lan kiwa, sumungkem marang Allah, kang mangka dheweke padha banget asore

Verse 49 — Surah An-Nahl 16:49

Lan marang Allah anggone sumungkem samubarang ing langit-langit lan samubarang ing bumi kayata gegremet, lan para malaikat, lan padha ora gumedhe

Verse 50 — Surah An-Nahl 16:50

Padha wedi ing Pangerane Ingkang-Mahaluhur sarta padha anglakoni apa kang kaparentah- ake.a

Verse 51 — Surah An-Nahl 16:51

Lan Allah wus angandika: Aja padha angalap sesembahan loro, Panjenengane iku mung Sesembahan sawiji; mulane mung marang Ingsun kudune wedinira

Verse 52 — Surah An-Nahl 16:52

Lan samubarang ing langit- langit lan bumi iku kagungan-E, apa dene pambangun turut kang tetep iku konjuk Panjenengane; lah apa ta sira mrayitnani saliyane Allah

Verse 53 — Surah An-Nahl 16:53

Lan sabarang nugraha kang ing sira, lah iku saka ing Allah, sabanjure, samangsa rekasa angenani sira, lah marang Panjenengane panyuwunira pitu- lung

Verse 54 — Surah An-Nahl 16:54

Sabanjure, samangsa Panje- nengane wus ambirat rekasa iku saka ing sira, lah ing kono sira kang sapantha padha anjejeri sekuthon ing Pangerane

Verse 55 — Surah An-Nahl 16:55

Supaya dheweke padha anga- firi marang barang paparing-Ing- sun ing dheweke; lah padha sira seneng-senenga, amarga sira bakal enggal padha weruh

Verse 56 — Surah An-Nahl 16:56

Lan dheweke padha amisung- sungake saperangane paparing- Ingsun ing dheweke marang barang kang dheweke padha ora weruh. Dhemi Allah, temen sira bakal dinangu prakara barang kang padha sira anggo gawe-gawe goroh

Verse 57 — Surah An-Nahl 16:57

Lan dheweke padha ngang- gep, manawa Allah iku kagungan putra putri-putri; Mahasuci Panje- nengane; dene tumrap awake dhewe apa kang dikapengini

Verse 58 — Surah An-Nahl 16:58

Lan nalika dheweke salah siji diwenehi pawarta bubungah anak wadon, raine peteng sarta dheweke kebak anawung bendu

Verse 59 — Surah An-Nahl 16:59

Andhelik saka wong-wong, amarga barang bubu- ngah kang diwartakake kang awujud ala iku. Apa ta iki arep dilastarekake kalawan nandhang ina, apa ta arep dipendhem ing lemah ? O, la, temen ala pancasane

Verse 60 — Surah An-Nahl 16:60

Para kang padha ora angestu ing akhirat kadunungan sifat ala, lan sifat kang linuhung iku ka- gungane Allah; lan Panjenengane iku Ingkang-Mahamulya, Ingkang- Wicaksana

Verse 61 — Surah An-Nahl 16:61

Lamun Allah iku anglebura para manusa amarga saka anggone atindak dudu, ing bumi ora bakal ana titaha siji sing Dikarsakake kari, ananging padha Diparingi sumene tumeka mangsa kang tinamtu; lah samangsa wus tumeka mangsane, ora bakal kena disume- nekake saejam sarta ora kena diajokake

Verse 62 — Surah An-Nahl 16:62

Lan dheweke padha angang- gep ing Allah apa kang awake dhewe sengit, sarta lisane padha angandhakake goroh yen dheweke bakal oleh kang becik; ora kena ora, temen, yen padha oleh bubuhan geni sarta bakal padha didhisikake

Verse 63 — Surah An-Nahl 16:63

Dhemi Allah, sayekti temen Ingsun wus angutus marang para bangsa-bangsa ing sadurungira, ananging setan amaes-maesi panggawe-panggawe- ne tumrap dheweke; mulane ing saiki si setan pangayomane, lan bakal padha oleh siksa kang nglarani

Verse 64 — Surah An-Nahl 16:64

Lan anggon-Ingsun anurun- ake Kitab marang sira, iku ora liya kajaba supaya sira anerangna marang dheweke tumrap prakara kang ing kono dheweke padha apasulayan, apa dene minangka tuntunan lan wilasa tumrap wong- wong kang padha angestu

Verse 65 — Surah An-Nahl 16:65

Lan Allah iku wus anurunake banyu saka mendhung, tumuli iku dianggo anguripake bumi sawise matine; sayekti ing kono temen ana tandha tumrap wong-wong kang padha angrungokake

Verse 66 — Surah An-Nahl 16:66

Lan sayekti, ing dalem raja- kaya, temen ana wuwulang tumrap ing sira; Ingsun aparing ngombe ing sira saka barang kang ana ing sajroning wetenge – saka ing anta- rane talethong lan getih – puwan kang resik, gumalenggeng tumrap para wong kang ngombe

Verse 67 — Surah An-Nahl 16:67

Lan saka wohing kurma lan anggur – saka ing kono sira bisa oleh sajeng sarta rijeki kang becik; sayekti, ing kono iku temen ana tandha tumrap wong-wong kang padha ngangen-angen

Verse 68 — Surah An-Nahl 16:68

Sarta Pangeranira aparing wewedhar marang tawon, sabda- Ne: Sira gawea omah ing gunung- gunung lan ing wit-witan apa dene ing yayasane

Verse 69 — Surah An-Nahl 16:69

Tumuli mamangana sira saka sarupaning wowohan, banjur lu- makua ing dadalane Pangeranira kalawan andhap asor. Saka ing wetenge metu omben-ombene rupa- rupa warnane, ing kono ana tam- bane tumrap para manusa. Sayekti ing kono iku temen ana tandha tumrap wong-wong kang para mikir

Verse 70 — Surah An-Nahl 16:70

Lan Allah iku wus anitahake sira, tumuli Panjenengane agawe patinira, lan sawenehira ana kang dibalekake marang asor-asore perangane umur, nganti ora weruh apa-apa sing maune wis weruh; sayekti Allah iku Angudaneni, Kawasa

Verse 71 — Surah An-Nahl 16:71

Lan Allah iku angluwihake sawenehira angungkuli sawenehe ing dalem prakara rijeki; ananging para kang padha diluwihake, ora amewehake rijekine ma- rang apa kang kadarbe ing tangane tengen, kang supaya dheweke ka- beh ing dalem prakara iku dadi padha; lah apa ta nugrahaning Allah dheweke padha angemohi

Verse 72 — Surah An-Nahl 16:72

Lan Allah wus anggawekake jodho sira saka ing awakira, sarta amaringi sira anak lanang lan anak wadon saka ing bojonira, apa dene angrijekeni sira arupa barang kang becik-becik; apa ta marang barang goroh banjur padha angestu sarta marang nugrahaning Allah padha angafiri

Verse 73 — Surah An-Nahl 16:73

Lan dheweke padha ngawu- lani saliyane Allah, kang babar pisan ora angawasani rijeki tumrap dheweke saka ing langit-langit lan bumi sarta ora bisa apa-apa

Verse 74 — Surah An-Nahl 16:74

Mulane aja sira padha agawe pipindhan tumrap ing Allah; sa- yekti Allah iku angudaneni lan sira iku padha ora weruh

Verse 75 — Surah An-Nahl 16:75

Allah adamel pipindhan sa- wijining kawula tukon, darbeke sawijining wong ora duwe pangawasa apa-apa, sarta sawiji- ning wong, kang Ingsun paringi rijeki saka ngarsa-Ningsun rijeki kang becik, lah iku dheweke anan- jakake kalawan sidheman sarta kalawan ngeblak; apa ta sakarone iku padha? panga- lembana kagunganing Allah! Ana- nging sing akeh-akeh dheweke padha ora weruh

Verse 76 — Surah An-Nahl 16:76

Lan Allah agawe pipindhan wong lanang loro: kang siji bisu, ora bisa apa-apa lan dheweke dadi gawening bandarane; dheweke dikongkon menyang ngendia bae, ora ngolehake becik; apa ta kena dianggep padha dheweke iku karo wong kang marentahake prakara kang ngadil sarta awake manggon ing dalan kang bener

Verse 77 — Surah An-Nahl 16:77

Lan kagunganing Allah sa- sandining langit-langit lan bumi iku; wondene prakara wayahe, iku mung prasasat kumedheping mri- pat, utawa luwih cedhak; sayekti Allah iku marang samubarang kawasa

Verse 78 — Surah An-Nahl 16:78

Lan Allah iku anglairake sira saka ing guwagarbaning para biyungira – sira ora weruh barang- barang – sarta Panjenengane mari- ngi pangrungu lan pandeleng apa dene ati marang sira, supaya sira padha atur panuwun

Verse 79 — Surah An-Nahl 16:79

Apa padha ora andeleng ma- rang manuk kang katetep ana ing tengahing awang-awang? Iku ora ana kang bisa nahan kajaba Allah; sayekti, ing kono iku ana tandha- tandha tumrap wong kang padha angestu

Verse 80 — Surah An-Nahl 16:80

Lan Allah wus andadekake omah-omahira minangka padunu- ngan tumrap ing sira sarta andadekake walulanging raja-kaya minangka omah tumrap ing sira, kang entheng gawan-gawanane ing dina lunganira lan ing dina lere- nira, apa dene wulune lan wulune lembut sarta rambute minangka re- rengganing omah tuwin pasadhi- yan sawatara mangsa

Verse 81 — Surah An-Nahl 16:81

Lan Allah wus andadek- ake apa kang wus Katitahake minangka pangeyuban tumrap ing sira sarta wus andadekake gunung-gunung minangka pa- ngungsen tumrap ing sira, apa dene wus aparing sasandhangan marang sira minangka pangreksanira saka ing panas lan maneh anggon- anggon minangka pangreksanira perang- ira; kaya mangkono anggone Panjenengane anyampurnakake nugrahane marang sira, supaya sira padha sumaraha

Verse 82 — Surah An-Nahl 16:82

Nanging manawa dheweke padha mlengos, lah sasangganira iku mung anekakake kalawan terang

Verse 83 — Surah An-Nahl 16:83

Dheweke padha meruhi nu- grahaning Allah, iku dheweke tumuli anyelaki, lan sing akeh padha ora atur panuwun

Verse 84 — Surah An-Nahl 16:84

Lan ing dinane Ingsun anju- menengake sawijining saksi saka siji-sijining umat banjur ora ana idin diparingake marang para kang padha kafir sarta ora padha rinilan nyuwun nugraha

Verse 85 — Surah An-Nahl 16:85

Lan nalikane para kang padha atindak dudu andeleng siksa, lah ora bakal dienthengake tumrap dheweke lan ora bakal padha pinaringan sumene

Verse 86 — Surah An-Nahl 16:86

Lan nalikane para kang padha anyakuthokake padha andeleng sesembahan-sakuthone, padha ca- lathu: Pangeran kawula, punika para sesembahan-sekuthon kawula, ingkang sami kawula sebut-sebut sanesipun Tuwan. Ananging iku bakal padha aweh wangsulan marang dheweke: Sayekti kowe iku padha wong goroh

Verse 87 — Surah An-Nahl 16:87

Lan ing dina iku dheweke bakal padha angunjukake sumarah marang Allah; lan barang gawe-gawene adate, padha sirna saka ing dheweke

Verse 88 — Surah An-Nahl 16:88

Para kang padha kafir sarta padha sumimpang saka dadalaning Allah, iku Ingsun bakal amuwuhi siksa ing siksane, amarga saka anggone wus padha agawe wisuna

Verse 89 — Surah An-Nahl 16:89

Lan ing dinane Ingsun bakal angadegake sawijining saksi ing dalem siji-sijining umat tumrap marang umat iku, saka ing awake dhewe, sarta anekakake sira minangka saksi tumrap marang iki – lan Ingsun wus anurunake Kitab marang sira, anerangake gamblang ing samuba- rang, apa dene minangka tuntunan sarta wilasa tuwin warta bubungah tumrap para sing padha sumarah

Verse 90 — Surah An-Nahl 16:90

Sayekti Allah aparentah ing tindak adil sarta agawe becik tuwin weweh ing krabat, apa dene anyegah ing laku nistha lan tindak dudu sarta pambalela; Pan- jenengane amituturi sira supaya sira padha eling

Verse 91 — Surah An-Nahl 16:91

Lan padha nuhonana janji- ning Allah samangsa sira janji sarta aja padha angudhari sumpah sawise iku dikukuhake, lan temen sira wus anjumenengake Allah minangka tanggungan ingatase sira; sayekti Allah angudaneni apa panggawenira

Verse 92 — Surah An-Nahl 16:92

Lan aja sira dadi kaya wong wadon kang angudhari benange ing sawise dadi kukuh, padha bodhol. Sira padha angalap supatanira minangka sarananing palacidra ing antaranira, amarga umat luwih akeh cacahe tinimbang umat . Asarana iku Allah mung anyoba sira; lan temen, ing dina kiyamat Panjenengane bakal anerangake marang sira barang kang ing kono sira padha sulaya

Verse 93 — Surah An-Nahl 16:93

Lan lamun Allah angarsakna amasthi Panjenengane andadekake sira dadi umat sawiji, ananging Panjenengane anasarake sapa sing dadi karsa-Ne sarta nuntun sapa sing dadi karsa-Ne; lan sayekti sira bakal padha dinangu prakara saba- rang kang padha sira lakoni

Verse 94 — Surah An-Nahl 16:94

Lan aja sira padha angalap supatanira minangka sarananing palacidra ing antaranira, mundhak dalamakan keplesed sawise ku- kuhe sarta sira angrasakake alane, amarga saka anggonira padha su- mimpang saka dadalaning Allah, apa dene siksa gedhe bakal bageanira

Verse 95 — Surah An-Nahl 16:95

Lan aja sira padha anampani pangaji sathithik ijole janjining Allah; sayekti barang kang ana ing Allah iku luwih becik tumrap ing sira, lamun sira padha weruha

Verse 96 — Surah An-Nahl 16:96

Apa kang ana ing sira iku bisa entek lan apa kang ana ing Allah iku lestari; lan sayekti temen Ingsun bakal aparing pituwase para kang padha sabar karana banget becike apa kang wus padha dilakoni

Verse 97 — Surah An-Nahl 16:97

Sapa sing nglakoni becik, apa wong lanang apa wong wadon sarta dheweke iku wong angestu, amasthi temen dheweke bakal Ingsun dadekake urip kalawan urip kang becik, sarta temen bakal padha Ingsun paringi pituwase karana banget becike apa kang wus padha dilakoni

Verse 98 — Surah An-Nahl 16:98

Mulane samangsa sira maca Quran lah nyuwuna ngayom ing Allah saka setan kang kabendon

Verse 99 — Surah An-Nahl 16:99

Sayekti, dheweke iku ora kadunungan wisesa marang para kang padha angestu sarta padha kumandel marang Pangerane

Verse 100 — Surah An-Nahl 16:100

Wewenange mung marang para kang padha amawongmitra dheweke sarta para kang padha anyakuthokake Panjenengane ing liyane

Verse 101 — Surah An-Nahl 16:101

Lan samangsa Ingsun anya- lini timbalan kalawan timbalan – lan Allah iku luwih wikan marang apa kang Diturunake – dheweke padha cala- thu: Kowe iku mung tukang gawe gogorohan bae. O, akeh-akehe dheweke padha ora weruh

Verse 102 — Surah An-Nahl 16:102

Calathua: Ruh Suci wus anurunake iku saka Pangeranira kalawan yakti, supaya aneguhake para kang padha angestu, sarta minangka tuntunan tuwin warta bubungah tumrap para sing padha sumarah

Verse 103 — Surah An-Nahl 16:103

Lan sayekti temen Ingsun angudaneni, manawa dheweke pa- dha calathu: Sing mulang dheweke mung uwong bae. Basane wong kang tinarka iku kasar, mangka iki basa Arab kang gamblang

Verse 104 — Surah An-Nahl 16:104

Sayekti, para kang padha ora angestu ing timbalan-tim- balaning Allah, iku Allah ora bakal nuntun lan bakal padha oleh siksa kang nglarani

Verse 105 — Surah An-Nahl 16:105

Mung para kang padha ora angestu ing timbalan-timbalaning Allah kang agawe-gawe goroh, lan dheweke iku padha wong goroh

Verse 106 — Surah An-Nahl 16:106

Sapa sing kafir ing Allah sawise iman, dudu kang pineksa kang sarta atine anteng karana iman, ananging wong kang ame- ngani dhadha ing kakafiran lah iki kang padha katiban be- bendu saka ing Allah, sarta bakal oleh siksa kang gedhe

Verse 107 — Surah An-Nahl 16:107

Mangkono iku amarga saka anggone padha dhemen kauripan donya angungkuli akhirat, sarta amarga Allah iku ora anuntun wong kang padha kafir

Verse 108 — Surah An-Nahl 16:108

Iki para kang padha wus diecap dening Allah ati-atine lan pangrungune sarta pandeleng- pandelenge, lan iki wong kang padha lena

Verse 109 — Surah An-Nahl 16:109

Wis ora kena ora, ana ing akhirat dheweke iku wong kang padha kapitunan

Verse 110 — Surah An-Nahl 16:110

Tumuli, sayekti Pangeranira – tumrap para kang padha ngili ing sawise padha kinuya-kuya, banjur padha nyrem- peng A sarta padha tahan – sayekti, Pangeranira, ing sawise iku, temen Aparamarta, Mahaasih

Verse 111 — Surah An-Nahl 16:111

dina, kang ing kono siji-sijining jiwa bakal maju ambelani atur tumrap awake dhewe, lan siji- sijining jiwa tampa pituwas ganep apa kang wis padha dilakoni, sarta dheweke ora bakal padha dianiaya

Verse 112 — Surah An-Nahl 16:112

Lan Allah agawe pipindhan sawijining kutha kang raharja, tentrem, kang rijekine muwah- muwuh teka mrono saka ngendi- endi panggonan; ananging iku ora atur panuwun marang nugrahaning Allah; mulane Allah angicipake iku ing luwe lan wedi kang abanget, amarga saka barang kang wus padha ditindakake

Verse 113 — Surah An-Nahl 16:113

Lan sayekti, temen sawiji- ning Utusan, unusan saka dheweke, ananging iku dheweke padha anggorohake, mulane siksa tumiba marang dheweke, sajrone padha atindak dudu

Verse 114 — Surah An-Nahl 16:114

Mulane padha mangana rejeki paparinge Allah marang sira, kang dikenakake, kang becik, sarta padha atura panuwun marang nugrahaning Allah, manawa sira padha ngawulani Panjenengane

Verse 115 — Surah An-Nahl 16:115

Panjenengane mung angla- rangi bathang tumrape sira, lan getih sarta daging celeng apa dene sabarang kang kalawan anyebut saliyane Allaha, ananging sapa sing kepeped, ora karana kapengin, lan ora angliwati wates,b lah sayekti Allah iku Aparamarta, Mahaasih

Verse 116 — Surah An-Nahl 16:116

Lan aja padha anyalathok- ake goroh karana sapangucape lisanira, : Iki kena lan iki ora kena, pamrihe padha agawe-gawe goroh tumrap Allah; sayekti, para kang padha agawe- gawe goroh tumrap marang Allah, ora bakal begja

Verse 117 — Surah An-Nahl 16:117

Kabungahan sathithik, lan dheweke bakal oleh siksa kang nglarani

Verse 118 — Surah An-Nahl 16:118

Lan tumrap para kang padha Yahudi Ingsun anglarangi apa kang wus Ingsun caritakake marang sira ing biyena, lan Ingsun ora anganiaya dheweke, ananging dheweke kang padha anganiaya awake dhewe

Verse 119 — Surah An-Nahl 16:119

Banjure, sayekti Pangeran- ira – tumrap para kang padha ang- lakoni ala marga saka ora ngerti- , ing sawise iku banjur tobat sarta ambecikake lakune – sayekti Pangeranira, ing sawise iku, temen Aparamarta, Mahaasih

Verse 120 — Surah An-Nahl 16:120

Sayekti, Ibrahim iku sawiji- ning panutan, ambangun turut ing Allah, tulus, sarta dudu ewone para kang-manembah-pangeran akeh

Verse 121 — Surah An-Nahl 16:121

Weruh ing panarima marang nugraha-Ne; Panjenengane wus amething dheweke sarta nuntun dheweke marang dalan kang bener

Verse 122 — Surah An-Nahl 16:122

Lan Ingsun wus aparing becik marang dheweke ana ing donya, sarta sayekti, ana ing akhi- rat, dheweke temen ewone para wong becik

Verse 123 — Surah An-Nahl 16:123

Banjur Ingsun aparing we- wedhar marang sira, angandika: Mituruta agamane Ibrahim, wong kang tulus, lan dudu ewone para manembah-pangeran akeh

Verse 124 — Surah An-Nahl 16:124

Sabbat iku dianakake mung tumrap para kang padha sulaya ing dalem prakara iku; lan sayekti, Pangeranira, ing dina kiyamat, temen bakal amancasi antarane dheweke, tumrap prakara kang ing kono dheweke padha sulaya

Verse 125 — Surah An-Nahl 16:125

Angajaka marang dadala- ning Pangeranira kalawan kawi- caksanan sarta pitutur becik apa dene papadon karo dheweke kalawan laku kang luwih becik; sayekti Pangeranira iku luwih ngudaneni marang sapa kang sasar saka ing dadalan-E, sarta Panjene- ngane luwih ngudaneni marang wong kang padha miturut ing dalan bener

Verse 126 — Surah An-Nahl 16:126

Lan manawa genti gilirira, lah sira amalesa kalawan satim- bange, apa kang ditandukake ma- rang sira; ananging manawa sira sabar, temen iku luwih becik tumrap para kang padha sabar

Verse 127 — Surah An-Nahl 16:127

Lan di sabar, sarta sabarira iku ora liya kajaba kalawan Allah, tuwin aja sira susah prakara dheweke, apa dene aja sira judheg ing ati saka ing anggone padha ngrancang paekan

Verse 128 — Surah An-Nahl 16:128

Sayekti, Allah iku anyartani para kang padha prayitna sarta para kang padha agawe becik