Burmese - Chapter 21 - Al-Anbiya

၁။ လူသားအပေါင်းတို့အဖို့အရာ သူတို့၏စာရင်းရှင်းခြင်းသည် များစွာနီးကပ်လာနေပြီ၊ သို့ပါလျက်သူတို့သည် သတိမမူပဲ ကျောခိုင်းသွားကြ၏။

၂။ သူတို့၏အရှင်သခင်ထံတော်မှ သတိပေးကျမ်းတော်သစ်ကျရောက်လာလျှင် ထိုသူတို့သည် ထိုကျမ်းတော်ကို ကစားလျက် ကြားနာကြ၏။

၃။ သူတို့၏စိတ်နှလုံးတွင် အစွဲအလန်းရှိ၏၊ သူတို့သည် တိတ်တဆိတ်တိုင်ပင်ကြ၏၊ ထိုမသူတော်တို့က သူသည် သင်တို့ကဲ့သို့ သေမျိုးမှတပါး အခြားသတ္တဝါဖြစ်သလော၊ သင်တို့သည် မျက်လှည့်အတတ်ကို မြင်လျက်နှင့်ပင် မျက်လှည့်ဆရာလှည့်စားခြင်းကို ခံကြမည်လောဟု ဆိုကြ၏။

၄။ သူက အကျွန်ုပ်၏အရှင်သခင်သည် မိုးကောင်းကင်နှင့် ကမ္ဘာမြေပေါ်ဝယ် ပြောဆိုသည်ကို သိတော်မူ၏၊ အရှင်မြတ်သည် ကြားတော်မူသောအရှင်၊ သိတော်မူသောအရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။

၅။ မိစ္ဆာမိုက်တို့က သူဟောသောစကားများသည် တရားတော်မဟုတ်၊ မကြည်လင်သောအိပ်မက်သာဖြစ်၏။ သို့မဟုတ် သူလုပ်ကြံဖန်တီးသောစကားဖြစ်၏၊ သို့မဟုတ် သူသည် ပျို့ကဗျာလင်္ကာဆရာဖြစ်၏၊ ရှေးတမန်တော် များကို အ့ံဖွယ်နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့်တကွ စေလွှတ်တော်မူခဲ့လေ၏၊ သူလည်း အ့ံဖွယ်တစ်ပါးာယူခဲ့စေလော့ဟု ဆိုကြ၏။

၆။ သူတို့မဖြစ်ပေါ်မီ ဖြစ်ပေါ်လာသောသူဟောင်းတို့သည် လက္ခဏာအ့ံဖွယ်တော်များကို မြင်ရကြသော်လည်း မယုံကြည်ငြင်းဆန်ကြလေ၏။ ထို့ကြောင့်ငါအရှင်မြတ်သည် သူတို့နှင့်တကွ သူတို့နေထိုင်ရာမြို့ရွာ၊ နယ်ပယ်ကို ဖျက်ဆီးတော်မူခဲ့ပြီး သူတို့သည် ယုံကြည်ကြမည်လော။

၇။ ထို့အပြင် အို--တမန်တော်မိုဟမ္မဒ်၊ သင်မပွင့်မီ ပွင့်ကြသောတမန်တော်များသည် မိမိတို့စိတ်နှလုံးအတွင်း၌ ငါအရှင်မြတ်သွန်သင်နှိုးဆော်သောလူသားများမှတပါး အခြားသူများမဟုတ်ချေ၊ အကယ်၍သင်မသိလျှင် ရှေး ကျမ်းတော်ရသူတို့အား မေးမြန်းလော့။

၈။ ရှေးတမန်တော်တို့အား အစာအာဟာရစားရန်မလိုသောကိုယ်ကာယကို ငါပေးတော်မူသည်မဟုတ်ချေ၊ သို့မဟုတ် သူတို့သည် မသေမျိုးတို့မဟုတ်ချေ။

၉။ ထို့နောက်ငါသည် သူတို့အား ပေးသနားတော်မူသောဂတိသစ္စာတော်ကို အတည်ပြုတော်မူ၏၊ ငါသည် ရှေး တမန်တော်များနှင့်တကွ အလိုရှိတော်ရှိသူများကို ကယ်တင်တော်မူ၏၊ သို့သော် မတရားကျင့်ကြံသူတို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်တော်မူ၏။

၁ဝ။ ယခုငါအရှင်မြတ်သည် သင်တို့အား သင်တို့၏ သတိပေးတရားတော်ပါသောကျမ်းတော်မြတ်ကို ပြန်ထုတ်ပေး သနားတော်မူပြီး သင်တို့၌ ဆင်ခြင်တုံတရားမရှိသလော။

၁၁။ မတရားမှုတွင် နစ်မြုပ်နေသောလူမျိုးစုအမြောက်အများကို ငါအရှင်မြတ်သည် ဖျက်ဆီးရုပ်သိမ်းတော်မူ၍ ၎င်းတို့နောက် အခြားလူမျိုးစုကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

၁၂။ ထိုမတရားကောင်တို့သည် ငါ၏တန်ခိုးတော်ကို တွေ့ကြံုရသောအခါ တန်ခိုးတော်မှ ထွက်ပြေးကြသည်ကို ကြည့်ကြလော့။

၁၃။ သို့သော်သူတို့အား မိန့်တော်မူသည်မှာ နင်တို့မပြေးကြလင့်၊ နင်တို့အား စစ်ကြောမေးမြန်းဖို့ရာ နင်တို့ကို ညစ်ညမ်းအားလျော့စေသောဘဝသို့ ပြန်ကြလော့၊ နင်တို့နေအိမ်သို့ ပြန်သွားကြလော့။

၁၄။ သူတို့ဤသို့ငိုကြွေးမြည်တမ်းကြ၏။ ဒုက္ခပဲ အမှန်ပင်အကျွနု်ပ်တို့သည် မတရားကျူးလွန်သူများဖြစ်ကြ၏။

၁၅။ ငါသည် သူတို့အား ကောက်ပဲသီးနှံများကို ရိတ်ပြီးသောလယ်မြေကဲ့သို့ သေကြေပျက်စီးတော်မူသည့်တိုင်အောင် သူတို့၏ဟစ်အော်ငိုကြွေးခြင်းသည် ရပ်တန့်မည်မဟုတ်ချေ။

၁၆။ ငါသည် ကမ္ဘာမြေပြင်မိုးကောင်းကင်ကိုလည်းကောင်း၊ မိုးမြေစပ်ကြားရှိသမျှသောအရာများကိုလည်းကောင်း၊ ကစားစရာကဲ့သို့ဖန်ဆင်းတော်မူသည်မဟုတ်ချေ။

၁၇။ အကယ်၍ငါသည် ကစားပျော်ရွှင်လိုတော်မူခဲ့လျှင် ပျော်ရွှင်အပျင်းဖြေစရာကို အပါးတော်၌ တွေ့တော်မူမည်၊ ငါအလိုတော်မရှိချေ။

၁၈။ အကယ်၍ငါသည် သစ္စာတရားတော်အား မိစ္ဆာတရားကို တိုက်စေတော်မူ၏၊ မိစ္ဆာတရားသည် မိမိဦးခေါင်းကို ခွဲ၏၊ မုချဧကန်ပျောက်ကွယ်သွား၏၊ သင်တို့သည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်အား ဘက်စပ်ပေးသောကြောင့် စိတ်ဒုက္ခ ရောက်မည်သာတည်း။

၁၉။ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သည် မိုးမြေပေါ်ရှိသမျှတို့ကို စိုးပိုင်တော်မူ၏၊ အရှင်မြတ်၏အပါးတော်၌ ခစားနေကြသော ကောင်းကင်တမန်များသည် အရှင်မြတ်အား မကိုးကွယ်လောက်အောင် မာနထောင်လွှားကြသည်မဟုတ်ချေ၊ အရှင်မြတ်အား ဝတ်ပြုရာတွင်လည်း ငြီးငွေ့ကြသည်လည်းမဟုတ်ချေ။

၂ဝ။ သူတို့သည် အရှင်မြတ်အား နေ့ညမပြတ်အစဉ်အမြဲဝတ်ပြုချီးကျူးကြ၏၊ မောပန်းငြီးငွေ့ကြသည်မဟုတ်ချေ။

၂၁။ သို့မဟုတ် မိစ္ဆာမိုက်တို့သည် သေသူအား ရှင်ပြန်ထမြောက်စေတော်မူသောဘုရားများကို ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်မှ ရွေးချယ်ပြီးပြီလော။

၂၂။ အကယ်၍ကမ္ဘာမြေကြီးအပေါ်ဝယ် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်မှတပါး အခြားဘုရားများရှိခဲ့လျှင် မိုးကောင်းကင်နှင့် ကမ္ဘာမြေကြီးသည် ဖရိုဖရဲဖြစ်ရာ၏၊ ရာဇပလ္လင်တော်ကြီးအရှင်၊ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သည် မိစ္ဆာဒိဌိတို့စွပ်စွဲသော အညစ်အကြေးများမှ သန့်ရှင်းစုံလင်တော်မူ၏။

၂၃။ အရှင်မြတ်သည် မိမိပြုကျင့်မှုအတွက် စစ်ကြောခြင်းခံရတော်မူမည်မဟုတ်ချေ၊ လူသားတို့သာလျှင် အစစ် အကြောခံကြရမည်ဖြစ်၏။

၂၄။ သို့မဟုတ်မိစ္ဆာမိုက်တို့သည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်မှတပါး အခြားဘုရားများကို ရွေးကောက်ပြီးပြီလော၊ အို---တမန်တော်၊ သင်ဟောကြားလော့၊ ဟယ်-အချင်းတို့၊ သင်တို့ကိုးကွယ်သောဘုရားများသည် အစစ်အမှန် ဖြစ်ကြောင်းကို သက်သေသာဓကပြကြလော့၊ ဤကျမ်းတော်သည် ငါနှင့်အတူရှိသူများ၊ ငါ့အလျင်ရှေးလူဟောင်း များအဖို့အရာ အဆုံးအမတော်တည်း၊ သို့သော်သူတို့အနက် များပြားလှစွာသောသူတို့သည် သစ္စာတရားတော်ကို မသိကြချေ၊ ထို့ကြောင့်သူတို့သည် တရားတော်ကို မနှစ်သက်ကြချေ။

၂၅။ အို--မိုဟမ္မဒ်၊ သင့်အလျင်ငါသည် တမန်တော်တို့ကို သူတို့၏စိတ်နှလုံးအတွင်းတွင် ဗျာဒိတ်တော်ကို ထင်ရှားစေ တော်မူသည်မဟုတ်ချေ၊ ဗျာဒိတ်တော်ကား ငါအရှင်မြတ်မှတပါး အခြားဘုရားသခင်မရှိချေ၊ ထို့ကြောင့်ငါ့ကို သာလျှင် ကိုးကွယ်ကြလော့။

၂၆။ အယူမှားသူတို့က မဟာဂရုဏာတော်အရှင်၌ သားရတနာရှိ၏ဟူ၍ ဆိုကြ၏၊ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သည် ချို့တဲ့ ခြင်းအပေါင်းမှ ကင်းတော်မူ၏၊ တန်ခိုးကြီးတော်မူ၏၊ သားတော်မရှိချေ၊ သူတို့သားတော်ဟုဆိုကြသောသူတို့ သည် အရှင်မြတ်ဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်တော်မူသောကျေးကျွန်တော်များဖြစ်ကြ၏။

၂၇။ ဤကျေးကျွန်တို့သည် အရှင်မြတ် ဗျာဒိတ်ချတော်မူသည့်တိုင်အောင် မဟောပြောကြချေ၊ ဗျာဒိတ်တော်အတိုင်း မှသာလျှင် ဟောကြားကြ၏။

၂၈။ အရှင်မြတ်သည် သူတို့၏အတိတ်အနာဂတ်ရှေးနောက်တို့ကို သိတော်မူ၏၊ ထို့အပြင်သူတို့သည် အရှင်မြတ် လက်ခံတော်မူသောသူမှတပါး အခြားသူတစ်စုံတစ်ယောက်ကိုမျှ တောင်းပန်ကယ်နှုတ်နိုင်ကြမည်မဟုတ်ချေ၊ သူတို့သည် အရှင်မြတ်အား ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကြ၏။

၂၉။ သူတို့အနက် အကြင်သူသည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်မှတပါး ငါသည် မုချဧကန်ဘုရားဖြစ်၏ဆိုမူ၊ ထိုသူအား ငါအရှင်မြတ်သည် ငရဲဖြင့် လက်စားချေတော်မူ၏၊ ဤကဲ့သို့ငါအရှင်မြတ်သည် မကောင်းမှုပွားများသူတို့အား လက်စားချေတော်မူ၏။

၃ဝ။ မိုးမြေသည် အစကနဦးက အရာဝထ္ထုတစ်ခုတည်းသာဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့နောက်မှ မိုးမြေကို တစ်ခုစီ ငါခွဲခြားတော် မူကြောင်း၊ သက်ရှိသတ္တဝါတို့ကို ငါ ရေမှဖန်ဆင်းတော်မူကြောင်း၊ ဤအကြောင်းအရာများကို မိစ္ဆာယုတ်တို့ မသိကြသလော၊ သူတို့သည် ယုံကြည်ကြမည်မဟုတ်ပေ။

၃၁။ ငါသည် ပထဝီမြေကြီးမတုန်မလှုပ်စေခြင်းငှာ၊ မြေပေါ်တွင် တောင်ကြီးတောင်ငယ်အသွယ်သွယ်ကို မြဲမြံစွာစီရင် ထားတော်မူ၏၊ လူသားတို့လမ်းရရှိစိမ့်ခြင်းငှာ တောင်ကြားတောင်ဝှမ်းများကို လမ်းအဖြစ်ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

၃၂။ ငါသည် မိုးကောင်းကင်ကို အမိုးအကာအဖြစ်ဖြင့် ဖန်ဆင်းတော်မူ၏၊ လူသားတို့အပေါ်သို့ ပြိုပျက်မကျစေရန် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ထားတော်မူ၏၊ သို့ပါလျက်အယူမှားသူတို့သည် အရှင်မြတ်၏ နိမိတ်လက္ခဏာအ့ံဖွယ် တော်များကို မျက်နှာနောက်ထားနေကြ၏။

၃၃။ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သည် ညဉ့်၊ နေ့၊ နေ၊ လတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူထသောအရှင်ဖြစ်တော်မူ၏၊ သူတို့သည် မိမိတို့ဂြိုဟ်နက္ခတ်လမ်းတွင် သွားလာလှည့်ပတ်နေကြ၏။

၃၄။ အို--တမန်တော်၊ သင့်အလျင်ရှေးလွန်လေပြီးသောကာလ၌ လူသားတို့အား မသေခြင်း၊ ထာဝရဖြစ်ခြင်းကို ငါအရှင်မြတ်ပေးတော်မူဖူးသည်မဟုတ်ချေ၊ အကယ်၍သင်ပင်လျှင် သေခြင်းတရားတို့ကို မလွန်ဆန်နိုင်လျှင် ထိုမိစ္ဆာညစ်တို့သည် မသေမပျောက်ရှိနိုင်ကြမည်လော။

၃၅။ ဝိညာဉ်တိုင်းသည် သေခြင်းတရားကို မြည်းရမည်သာတည်း၊ ငါအရှင်မြတ်သည် သင်တို့အား မကောင်းမှုဒုက္ခနှင့် သော်လည်းကောင်း၊ ကောင်းမှုသုခနှင့်သော်လည်းကောင်း ကြပ်တည်းစွာစုံစမ်းတော်မူ၏၊ ငါ့အထံတော်သို့ သင်တို့ကို ပြန်ပို့ချေမည်။

၃၆။ မယုံကြည်သူမိစ္ဆာမိုက်တို့သည် သင်တမန်တော်ကို တွေ့မြင်သောအခါ သင့်ကို ပြောင်လှောင်စရာမှတ်၍ ဤသို့ပြောဆိုကြ၏၊ အဆွေတို့ သင်တို့၏ ဘုရားများအကြောင်းကို ပြောဟောသူသည် ဤသူမဟုတ်ချေလော၊ ထို့အပြင်သူတို့သည် မဟာဂရုဏာတော်အရှင်အကြောင်းကို ဟောပြောခွင့်လုံးဝမပြုချေ။

၃၇။ လူသားသည် လျင်မြန်လောကြီးတတ်သောသတ္တဝါဖြစ်၏၊ ငါသည် မိမိ၏လက္ခဏာအ့ံဖွယ်တော်များကို သင်တို့ အား ပြသတော်မူမည်၊ သို့သော်ငါအဆောတလျင်ပြသတော်မူရန် ဆုမတောင်းကြလင့်။

၃၈။ အယူလွဲသူတို့က သင်တို့အမှန်ကို ဆိုလျှင်၊ အရှင်မြတ်၏ဂတိသစ္စာတော်သည် ဘယ်သောအခါပြည့်စုံမည်နည်းဟု မေးကြ၏။

၃၉။ အကယ်၍ထိုမိစ္ဆာမိုက်တို့သည် မိမိ၏မျက်နှာနှင့် ကျောကုန်းများမှ ငရဲမီးတို့မဖယ်ရှားနိုင်သောအချိန်၊ အကူအညီ လုံးဝမရသောအချိန်၊ ဤအချိန်ကို သိလျှင် ကောင်းလေစွ။

၄ဝ။ သူတို့သိကြမည်မဟုတ်ချေ၊ ဤအချိန်သည် ရုတ်တရက်ရှောင်တခင်သူတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာ၍ သူတို့ကို သတိမေ့လျော့ကြက်သေသေစေ၏၊ သူတို့သည် ထိုအချိန်ကို တွန်းလှန်ဖယ်ရှားနိုင်မည်မဟုတ်ချေ၊ သူတို့၏ အပြစ်ဒဏ်ကိုလည်း ရွှေ့ဆိုင်းထားတော်မူမည်မဟုတ်ချေ။

၄၁။ အို--တမန်တော်၊ သင့်အလျင်ပွင့်ခဲ့ကြသောတမန်တော်တို့သည်လည်း မုချဧကန်ပြောင်လှောင်ခြင်းကို ခံရ လေ၏၊ သို့သော်သူတို့ကို မထီလေးစားပြုသောသူတို့အား ၎င်းတို့၏ပျက်ချော်မှုများက ဝိုင်းဝန်းထားကြ၏။

၄၂။ အို--တမန်တော်ပြောလော့၊ သင်တို့အား နေ့ရောညဉ့်ပါ အဘယ်သူသည် မဟာဂရုဏာတော်အရှင်မှ စောင့် ရှောက်ကာကွယ်သနည်း၊ စောင့်ရှောက်သူမရှိချေ၊ သို့သော်သူတို့သည် ၎င်းတို့၏အရှင်သခင်အား သတိရခြင်းမှ မျက်နှာလွှဲကြ၏။

၄၃။ သို့မဟုတ် သူတို့မှာ သူတို့ကို ငါအရှင်မှ ကာကွယ်မည့်ဘုရားများရှိကြသလော၊ သူတို့သည် မိမိကိုယ်ကို မိမိမကူညီနိုင်ချေ၊ သို့မဟုတ် သူတို့ကို ငါအရှင်မှ ကာကွယ်၍မရနိုင်ချေ။

၄၄။ ငါအရှင်မြတ်အား ခုခံတားဆီးနိုင်သူမရှိချေ၊ သို့သော်ငါလည်း သူတို့နှင့် သူတို့၏မိဘတို့အား အသက်ကြီးရင့်လာ သည့်တိုင်အောင် သာယာခြင်းကို ပေးသနားတော်မူ၏၊ ငါသည် မိစ္ဆာဒိဌိတို့၏နယ်ပယ်များကို တောရွာဇနပုဒ် မှစ၍ တဖြည်းဖြည်းနှိမ်နင်းလာတော်မူသည်ကို သူတို့မမြင်ကြသလော၊ ထို့ကြောင့်သူတို့သည် အောင်နိုင်သူများ ဖြစ်နိုင်ကြသလော။

၄၅။ အို--မိုဟမ္မဒ်၊ သင်သည် လူသားတို့အား ဟောပြောလော့၊ ငါသည် သင်တို့ကို အရှင်မြတ်က ငါ၏စိတ်နှလုံး အတွင်း၌ ထင်ရှားစေတော်မူသောဗျာဒိတ်တော်အားဖြင့် သတိပေးဟောပြော၏၊ သို့သော်နားပင်းသူတို့သည် သူတို့အား သတိပေးသောအခါ တရားတော်ကို မကြားကြချေ။

၄၆။ ထို့အပြင်သင်၏ကျေးဇူးတော်သခင်၏ အပြစ်ဒဏ်တော်သည် သူတို့ကို အနည်းငယ်မျှထိလျှင် သူတို့သည် ဒုက္ခပဲ ငါတို့သည် မတရားမှုကို ကျူးလွန်သူတို့အမှန်ဖြစ်၏ဟု မုချဧကန်ဝန်ခံကြလတ္တံ့။

၄၇။ ထို့အပြင်ငါသည် ရှင်ပြန်ထမြောက်ရသောနေ့တော်ကြီး၌ မည်သည့်ဝိညာဉ်ကိုမျှ မတရားမပြုစေခြင်းငှာ ဖြောင့် မတ်မှန်ကန်သောစည်းချိန်ကို အသင့်ဆင်ထားတော်မူ၏၊ အကယ်၍အကြင်သူ၏ ပြုကျင့်မှုသည် မုန်ညင်းစေ့ခန့်မျှ ရှိသော်လည်း ထိုအမှုကို ငါထင်ရှားစေတော်မူ၏၊ ထို့အပြင်စာရင်းရှင်းဖို့ရာ ငါနှင့်ပင်လုံလောက်ပြီ။

၄၈။ ထို့အပြင်ငါသည် တမန်တော်မူစာနှင့် ဟာရွန်တို့ထံ ယုတ်မြတ်နှစ်ပါးကို ပိုင်းခြားဝေဖန်စွမ်းနိုင်သောကျမ်းတော် မြတ်ကို ထုတ်ပြန်ချပေးသနားတော်မူ၏၊ ထိုကျမ်းတော်သည် မကောင်းမှုကို ကြဉ်ရှောင်သူတို့အဖို့ရာ ဝိဇ္ဇာ အလင်းရောင်နှင့် အဆုံးအမတရားတော်ဖြစ်၏။

၄၉။ ထိုသူမြတ်တို့သည် မိမိ၏အရှင်သခင်အား တိတ်ဆိတ်လျှို့ဝှက်စွာကြောက်ရွံ့ရိုကျိုးကြ၏၊ အချိန်တော်ကြီးကို အလွန်တရာကြောက်လန့်ကြ၏။

၅ဝ။ ဤကျမ်းတော်သည် ငါထုတ်ပြန်ချပေးသနားတော်မူသောမင်္ဂလာအဖြာဖြာနှင့် ပြည့်စုံသောသတိပေးကျမ်းတော် မြတ်ဖြစ်၏၊ သို့ပါလျက်သင်တို့သည် ဤကျမ်းတော်ကို မယုံကြည်၊ ဖီဆန်ကြမည်လော။

၅၁။ ငါသည် အထက်ကျော်ကာရီက တမန်တော်အေဗရာဟမ်အား သင့်တော်သောလမ်းကြောင်းကို ပေးသနားတော် မူ၏၊ ငါသည် သူတို့ကို သိတော်မူ၏။

၅၂။ သူသည် မိမိ၏ခမည်းတော်နှင့် အမျိုးသားတို့အား သင်တို့ခဝပ်ကိုးကွယ်သော ဤရုပ်ပွားဆင်းတုများသည် အဘယ်အရာများဖြစ်သနည်းဟု မေး၏။

၅၃။ သူတို့က ငါတို့သည် မိမိတို့၏ဘိုးဘွားများအား ဆင်းတုများကို ရှိခိုးပူဇော်လျက် တွေ့ကြ၏ဟု ပြန်ဆို၏။

၅၄။ ထိုအခါတမန်တော်အေဗရာဟမ်က သင်တို့နှင့်သင်တို့၏ မိဘဘိုးဘွားတို့သည် ရှင်းလင်းသောအမှားသို့ ဧကန် အမှန်ရောက်နေကြ၏ဟု ပြော၏။

၅၅။ သူတို့က သင်သည် ငါတို့ထံသို့ သစ္စာတရားတော်ကို ယူခဲ့သလော၊ သို့မဟုတ် သင်သည် လူပျက်လောဟု မေးကြ၏။

၅၆။ တမန်တော်အေဗရာဟမ်က ငါသည် လူပျက်မဟုတ်၊ သို့သော်သင်တို့၏အရှင်သခင်သည် မိုးကောင်းကင်နှင့် ကမ္ဘာမြေပြင်တို့၏ အရှင်သခင်ဖြစ်တော်မူ၏၊ အရှင်မြတ်သည် ၎င်းတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏၊ ငါသည် ဤ အကြောင်းကို သက်သေခံသူတို့တွင် အပါအဝင်ဖြစ်၏ဟု ပြန်ဖြေ၏။

၅၇။ ထို့အပြင်သူက ဆက်လက်၍ပြောသည်မှာ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ တန်ခိုးတော်ကြောင့် သင်တို့သည် ကျောခိုင်း၍ ထွက်ခွာသွားသောအခါ ငါသည် သင်တို့၏ရုပ်ပွားများကို လှည့်ဖြားမည်။

၅၈။ ထိုအခါသူသည် ရုပ်ပွားအကြီးဆုံးမှတပါး အခြားသောရုပ်ပွားများကို အစိတ်စိတ်အပိုင်းပိုင်းချိုးဖဲ့ဖျက်ဆီး၏၊ ထိုသို့ပြုခြင်းမှာ သူတို့သည် ရုပ်ပွားများထံ ပြန်ကောင်းပြန်လိမ့်မည်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

၅၉။ ထိုသူတို့က ငါတို့ဘုရားများကို အဘယ်သူသည် ဤသို့စော်ကားသနည်း၊ စော်ကားသူသည် မုချဧကန်ဒုစရိုက် မကောင်းမှုပြုသူဖြစ်ရမည်ဟု ဆိုကြ၏။

၆ဝ။ သူတို့ဆက်လက်ပြောသည်မှာ လုလင်ပျိုတစ်ယောက်သည် ငါတို့ဘုရားများအကြောင်းပြောသံကို ငါတို့ကြား၏၊ သူ့ကို အေဗရာဟမ်ဟု ခေါ်သည်။

၆၁။ သူတို့က တဖန်ဆိုသည်မှာ သို့ပါလျှင် လူထုက သက်သေခံနိုင်ဖို့ရာ ထိုအေဗရာဟမ်ကို လူထုရှေ့သို့ ဆွဲထုတ် ကြလော့။

၆၂။ သူတို့က မေးသည်မှာ အို--အေဗရာဟမ်၊ ငါတို့ဘုရားများကို စော်ကားသူသည် သင်ပင်ဖြစ်သလော။

၆၃။ သူက ပြန်ပြောသည်မှာ သူတို့အကြီးအကဲဤဆင်းတုက စော်ကားဖျက်ဆီး၏၊ သူတို့စကားပြောနိုင်လျှင် သူတို့အား မေးမြန်းပါလော့။

၆၄။ ထိုအခါ သူတို့သည် အေဗရာဟမ်ထံမှ ခွဲခွာလျက် စည်းဝေးပြီးလျှင် မှတ်သားကြလော့၊ သင်တို့ပင်လျှင် အမှားပြုသူများဖြစ်ကြ၏ဟု ဆိုကြ၏။

၆၅။ ထို့နောက်သူတို့သည် အ့ံအားကြီးသင့်ပြီးလျှင် အို--အေဗရာဟမ်၊ ဤဘုရားများသည် စကားမပြောနိုင်ကြောင်း ကို သင်ကောင်းစွာသိ၏ဟု ပြောကြ၏။

၆၆။ ထိုအခါသူဟောပြောသည်မှာ ဟယ်-အချင်းတို့၊ သို့ပါလျက်သင်တို့သည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်မှတပါး သင်တို့ကို ကောင်းကျိုးဆိုးကျိုးလုံးဝမပေးနိုင်သောဘုရားပျက်တို့ကို မြတ်နိုးကိုးကွယ်ကြသလော။

၆၇။ သင်တို့နှင့်တကွ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်မှတပါး သင်တို့ကိုးကွယ်သောဘုရားပျက်များသည် ရှက်ဖွယ်ဖြစ်ကြ၏၊ သင်တို့၌ ဆင်ခြင်တုံတရားမရှိသလော။

၆၈။ ဤဟောပြောချက်ကို ကြားသည်နှင့်တပြိုင်နက်သူတို့ကြွေးကြော်ကြသည်မှာ ဟယ်-အချင်းတို့၊ သင်တို့တစ်စုံ တစ်ရာပြုလုပ်လိုပါလျှင် သင်တို့သည် အေဗရာဟမ်ကို မီးလောင်တိုက်သွင်း၍ မိမိတို့ဘုရားများကို ထောက်ခံ ကြလော့။

၆၉။ ငါအရှင်မြတ်က အို--မီး၊ သင်သည် အေဗရာဟမ်အတွက် အေးချမ်းသာယာခြင်းနှင့် မင်္ဂလာဖြစ်လော့ဟု မီးအား ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူ၏။

၇၁။ ငါအရှင်မြတ်သည် တမန်တော်အေဗရာဟမ်နှင့် တမန်တော်လွတ်တို့အား ကယ်နှုတ်တော်မူ၍ လူသားအပေါင်း တို့ကို ငါအရှင်မြတ် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာပြုသောနယ်မြေသို့ ယူဆောင်လာခဲ့တော်မူ၏။

၇၂။ ထို့အပြင်ငါသည် တမန်တော်အေဗရာဟမ်အား အစ္စဟတ်က်ခေါ်သားရတနာနှင့် ယာကွတ်ခေါ်မြေးရတနာကို ပေးသနားတော်မူ၏၊ ငါအရှင်မြတ်သည် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို တရားစောင့်ရှောက်သောသူတော်ကောင်းဖြစ်စေ တော်မူ၏။

၇၃။ ထို့အပြင်ငါသည် သူတို့အား ငါ၏အမိန့်ဗျာဒိတ်တော်အားဖြင့် လမ်းပြသောအကြီးအကဲများဖြစ်စေတော်မူ၏၊ ထို့အပြင်ငါသည် သူတို့၏စိတ်နှလုံးအတွင်း၌ ဗျာဒိတ်တော်ကို ထင်ရှားစေတော်မူ၏၊ ဗျာဒိတ်တော်က သုစရိုက် ကောင်းမှုပွားများရန် ဆွလားသ်ဝတ်ပြုရန်နှင့် ဇကားသ်အလှုပေးကမ်းရန် ပညတ်၏၊ ထို့အပြင် သူတို့သည် ငါ့အားသာလျှင် ရှိခိုးဝတ်ပြုကြသူများဖြစ်ကြ၏။

၇၄။ ငါသည် တမန်တော်လွတ်အား ပိုင်းခြားဝေဖန်တတ်သောဉာာဏ်၊ သိတတ်သောဉာာဏ်ကို ပေးသနားတော်မူ၏၊ ထို့အပြင်ငါသည် သူ့အား ရှက်ကြောက်ရွံရှာဖွယ်ရာသောအကျင့်ယုတ်အကျင့်ဆိုးများကို ကျူးလွန်သောအသင်း သားများသည် ဒုစရိုက်မကောင်းမှုနှင့် ကာမသုမိစ္ဆာစာရကို ပြုကျင့်သူများဖြစ်ကြ၏။

၇၅။ ထို့အပြင်ငါသည် တမန်တော်လွတ်အား ငါ၏ ဂရုဏာနိုင်ငံတော်ကြီးအတွင်းသို့ ယူဆောင်ခဲ့၏၊ မှတ်သား ကြလော့၊ သူသည် တရားတော်ကို စောင့်ရှောက်သူတို့ဘောင်တွင် အပါအဝင်ဖြစ်၏။

၇၆။ တဖန်ရှေးကာလက တမန်တော်နူဟိုသည် ငါအရှင်မြတ်ထံ ငိုကြွေးပန်ထွာသောအခါ၊ ငါသည် သူတောင်းသော ဆုကို ပေးသနားတော်မူ၏၊ သူနှင့်တကွသူ၏ အိမ်သူအိမ်သားတို့ကို အလွန်ကြီးကျယ်သောဘေးဒုက္ခမှ ကယ်နှုတ်တော်မူ၏။

၇၇။ ငါသည် သူ့အား ငါ၏တရားတော်များကို မယုံကြည်သောလူများထံမှ ကယ်တင်တော်မူ၏၊ မှတ်သားကြလော့၊ ထိုသူတို့သည် မတရားသူများဖြစ်၍ ငါသည် သူတို့အားလုံး ရေနှစ်မြုပ်သေစေတော်မူ၏။

၇၈။ တဖန်တမန်တော်ဒါဝတ်(ဒ)နှင့် တမန်တော်စိုလိုင်မာန်တို့သည် ထွန်ယက်စိုက်ပျိုးထားသောလယ်အတွင်းသို့ ညဉ့်အချိန်တွင် လူများတို့၏ သိုးများဝင်စားဖျက်ဆီးသောအမှု၌ တရားစီရင်ဆုံးဖြတ်ကြ၏၊ သူတို့၏ဆုံးဖြတ်ချက် ကို ငါအရှင်သိတော်မူ၏။

၇၉။ တဖန်ငါသည် တမန်တော်စိုလိုင်မာန်အား ထိုအမှုကို ကောင်းစွာသိနားလည်စေတော်မူ၏၊ ထို့အပြင်ထိုတမန် တော်နှစ်ဦးစလုံးကိုပင် ငါသည် ဝေဖန်တတ်သောဉာာဏ်၊ သိတတ်သောဉာာဏ်ကို ပေးသနားတော်မူ၏၊ ထို့အပြင် ငါသည် တောင်များ၊ ငှက်များကို တမန်တော်ဒါဝတ်(ဒ)နှင့်တကွ အရှင်မြတ်အား ချီးကျူးတသစေတော်မူ၏၊ ငါသည် ထိုအရာများကို ငါစီရင်ပြုလုပ်သူတည်း။

၈ဝ။ တဖန်ငါသည် သင်တို့စစ်မက်ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရာ၌ သင်တို့ကို ကာကွယ်ဖို့ရာ သံချပ်အကျႌလုပ်သောအတတ်ကို တမန်တော်ဒါဝတ်(ဒ်)အား သွန်သင်တော်မူ၏။

၈၁။ တဖန်ငါသည် လေကို တမန်တော်စိုလိုင်မာန်၏အမိန့်အတိုင်း တိုက်ခိုက်ရန် စီမံခန့်ခွဲတော်မူ၏၊ ထိုလေသည် သူ၏အမိန့်အတိုင်း ငါ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာပြုတော်မူသောနယ်ပယ်သို့ တိုက်ခတ်လေ၏၊ ငါသည် အရာခပ်သိမ်း ကုန်တို့ကို သိတော်မူ၏။

၈၂။ တဖန်ငါသည် ရှိုင်တန်နတ်ဘီလူးများကို ထိုတမန်တော်၏ အလုပ်အကျွေးဖြစ်စေတော်မူ၏၊ ထိုဘီလူးများအနက် အချို့သည် တမန်တော်စိုလိုင်မာန်အဖို့အရာ ပုလဲသန္တာစသောရတနာတို့ကို သမုဒ္ဒရာပင်လယ်အတွင်းမှ ငုတ်ယူ ကြ၏၊ အခြားအလုပ်အကိုင်များကိုလည်း လုပ်ကိုင်ကြ၏၊ ငါသည် ထိုနတ်ဆိုးတို့ကို ထိန်းသိမ်းအုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်တော်မူ၏။

၈၃။ တဖန်တမန်တော်အိုင်ယူး(ဘ်)၊ သူသည် မိမိ၏အရှင်သခင်အား ကြွေးကြော်တင်လျှောက်သည်မှာ အို---အကျွနု်ပ်၏ ကျေးဇူးတော်သခင်၊ အကျွနု်ပ်သည် အတိဒုက္ခရောက်နေပါရပါ၏၊ အရှင်မြတ်သည် သနားဂရုဏာ ပြသူတကာတို့တွင် အထွဋ်အခေါင်ဖြစ်တော်မူထသော မဟာဂရုဏာတော်အရှင်ဖြစ်တော်မူပါ၏။

၈၄။ ငါသည် ထိုတမန်တော်၏ ဆုတောင်းပဋ္ဌနာကို ကြားတော်မူ၍ သူခံစားနေရသောဘေးဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပစ်တော် မူ၏၊ ထို့အပြင်ငါသည် သူ့အား မိမိဆုံးရှုံးနေသောအိမ်ထောင်သူအိမ်ထောင်သားနှင့်တကွ အလားတူများကို ပေးသနားတော်မူ၏၊ ဤသို့စီရင်တော်မူခြင်းသည် ငါ၏ကောင်းကြီးမင်္ဂလာတော်တည်း၊ ကိုးကွယ်သူတို့မှတ်သား အားရှိဖို့ရာလည်းဖြစ်၏။

၈၅။ တဖန်တမန်တော်အစ္စမာအီလ်၊ တမန်တော်အစ်ဒရစ်၊ တမန်တော်ဇွတ်ကစ်(ဖ်)လေ့တို့အကြောင်းကိုလည်း ဖော်ပြ လော့၊ သူတို့အားလုံးသည် သည်းခံသူများဘောင်မှ ဖြစ်ကြ၏။

၈၆။ ထို့အပြင်ငါသည် သူတို့အားလုံးကို မိမိ၏ ဂရုဏာတော်နိုင်ငံအတွင်းသို့ သွတ်သွင်းချီးမြှင့်တော်မူ၏၊ မှတ်သား ကြလော့၊ သူတို့သည် တရားစောင့်သောသူတော်မြတ်တို့အထဲမှာ ဖြစ်ကြသည်။

၈၇။ တဖန်တမန်တော်ယူနွတ်(စ်)အကြောင်းကို ဖော်ပြလော့၊ သူသည် စိတ်မာန်ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်းထွက် လျက် ထွက်ပြေးလေ၏၊ ငါသည် သူ၏အပေါ်၌ တန်ခိုးအာဏာမရှိဟု သူသည် ထင်မှတ်လေ၏၊ သို့သော် သူသည် အမှောင်ထုအတွင်းမှ အို--အကျွနု်ပ်၏အရှင်သခင်၊ အရှင်မှတပါး အခြားအရှင်သခင်မရှိပါ၊ အရှင်သည် ချို့တဲ့ခြင်းကင်း၍ တန်ခိုးကြီးတော်မူပါ၏၊ အကျွနု်ပ်သည် အမှန်ပင်မတရားမှုပြုကျင့်မိပါပြီဟု ဝန်ချငိုကြွေး တောင်းပန်၏။

၈၈။ ထိုအခါငါအရှင်မြတ်သည် သူ၏ဆုတောင်းပဋ္ဌနာကို ကြားတော်မူပြီးလျှင် သူ့အား ဘေးဒုက္ခမှ ကယ်နှုတ်တော် မူ၏၊ ငါသည် ယုံကြည်သူတို့အား ဤကဲ့သို့ပင်ကယ်တင်တော်မူ၏။

၈၉။ တဖန်တမန်တော်ဇကရီယာ၊ သူသည် သူ၏အရှင်သခင်အထံတော်၌ ဆုတောင်းပဋ္ဌနာပြုသည်မှာ အို--- အကျွနု်ပ်၏ကျေးဇူးတော်သခင်၊ အရှင်သည် သာလွန်မြင့်မြတ်သောအမွေစားအမွေခံဖြစ်တော်မူငြားသော်လည်း အကျွနု်ပ်ကို သားမဲ့သမီးမဲ့ပစ်ထားတော်မမူပါလင့်။

၉ဝ။ ထိုအခါငါသည် သူ၏ဆုတောင်းပဋ္ဌနာကို ကြားတော်မူ၍ သူ့အား ယဟ်ယာကို ပေးသနားတော်မူ၏၊ သူ၏ ဇနီးမိန်းမကိုလည်း သားမွေးဖို့ရာ ပြုပြင်ပေးတော်မူ၏၊ မှတ်သားကြလော့၊ သူတို့သည် ကုသိုလ်ကောင်းမှုကို အပြိုင်အဆိုင်ပွားများကြ၏၊ သူတို့သည် ငါ့အထံတော်၌ မျှော်လင့်ခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းများနှင့် ဆုတောင်းကြ၏၊ သူတို့သည် ငါ့အား ကျိုးနွံနာခံကြ၏။

၉၁။ တဖန်သူမသည် ယောက်ျားမထိသေးသောကညာအစစ်ဖြစ်၏၊ ငါသည် သူမ၏ ဝမ်းတွင်းသို့ ငါ၏ဝိညာဉ်မှ အသက်ဝိညာဉ်တစ်ခုကို မှုတ်သွင်းတော်မူ၏၊ သူမနှင့်တကွ သူမ၏သားတော်ကို လူသားအပေါင်းတို့အတွက် နိမိတ်လက္ခဏာအ့ံဖွယ်တော်ဖြစ်စေတော်မူ၏။

၉၂။ မှတ်သားကြလော့၊ သင်တို့၏ဤဘာသာအယူဝါဒမှာ တစ်ခုတည်းသောဘာသာဖြစ်၏၊ ငါသည် သင်တို့၏ အရှင်သခင်ဖြစ်တော်မူ၏၊ ငါ့ကိုသာလျှင် ဦးညွတ်ကိုးကွယ်ကြလော့။

၉၃။ တဖန်သူတို့သည် မိမိတို့အလယ်ကြားတွင် မိမိတို့ဘာသာအယူဝါဒကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာခွဲပစ်ခဲ့ကြ၏၊ သို့ငြား သော်လည်း သူတို့အားလုံးပင် ငါ့အထံတော်သို့ ပြန်ကြရမည်သာတည်း။

၉၄။ ထိုအခါအကြင်သူသည် ကောင်းမှုကုသိုလ်ပြု၍ ယုံကြည်သူဖြစ်အ့ံ၊ ထိုသူ၏ ကြိုးစားမှုကို ပယ်ရှားမည်မဟုတ်ချေ၊ မှတ်သားကြလော့၊ ငါသည် ဤအမှုများကို သူ့အတွက် စာရင်းတင်ထားတော်မူ၏။

၉၅၊၉၆။ ထို့အပြင်ငါအရှင်မြတ်ပျက်စီးသေကြေစေတော်မူပြီးသော လူ့အစုအဖွဲ့များတို့အပေါ်၌ တားမြစ်ခြင်းတစ်ခုပြဋ္ဌာန်း ထားတော်မူ၏၊ ထိုပြဋ္ဌာန်းချက်မှာကား သူတို့သည် ယာဂျူး(ဂျ်)နှင့် မာဇု(ဂျ်)တို့ကို လွှတ်မပစ်သည့်တိုင်အောင် သူတို့သည် ရှင်ပြန်ထမြောက်ရမည်မဟုတ်၊ ထိုသို့လွှတ်ပစ်ထားသောအခါ သူတို့သည် သချုႋင်းအတွင်းမှ လျင်မြန်စွာထွက်လာကြရလိမ့်မည်။

၉၅၊၉၆။ ထို့အပြင်ငါအရှင်မြတ်ပျက်စီးသေကြေစေတော်မူပြီးသော လူ့အစုအဖွဲ့များတို့အပေါ်၌ တားမြစ်ခြင်းတစ်ခုပြဋ္ဌာန်း ထားတော်မူ၏၊ ထိုပြဋ္ဌာန်းချက်မှာကား သူတို့သည် ယာဂျူး(ဂျ်)နှင့် မာဇု(ဂျ်)တို့ကို လွှတ်မပစ်သည့်တိုင်အောင် သူတို့သည် ရှင်ပြန်ထမြောက်ရမည်မဟုတ်၊ ထိုသို့လွှတ်ပစ်ထားသောအခါ သူတို့သည် သချုႋင်းအတွင်းမှ လျင်မြန်စွာထွက်လာကြရလိမ့်မည်။

၉၇။ ထို့အပြင်ဂတိသစ္စာမှန်တော်သည် နီးကပ်လာသည်၊ ထိုအခါကြည့်ကြလော့၊ အယူလွဲသူမိစ္ဆာမိုက်တို့သည် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ခြင်းဖြင့် မျက်လုံးမျက်ဆံပြူးပြူးထွက်၍ ငေးကြည့်နေကြလတ္တံ့၊ ထို့အပြင်သူတို့မြည်တမ်း ညည်းညူကြမည်မှာ အကျွနု်ပ်တို့ဒုက္ခတွေ့ကြပြီ၊ အကျွနု်ပ်တို့သည် ဤအရာကို မေ့မေ့ပျောက်ပျောက်နေခဲ့ကြ လေပြီ၊ စင်စစ်အားဖြင့် အကျွနု်ပ်တို့သည် မတရားကျင့်ကြံသူများဖြစ်ကြ၏။

၉၈။ အို--သင်ရုပ်ပွားဆင်းတုဝါဒီတို့၊ မှတ်သားကြလော့၊ သင်တို့နှင့်တကွ အရှင်မြတ်မှတပါး သင်တို့ကိုးကွယ်သော ဘုရားပျက်တို့သည် အဝီစိငရဲမီး၏ လောင်စာထင်းများသာဖြစ်ကြ၏၊ သင်တို့သည် ငရဲမီးထဲသို့ လားကြရမည်။

၉၉။ အကယ်၍သင်တို့၏ဘုရားပျက်များသည် ဘုရားများဖြစ်ခဲ့လျှင် သူတို့သည် ငရဲမီးသို့ လာမည်မဟုတ်ချေ၊ သို့သော်သူတို့အားလုံးသည် ငရဲမီးထဲတွင် နေထိုင်ကြရလိမ့်မည်။

၁ဝဝ။ ငရဲတွင် သူတို့၏ဝေစုမှာ ငိုကြွေးခြင်းဖြစ်၏၊ သူတို့သည် နားမကြားကြချေ။

၁ဝ၁။ မှတ်သားကြလော့၊ အကြင်သူတို့ထံသို့ ရှေးအချိန်ကာလက ငါ့ထံမှ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာတော်ခံစားကြရအ့ံ၊ ထိုသူတို့မူကား ဤငရဲမီးမှ ကောင်းစွာဝေးကြရလိမ့်မည်။

၁ဝ၂။ မိမိတို့ဆန္ဒရှိရာတွင် နေထိုင်သောအခါ သူတို့သည် ငရဲမှ အသံအနည်းငယ်မျှကြားရမည်မဟုတ်ချေ။

၁ဝ၃။ မဟာကြောက်လန့်ဖွယ်ကြီးသည် သူတို့အား ပူဆွေးစေမည်မဟုတ်၊ ကောင်းကင်တမန်တို့က သူတို့အား ဤနေ့ သည် သင်တို့ကို ဂတိသစ္စာပြုထားတော်မူသောသင်တို့၏ နေ့တော်ကြီးပေတည်းဟုဆိုလျက် ခရီးဦးကြိုဆို ဧည့်ခံကြလိမ့်မည်။

၁ဝ၄။ ထိုနေ့တော်ကြီး၌ ငါအရှင်မြတ်သည် စာရင်းတင်သူသည် ရေးပြီးသောစက္ကူပေလွှာကို လိပ်ခေါက်သကဲ့သို့ မိုးကောင်းကင်ကို လိပ်ခေါက်တော်မူမည်၊ ငါသည် စကြဝဠာခပ်သိမ်းကုန်တို့ကို ရှေးဦးပထမဖန်ဆင်းတော်မူ သကဲ့သို့ အသစ်တဖန်ဖန်ဆင်းတော်မူမည်၊ ဤသို့ပြုလုပ်တော်မူခြင်းသည် ငါထားတော်မူသောဂတိသစ္စာတော် အတိုင်းပင်ဖြစ်၏။ မှတ်သားကြလော့၊ ငါသည် ယင်းသို့ဖန်ဆင်းခြင်းကို ပြုတော်မူမည်သာတည်း။

၁ဝ၅။ ငါသည် ကျမ်းတော်၌ သမ္မာတရားတော်ကို ပညတ်တော်မူပြီးသည့်နောက် တရားတော်ကို စောင့်ရှောက်သော ငါ့ကျေးတော်မျိုးကျွန်တော်မျိုးတို့သည် ဤမဟာပထဝီမြေကြီးကို အမွေခံစားရကြမည်ဟု ရေးထားတော်မူ၏။

၁ဝ၆။ မှတ်သားကြလော့၊ ဤကုရ်အာန်ကျမ်းတော်သည် တရားတော်ကို အမြတ်တနိုးစောင့်စည်းသူတို့အဖို့အရာ ထင်ရှားသောဗျာဒိတ်တော်ဖြစ်၏။

၁ဝ၇။ ငါသည် သင်တမန်တော်ကို လူသားတို့အဖို့အရာ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာတော်အဖြစ်ဖြင့်မှတပါး အခြားအဖြစ်ဖြင့် စေလွှတ်တော်မူသည်မဟုတ်ချေ။

၁ဝ၈။ အို--တမန်တော်၊ ဟောကြားလော့၊ အကျွနု်ပ်၏စိတ်နှလုံးအိမ်တွင် ထင်ရှားစေသောဗျာဒိတ်တော်မှာကား သင်တို့၏ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သည် တစ်ဆူတည်းသောအရှင်သခင်ဖြစ်တော်မူ၏ဟူ၍ဖြစ်၏၊ ထို့ကြောင့်သင်တို့ သည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်အား ကျိုးနွံနာခံကြမည်လော။

၁ဝ၉။ သို့သော်သူတို့သည် မနှစ်သက်ငြင်းဆန်လျှင် သင်ဟောကြားလော့၊ သင်တို့အား ဂတိပေးထားတော်မူသော နေ့တော်ကြီးသည် နီးကပ်လာသည်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ ဝေးကွာသေးသည်ကိုသော်လည်းကောင်း ငါမသိငြား သော်လည်း ငါသည် သင်တို့အားလုံးကို သတိပေးဟောပြောပြီးပြီ။

၁၁ဝ။ မှတ်သားကြလော့၊ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သည် အတိအလင်းထုတ်ဖော်ပြောဆိုသည်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ သင်တို့လျှို့ဝှက်ထားသည်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ သိတော်မူ၏။

၁၁၁။ ထို့အပြင်အကျွနု်ပ်မသိချေ၊ သို့သော်ထိုအခြင်းအရာသည် သင်တို့အား စုံစမ်းခြင်းနှင့် ခေတ္တခဏပျော်ရွှင်စရာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်လတ့ံ။

၁၁၂။ တမန်တော်တင်လျှောက်သည်မှာ အို--အကျွနု်ပ်၏အရှင်သခင်၊ အရှင်သည် တရားသဖြင့် စီရင်ဆုံးဖြတ်တော် မူပါ၊ အကျွနု်ပ်တို့၏ ကျေးဇူးတော်သခင်သည် မဟာဂရုဏာတော်အရှင်ဖြစ်တော်မူ၏၊ သင်တို့သည် အရှင်မြတ် အား မတရားစွပ်စွဲကြ၏၊ ထိုစွပ်စွဲချက်များကို ဖယ်ရှားရန် အရှင်မြတ်၏ စောင့်ရှောက်ခြင်းကျေးဇူးတော်ကို ဆုတောင်းရသည်သာတည်း။