Verse 1 — Surah Al-Anam 6:1
Kabeh pangalembana iku kagunganing Allah, kang wus anitahake langit-langit lan bumi, sarta wus andadekake pepeteng lan papadhang; ewadene para kang padha kafir padha agawe sisiha- ning Pangerane
Verse 2 — Surah Al-Anam 6:2
Panjenengane iku kang ani- tahake sira saka ing lemah, tumuli amutus sawijinng wawangen, lan munggguhing Panjenengane ana wawangen kang tinamtu; ewadene sira padha madoni
Verse 3 — Surah Al-Anam 6:3
Lan Panjenengane iku Allah ing langit-langit lan ing bumi; Panjenengane anguningani page- dhongan--nira sarta gume- lar-ira, apa dene anguningani apa kang padha sira lakoni
Verse 4 — Surah Al-Anam 6:4
Lan ora kena ora, yen ana timbalan tumeka marang dheweke tunggale timbalan-timbalaning Pa- ngerane, masthi iku padha diple- ngosi
Verse 5 — Surah Al-Anam 6:5
Dadi temen padha anggoroh- ake ing yakti nalikane anekani dheweke, mulane yakti kang padha diguguyu iku bakal padha anyoroti dheweke
Verse 6 — Surah Al-Anam 6:6
Apa ta ora padha mawas, wis sapira kehe para bangsa ing sadurunge, kang wus Ingsun sirnakake, kang maune Ingsun tetepake ana ing bumi, kaya enggon Ingsun ora anetepake ing sira, sarta Ingsun angutus men- dhung angesokake udan marang dheweke, lan Ingsun andadekake kali-kali kang padha mili ing sangisore; banjur dheweke padha Ingsun sirnakake amarga saka kaluputane, sarta ing sawise dhe- weke Ingsun anuwuhake bangsa liya
Verse 7 — Surah Al-Anam 6:7
Lan saumpama Ingsun anu- runake marang sira tulis ing kertas, dheweke banjur anggrayang iku kalawan tangan-tangane, amasthi para kang padha kafir padha aca- lathu: Iki ora liya kajaba kamayan kang cetha
Verse 8 — Surah Al-Anam 6:8
Sarta padha calathu: Yagene ora ana malaikat kang katurunake marang dheweke? Lan saupama Ingsun anurunake malaikat, amas- thi prakara iki wis kaputus, banjur dheweke ora bakal padha di- sumenekake
Verse 9 — Surah Al-Anam 6:9
Lan saupama sing Ingsun dadekake dheweke iku malaikat, masthi dheweke iya Ingsun dadekake wong, sarta mas- thi Ingsun gawe peteng tumrap dheweke kaya anggone padha peteng
Verse 10 — Surah Al-Anam 6:10
Lan yekti temen para utusan ing sadurungira padha diguguyu, ananging apa kang padha di- guguyu, anglimputi dheweke sing padha angguguyu
Verse 11 — Surah Al-Anam 6:11
Calathua: Padha lalakua ana ing bumi, tumuli padha sira delenga, kapriye wasanane para kang padha anggorohake
Verse 12 — Surah Al-Anam 6:12
Calathua: Sapa ta sing andar- beni sabarang ing langit-langit lan bumi? Sira tutura: Kagungane Allah; Panjenengane wus amasthi ing Sarira-Ne wilasa; yekti temen Panjenengane bakal angimpun sira ing dina kiyamat – tanpa ana semange prakara iki. para kang padha nunakake jiwane, lah iku padha ora angestu
Verse 13 — Surah Al-Anam 6:13
Lan kagungan-E sabarang kang manggon ing wengi lan raina; lan Panjenengane iku Ingkang- Miyarsa, Ingkang-Angudaneni
Verse 14 — Surah Al-Anam 6:14
Calathua: Apa aku iki anga- lap pangayoman saliyane Allah, Kang-Anitahake langit-langit lan bumi, sarta Panjenengane Angi- ngoni, ora diingoni. Calathua: Aku kadhawuhan dadia wiwitane wong sing sumarah, lan poma sira aja padha dadi golongane para sing manembah Pangeran akeh
Verse 15 — Surah Al-Anam 6:15
Calathua: Sayekti aku wedi siksa ing dina kang agung, mana- wa aku andagaa marang Pangeran- ku
Verse 16 — Surah Al-Anam 6:16
Sapa sing ing dina iku diluputake saka ing iku, lah temen sihing Allah marang dheweke; lan iki pakolih kang tetela
Verse 17 — Surah Al-Anam 6:17
Lan manawa Allah ang- grayang sira asarana sangsara, lah iku ora ana kang bisa ambirat, kajaba Panjenengane, lan manawa Panjenengane amatedhani becik, lah Panjenengane iku marang samubarang kawasa
Verse 18 — Surah Al-Anam 6:18
Lan Panjenengane iku Ing- kang-Mahawisesa angungkuli para kawula-Ne; lan Panjenengane iku Ingkang-Wicaksana, Ingkang- Waspada
Verse 19 — Surah Al-Anam 6:19
Calathua: Apa ta barang kang luwih gedhe pasaksine? Calathua: Allah iku saksi antarane aku karo sira; lan diwedharake marang aku Quran iki, supaya iki dakanggo memelingi sira lan sapa-sapa kang katekan. Apa ta sira iku temen padha anekseni yen ana sesem- bahan liyane, kanthine Allah. Calathua: aku ora nekseni. Calathua: Panjenengane iku se- sembahan kang mung Sawiji, lan sayekti aku lebaran saka barang kang padha sira sakuthokake
Verse 20 — Surah Al-Anam 6:20
Para kang padha Ingsun paringi Kitab padha weruh marang dheweke kaya weruhe marang anak-anake; para kang padha mitunani jiwane dhewe, iku ora padha angestu
Verse 21 — Surah Al-Anam 6:21
Lan sapa ta kang luwih atin- dak dudu tinimbang wong kang agawe doracara tumrap marang Allah utawa anggorohake timbalan-timbalan-E; sayekti wong kang atindak dudu iku ora bakal padha begja
Verse 22 — Surah Al-Anam 6:22
Lan ing dinane Ingsun angimpun dheweke kabeh, tumuli Ingsun bakal ngandika marang para kang padha anjejeri sisihan : Endi para kanthinira kang padha sira kandhakake iku
Verse 23 — Surah Al-Anam 6:23
Tumuli ora ana pawadane kajaba anggone padha ngucap: Dhemi Allah, Pangeran kawula, kawula punika sanes tiyang ing- kang sami manembah pangeran kathah
Verse 24 — Surah Al-Anam 6:24
Delengen, kapriye anggone padha anggorohi jiwane dhewe, lan barang bawa anggite dhewe padha sirna saka dheweke
Verse 25 — Surah Al-Anam 6:25
Lan dheweke, sawenehe ana kang angrungokake marang sira, lan Ingsun andekeki aling-aling ing atine, supaya iku dheweke padha ora mangerti, sarta tin- dhih-abot ana ing kuping-kupinge; lan sanajan weruha sa-dhengah pratandha, iku iya padha ora anges- tu; nganti manawa dheweke ane- kani sira, mung arep amadoni sira; para kang padha kafir padha cala- thu: iki ora liya kajaba dongenge para wong kuna
Verse 26 — Surah Al-Anam 6:26
Lan dheweke padha menging sarta dheweke dhewe angedohi iku, lan ora liya kajaba padha angrusak jiwane dhewe lan ora padha rumasa
Verse 27 — Surah Al-Anam 6:27
Lan yen ta sira weruha nali- kane dheweke padha diendheg ing sangareping geni, tumuli padha calathu: O, mbok aku iki dibalek- ake, lan ora bakal aku anggorohake timbalan-timbalane Pangeranku sarta aku bakal padha dadi golo- ngane para angestu
Verse 28 — Surah Al-Anam 6:28
O, balik dadi kawedhar tumrap dheweke apa kang padha kasingidake dhek biyen lan yen ta padha dibalekna, masthi padha bakal padha ambaleni apa kang padha kalarangan, lan sayekti dheweke iku temen padha wong goroh
Verse 29 — Surah Al-Anam 6:29
Lan dheweke pada calathu: ora ana kajaba kauripanku ing donya iki lan ora bakal aku padha ditangekake
Verse 30 — Surah Al-Anam 6:30
Lan yen ta sira weruha nalikane dheweke padha diendheg ing ngarsaning Pangerane. Panje- nengane bakal angandika: Apa ta iki dudu yakti? Bakal padha mun- juk: inggih dhemi Pangeran kawu- la. Panjenengane bakal angandika: Lah padha angrasakna siksa iku, dening anggonira padha angafiri
Verse 31 — Surah Al-Anam 6:31
Temen padha wong kapitu- nan para kang padha anggorohake marang sapatemoning Allah; nganti nalikane wayahe wis teka kalawan ngeget, padha acalathu: Dhuh, cilaka awakku, dening anggonku anglirwakake marang iku! Lan dheweke bakal padha anggendhong sasanggane ana ing gegere; lah ala temen apa kang padha disangga iku
Verse 32 — Surah Al-Anam 6:32
Lan kauripan donya iku ora liya kajaba dodolanan sarta kabu- ngahan kang nglalekake; lan padu- nungan akhirat iku luwih becik tumrape para kang padha bekti; apa ta sira padha ora mangerti
Verse 33 — Surah Al-Anam 6:33
Temen Ingsun angudaneni, manawa apa pangucape yekti anusahake sira, ananging temen dheweke ora padha anggorohake sira, ananging para wong kang atindak dudu iku padha maido marang timbalan-timbalaning Allah
Verse 34 — Surah Al-Anam 6:34
Lan sayekti para utusan ing sadurungira temen padha digo- rohake, ananging padha sabar marang anggone padha digorohake sarta dikuya-kuya, nganti rawuhe pitulung-Ingsun marang dheweke; lan ora ana kang angowahi marang sabdaning Allah; lan temen- temen wus tumeka marang sira satengah saka pawarta prakara para utusan
Verse 35 — Surah Al-Anam 6:35
Lan manawa anggone padha anulak iku abot ingatase sira, lah manawa sira bisa mamrih trowo- ngan ing bumi, utawa andha ing langit, dadi sira bisa anekakake tandha marang dheweke – lan manawa Allah angarsakake, amas- thi Panjenengane angimpun dhe- weke kabeh dumunung ing pitu- duh; mulane aja sira padha dadi ewone wong bodho-bodho
Verse 36 — Surah Al-Anam 6:36
Mung para kang padha angrungokake, kang nampa; dene para wong mati, Allah bakal na- ngekake, tumuli bakal padha di- balekake marang Panjenengane
Verse 37 — Surah Al-Anam 6:37
Lan dheweke padha calathu: Yagene ora ana tandha saka Pangerane kang diturunake marang dheweke? Tutura: Sayekti Allah iku Kawasa anurunake tandha, ananging dheweke iku sing akeh padha ora weruh
Verse 38 — Surah Al-Anam 6:38
Lan ora liya gegremet ing bumi, lan manuk kang miber kalawan suwiwine loro iku kajaba umat papadhanira; ora ana apa-apa kang Ingsun lirwakake ing jerone kitab, tumuli bakal padha diimpun marang Pangerane
Verse 39 — Surah Al-Anam 6:39
Wondene para kang padha anggorohake marang timbalan- timbalan Ingsun, iku padha budheg lan bisu ana ing sajroning pepeteng kang lilimengan; sapa sing dikar- sakake dening Allah, disasarake,a lan sapa sing dikarsakake, didamel ngambah ing dadalan kang bener
Verse 40 — Surah Al-Anam 6:40
Calathua: Mara aku kandha- nana, manawa siksaning Allah tumeka marang sira utawa wayahe anekani sira, apa sira bakal padha anguwuh saliyane Allah, manawa sira iku padha wong temen
Verse 41 — Surah Al-Anam 6:41
Balik marang Panjenengane panguwuhira, banjur Panjenengane bakal ambirat apa kang padha sira suwun , manawa Panjene- ngane kapareng sarta sira bakal padha lali marang apa kang padha sira dadekake sisihan
Verse 42 — Surah Al-Anam 6:42
Lan yekti temen Ingsun wus angutus marang para umat ing sadurungira, tumuli padha Ingsun tibani sangsara lan kasusahan, supaya padha adhe- dhepe
Verse 43 — Surah Al-Anam 6:43
Lah, yagene nalika pidana- Ningsun anekani dheweke ora padha adhedhepe? Lan malah padha atos atine sarta setan amamaesi tumrap dheweke apa kang wus padha dilakoni
Verse 44 — Surah Al-Anam 6:44
Ananging bareng dheweke padha anglirwakake apa kang wus dipepelingake, Ingsun ambukakake dheweke lawang-lawange samu- barang, nganti, nalikane padha abungah-bungah dening apa kang wus kaparingake, Ingsun patrapi kalawan ngeget; lah, mara, ing kono padha putung pangarep- arepe
Verse 45 — Surah Al-Anam 6:45
Banjur wong kang padha atindak dudu oyode dikethok; lan sakehing pangalembana iku kagu- ngane Allah, Pangeraning ngalam kabeh. A
Verse 46 — Surah Al-Anam 6:46
Calathua: Apa ta sira wis padha animbang-nimbang, saum- pama Allah amundhut pangrungu- nira, lan pandelengira sarta ange- cap marang ati-atinira, iku sapa pangeran saliyane Allah kang bisa aweh marang sira? Delengen, kapriye enggon-Ingsun angambal- ambali tandha yekti; ewadene dheweke padha mlengos
Verse 47 — Surah Al-Anam 6:47
Calathua: Apa ta sira wis padha nimbang-nimbang, saupama siksaning Allah anekani sira kala- wan ngeget utawa kalawan nge- blak, sapa ta kang dirusak kajaba wong kang padha atindak dudu
Verse 48 — Surah Al-Anam 6:48
Lan ora liya Ingsun angutus para utusan iku kajaba minangka juru-aweh warta bungah sarta minangka juru-pepeling; mulane, sapa sing angestu lan alaku becik, iya ora bakal kataman wedi sarta ora bakal padha susah
Verse 49 — Surah Al-Anam 6:49
Wondene para kang padha anggorohake marang timbalan- timbalan-Ingsun, siksa bakal ange- nani dheweke amarga anggone padha murang yekti
Verse 50 — Surah Al-Anam 6:50
Calathua: Aku ora kandha marang sira: aku andarbeni kasugi- haning Allah; lan aku ora weruh barang kang ora katon; lan aku ora kandha marang sira, yen aku iki sawijining malaikat; ora liya aku iki kajaba miturut apa kang kawedharake marang aku. Cala- thua: Apa padha ta wong kang wuta karo wong kang andeleng? Apa ta sira ora padha mikir
Verse 51 — Surah Al-Anam 6:51
Lan sira apepelinga nganggo iki marang para kang padha wedi, manawa dheweke bakal padha diimpun marang Pangerane – ora bakal padha duwe pangreksa saliyane Allah sarta ora pantara – supaya padha bektia
Verse 52 — Surah Al-Anam 6:52
Lan aja sira nundhung para kang padha anguwuh Pangerane ing wajah esuk lan sore mung mamrih karenaning Panjenengane; sira ora kepokoh sathithik-thithika marang petungane lan marang pa- tunganira dheweke iya padha ora kepokoh sathithik-thithika, mulane padha sira tundhung, sira bakal padha dadi golongane para kang padha atindak dudu
Verse 53 — Surah Al-Anam 6:53
Lan kaya mangkono anggon- Ingsun anyoba sawenehe dening liyane, dimen padha ngucap: Apa iki wong-wong panungggalane golonganku, kang wus kapari- ngan kanugrahan dening Allah? Apa Allah iku ora luwih udani marang para kang padha weruh ing panarima
Verse 54 — Surah Al-Anam 6:54
Lan kalane para kang padha angestu marang timbalan-timba- lan-Ingsun teka marang sira, lah calathonana: Rahayu tumibaa ing sira, Pangeran wus anggaris wilasa tumrap marang Sarira-Ne, yaiku, sira sapa sing atindak ala amarga saka ora weruhe, sawise iku tumuli tobat sarta alaku becik, lah Panje- nengane iku Aparamarta, Maha- asih
Verse 55 — Surah Al-Anam 6:55
Lan kaya mangkono Ingsun amijang-mijangake timbalan-tim- balan, lan supaya dadi cetha dadalane para kang padha dosa iku
Verse 56 — Surah Al-Anam 6:56
Calathua: Sayekti aku iki dilarangi alaladi marang kang padha sira uwuh saliyane Allah. Calathua: Aku ora manut hawa- nafsunira, amarga yen mangkono, temen aku iki sasar sarta ora kagolong wong kang padha oleh tuntunan
Verse 57 — Surah Al-Anam 6:57
Calathua: Sayekti aku iki angemban tandha yekti cetha saka Pangeranku lan iku kowe padha anggorohake; ora ana ing aku apa kang padha kogege; pancasane iku mung ana ing Allah piyambak; Panjenengane anyariyosake yekti sarta Panjenengane iku becik- becike para juru-mancasi
Verse 58 — Surah Al-Anam 6:58
Calathua: Yen ta apa kang padha kogege iku anaa ing aku, amasthi prakara antarane aku lan kowe iku wis kapupus; lan Allah iku luwih angudaneni marang para atindak dudu
Verse 59 — Surah Al-Anam 6:59
Lan ana ing Panjenengane gedhonging barang kang ora katon iku – ora ana nyumurupi kajaba Panjenengane; lan Panjene- ngane iku angudaneni apa kang ana ing daratan lan sagara; lan ora ana godhong runtuh, kajaba Pan- jenengane angudaneni, mangkono maneh ora ana wiji ing sajrone petenging bumi, apa dene ora ana barang sing ijo utawa garing, kajaba ing sajroning kitab kang cetha
Verse 60 — Surah Al-Anam 6:60
Lan Panjenengane iku Kang mundhut jiwanira ing wengi sarta Panjenengane angudaneni apa kang padha sira pakolih ing raina; tumuli Panjene- ngane anangekake sira ana ing kono, supaya pinutus wawangen kang wus tinamtu; tumuli marang Panjenengane balinira; banjur Pan- jenengane amartani sira sabarang kang wus padha sira lakoni
Verse 61 — Surah Al-Anam 6:61
Lan Panjenengane iku Ing- kang-Mahawisesa, sadhuwuring kawula-Ne, lan Panjenengane angutus para juru-rumeksa marang sira; nganti, samangsane pati ane- kani salah sawijinira, para utusan- Ingsun agawe patine, sarta ora padha ora pepeka
Verse 62 — Surah Al-Anam 6:62
Tumuli padha dibalekaken marang Allah, Gustine, Ingkang- Mahayekti; o, dieling, kaasta ing Panjenengane pancasan iku, lan Panjenengane iku kang abanget gelise ing panimbang
Verse 63 — Surah Al-Anam 6:63
Calathua: Sapa ta kang anglu- warake sira saka ing babayaning dharatan lan sagara, sira padha anguwuh ing Panjenengane , kalawan adhe- dhepe, lan kalawan sesidheman: Manawa Panjenengane angluwa- rake aku saiki, sayekti aku iki padha dadi golongane para kang padha weruh ing panarima
Verse 64 — Surah Al-Anam 6:64
Calathua: Allah kang anglu- warake sira saka ing kono lan saka ing sarupaning kasusahan, ana- nging tumuli sira anjejerake sisi- han
Verse 65 — Surah Al-Anam 6:65
Calathua: Panjenengane iku kawasa yen ta angirimna siksa marang sira saka ing sadhuwurira utawa saka sangisore sikilira, uta- wa amrih bingungira panthan-panthan sarta sawenehira digawe angrasakake panyikarane saweneh liyane. Delengen, kapriye anggon-Ingsun angambal-ambali timbalan-timbalan, supaya dhe- weke padha mangerti
Verse 66 — Surah Al-Anam 6:66
Lan iku golonganira anggorohake, mangka iku yekti temenan. Calathua: Aku iki ora kepokoh rumeksa marang sira
Verse 67 — Surah Al-Anam 6:67
Sawarnaning weca iku ana semayaning mangsane lan sira bakal padha weruh
Verse 68 — Surah Al-Anam 6:68
Lan samangsane sira ande- leng para kang padha anggunem ala ing timbalan-timbalan-Ingsun, iku sira angedohana, nganti dhe- weke padha anggunem rembug liyane;a dene manawa sira di- lalekake dening setan, lah sawise eling aja sira lulungguhan karo wong kang padha atindak dudu
Verse 69 — Surah Al-Anam 6:69
Lan wohing iku ora pisan bakal angenani para kang padha bekti, ananging mung pepeling, manawa- manawane bakal padha bekti
Verse 70 — Surah Al-Anam 6:70
Lan togna bae para kang padha anganggep dodolanan lan lalahanan marang agamane, lan kang padha kacinthung dening kauripan donya, lan sira angeling- na kalawan iku, supaya aja ana jiwa sawiji kang kasrah marang karusakan dening pakolehe panggawene dhewe; kajabane Allah, dheweke ora ana panjagane, mangkono uga pantarane, lan ma- nawa dheweke angaturna sadhe- ngah tebusan, iku ora bakal tinompa; iki para kang bakal padha kasrah marang karusakan dening pakolehe panggawene dhewe; dheweke bakal padha oleh omben- omben arupa banyu umob sarta siksa kang anglarani, amar- ga saka anggone padha angafiri
Verse 71 — Surah Al-Anam 6:71
Calathua : Apa ta aku kumu- du anguwuh liyane Allah, barang kang ora makolehi marang aku lan ora mitunani marang aku, lan dibalik marang tungkakku ing sawise Allah anun- tun aku, kaya dene wong kang kobeng ing bumi amarga ditibak- ake dening para setan? Dheweke duwe mitra, kang padha angajak- ajak dheweke marang dadalan bener, : Tekaa marang aku kene. Calathua: Sayekti, tuntu- naning Allah iku tuntunan , lan aku padha didhawuhi supaya padha sumarah marang Pangeraning kabeh ngalam
Verse 72 — Surah Al-Anam 6:72
Lan supaya kowe padha anjumenengake salat sarta bekti marang Panjenengane; lan Panje- nengane iku kang – marang Panje- nengane anggonira bakal padha diimpun
Verse 73 — Surah Al-Anam 6:73
Lan Panjenengane iku kang anitahake langit-langit lan bumi kalawan yekti; lan ing dina Panje- nengane ngandika: Anaa, banjur ana
Verse 74 — Surah Al-Anam 6:74
Pangandika-Ne iku yekti, lan kagungan-E karaton iku ing dinane cengkorongan padha tiniyup; Ingkang-Anguningani sing ora katon lan sing katon; lan Panjene- ngane iku Ingkang-Wicaksana, Ingkang-Waspada
Verse 75 — Surah Al-Anam 6:75
Lan nalikane Ibrahim calathu marang tutuwane, Azar: Punapa sampeyan angalap brahala minang- ka sesembahan? Saestu kula anyu- rupi sampeyan dalah golongan sampeyan punika sami dumunung ing sasar ingkang tetela
Verse 76 — Surah Al-Anam 6:76
Lan kaya mangkono Ingsun anuduhi Ibrahim karatoning langit- langit lan bumi lan supaya dheweke dadi golongane wong kang padha yakin
Verse 77 — Surah Al-Anam 6:77
Mulane, bareng wengi ang- limputi dheweke, dheweke ande- leng lintang sawiji. Acalathu: Apa iki Pangeranku? Ananging bareng surup, acalathu: Aku ora tresna marang barang sing nganggo surup
Verse 78 — Surah Al-Anam 6:78
Mulane, bareng andeleng rembulan andadari, acalathu: Apa iki Pangeranku? Ananging bareng surup, acalathu: Yen ta Pange- ranku ora nuntun aku, sayekti aku iki dadi golongane wong kang padha sasar
Verse 79 — Surah Al-Anam 6:79
Mulane, bareng andeleng srengenge mlethek, acalathu: Apa iki Pangeranku? Ananging, bareng surup, acalathu: E, kaumku, sayek- ti aku iki lebaran saka kang koanggep sisihane
Verse 80 — Surah Al-Anam 6:80
Sayekti aku iki angadhepake adhepku marang kang andadekake langit-langit lan bumi, kalawan legawa, lan ora pisan aku iki golongane para kang manembah Pangeran akeh
Verse 81 — Surah Al-Anam 6:81
Kaume padha amadoni dhe- weke. Dheweke acalathu: Apa ta kowe padha amadoni aku ing bab Allah? Lan temen Panjenengane wus anuntun aku, sarta ora pisan aku wedi marang apa kang koanggep sisihane Panjenengane, kajaba manawa ana kaparenge Pangeranku; Pangeranku Ngelmu- Ne amaratani samubarang; lah apa ta kowe ora padha ngangen-angen
Verse 82 — Surah Al-Anam 6:82
Kapriye olehku wedi marang apa kang koanggep sisihane , ing mangka kowe padha ora wedi anjejerake sisihan ing Allah barang kang Panjene- ngane ora anurunake wewenang iku marang kowe; lah papanthan loro iku sing endi sing luwih andarbeni wenang ing karaharjan, manawa kowe padha weruh
Verse 83 — Surah Al-Anam 6:83
Para kang padha angestu sarta padha ora nyampuri anggone angestu iku kalawan tindak dudu, iku bakal padha oleh karaharjan tuwin dheweke iku wong kang padha oleh pituduh
Verse 84 — Surah Al-Anam 6:84
Lan iki bukti-Ningsun kang Ingsun paringake marang Ibrahim nglindhihake kaume; Ingsun angunggahake drajad ma- rang sapa kapareng-Ingsun; sayekti Pangeranira iku Wicaksana, Udani
Verse 85 — Surah Al-Anam 6:85
Lan Ingsun aparing marang dheweke Ishaq lan Ya’qub; siji- sijine padha Ingsun paringi pituduh, sarta Nuh Ingsun paringi pituduh ing sadurunge, apa dene sawenehing tedhake, Dawud lan Sulaiman lan ‘Ayyub lan Yusuf sarta Musa tuwin Harun; lan kaya mangkono Ingsun angganjar para kang agawe becik ing liyan
Verse 86 — Surah Al-Anam 6:86
Lan Zakariya sarta Yahya tuwin ‘Isa lan Ilyas; siji-sijine pada ewone para wong tulus
Verse 87 — Surah Al-Anam 6:87
Lan ‘Ismail sarta Ilyasa’ tuwin Yunus sarta Luth; lan siji- sijine padha Ingsun luwihake utama angungkuli ngalam kabeh
Verse 88 — Surah Al-Anam 6:88
Lan sapa antaraning para bapak-bapake sarta para tedhak turune tuwin sadulur-sadulure, lan Ingsun wus milih dheweke sarta anuntun dheweke marang dalan kang bener
Verse 89 — Surah Al-Anam 6:89
Iki tuntunaning Allah, di- agem nuntun kawula-Ne sapa kang dadi kapareng-E, lan manawa dheweke anjejerake sisihan , sayekti tumrap dheweke bakal tanpa guna apa kang wus padha dilakoni
Verse 90 — Surah Al-Anam 6:90
Iki para kang wus padha Ing- sun paringi Kitab lan pancasan tuwin weca; mulane manawa iki padha angafiri marang iku lah temen iku wus Ingsun pasrahake kaum kang dudu wong kafir marang iku
Verse 91 — Surah Al-Anam 6:91
Iki para kang padha katuntun dening Allah, mulane sira nuruta tuntunane. Calathua: Aku ora anja- luk pituas marang sira ingatase prakara iki; iki ora liya kajaba pepeling tumrap wong ngalam kabeh
Verse 92 — Surah Al-Anam 6:92
Lan dheweke padha ora ang- regani Allah kalawan rega-Ne sa- nyatane nalikane padha angucap ora pisan Allah andhawuhake apa- apa marang manusa. Calathua: Sa- pa kang andhawuhake Kitab kang kaampil Musa, sawijining papa- dhang lan tuntunan tumrap para manusa, kang padha sira dadekake tulis kang abosah-basih, sira katonake lan kang akeh padha sira umpetake? lan sira padha diweruhake barang kang sira padha ora weruh, sira apa dene bapak-bapakira. Sira tutura: Allah; banjur padha sira togna bae ang- gone padha mainan ing dalem omonge lalahanan
Verse 93 — Surah Al-Anam 6:93
Lan iki Kitab kang Ingsun turunake, kang binarkahan, dumu- nung ambenerake kang ana ing sangarepea lan supaya sira apepe- linga ibuning praja lan sapa ing sakiwa tengene; lan para kang padha angestu ing akhirat pada angestu marang iku sarta marang salate padha tuhu- tuhu rumeksa
Verse 94 — Surah Al-Anam 6:94
Lan sapa kang luwih atindak dudu tinimbang kang agawe-gawe goroh marang Allah, utawa aca- lathu: Sabda kawedharake marang aku; Ing mangka ora ana sabda apa-apa kang kawedharake marang dheweke, lan sapa sing calathu: Aku bisa anurunake papadhane apa kang katurunake dening Allah? Lan yen ta sira weruha nalikane para kang atindak dudu ana sajrone sakarating pati sarta para malaikat padha angulurake tangane: Padha wetokna jiwanira. Ing dina iki sira bakal winales siksa kang anginak- ake, amarga saka anggonira pada calathu amitunani Allah kang dudu benere lan saka anggon- ira padha gumedhe marang tim- balan-timbalan-E
Verse 95 — Surah Al-Anam 6:95
Lan sayekti temen sira padha tumeka marang Ingsun ijen, kaya anggon-Ingsun anitahake sira saka- wit, lan apa kang wus Ingsun paringake marang sira padha sira tinggal ana ing saburining geger- ira, lan Ingsun ora mirsani para pantaranira anyartani sira, kang padha sira sengguh, yen dheweke iku para sisihane tu- mrape sira; yekti temen wis pedhot antarane sira, sarta wis sirna saka ing sira apa kang padha sira sengguh mau
Verse 96 — Surah Al-Anam 6:96
Sayekti Allah adamel male- theke wiji lan isi kurma; Panjene- ngane angetokake barang urip saka barang mati sarta Panjenengane iku kang angetokake barang mati saka barang urip; yaiku Allah! lah kapriye margane anggonira padha kebalik
Verse 97 — Surah Al-Anam 6:97
Panjenengane malethekake bangun-esuk sarta andadekake we- ngi minangka palereman apa dene srengenge lan rembulan minangka petungan; iki tatanane Ingkang- Minulya, Ingkang-Angudaneni
Verse 98 — Surah Al-Anam 6:98
Lan Panjenengane iku kang andadekake lintang-lintang tumrap marang sira, supaya sira padha ka- tuntun nurut dalan kang bener ana ing pepetenging dharatan lan sa- gara; temen Ingsun wus amijang- mijangake timbalan-timbalan-Ing- sun tumrap wong kang padha weruh
Verse 99 — Surah Al-Anam 6:99
Lan Panjenengane iku kang wus anuwuhake sira saka ing jiwa sawiji, tumuli ana enggon palerenan sarta panyimpe- nan; temen Ingsun wus amijang- mijangake timbalan-timbalan tum- rap wong kang padha mangerti
Verse 100 — Surah Al-Anam 6:100
Lan Panjenengane iku kang anurunake banyu saka mendhung; tumuli iku Ingsun anggo anru- busake sarupane tanem tuwuh, tumuli saka ing kono Ingsun angetokake ijo-ijo, saka ing kono Ingsun angetokake wiji matumpa-tumpa ; lan saka ing wit kurma, saka mancunge, sarta dhodhompolan , kena diranggeh; apa dene kebon anggur lan zaitun sarta dlima kang madharupa tuwin kang ora madharupa; padha andelenga marang wohe nalikane awoh sarta matenge; sayekti ing dalem mang- kono iku temen tandha-yekti tu- mrap wong kang padha angestu
Verse 101 — Surah Al-Anam 6:101
Lan dheweke padha anda- dekake jin dadi sisihane Allah, mangka iku kabeh Allah kang anitahake, sarta dheweke padha angakokake putra lanang lan putra wadon marang Panjenengane, ka- lawan tanpa kawruh; Mahasuci Panjenengane iku lan Mahaluhur saka anggone padha anyipati
Verse 102 — Surah Al-Anam 6:102
Ingkang-Amurwani langit- langit lan bumi!a Kapriye anggone Panjenengane kagungan putra, kang mangka Panjenengane ora kagungan garwa, sarta Panjene- ngane anitahake samu- barang, apa dene Panjenengane iku Ingkang-Angudaneni ing sa- mubarang! A
Verse 103 — Surah Al-Anam 6:103
Yaiku Allah, Pangeranira, ora ana sesembahan kajaba Panje- nengane; Ingkang-Anitahake sa- mubarang; mulane padha ngabdia ing Panjenengane, sarta Panje- nengane iku Ingkang-murba ing samubarang
Verse 104 — Surah Al-Anam 6:104
Pandeleng ora bisa nyakup ing Panjenengane, lan Panjene- ngane nyakup marang sakehing pandeleng, sarta Panjenengane iku Ingkang-Angudaneni ing lembut, Ingkang-Waspada
Verse 105 — Surah Al-Anam 6:105
Temen wus teka marang sira tandha-tandha yekti saka Pa- ngeranira; mulane sapa sing gelem andeleng, lah iya makolehi marang jiwane dhewe, lan sapa sing micak, lah iya mitunani marang dheweke dhewe; lan aku iki dudu juru- ngreksa tumrap marang sira
Verse 106 — Surah Al-Anam 6:106
Lan kaya mangkono ang- gon Ingsun angambali timbalan- timbalan, lan dimen dheweke padha ngucap: Entukmu maca; lan iku supaya Ingsun anerangake marang wong kang padha weruh
Verse 107 — Surah Al-Anam 6:107
Manuta apa kang kawe- dharake marang sira saka Pangera- nira; ora ana sesembahan kajaba Panjenengane; lan sira mengoa saka wong kang padha anjejeri
Verse 108 — Surah Al-Anam 6:108
Lan yen ta Allah angar- sakna, dheweke ora bakal padha anjejeri , sarta Ingsun ora andadekake sira dadi panjaga tumrap dheweke, lan sira dudu juru-ngreksa ma- rang dheweke
Verse 109 — Surah Al-Anam 6:109
Lan aja padha nyanyamah kang padha diuwuh saliyane Allah, mundhak dheweke padha anyanya- mah Allah angliwati wates amarga saka ora ngertine. Kaya mangkono anggon-Ingsun amamaesi tumrap siji-sijining umat pangga- wene; tumuli marang Pangerane bakal enggone bali, Panjenengane banjur bakal amartani dheweke apa kang wus padha dilakoni
Verse 110 — Surah Al-Anam 6:110
Lan dheweke padha supata dhemi Allah kalawan supatane kang abanget, yen ana tandha yekti tumeka marang dheweke, iku mas- thi dheweke bakal padha angestu. Calathua: Tandha-tandha yekti iku mung ana ing ngarsaning Allah; lan apa ta kang bakal meruhake ing sira, yen samangsa iku teka, dheweke bakal padha ora angestu
Verse 111 — Surah Al-Anam 6:111
Lan Ingsun bakal amba- likake ati-atine lan pandeleng- pandelenge, kaya anggone padha ora angestu ing iku dhek sakawit lan padha Ingsun togake ing pan- daluyane kanthi padha bingung
Verse 112 — Surah Al-Anam 6:112
Lan sanajan ta Ingsun anurunna para malaikat marang dheweke lan para wong mati padha angandhanana dheweke sarta Ingsun angimpun samubarang ana ing ngarepe, ora bakal dheweke padha angestu kajaba manawa Allah angarsakake, ananging kekehane dheweke iku padha bodho
Verse 113 — Surah Al-Anam 6:113
Lan kaya mangkono, Ing- sun andadekake mungsuh tumrap saben-saben nabi setan manusa lan jin, kang saweneh abibisik ma- rang sawenehe pangucap pupu- lasan pangapus-krama, lan saupa- ma Pangeranira angarsakna, dhe- weke ora bakal padha anindakake iku, mulane sira togna bae dheweke dalah sabarang dora- carane
Verse 114 — Surah Al-Anam 6:114
Lan supaya ati-atine para kang padha ora angestu marang akhirat tumiyunga mrono sarta supaya padha kasdua marang iku apa dene dimen padha apakolih apa kang bakal pinakolih
Verse 115 — Surah Al-Anam 6:115
Lah apa ta aku dadak golek juru-mutusi saliyane Allah? Mang- ka Panjenengane iku kang anu- runake marang sira kitab kang terang-awijang; lan para kang padha Ingsun paringi kitab padha weruh yen sayektine iku katu- runake saka Pangeranira ing dalem yekti; mulane aja sira padha dadi ewone kang padha madoni
Verse 116 — Surah Al-Anam 6:116
Lan wis kalakon sabdaning Pangeranira kalawan nyata lan adil; ora ana kang bisa angowahi marang sabda-Ne, lan Panjene- ngane iku Ingkang-Miyarsa, Ing- kang-Ngudaneni
Verse 117 — Surah Al-Anam 6:117
Lan yen sira manut keh- kehane kang ana ing bumi, iku bakal padha nasarake sira saka dadalaning Allah; ora liya dhe- weke iku mung padha manut panyana, lan ora liya mung padha goroh
Verse 118 — Surah Al-Anam 6:118
Sayekti, Pangeranira – Pan- jenengane iku luwih ngudaneni sapa kang sasar saka dadalan-E, sarta Panjenengane iku luwih ngudaneni marang kang padha nurut dalan bener
Verse 119 — Surah Al-Anam 6:119
Mulane padha mangana apa kang asmaning Allah nganggo disebut ing kono, manawa sira iku wong kang angestu marang timbalan-timbalan-E
Verse 120 — Surah Al-Anam 6:120
Lan apa ta karanane, dene sira padha ora gelem mangan apa kang asmaning Allah nganggo disebut ing kono, lan temen Pan- jenengane wis amijangake ing sira apa kang Panjenengane anglarangi ingatase sira – kajaba barang kang sira kepeksa mangkono; lan sayek- ti temen akeh kang arep anasarake kalawan pepenginane kang asor, jalaran tanpa kawruh; sayek- ti, Pangeranira – Panjenengane iku luwih angudaneni marang wong kang padha anglangkahi wates
Verse 121 — Surah Al-Anam 6:121
Lan padha atinggala dosa lahir lan dosa batin; sayekti para kang padha amakolih dosa, bakal winales kalawan apa kang wis padha pinakolih
Verse 122 — Surah Al-Anam 6:122
Lan aja padha mangan barang kang ing kono asmaning Allah ora disebut, lan sayekti iku temen panerak; lan sayekti para setan iku temen padha abibisik marang para mitrane, supaya padha madonana sira; lan manawa sira ambangun turut dheweke, sayekti sira iku wong kang manembah pangeran akeh
Verse 123 — Surah Al-Anam 6:123
Apa ta wong kang maune mati banjur Ingsun uripake, lan Ingsun gawekake papadhang kanggo lumaku ing antarane para manusa, iku padha karo wong kang sanepane ana sajroning pepeteng kang lilimengan, kang dheweke tanpa bisa metu saka ing kono? Kaya mangkono iku anggone tumrape para wong kafir pinaes- paes apa kang wus padha dilakoni
Verse 124 — Surah Al-Anam 6:124
Lan kaya mangkono ing dalem siji-sijining nagara Ingsun andadekake para gedhene dadi wonge sing duraka, dimen padha agawe upaya ana ing kono; lan ora liya anggone padha agawe upaya iku kajaba tumama ing jiwane dhe- we sarta padha ora rumasa
Verse 125 — Surah Al-Anam 6:125
Lan kalane ana timbalan, tumeka ing dheweke, padha acala- thu: Aku ora bakal padha angestu nganti tumekane aku kaparingan padhane barang kang kaparingake para utusaning Allah. Allah iku luwih angudaneni ing ngendi ang- gone Panjenengane amapanake ayahan-E. Para kang padha du- raka bakal padha katiban asor ing ngarsaning Allah sarta siksa kang abanget, amarga saka anggone padha agawe upaya
Verse 126 — Surah Al-Anam 6:126
Mulane, sapa sing dikarsak- ake dening Allah bakal katuntun ing dalan kang bener, Panjenenga- ne anjembarake dhadhane marang Islam, lan sapa sing dikarsakake bakal kasasarake, Panjenengane andadekake dhadhane rupak lan sesak, kaya-kaya arep sumengkaa mandhuwur; kaya mangkono ang- gone Allah andekeki lelethek marang para kang padha ora angestu
Verse 127 — Surah Al-Anam 6:127
Lan iki dadalane Pangera- nira, kang bener; temen Ingsun wus amijang-mijangake timbalan-timbalan tumrap wong kang padha eling
Verse 128 — Surah Al-Anam 6:128
Dheweke bakal padha oleh enggon karahayon ing ngarsaning Pangerane, sarta Panjenengane iku pangayomane, amarga saka barang kang wus padha dilakoni
Verse 129 — Surah Al-Anam 6:129
Lan ing dinane Panjene- ngane angimpun dheweke kabeh; E, grombolaning Jin! temen kowe wis anjupuki keh-kehaning manusa. Lan para mitrane, saka antaraning para manusa, bakal aca- lathu: Pangeran kawula! kawula sami mamrih pakolih saweneh sawenehipun saha kawula sampun sami dumugi ing ubaya kawula ingkang sampun Tuwan ubayak- aken ing kawula. Panjenengane bakal ngandika: Geni iku pang- gonanira, bakal padha dudunung ing kono, kajaba manawa ana kaperenging karsane Allah; sayekti Pangeranira iku Wicaksana, Angudaneni
Verse 130 — Surah Al-Anam 6:130
Lan kaya mangkono ang- gon Ingsun agawe mimitrane sawenehe para wong kang atindak dudu marang sawenehe, amarga saka barang kang wus padha pinakolih
Verse 131 — Surah Al-Anam 6:131
E, grombolaning para jin lan manusa! apa ora ana utusan saka ing antaranira kang padha anekani sira, anyaritakake tim- balan-timbalan-Ingsun marang sira sarta apepeling ing sira prakara sapatemon ing dinanira iki? Bakal padha matur: “Kawula anekseni dhateng badan kawula piyambak,” sarta kauripan donya iki wus angapusi dheweke, apa dene dheweke bakal padha anek- seni marang jiwane dhewe, yen sajatine padha wong kafir
Verse 132 — Surah Al-Anam 6:132
Mangkono iku amarga Pangeranira ora bakal angrusak kutha-kutha kalawan panganiaya, kang mangka wonge padha lena
Verse 133 — Surah Al-Anam 6:133
Lan kabeh iku padha duwe drajat salaras karo apa kang padha dilakoni; lan ora pisan Pangeranira iku lena marang apa kang padha dilakoni
Verse 134 — Surah Al-Anam 6:134
Lan Pangeranira iku Ing- kang-Sugih, Ingkang-Kagungan wilasa; manawa Panjenengane ngarsakake, saged Panjenengane amecat sira lan anggentekake sapa kang dadi karsa-Ne ing sapung- kurira, kaya dene anggone Panje- nengane wus anuwuhake sira saka wijining wong liya
Verse 135 — Surah Al-Anam 6:135
Sayekti apa kang dianca- make sira, masthi kalakon lan ora pisan sira bisa ngoncati . A
Verse 136 — Surah Al-Anam 6:136
Calathua: E, bangsaku! pa- dha anglakonana ing sabisanira; dene aku iya nglakoni; lah sira bakal tumuli padha weruh, sapa sing bakal oleh wekasaning eng- gon ; sayekti ora begja para wong kang atindak dudu
Verse 137 — Surah Al-Anam 6:137
Lan dheweke padha nisi- hake sabagean kanggo Allah saka barang kang katitahake dening Panjenengane kang arupa tatandu- ran lan rajakaya, banjur padha calathu: Iki bageane Allah – mang- kono panemune – lan iki bageane kanthi-kanthiku; dene apa kang dadi bageane kanthi-kanthine lah ora tumeka marang Allah, lah apa kang dadi bageane Allah, lah iku tumeka marang kanthi-kanthine; ala barang kang padha dipancasi iku
Verse 138 — Surah Al-Anam 6:138
Lan kaya mangkono para kanthi-kanthine anggone amaes- maesi tumrap keh-kehane para manembah pangeran akeh amateni anak-anake, supaya bisa ang- rusakake dheweke sarta supaya ametengake agamane marang dhe- weke; lan manawa Allah angar- sakna, ora bakal dheweke padha nindakake iku, mulane padha sira togna bae dalah sabarang dora- carane
Verse 139 — Surah Al-Anam 6:139
Sarta padha calathu: Iki raja-kaya sarta tanduran kekeran: ora ana kena mangan iki, kajaba sapa kang dadi sarju-Ku _ mang- kono panemune _ sarta rajakaya kang dilarangi gegere, apa dene rajakaya kang ing kono ora ngang- go anyebut asmaning Allah – agawe doracara marang Panjene- ngane; Panjenengane bakal males dheweke amarga saka anggone padha adoracara
Verse 140 — Surah Al-Anam 6:140
Sarta padha acalathu: Apa kang ana ing jerone wetenge rajakaya iki mung mligi tumrap para wong-wongku lanang, lan la- rangan ing ngatase wong-wongku wadon, lan manawa metu wis mati lah ing kono dheweke kabeh padha oleh bagean; Panjenengane bakal males dheweke amarga saka ang- gone anyifati ; sayekti Panjenengane iku Wicaksana, Udani
Verse 141 — Surah Al-Anam 6:141
Temen kapitunan para kang padha mateni anake kalawan kabodhoan tanpa kawruh sarta angaramake paparinging Allah marang Allah; temen dheweke padha sasar sarta dudu wong kang padha manut dadalan kang bener
Verse 142 — Surah Al-Anam 6:142
Lan Panjenengane iku Kang anukulake kebon , kang dianjang-anjangi lan kang tanpa anjang-anjang, sarta kurma tuwin pekahing wiji, kang wohe abeda- beda, apa dene zaitun lan dalima, kang madha-rupa lan kang ora madha-rupa, padha mangana wohe kalane awoh sarta ambayara zakate apa benere ing dina pangundhuhe, sarta aja sira padha keladuk; sa- yekti Panjenengane iku ora remen marang wong kang padha keladuk
Verse 143 — Surah Al-Anam 6:143
Lan sawenehe rajakaya ana kang kadadekake kewan momotan sarta sembelehan; Padha manga- na apa paparinge Allah ing sira, sarta aja padha manut garis- garising setan; sayekti dheweke iku tumraping sira mungsuh kang tetela
Verse 144 — Surah Al-Anam 6:144
Wolu ajodhon-jodhon sing wedhus gibas loro sing wedhus kacang loro. Calathua: Apa lana- nge loro sing Dilarangi, apa wedokane loro iku, apa ta kang kinandhut ing talanakane wedokan loro iku? Aku wartanana kalawan nganggo kawruh manawa sira padha wong temen
Verse 145 — Surah Al-Anam 6:145
Lan sing unta loro, sing sapi loro. Calathua: Apa lanange loro sing Dilarangi, apa wedokane loro iku, apa ta kang kinandhut ing talanakane wedokan loro iku? Apa ta sira padha anekseni kalane Allah masiyatake iki marang sira? Lah sapa sing luwih atindak dudu saka wong kang agawe doracara ma- rang Allah, mamrih anasarake wong-wong, tanpa kawruh? Sa- yekti Allah iku ora anuntun wong kang padha atindak dudu
Verse 146 — Surah Al-Anam 6:146
Calathua: Ing sajrone apa kang kawedharake marang aku, aku ora mrangguli barang kang dilarangi tumrap wong kang ma- ngan, yen ta mangana iku, kajaba yen iku bathang, utawa getih mili, utawa daging celeng – amarga iku pancen jember – utawa yen iku panerak, saliyane Allah kang nganggo sinebut ing kono; ananging sapa sing kepeksa dening kepepet, ora saka kapengin lan ora angliwati wates, lah sayekti Pangeranira iku Aparamarta, Mahaasih
Verse 147 — Surah Al-Anam 6:147
Lan tumrape para kang pa- dha Yahudi Ingsun wus anglarangi sarupane kang mawa kuku, won- dene sapi lan wedhus Ingsun ang- larangi gajihe tumrap dheweke, kajaba kang ana ing gigire sakaro- ne, utawa jeroan utawa kang kalet karo balung; iki pidana-Ningsun marang dheweke, amarga saka anggone padha mirong, lan sayekti Ingsun iki sanyata Tuhu
Verse 148 — Surah Al-Anam 6:148
Lah manawa dheweke pa- dha anggorohake ing sira, banjur calathua: Pangeranira iku gustining wilasa kang jembar-anglimputi; lan pidana-Ne ora kena tinulak saka para wong kang duraka
Verse 149 — Surah Al-Anam 6:149
Para kang padha manembah pangeran akeh bakal padha cala- thu: Manawa Allah angarsakna, ora bakal aku padha nyakuthokna , mangkono uga bapak-bapakku; sarta ora bakal aku padha angla- rangana apa-apa ; kaya mangkono uga para wong ing sadurunge iya padha anggorohake, nganti padha ang- rasakake pidana-Ningsun. Cala- thua: apa kowe padha duwe kawruh; lah padha lahirna marang aku? Ora liya sira mung padha manut ing panyana sarta ora liya sira iku mung adoracara
Verse 150 — Surah Al-Anam 6:150
Calathua: Lah kagungane Allah bukti kang sampurna iku; mulane manawa Panjenengane angarsakake, amasthi bakal anun- tun ing sira kabeh
Verse 151 — Surah Al-Anam 6:151
Calathua: Nekakna saksi- saksinira, kang bakal padha anek- seni, manawa Allah anglarangi iki; lah manawa dheweke padha anek- seni, kowe iya aja melu dheweke anekseni; lan aja kowe manut pepenginane asor para kang padha anggorohake timbalan-Ingsun sarta para kang padha ora angestu ing akhirat tuwin padha amadhakake karo Pangerane
Verse 152 — Surah Al-Anam 6:152
Calathua: Padha mrenea, dak wacane apa kang dilarangi Pangeranira ingatase sira – yaiku aja sira padha anyaku- thokake apa-apa karo Panjenenga- ne, sarta marang wong tuwa saka- loron dibecik, lan aja sira padha amateni anak-anakira, amarga saka kamlaratan – Ingsun kang angrejekeni sira sarta marang dheweke – lan aja sira padha ace- dhak-cedhak laku nistha; apa kang lahir apa kang batin, lan aja amate- ni jiwa kang dilarangi dening Allah, kajaba benere; iki welinge Panjenengane marang sira, supaya sira padha ngerti
Verse 153 — Surah Al-Anam 6:153
Lan aja padha cedhak- cedhak bandhane bocah yatim, kajaba kalawan laku kang utama, nganti tumekane dewasa- ne; lan padha dikebak ing panaker sarta dikalawan jejeg ing panraju. Ingsun ora mardi-mardi ing jiwa, kajaba sakuwasane; lan samangsa sira calathu, lah padha sing adil, sanajan ta ing krabat, sarta padha anetepana ing janjine Allah; iki anggone meling Panje- nengane marang sira, supaya sira padha eling
Verse 154 — Surah Al-Anam 6:154
Lan , yen iki da- dalan-Ingsun, kang bener; mulane sira padha manuta iku, sarta aja padha manut ing dalan-dalan kang satemah anyimpangake ing sira saka dadalane Panjenengane; iki anggone meling Panjenengane marang sira, supaya sira padha suminggah saka ing ala
Verse 155 — Surah Al-Anam 6:155
Tumuli Ingsun amaringi Ki- tab marang Musa, minangka nyam- purnakake ma- rang kang agawe becik , sarta minangka pamijang tumrap sakehing barang apa dene minang- ka tuntunan tuwin wilasa, supaya dheweke padha angestu marang bakal sapatemoning Pangerane
Verse 156 — Surah Al-Anam 6:156
Lan iki Kitab, kang Ingsun- wedharake, kang binarkahan; mu- lane iku padha sira enuta sarta di padha bekti, supaya sira padha sinihan
Verse 157 — Surah Al-Anam 6:157
Supaya sira ora bakal padha angucap, Kitab iku mung kawe- dharake marang rong golongan ing sadurungku sarta Ingsun lena marang kang padha diwaca
Verse 158 — Surah Al-Anam 6:158
Utawa sira bakal padha ngucap: Manawa Kitab iku kawedharna marang aku, amasthi aku padha luwih oleh tuntunan tinimbang dheweke; mulane temen wus tumeka marang sira bukti kang terang saka Pangeranira sarta tuntunan tuwin wilasa. Lah sapa ta kang luwih atindak dudu tinimbang kang anggorohake timbalan-timbalaning Allah sarta amalengosi iku? Ingsun bakal amales para kang padha amalengosi timbalan-timbalan- Ingsun kalawan siksa kang ala, amarga saka anggone padha ma- lengos
Verse 159 — Surah Al-Anam 6:159
Dheweke padha ora angen- teni apa-apa, kajaba tekane para malaikat marang dheweke, utawa rawuhe Pangeranira, utawa teka- ne sawenehing tandha-tandhane Pangeranira. Ing dina bakal tekane sawenehing tandha-tandhane Pa- ngeranira, sawijining jiwa kang ing sadurunge iku ora angestu, ora bakal piandele maedahi, utawa apakoleh kabecikan amarga saka piandele. Calathua: Padha angentenana, mangkono uga aku iya angenteni
Verse 160 — Surah Al-Anam 6:160
Sayekti para kang padha amecah-mecah agamane sarta padha dadi panthan-panthan, ora pisan sira kalebu ing golongane; prakarane dheweke iku mung gu- mantung marang Allah, tumuli Panjenengane bakal amartani dhe- weke apa kang wus padha dilakoni
Verse 161 — Surah Al-Anam 6:161
Sapa kang teka kalawan ka- becikan, bakal oleh sapuluh mono, lah sapa sing teka kalawan pang- gawe ala, lah ora bakal winales kajaba satimbange, sarta ora bakal padha dianiaya
Verse 162 — Surah Al-Anam 6:162
Calathua: aku, sayekti Pangeranku wus anuntun aku marang dalan kang bener, agama kang bener, agama- ne Ibrahim, wong tulus, sarta dudu golongane para manembah pange- ran-akeh
Verse 163 — Surah Al-Anam 6:163
Calathua: Sayekti salatku, lan pangorbananku sarta uripku tuwin matiku iku kagu- ngane Allah, Pangeraning ngalam kabeh
Verse 164 — Surah Al-Anam 6:164
Tanpa kanthi Panjenengane iku; lan iki didhawuhake marang aku, lan aku wiwitane wong kang padha sumarah
Verse 165 — Surah Al-Anam 6:165
Calathua: Apa aku golek Pangeran liyane Allah? Lan Pan- jenengane iku Pangeraning samu- barang; lan siji-sijining jiwa ora amakolih kajaba tumrap dheweke dhewe, lan ora bakal wong anyongga sasangganing liyan; tumuli marang Pangera- nira enggonira bali, Panjenengane banjur bakal amartani sira barang kang ing kono sira padha apasu- layan. Lan Panjenengane iku kang wus amisuda sira dadi pamaren- tahing bumi, sarta angunggulake sawenehira apangkat-pangkat ang- ungkuli sawenehe, pamurih-E anyoba ing sira tumrap apa kang wus kaparingake ing sira; sayekti Pangeranira iku rikat ing pamales , lan sayekti Panjenengane iku temen Aparamarta, Mahaasih