Verse 1 — Surah Al-Alaq 96:1
(Muhammad) sira macaa kelawan asmaning Pangeranira Kang anitahake
Verse 2 — Surah Al-Alaq 96:2
Panjenengane anitahake manungsa saka getih kenthel
Verse 3 — Surah Al-Alaq 96:3
Macaa, lan Pangeranira iku Ingkang Maha Mulya
Verse 4 — Surah Al-Alaq 96:4
Kang meruhake (carane nulis) nganggo kalam
Verse 5 — Surah Al-Alaq 96:5
Kang meruhake marang manungsa, barang kang maune durung weruh
Verse 6 — Surah Al-Alaq 96:6
Nanging satemene manungsa iku kebangeten
Verse 7 — Surah Al-Alaq 96:7
Dene rumongsa awake wis cukup (ora butuh)
Verse 8 — Surah Al-Alaq 96:8
Sira iku mesthi bakal bali disowanake ana pangayunaning Allah
Verse 9 — Surah Al-Alaq 96:9
Kapriye penemunira wong kang menging
Verse 10 — Surah Al-Alaq 96:10
Sawijining abdi samongsa sholat
Verse 11 — Surah Al-Alaq 96:11
Apa sira weruh yen dheweke iku nglungguhi pituduh bener
Verse 12 — Surah Al-Alaq 96:12
Utawa ajak - ajak jaga diri (saka ala)
Verse 13 — Surah Al-Alaq 96:13
Apa sira weruh yen dheweke iku anggorohake lan mlengos
Verse 14 — Surah Al-Alaq 96:14
Apa dheweke ora weruh yen Allah iku amirsani
Verse 15 — Surah Al-Alaq 96:15
Temen menawa dheweke (Abu Jahal) Ora mareni anggone kafir ing tembe mesthi Ingsun candhak kuncunge (bathuke)
Verse 16 — Surah Al-Alaq 96:16
Kuncunge wong goroh, kuncunge wong luput
Verse 17 — Surah Al-Alaq 96:17
Yen wis mangkono mara ngundanga kanca - kancane jaluka pitulung
Verse 18 — Surah Al-Alaq 96:18
Nanging Ingsun undangake malaekat Zabaniah
Verse 19 — Surah Al-Alaq 96:19
Aja sira manut dheweke, sarta sumujuda (sholat) lan nyedhakka ing Allah kelawan sujud