Back to Languages

Malayalam - Chapter 21 - Al-Anbiya

Translation by Muhammad Karakunnu And Vanidas Elayavoor — Permalink

Verse 1 — Surah Al-Anbiya 21:1

janattin avaruṭe vicāraṇā vēḷa vaḷare aṭuttettiyirikkunnu. enniṭṭuṁ avar atēkkuṟicc tīrttuṁ aśrad'dharāṇ. atine appāṭe avagaṇikkunnavaruṁ

Verse 2 — Surah Al-Anbiya 21:2

taṅṅaḷuṭe nāthanilninn pututāyi ētu udbēādhanaṁ vannettumpēāḻuṁ avarat kēḷkkunnatutanne kaḷitamāśakaḷil muḻukunnavarāyāṇ

Verse 3 — Surah Al-Anbiya 21:3

aśrad'dhamāya manas'sēāṭeyuṁ. ā atikramikaḷ an'yēān'yaṁ iṅṅane aṭakkaṁ paṟayunnu: "iyāḷ niṅṅaḷeppēāluḷḷa oru manuṣyan mātramallē? enniṭṭuṁ niṅṅaḷentināṇ bēādhapūrvaṁ ī jālavidyayil cennuvīḻunnat?”

Verse 4 — Surah Al-Anbiya 21:4

pravācakan paṟaññu: "ākāśattuṁ bhūmiyiluṁ ārentu paṟaññāluṁ ateākkeyuṁ enṟe nāthan aṟiyunnu. avan ellāṁ kēḷkkunnavanuṁ aṟiyunnavanumāṇ.”

Verse 5 — Surah Al-Anbiya 21:5

avar paṟayunnu: "iteākke veṟuṁ peāykkināvukaḷāṇ. alla; ivanit svayaṁ keṭṭiccamaccatāṇ. iyāḷeāru kaviyāṇ. alleṅkil iyāḷ oru dr̥ṣṭāntaṁ keāṇṭuvann nam'me kāṇikkaṭṭe. pūrvapravācakanmār ceyta pēāle.”

Verse 6 — Surah Al-Anbiya 21:6

ennāl ivarkku mump nāṁ niśśēṣaṁ naśippicca oru nāṭuṁ viśvasicciṭṭilla. iniyippēāḷ ivarāṇēā viśvasikkān pēākunnat

Verse 7 — Surah Al-Anbiya 21:7

ninakku mumpuṁ manuṣyarettanneyāṇ nāṁ dūtanmārāyi niyēāgiccat. nāṁ avarkku bēādhanaṁ nalkukayāyirunnu. niṅṅaḷkkit aṟiyilleṅkil vēdakkārēāṭ cēādiccunēākkuka

Verse 8 — Surah Al-Anbiya 21:8

daivadūtanmārkku nāṁ annaṁ tinnātta śarīraṁ nalkiyiṭṭilla. avariviṭe sthiravāsikaḷumāyirunnilla

Verse 9 — Surah Al-Anbiya 21:9

pinnīṭ avarēāṭuḷḷa vāgdānaṁ nāṁ pāliccu. aṅṅane nāmavare rakṣiccu; nāṁ uddēśicca maṟṟuḷḷavareyuṁ. atiru kaṭannavare naśippikkukayuṁ ceytu

Verse 10 — Surah Al-Anbiya 21:10

niṅṅaḷkk nāṁ vēdapustakaṁ iṟakkittannirikkunnu. atil niṅṅaḷkkuḷḷa udbēādhanamuṇṭ. enniṭṭuṁ niṅṅaḷ atēkkuṟicceānnuṁ cintikkunnillē

Verse 11 — Surah Al-Anbiya 21:11

atikramattilērppeṭṭa etrayetra nāṭukaḷeyāṇ nāṁ niśśēṣaṁ naśippiccat! avarkku śēṣaṁ nāṁ maṟṟu janavibhāgaṅṅaḷe vaḷarttikkeāṇṭuvannu

Verse 12 — Surah Al-Anbiya 21:12

nam'muṭe śikṣa anubhaviccutuṭaṅṅiyappēāḷ avaratā aviṭe ninn ōṭirakṣappeṭān śramikkunnu

Verse 13 — Surah Al-Anbiya 21:13

appēāḻavarēāṭu paṟayuṁ: "ōṭēṇṭa. niṅṅaḷanubhaviccukeāṇṭirunna sukhasekaryaṅṅaḷilēkkuṁ niṅṅaḷuṭe vasatikaḷilēkkuṁ tanne tirike celluka. niṅṅaḷe cēādyaṁ ceytēkkāṁ.”

Verse 14 — Surah Al-Anbiya 21:14

avar paṟaññu: "ayyēā, nam'muṭe nāśaṁ! sanśayamilla; ñaṅṅaḷ atikramikaḷāyippēāyi.”

Verse 15 — Surah Al-Anbiya 21:15

avaruṭe ī vilāpaṁ tuṭarnnukeāṇṭēyirikkuṁ. nāmavare keāytiṭṭa vaikkēālturumppēāle ākkunvare

Verse 16 — Surah Al-Anbiya 21:16

ī ākāśavuṁ bhūmiyuṁ avaykkiṭayiluḷḷatuṁ nāṁ kuṭṭikkaḷiyāyi uṇṭākkiyatalla

Verse 17 — Surah Al-Anbiya 21:17

nāṁ oru vinēādamuṇṭākkānuddēśiccirunneṅkil nāṁ svayaṁ tanne atu ceyyumāyirunnu. ennāl nāmaṅṅane ceytiṭṭilla

Verse 18 — Surah Al-Anbiya 21:18

nāṁ satyaṅkeāṇṭ asatyatte iṭikkunnu. aṅṅane at asatyatte uṭaykkunnu. atēāṭe asatyaṁ apratyakṣamākunnu. niṅṅaḷ saṅkalpiccu paṟayunnatu kāraṇaṁ niṅṅaḷkku nāśaṁ

Verse 19 — Surah Al-Anbiya 21:19

ākāśabhūmikaḷiluḷḷa sakalatuṁ allāhuvinṟētāṇ. avanṟe aṭuttuḷḷavar avann vaḻippeṭunnatileāṭṭuṁ ahaṅkarikkunnilla. avar kṣīṇikkunnumilla

Verse 20 — Surah Al-Anbiya 21:20

iṭavēḷakaḷillāte rāvuṁ pakaluṁ avane avar vāḻttikkeāṇṭēyirikkunnu

Verse 21 — Surah Al-Anbiya 21:21

ī bhūmiyil avar saṅkalpiccuvecca daivaṅṅaḷkk mariccavare jīvippikkānāvumēā

Verse 22 — Surah Al-Anbiya 21:22

ākāśabhūmikaḷil allāhuvallātta valla daivaṅṅaḷumuṇṭāyirunnuveṅkil ava raṇṭuṁ tāṟumāṟākumāyirunnu. ikkūṭṭar paṟaññuparattunnatil ninnellāṁ etrayēā pariśud'dhanāṇ allāhu. sinhāsanattinn adhipanāṇavan

Verse 23 — Surah Al-Anbiya 21:23

avan pravarttikkunnatineppaṟṟi āruṁ cēādyan̄ceyyukayilla. ennāl uṟappāyuṁ avar cēādyaṁ ceyyappeṭuṁ

Verse 24 — Surah Al-Anbiya 21:24

atalla, avar avanekkūṭāte maṟṟu daivaṅṅaḷe svīkariccirikkayāṇēā? paṟayuka: "niṅṅaḷkkuḷḷa teḷiv keāṇṭuvarū. enṟe kūṭeyuḷḷavarkkuḷḷa udbēādhanamāṇit. enṟe mumpuḷḷavarkkuḷḷa udbēādhanavuṁ itu tanneyāyirunnu.” ennāl avarilēṟe pēruṁ satyamaṟiyunnilla. atinālavar pintiriññukaḷayukayāṇ

Verse 25 — Surah Al-Anbiya 21:25

“ñānallāte daivamilla. atināl niṅṅaḷ enikku vaḻippeṭuka” enna sandēśaṁ nalkikkeāṇṭallāte ninakku mump oru dūtaneyuṁ nāṁ ayacciṭṭilla

Verse 26 — Surah Al-Anbiya 21:26

avar paṟayunnu: "parama kāruṇikanāya daivaṁ putrane svīkariccirikkunnu.” ennāl avanetra pariśud'dhan! avar avanṟe ādaraṇīyarāya aṭimakaḷ mātramāṇ

Verse 27 — Surah Al-Anbiya 21:27

avar avane maṟikaṭannu sansārikkukayilla. avanṟe kalpanayanusariccāṇ avar pravarttikkunnat

Verse 28 — Surah Al-Anbiya 21:28

avaruṭe munniluṁ pinnilumuḷḷa sakalatuṁ avanaṟiyunnu. avaruṭe nāthan tr̥ptippeṭṭavarkku vēṇṭiyallāte ārkkumavar śupārśa ceyyukayilla. avarēā, avanēāṭuḷḷa bhayattāl naṭukkamanubhavikkunnavarāṇ

Verse 29 — Surah Al-Anbiya 21:29

avarilāreṅkiluṁ allāhuvekkūṭāte tānuṁ daivamāṇenn vādiccāl pratiphalamāyi nāmavann narakaśikṣa nalkuṁ. avvidhamāṇ nāṁ atikramikaḷkk pratiphalaṁ nalkuka

Verse 30 — Surah Al-Anbiya 21:30

ākāśaṅṅaḷuṁ bhūmiyuṁ parasparaṁ oṭṭiccērnnavayāyirunnu. enniṭṭ nāmavaye vērpeṭutti. veḷḷattilninn jīvanuḷḷa ellā vastukkaḷeyuṁ sr̥ṣṭiccu. satyaniṣēdhikaḷ iteānnuṁ kāṇunnillē? aṅṅane avar viśvasikkunnillē

Verse 31 — Surah Al-Anbiya 21:31

bhūmiyil nāṁ parvataṅṅaḷe uṟappiccunirtti. bhūmi avareyuṅkeāṇṭ ulaññupēākātirikkān. nāmatil sekaryapradavuṁ viśālavumāya vaḻikaḷuṇṭākki. avarkk nērvaḻiyaṟiyān

Verse 32 — Surah Al-Anbiya 21:32

mānatte nāṁ surakṣitamāya mēlppurayākki. enniṭṭuṁ avaratile dr̥ṣṭāntaṅṅaḷe avagaṇikkukayāṇ

Verse 33 — Surah Al-Anbiya 21:33

rāppakalukaḷ sr̥ṣṭiccat avanāṇ. sūryacandranmāre paṭaccatuṁ avantanne. avayeākkeyuṁ ōrēā sañcārapathattil cariccukeāṇṭirikkukayāṇ

Verse 34 — Surah Al-Anbiya 21:34

ninakk mump nāṁ oru manuṣyannuṁ nityata nalkiyiṭṭilla. ennirikke nī mariccennu varikil atil asādhāraṇamāyi entuṇṭ? ikkūṭṭar ennennuṁ jīviccirikkunnavarāṇēā

Verse 35 — Surah Al-Anbiya 21:35

ellā jīvikaḷuṁ maraṇaṁ rucikkukatanne ceyyuṁ. guṇadēāṣaṅṅaḷ nalki niṅṅaḷe nāṁ parīkṣiccukeāṇṭirikkukayāṇ. niṅṅaḷuṭeyeākke maṭakkaṁ nam'muṭeyaṭuttēkkāṇ

Verse 36 — Surah Al-Anbiya 21:36

ninne kāṇumpēāḷ parihasikkalallāte satyaniṣēdhikaḷkk vēṟe paṇiyeānnumilla. avar pucchattēāṭe paṟayunnu: "ivanāṇēā niṅṅaḷuṭe daivaṅṅaḷe cēādyaṁ ceyyunnavan?” ennāl, avar tanneyāṇ paramakāruṇikanāya allāhuvinṟe udbēādhanatte kaḷḷamākki taḷḷunnavar

Verse 37 — Surah Al-Anbiya 21:37

dhr̥ti kāṭṭunnavanāyāṇ manuṣyan sr̥ṣṭikkappeṭṭat. vaikāte tanne ñānenṟe dr̥ṣṭāntaṅṅaḷ niṅṅaḷkku kāṭṭittaruṁ. atināl niṅṅaḷennēāṭ dhr̥tikūṭṭēṇṭatilla

Verse 38 — Surah Al-Anbiya 21:38

avar cēādikkunnu: "niṅṅaḷuṭe ī vāgdānaṁ eppēāḻāṇ pularuka? niṅṅaḷ satyasandhareṅkil.”

Verse 39 — Surah Al-Anbiya 21:39

taṅṅaḷuṭe mukhaṅṅaḷeyuṁ mutukukaḷeyuṁ narakattīyil ninn taṭukkānāvātta, eṅṅuninnuṁ oru sahāyavuṁ kiṭṭātta avasthaye sambandhicc satyaniṣēdhikaḷ aṟiññirunneṅkil

Verse 40 — Surah Al-Anbiya 21:40

ennāl vaḷare peṭṭennāyirikkuṁ atavaril vannettuka. appēāḷ atavare amparappikkuṁ. atine taṭukkānavarkkāvilla. avarkkeāṭṭuṁ avasarannalkukayumilla

Verse 41 — Surah Al-Anbiya 21:41

ninakku mumpuṁ pala pravācakanmāruṁ ivvidhaṁ parihasikkappeṭṭiṭṭuṇṭ. enniṭṭēā, taṅṅaḷ ēteānnineppaṟṟiyāṇēā parihasiccukeāṇṭirunnat ā śikṣa parihasiccirunnavare piṭikūṭuka tanne ceytu

Verse 42 — Surah Al-Anbiya 21:42

cēādikkuka: rāvilāvaṭṭe pakalilāvaṭṭe, parama dayāluvāya allāhuvinṟe piṭuttattilninn niṅṅaḷe rakṣikkān kaḻiyunna āruṇṭ? enniṭṭuṁ avar taṅṅaḷuṭe nāthanṟe udbēādhanaṁ avagaṇiccutaḷḷukayāṇ

Verse 43 — Surah Al-Anbiya 21:43

atalla; nam'mekkūṭāte avare sanrakṣikkunna valladaivaṅṅaḷuṁ avarkkuṇṭēā? ennāl ā daivaṅṅaḷkk taṅṅaḷettanne rakṣikkānāvillennatāṇ satyaṁ. nam'muṭe sahāyaṁ avarkkeāṭṭuṁ kiṭṭukayumilla

Verse 44 — Surah Al-Anbiya 21:44

nāṁ avarkkuṁ avaruṭe pitākkaḷkkuṁ jīvitasukhaṁ nalkikkeāṇṭirunnu. aṅṅane avaruṭe kālaṁ ēṟe nīṇṭupēāyi. nāṁ ī bhūmiye atinṟe cuṟṟu ninnuṁ curukkikkeāṇṭuvarunnat ikkūṭṭar kāṇunnillē? enniṭṭuṁ avar tanne vijayaṁ varikkumennēā

Verse 45 — Surah Al-Anbiya 21:45

paṟayuka: "divya sandēśamanusaricc mātramāṇ ñān niṅṅaḷkk munnaṟiyipp nalkunnat.” pakṣē, munnaṟiyipp nalkumpēāḷ kātupeāṭṭanmār ā viḷi kēḷkkukayilla

Verse 46 — Surah Al-Anbiya 21:46

ninṟe nāthanṟe śikṣayilninn oru nēriya kāṟṟ avare sparśiccāl avariṅṅane vilapikkuṁ: "ñaṅṅaḷuṭe bhāgyadēāṣaṁ! uṟappāyuṁ ñaṅṅaḷ atikramikaḷāyippēāyallēā.”

Verse 47 — Surah Al-Anbiya 21:47

uyirtteḻunnēlpunāḷil nāṁ kr̥tyatayuḷḷa tulās'sukaḷ sthāpikkuṁ. pinne ārēāṭuṁ alpavuṁ anīti kāṇikkukayilla. karmaṁ oru kaṭukumaṇittūkkamāyāl pēāluṁ nāmat vilayiruttuṁ. kaṇakkunēākkān nāṁ tanne mati

Verse 48 — Surah Al-Anbiya 21:48

mūsākkuṁ hāṟūnnuṁ nāṁ śari teṟṟukaḷ vērtiriccukāṇikkunna pramāṇaṁ nalki. prakāśavuṁ daivabhaktarkkuḷḷa udbēādhanavuṁ sam'māniccu

Verse 49 — Surah Al-Anbiya 21:49

avar taṅṅaḷuṭe nāthane kāṇāte tanne avane bhayappeṭunnavarāṇ. antyanāḷine pēṭiyēāṭe ōrkkunnavaruṁ

Verse 50 — Surah Al-Anbiya 21:50

nāṁ iṟakkittanna anugr̥hītamāya udbēādhanamāṇ ī khur'ān. enniṭṭuṁ niṅṅaḷitine taḷḷikkaḷayukayēā

Verse 51 — Surah Al-Anbiya 21:51

nēratte nāṁ ibṟāhīmin tanṟētāya vivēkaṁ nalkiyirunnu. namukkaddēhatte nannāyaṟiyāmāyirunnu

Verse 52 — Surah Al-Anbiya 21:52

addēhaṁ tanṟe pitāvinēāṭuṁ janattēāṭuṁ cēādiccatēārkkuka: "niṅṅaḷ pūjikkunna ī pratiṣṭhakaḷ entāṇ?”

Verse 53 — Surah Al-Anbiya 21:53

avar paṟaññu: "ñaṅṅaḷuṭe pitākkaḷ ivaye pūjikkunnat ñaṅṅaḷ kaṇṭiṭṭuṇṭ.”

Verse 54 — Surah Al-Anbiya 21:54

addēhaṁ paṟaññu: "tīrccayāyuṁ niṅṅaḷuṁ niṅṅaḷuṭe pitākkaḷuṁ vyaktamāya vaḻikēṭilāṇ.”

Verse 55 — Surah Al-Anbiya 21:55

avar cēādiccu: "alla; nī kāryamāyittanneyāṇēā ñaṅṅaḷēāṭippaṟayunnat; atēā kaḷitamāśa paṟayukayēā?”

Verse 56 — Surah Al-Anbiya 21:56

addēhaṁ paṟaññu: "alla, yathārthattil niṅṅaḷuṭe nāthan ākāśabhūmikaḷuṭe sanrakṣakanāṇ. avaye sr̥ṣṭiccuṇṭākkiyavan. itu satyantanne enn ñān niṅṅaḷkku munnil sākṣyaṁ vahikkunnu

Verse 57 — Surah Al-Anbiya 21:57

allāhu tanne satyaṁ! niṅṅaḷ piriññupēāyaśēṣaṁ niṅṅaḷuṭe ī vigrahaṅṅaḷuṭe kāryattil ñāneāru tantraṁ prayēāgikkuṁ.”

Verse 58 — Surah Al-Anbiya 21:58

addēhaṁ avaye tuṇṭaṁ tuṇṭamākki. valiya onnineyeāḻike. oruvēḷa avar satyattilēkk tiriccuvanneṅkilēā

Verse 59 — Surah Al-Anbiya 21:59

avar cēādiccu: "nam'maḷuṭe daivaṅṅaḷēāṭ ivvidhaṁ ceytavanār? ārāyāluṁ avan akrami tanne.”

Verse 60 — Surah Al-Anbiya 21:60

cilar paṟaññu: "ibṟāhīṁ ennu pēruḷḷa oru ceṟuppakkāran ā daivaṅṅaḷeppaṟṟi sansārikkunnat ñaṅṅaḷ kēṭṭiṭṭuṇṭ.”

Verse 61 — Surah Al-Anbiya 21:61

avar paṟaññu: "eṅkil niṅṅaḷavane janaṅṅaḷuṭe kaṇmunnil keāṇṭuvarika. avar sākṣi paṟayaṭṭe.”

Verse 62 — Surah Al-Anbiya 21:62

avar cēādiccu: "ibṟāhīmē, nīyāṇēā ñaṅṅaḷuṭe daivaṅṅaḷe ivvidhaṁ ceytat?”

Verse 63 — Surah Al-Anbiya 21:63

addēhaṁ paṟaññu: "alla; ā daivaṅṅaḷile ī valiyavanāṇitu ceytat. niṅṅaḷavarēāṭu cēādiccu nēākkū; avar sansārikkumeṅkil

Verse 64 — Surah Al-Anbiya 21:64

appēāḷ avar taṅṅaḷuṭe bēādhatalattilēkkeānnu tiriññu. aṅṅane avaran'yēān'yaṁ paṟaññu: "niṅṅaḷ tanneyāṇ atikramikaḷ.”

Verse 65 — Surah Al-Anbiya 21:65

pinneyavar tala tiriññu. avar paṟaññu: "ivar sansārikkukayillenn ninakkaṟiyāmallēā.”

Verse 66 — Surah Al-Anbiya 21:66

appēāḷ niṅṅaḷ allāhuvekkūṭāte pūjikkunnat niṅṅaḷkk enteṅkiluṁ upakāramēā upadravamēā ceyyātta vastukkaḷeyāṇēā

Verse 67 — Surah Al-Anbiya 21:67

niṅṅaḷuṭeyuṁ, allāhuvekkūṭāte niṅṅaḷ pūjikkunnavayuṭeyuṁ kāryaṁ atyantaṁ apamānakaraṁ tanne. niṅṅaḷeāṭṭuṁ cintikkunnillē?”

Verse 68 — Surah Al-Anbiya 21:68

avar paṟaññu: "niṅṅaḷivane cuṭṭerikkuka. aṅṅane niṅṅaḷuṭe daivaṅṅaḷe tuṇakkuka. niṅṅaḷ vallatuṁ ceyyānuddēśikkunnuveṅkil atāṇ vēṇṭat.”

Verse 69 — Surah Al-Anbiya 21:69

nāṁ paṟaññu: "tīyē, taṇukkū; ibṟāhīmin rakṣākavacamākū.”

Verse 70 — Surah Al-Anbiya 21:70

addēhattinetire avar tantrameārukki. ennāl nāmavare ellāṁ naṣṭappeṭṭavarākki

Verse 71 — Surah Al-Anbiya 21:71

muḻulēākarkkuṁ nāṁ anugrahaṅṅaḷ orukkivecca nāṭṭilēkk addēhatteyuṁ lūtvineyuṁ rakṣappeṭutti

Verse 72 — Surah Al-Anbiya 21:72

addēhattinu nāṁ is'hākhine sam'māniccu. atinu puṟame ya'akhūbineyuṁ. avareyeākke nāṁ saccaritarākkukayuṁ ceytu

Verse 73 — Surah Al-Anbiya 21:73

avare nāṁ nam'muṭe nirdēśānusaraṇaṁ nērvaḻi kāṇiccukeāṭukkunna nētākkanmārākki. nāmavarkk nalla kāryaṅṅaḷ ceyyānuṁ namaskāraṁ niṣṭhayēāṭe nirvahikkānuṁ sakātt nalkānuṁ nirdēśaṁ nalki. avareākke namukk vaḻippeṭṭ jīvikkunnavarāyirunnu

Verse 74 — Surah Al-Anbiya 21:74

lūtvinu nāṁ tattvabēādhavuṁ aṟivuṁ nalki. ābhāsaṁ naṭannirunna nāṭṭil ninn nāṁ addēhatte rakṣappeṭutti. annāṭṭukār duṣicca tem'māṭikaḷāya janamāyirunnu

Verse 75 — Surah Al-Anbiya 21:75

lūtvine nāṁ nam'muṭe kāruṇyavalayattiluḷppeṭutti. tīrcca; addēhaṁ saccaritanāyirunnu

Verse 76 — Surah Al-Anbiya 21:76

nūhinṟe kāryavuṁ ōrkkuka: ivarkkellāṁ mumpe addēhaṁ nam'me viḷiccuprārthicca kāryaṁ. aṅṅane nāṁ addēhattinuttaraṁ nalki. addēhatteyuṁ kuṭumbatteyuṁ keāṭunduritattil ninn rakṣappeṭutti

Verse 77 — Surah Al-Anbiya 21:77

nam'muṭe vacanaṅṅaḷe taḷḷippaṟañña janattinetire nāṁ addēhatte tuṇaccu. tīrccayāyuṁ avar paṟṟe duṣicca janatayāyirunnu. atināl avare onnaṭaṅkaṁ nāṁ mukkiyeāṭukki

Verse 78 — Surah Al-Anbiya 21:78

dāvūdinṟeyuṁ sulaimānṟeyuṁ kāryaṁ ōrkkuka: avariruvaruṁ oru kr̥ṣiyiṭattinṟe praśnattil tīrppukalpicca kāryaṁ. oru kūṭṭaruṭe āṭukaḷ kr̥ṣiyiṭattil kaṭannu viḷa tinnu. avaruṭe vidhikku nāṁ sākṣiyāyirunnu

Verse 79 — Surah Al-Anbiya 21:79

annēraṁ sulaimānn nāṁ kāryattinṟe nijasthiti manas'silākkikkeāṭuttu. avariruvarkkuṁ nāṁ tattvabēādhavuṁ aṟivuṁ nalki. dāvūdinēāṭeāppaṁ, daivatte kīrttanaṁ ceyyunna parvataṅṅaḷeyuṁ paṟavakaḷeyuṁ nāṁ adhīnappeṭuttikkeāṭuttu. nāmāṇiteākke ceytukeāṇṭirunnat

Verse 80 — Surah Al-Anbiya 21:80

niṅṅaḷkkuvēṇṭi nāṁ addēhattin paṭayaṅkinirmāṇaṁ paṭhippiccukeāṭuttu. niṅṅaḷe yud'dhavipattukaḷilninn rakṣikkānāṇat. enniṭṭ niṅṅaḷ nandiyuḷḷavarāṇēā

Verse 81 — Surah Al-Anbiya 21:81

sulaimānn nāṁ āññuvīśunna kāṟṟineyuṁ adhīnappeṭuttikkeāṭuttu. addēhattinṟe kalpana prakāraṁ, nāṁ anugrahaṅṅaḷeārukkivecca nāṭṭilēkk at sañcariccukeāṇṭirunnu. ellā kāryatteppaṟṟiyuṁ nannāyaṟiyunnavanāṇ nāṁ

Verse 82 — Surah Al-Anbiya 21:82

piśācukkaḷilninn cilareyuṁ nāṁ addēhattinu kīḻpeṭuttikkeāṭuttu. avar addēhattinuvēṇṭi veḷḷattilmuṅṅumāyirunnu. kūṭāte maṟṟu pala jēālikaḷuṁ ceyyunnavarumāyirunnu. nāmāṇavarkk mēlnēāṭṭanvahiccirunnat

Verse 83 — Surah Al-Anbiya 21:83

ayyūb tanṟe nāthane viḷicc prārthicca kāryaṁ ōrkkuka: "enne duritaṁ bādhiccirikkunnu. nī karuṇayuḷḷavarilēṟṟavuṁ karuṇayuḷḷavanāṇallēā.”

Verse 84 — Surah Al-Anbiya 21:84

appēāḷ addēhattinu nāṁ uttaramēki. addēhattinuṇṭāyirunna duritaṁ dūrīkariccukeāṭuttu. addēhattinu nāṁ tanṟe kuṭumbatte nalki. avarēāṭeāppaṁ atrayuṁ pēre vēṟeyuṁ keāṭuttu. nam'muṭe bhāgattuninnuḷḷa anugrahamāyāṇat. ārādhanayil muḻukunnavarkk orēārmappeṭuttaluṁ

Verse 85 — Surah Al-Anbiya 21:85

ismā'īlinṟeyuṁ idrīsinṟeyuṁ dulkiphlinṟeyuṁ kāryavuṁ ōrkkuka. avareākke ēṟe kṣamālukkaḷāyirunnu

Verse 86 — Surah Al-Anbiya 21:86

avareyellāṁ nāṁ nam'muṭe anugrahattiluḷppeṭutti. avarellāvaruṁ saccaritarāyirunnu

Verse 87 — Surah Al-Anbiya 21:87

dunnūn kupitanāyi pēāya kāryaṁ ōrkkuka: nāṁ piṭikūṭukayillenn addēhaṁ karuti. atināl kūriruḷukaḷil vecc addēhaṁ kēṇapēkṣiccu: "nīyallāte daivamilla. nīyetra pariśud'dhan! sanśayamilla; ñān atikramiyāyirikkunnu.”

Verse 88 — Surah Al-Anbiya 21:88

annēraṁ nāṁ addēhattin uttaramēki. addēhatte duḥkhattilninnu mēācippiccu. ivvidhaṁ nāṁ satyaviśvāsikaḷe rakṣappeṭuttunnu

Verse 89 — Surah Al-Anbiya 21:89

sakariyyā tanṟe nāthane viḷiccuprārthicca kāryaṁ ōrkkuka: "enṟe nāthā, nīyenne oṟṟayānāyi viṭarutē. nīyāṇallēā anantarameṭukkunnavaril atyuttaman.”

Verse 90 — Surah Al-Anbiya 21:90

appēāḷ nāṁ addēhattinuttaraṁ nalki. yahyāye sam'mānamāyi keāṭuttu. addēhattinṟe patniye nāmatin prāptayākki. tīrccayāyuṁ avar nalla kāryaṅṅaḷil āvēśaṁ kāṇikkunnavarāyirunnu. pēṭiyēāṭeyuṁ pratīkṣayēāṭeyuṁ nam'mēāṭ prārthikkunnavaruṁ tāḻma kāṇikkunnavarumāyirunnu

Verse 91 — Surah Al-Anbiya 21:91

tanṟe pātivratyaṁ sūkṣiccavaḷuṭe kāryaṁ ōrkkuka: aṅṅane nāmavaḷil nam'muṭe ātmāvilninn ūti. avaḷeyuṁ avaḷuṭe makaneyuṁ lēākarkk teḷiñña aṭayāḷamākkukayuṁ ceytu

Verse 92 — Surah Al-Anbiya 21:92

niṅṅaḷuṭe ī samudāyaṁ satyattil oreāṟṟa samudāyamāṇ. ñān niṅṅaḷuṭe nāthanuṁ. atināl niṅṅaḷenikku mātraṁ vaḻippeṭuka

Verse 93 — Surah Al-Anbiya 21:93

ennāl avar taṅṅaḷuṭe matakāryattil niravadhi cērikaḷāyi. aṟiyuka: ellāvaruṁ nam'milēkk tiriccuvarēṇṭavarāṇ

Verse 94 — Surah Al-Anbiya 21:94

satyaviśvāsiyāyi salkkarmaṅṅaḷ pravarttikkunnavanṟe karmaphalaṁ pāḻāvukayilla. uṟappāyuṁ nāmat rēkhappeṭuttunnuṇṭ

Verse 95 — Surah Al-Anbiya 21:95

nāmeāru nāṭine naśippiccāl avar pinneyeārikkaluṁ aviṭēkk tiriccuvarilla

Verse 96 — Surah Al-Anbiya 21:96

ya'ajūj- ma'ajūj janavibhāgaṅṅaḷkk oru vaḻi tuṟannukiṭṭunvare; aṅṅane avar ellā kunninpuṟaṅṅaḷilninnuṁ kuticciṟaṅṅi varuṁ vareyuṁ

Verse 97 — Surah Al-Anbiya 21:97

ā satyavāgdānaṁ aṭuttu varunnatu vareyuṁ. appēāḷ satyaniṣēdhikaḷuṭe kaṇṇukaḷ tuṟiccunilkkuṁ. avariṅṅane vilapikkuṁ. "ñaṅṅaḷuṭe bhāgyadēāṣaṁ. ñaṅṅaḷ itēkkuṟicc tīrttuṁ aśrad'dharāyirunnu. ñaṅṅaḷ atikramikaḷāyippēāyallēā.”

Verse 98 — Surah Al-Anbiya 21:98

tīrccayāyuṁ niṅṅaḷuṁ allāhuvekkūṭāte niṅṅaḷ pūjikkunnavaruṁ narakattīyile viṟakāṇ. niṅṅaḷellāṁ aviṭe etticcēruka tanne ceyyuṁ

Verse 99 — Surah Al-Anbiya 21:99

yathārthattil avar daivaṅṅaḷāyirunneṅkil ī narakattīyil vannettumāyirunnilla. ennāl ōrkkuka: avarellāṁ aviṭe nityavāsikaḷāyirikkuṁ

Verse 100 — Surah Al-Anbiya 21:100

avarkkaviṭe neṭuniśvāsamāṇuṇṭāvuka. atallāteānnuṁ kēḷkkānāvilla

Verse 101 — Surah Al-Anbiya 21:101

ennāl nēratte tanne nam'mil ninn nanma labhiccavar atilninn māṟṟinirttappeṭuṁ

Verse 102 — Surah Al-Anbiya 21:102

avaratinṟe nēriya śabdampēāluṁ kēḷkkukayilla. avar ennennuṁ taṅṅaḷuṭe manas'siṣṭappeṭunna sukhāsvādyatakaḷilāyirikkuṁ

Verse 103 — Surah Al-Anbiya 21:103

ā mahā sambhramaṁ avare oṭṭuṁ ākularākkukayilla. malakkukaḷ avare svīkaricc etirēlkkuṁ. malakkukaḷ avarkkiṅṅane svāgatamēātukayuṁ ceyyuṁ:"niṅṅaḷēāṭu vāgdānaṁ ceyta ā mēāhana dinamāṇit.”

Verse 104 — Surah Al-Anbiya 21:104

pustakattāḷukaḷ curuṭṭumpēāle ākāśatte nāṁ curuṭṭikkūṭṭunna dinamāṇat. nāṁ sr̥ṣṭi ādyamārambhiccapēāle tanne atāvarttikkuṁ. vāgdānaṁ vaḻi it nam'muṭe bādhyatayāyirikkunnu. nāmat naṭappākkukatanne ceyyuṁ

Verse 105 — Surah Al-Anbiya 21:105

sabūṟil udbēādhanattinuśēṣaṁ nāmiṅṅane rēkhappeṭuttiyiṭṭuṇṭ: "bhūmiyuṭe pintuṭarccāvakāśaṁ saccaritarāya enṟe dāsanmārkkāyirikkuṁ.”

Verse 106 — Surah Al-Anbiya 21:106

tīrccayāyuṁ itil allāhuve vaḻippeṭunna janattin mahattāya sandēśamuṇṭ

Verse 107 — Surah Al-Anbiya 21:107

lēākarkkāke anugrahamāyallāte ninne nāṁ ayacciṭṭilla

Verse 108 — Surah Al-Anbiya 21:108

paṟayuka: enikku bēādhanamāyi kiṭṭiyatitāṇ: niṅṅaḷuṭe daivaṁ ēkanāya allāhu mātramāṇ. enniṭṭuṁ niṅṅaḷ musliṅkaḷāvunnillē

Verse 109 — Surah Al-Anbiya 21:109

iniyuṁ avar pintiriyukayāṇeṅkil paṟayuka: "ñān niṅṅaḷkkellāṁ orēpēāle aṟiyipp nalkikkaḻiññu. niṅṅaḷēāṭ vāgdānaṁ ceyyunna kāryaṁ aṭuttēā akaleyēā ennenikkaṟiyukayilla

Verse 110 — Surah Al-Anbiya 21:110

ennāl niṅṅaḷ uṟakke paṟayunnatuṁ maṟaccuvekkunnatuṁ tīrccayāyuṁ allāhu aṟiyuṁ

Verse 111 — Surah Al-Anbiya 21:111

enikkaṟiññukūṭā, oru vēḷa it niṅṅaḷkkeāru parīkṣaṇamāyēkkāṁ; oru niścitakālaṁ vare niṅṅaḷkk sukhāsvādanattinuḷḷa avasaraṁ nalkiyatumāvāṁ.”

Verse 112 — Surah Al-Anbiya 21:112

pravācakan paṟaññu: "enṟe nāthā; nī satyampēāle vidhi kalpikkuka. ñaṅṅaḷuṭe nāthan paramakāruṇikanāṇ. niṅṅaḷ paṟaññuparattunnatinetire ñaṅṅaḷkk sahāyattin āśrayikkāvunnavanuṁ.”