Verse 1 — Surah Al-Jinn 72:1
Dhawuha, "Aku tampa dhawuhe Allah paring pirsa ana sagolongan jin padha ngrungokake anggonku dhawuhake al-Quran, Jin mau ngeram - ngeramake al-Quran marang para kancane celathune, 'Aku krungu anggone Muhammad dhawuhake al-Quran kang helok
Verse 2 — Surah Al-Jinn 72:2
al-Quran nuduhake dalan bener, aku banjur pracaya ora pisan mangro tingal marang Allah Pangeranku lan ora menyang sapa - sapa
Verse 3 — Surah Al-Jinn 72:3
Satemene Allah Pangeranku kang Maha Luhur lan Agung tanpa garwa lan ora kagungan putra
Verse 4 — Surah Al-Jinn 72:4
Satemene kancaku kang bodho ngucap kang ora patut marang Allah, ngarani kagungan putra lan garwa
Verse 5 — Surah Al-Jinn 72:5
Mahune penyanaku ora ana Jin lan manungsa celathu goroh tumrap marang Allah
Verse 6 — Surah Al-Jinn 72:6
Sarta dene saka wong - wong saka antaraning manungsa jaluk pitulungan marang para Jin lanang, kang mangkono mau muwuhi kesasar tumrap dheweke
Verse 7 — Surah Al-Jinn 72:7
Sateme dheweke (Jin) uga padha nyana kaya panyanamu, ing tembe Allah ora bakal nguripake wong siji kang wis mati
Verse 8 — Surah Al-Jinn 72:8
Jin celathu, "Aku neja munggah marang langit, ngrungokake guneme kang padha ana kono, bareng meh tekan ing kono kebak malaekat kang jaga padha gagah prakoso lan panah - panah geni
Verse 9 — Surah Al-Jinn 72:9
Sarta, dene adat sabene aku padha lungguh ing palungguhan, supaya bisa amrungu, ananing saiki sapa sing ngrungokake bakal kapethukake urub (ing geni) kang ngadhang dheweke
Verse 10 — Surah Al-Jinn 72:10
Aku ora weruh sebabe ora pareng ngrungokake guneme para malaekat mau, tumrape wong kang manggon ana bumi becik apa ala
Verse 11 — Surah Al-Jinn 72:11
Sawenehe golonganku padha wong tulus lan sawenehe ora mangkono, aku iki pepanthan kang padha seje - seje dalane
Verse 12 — Surah Al-Jinn 72:12
Panemuku, ora bisa ngoncati siksaning Allah ing bumi sarta ora bisa ngoncati Panjenengane sarana mlayu
Verse 13 — Surah Al-Jinn 72:13
Aku bareng krungu pituduhe al-Quran banjur ngandel marang Allah lan al-Quran. Sing sapa pracaya marang Allah Pangerane mesthi ora kuatir suda kabecikane lan tambah halane
Verse 14 — Surah Al-Jinn 72:14
Satemen sawenehing golonganku ana wong kang sumarah, lan sawenehing nyimpang. Sapa wonge sing sumarah iku nuju marang dalan kang bener
Verse 15 — Surah Al-Jinn 72:15
Wondene wong kang padha nyimpang padha dadi urub - urubing neraka jahannam
Verse 16 — Surah Al-Jinn 72:16
Dene menawa dheweke padha tetep ngambah dalan (bener) mesthi bakal Ingsun turunake banyu udan kang deres (rizki kang akeh)
Verse 17 — Surah Al-Jinn 72:17
Ingsun anggo nyoba marang dheweke ing dalem prakara iku lan sapa sing malengos saka eling marang Pangerane bakal dilebokake siksa kang nusahake banget
Verse 18 — Surah Al-Jinn 72:18
Lan satemene sarupaning masjid kabeh kagungane Allah, mulane anggonmu padha nyembah Allah aja dicampuri nyembah liyane
Verse 19 — Surah Al-Jinn 72:19
Lan satemene bareng kawulaning Allah (Muhammad) ngadek nyembah Allah para Jin padha rebut dujung tunggang - tinunggang nyedhak (kudo ngurokake al-Quran)
Verse 20 — Surah Al-Jinn 72:20
Dhawuhe (Muhammad), "Satemene aku mung nyembah ing Allah Pangeranku ora pisan tak wori nyembah liyane
Verse 21 — Surah Al-Jinn 72:21
Dhawuha (Muhammad), "Aku iki ora nguasani marang kowe dadi kesasar utawa begja (iku atas kersaning Allah)
Verse 22 — Surah Al-Jinn 72:22
Dhawuha, "(Menawa aku duraka ing Allah) ora ana wong sawiji kang bisa nulak siksaning Allah, lan aku ora oleh pangungsen liyane ngungsi marang Allah
Verse 23 — Surah Al-Jinn 72:23
Kuwasaku mung mratakake dhawuhe Allah marang kowe kabeh (timbalan sarta ayahane) lan sapa wonge nglirwakake Allah lan utusane sayekti bakal oleh geni neraka langgeng salawase
Verse 24 — Surah Al-Jinn 72:24
Nganti padha deleng siksa kang diancamake marang dheweke, banjur bakal padha weruh sapa sing panulunge luwih apes sarta luwih sethithik cacahe
Verse 25 — Surah Al-Jinn 72:25
Dhawuha, "Aku ora weruh siksa kang diancamake marang kowe apa wis cedhak utawa isih lawas kelakone
Verse 26 — Surah Al-Jinn 72:26
Allah iku nguningani barang kang samar kang ora diweruhi manungsa, lan ora kersa medharake barang kang samar mau marang sawijining wong
Verse 27 — Surah Al-Jinn 72:27
Kajaba rasul kang wis diparengake nyumurupi, rasul dijaga (para Malaikat) ana ing ngarep buri lan kiwa tengene
Verse 28 — Surah Al-Jinn 72:28
Supaya Allah nguningani kelawan gumelar yen para Rosul mau temen wis ngundangake dhawuhing Allah Pangerane, kaweruhhing Allah ngalimputi para Rosul kabeh lan bisa nacahake samu barang