Burmese - Chapter 26 - Ash-Shuara

၁။ တာ၊ ဆင်၊ မီ(မ်)။

၂။ ဤဂါထာတော်မြတ်များသည် ရှင်းလင်းစေသောကျမ်းတော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များတည်း။

၃။ အို--တမန်တော်မိုဟမ္မဒ်၊ သူတို့သည် မယုံကြည်သဖြင့် သင်သည် မိမိကိုယ်ကို မိမိနှိပ်စက်ကလူပြုချင်လုမတတ် ရှိနေတော့သည်။

၄။ ငါအလိုတော်ရှိလျှင် အထက်ကောင်းကင်ဘုံမှ တစ်ခုတစ်ခုသောနိမိတ်လက္ခဏာအ့ံဖွယ်တော်ကို ၎င်းတို့အပေါ်သို့ ချပေးတော်မူလတ့ံ၊ ထိုအခါသူတို့၏ လည်ကုတ်များသည် ထိုနိမိတ်လက္ခဏာတော်ရှေ့မှောက်၌ ကိုင်းညွတ်လျက် နေကြလတ့ံ။

၅။ မဟာကရုဏာတော်အရှင်အထံတော်မှ သူတို့ထံသို့ ကျမ်းတော်သစ်ကျရောက်လာသည့်အခါတိုင်း မိစ္ဆာမိုက် တို့သည် ကျမ်းတော်မှ လှည့်သွားကြ၏။

၆။ ယခုလည်းသူတို့သည် သစ္စာတရားတော်ကို လက်မခံငြင်းပယ်ကြ၏၊ သို့သော်သူတို့ထံသို့ သူတို့ပျက်ရယ်ပြု ကြလေ့ရှိသောအမှုအခင်း၏ သတင်းသည် လာလတ့ံ။

၇။ သူတို့သည် ကမ္ဘာမြေပြင်ကို မကြည့်ရှုကြသလော၊ ငါသည် မြေ၌ အထူးထူးသောဥမျိုး၊ ပွင့်မျိုး၊ သီးမျိုးစုံတို့ကို အဘယ်မျှလောက်များပြားစွာပေါက်ရောက်စေတော်မူသည်ကို မြင်ကြသည်မဟုတ်လော။

၈။ မှတ်သားကြလော့၊ ဤအဖြစ်အပျက်တွင် နိမိတ်လက္ခဏာအ့ံဖွယ်တော်တစ်ခုအမှန်ပါရှိ၏၊ သို့ပါလျက်သူတို့အနက် များလှစွာသောသူတို့ကား မယုံကြည်သူများဖြစ်ကြ၏။

၉။ မှတ်သားလော့၊ သင်၏အသက်သခင်ကျေးဇူးရှင်သည် အနန္တတန်ခိုးတော်အရှင်၊ အနန္တကောင်းကြီးမင်္ဂလာတော် သခင်ဖြစ်တော်မူ၏။

၁ဝ၊၁၁။ သင်၏အသက်သခင်ကျေးဇူးရှင်က အို--တမန်တော်မူစာ၊ သင်သည် ပြစ်မှုကျူးလွန်နေသောဖွာရောမင်း၏ လူများထံသို့ သွားလော့ဟု ဗျာဒိတ်တော်နှင့်ခေါ်တော်မူ၏၊ ထိုသူတို့သည် မကောင်းမှုကို တားဆီးကြမည် မဟုတ်လော။

၁ဝ၊၁၁။ သင်၏အသက်သခင်ကျေးဇူးရှင်က အို--တမန်တော်မူစာ၊ သင်သည် ပြစ်မှုကျူးလွန်နေသောဖွာရောမင်း၏ လူများထံသို့ သွားလော့ဟု ဗျာဒိတ်တော်နှင့်ခေါ်တော်မူ၏၊ ထိုသူတို့သည် မကောင်းမှုကို တားဆီးကြမည် မဟုတ်လော။

၁၂။ တမန်တော်မူစာက ဤသို့တင်လျှောက်၏၊ အို--အကျွနု်ပ်၏ အရှင်သခင် သူတို့သည် အကျွနု်ပ်အား မယုံကြည် ငြင်းဆန်မည်ကို ကြောက်ပါ၏။

၁၄။ အကျွန်ုပ်အပေါ်တွင် ထိုလူများနှင့်စပ်လျဉ်း၍ အမှုတစ်ခုရှိပါသည်၊ ထို့ကြောင့်သူတို့သည် အကျွနု်ပ်အား ဖမ်းဆီး၍ အဆုံးစီရင်မည်ကို ကြောက်ပါ၏။

၁၅။ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်က ယင်းသို့မဖြစ်စေရ၊ ထို့ကြောင့်သင်တို့ညီနောင်သည် ငါ၏နိမိတ်လက္ခဏာအ့ံဖွယ်တော် များနှင့် သွားကြလော့၊ မှတ်သားကြလော့၊ ငါသည် နားထောင်လျက် သင်တို့နှင့်အတူတကွရှိတော်မူမည်။

၁၆၊၁၇။ သင်တို့နှစ်ဦးသည် ဖွာရောမင်းရှိရာသို့ ကြွသွား၍ ဤသို့ဟောကြားလော့၊ အကျွနု်ပ်တို့သည် အနန္တစကြာဝဠာ တို့၏ အရှင်သခင်အထံတော်မှ အမှာဗျာဒိတ်တော်ကို ယူဆောင်လာကြ၏၊ အစ္စရာအီလ်အမျိုးသားတို့ကို ငါတို့နှင့်အတူ သွားခွင့်ပြုလော့ဟု ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူ၏။

၁၆၊၁၇။ သင်တို့နှစ်ဦးသည် ဖွာရောမင်းရှိရာသို့ ကြွသွား၍ ဤသို့ဟောကြားလော့၊ အကျွနု်ပ်တို့သည် အနန္တစကြာဝဠာ တို့၏ အရှင်သခင်အထံတော်မှ အမှာဗျာဒိတ်တော်ကို ယူဆောင်လာကြ၏၊ အစ္စရာအီလ်အမျိုးသားတို့ကို ငါတို့နှင့်အတူ သွားခွင့်ပြုလော့ဟု ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူ၏။

၁၈။ ဖွာရောမင်းက တမန်တော်မူစာအား ငါတို့သည် သင့်ကို ငါတို့အထဲ ငယ်စဉ်တောင်ကျေး ကလေးဘဝက ကျွေးမွေးလာသည်မဟုတ်လော၊ သင်သည် ငါတို့နှင့်အတူတကွနှစ်ပေါင်းများစွာနေခဲ့၏။

၁၉။ အို--မူစာ၊ သင်အမှုအခင်းတစ်ခုကို ပြုကျင့်ခဲ့သည်ကို သင်ကောင်းစွာသိ၏၊ သင်သည် ကျေးဇူးကန်းသူတို့ ဘောင်တွင် ပါဝင်၏ဟု ပြော၏။

၂ဝ။ တမန်တော်မူစာက အကျွနု်ပ်သည် လမ်းလွဲသွားသူတို့အထဲ ပါဝင်စဉ်က ထိုအမှုကို ပြုမိပါသည်ဟု ပြန်ပြော၏။

၂၁။ ထို့နောက်သင့်အား ကြောက်ရွံ့သဖြင့့် သင့်ထံမှ ထွက်ပြေး၏၊ အကျွနု်ပ်၏အသက်သခင်ကျေးဇူးရှင်သည် အကျွနု်ပ်အား ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူ၏၊ အကျွနု်ပ်ကို မိမိစေလွှတ်တော်မူသောတမန်တော်များအနက် တစ်ပါး အဖြစ်ဖြင့် ခန့်ထားတော်မူ၏။

၂၂။ ဤကျေးဇူးတော်ကြောင့် သင်သည် အကျွနု်ပ်အား ကဲ့ရဲ့အပြစ်တင်၏၊ သင်သည် အစ္စရာအီလ်လူမျိုးတို့ကို ကျွန်ဘဝသွင်း၍ နှိပ်စက်ညှင်းပန်း၏ဟု တမန်တော်မူစာက ဖွာရောမင်းအား ပြန်ပြော၏။

၂၃။ ထိုမင်းက အနန္တစကြာဝဋ္ဌာတို့၏ အရှင်သခင်ဆိုသည်မှာ အဘယ်အရာဖြစ်သနည်း။

၂၄။ တမန်တော်က ကမ္ဘာမြေပြင်မိုးကောင်းကင်နှင့် မိုးမြေစပ်ကြားရှိရှိသမျှတို့၏ အရှင်သခင်ဖြစ်တော်မူ၏၊ သင် ယုံကြည်လျှင် ကောင်းပေစွ။

၂၅။ ထိုအခါဖွာရောမင်းက သူ၏မှုးမတ်တို့အား လှည့်၍ သင်တို့မကြားကြဘူးလားဟု ဆို၏။

၂၆။ တဖန်တမန်တော်မူစာက ထိုအရှင်မြတ်သည် သင်တို့၏အရှင်သခင်နှင့် သင်တို့၏မိဘဘိုးဘွားတို့၏ အသက် သခင်ကျေးဇူးရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။

၂၇။ ထိုအခါဖွာရောမင်းက သူ၏မှုးမတ်တို့အား မှတ်သားကြလော့၊ သင်တို့ထံသို့ စေလွှတ်တော်မူသောသင်တို့၏ တမန်တော်သည် သူရူးသူနှမ်းအစစ်ဖြစ်၏ဟု ဆို၏။

၂၈။ တဖန်တမန်တော်မူစာက ထိုအရှင်မြတ်သည် အရှေ့မျက်နှာစွန်း၊ အနောက်မျက်နှာစွန်းနှင့် ထိုမျက်နှာစွန်း စပ်ကြား ရှိသမျှတို့၏အသက်သခင်ကျေးဇူးရှင်ဖြစ်တော်မူ၏၊ သင်နားလည်လျှင် ကောင်းလေစွဟု ဟောပြော၏။

၂၉။ ထိုအခါဖွာရောမင်းက အို--မူစာ၊ သင်သည် ငါမှတပါး အခြားဘုရားကို ခဝပ်ကိုးကွယ်လျှင် ငါသည် သင့်ကို အကျဉ်းသားတို့အထဲ၌ မုချထားမည်ဟု ကျိန်းမောင်း၏။

၃ဝ။ သို့သော်တမန်တော်မူစာက အကျွနု်ပ်သည် သင့်အား ထင်ရှားပေါ်လွင်သောအရာတစ်ခုပြသော်လည်း ယင်းသို့ ပြုမည်လောဟု မေး၏။

၃၁။ ထိုအခါဖွာရောမင်းက အို--မူစာ၊ သင်အမှန်ကို ဆိုလျှင် သင်ပြောသောအရာကို ပြလော့ဟု ဆို၏။

၃၂။ ထို့ကြောင့်တမန်တော်မူစာသည် မိမိ၏ လှံတံတောင်ဝှေးကို ပစ်ချလိုက်၏၊ ထိုအခါထိုလှံတန်တောင်ဝှေးသည် မြွေဖြစ်သွား၏။

၃၃။ ထို့အပြင်တမန်တော်မူစာသည် မိမိလက်ကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ လက်သည် ဆွတ်ဆွတ်ဖြူသွား၏။

၃၄။ ထိုအခါဖွာရောမင်းသည် မိမိအပါးရှိ မှုးမတ်တို့အား ပြောဆိုသည်မှာ အို--အမတ်တို့၊ မူစာသည် ဝိဇ္ဇာအတတ်၌ တစ်ဘက်ကမ်းခတ်အောင် တတ်မြောက်သူတည်း။

၃၅။ အို--အမတ်တို့၊ ဤသူသည် မိမိ၏ ဝိဇ္ဇာအတတ်ပညာအားဖြင့် သင်တို့ငါတို့ကို မိမိတို့ပြည်မှ နှင်ထုတ်ရန် ကြံစည်၏၊ ယခုသင်တို့ ဘယ်အကြံကို ပေးကြမည်နည်းပြော၏။

၃၆။ အမတ်တို့က အရှင်မင်းကြီး၊ ဤမူစာနှင့် သူ၏အစ်ကိုအား အချိန်အနည်းငယ်ဆိုင်းင့ံထားတော်မူပါ၊ ထို့နောက် နိုင်ငံတော်အတွင်း မြို့ရွာအရပ်ရပ်သို့ ဆင့်ခေါ်သူများကို စေလွှတ်တော်မူပါ။

၃၇။ ထိုဆင့်ခေါ်သူများသည် အရှင်မင်းကြီးထံသို့ ဝိဇ္ဇာဆရာတိုင်းကို ခေါ်ငင်လာရကြပါမည်ဟု ဆို၏။

၃၈။ ထို့ကြောင့်ဝိဇ္ဇာဆရာတို့ကို ပညာပြိုင်ရန် နေ့ရက်ချိန်းချက်၍ သတ်မှတ်သောနေရာတွင် စုရုံးစည်းဝေးစေ၏။

၃၉။ ထို့အပြင်တိုင်းသူပြည်သားတို့အား သင်တို့လည်း စုရုံးစည်းဝေးကြမည်လောဟု မောင်းခတ်မေးမြန်းစေ၏။

၄ဝ။ တိုင်းသူပြည်သားတို့က အကျွနု်ပ်တို့လည်း အစည်းအဝေးသို့ တက်ရောက်မည်။ ဝိဇ္ဇာဆရာတို့နိုင်လျှင် အကျွန်ုပ် တို့သည် သူတို့နောက်သို့ လိုက်လိုကြ၏ဟု ဆိုကြ၏။

၄၁။ ထို့အပြင်ဝိဇ္ဇာဆရာတို့ရောက်လာကြသောအခါ သူတို့က ဖွာရောမင်းအား အကျွနု်ပ်တို့အောင်ပါလျှင် အကျွနု်ပ် တို့အား ဆုလာဘ်နှင့်အမှန်ချီးမြှင့်ပါမည်လောဟု လျှောက်ကြ၏။

၄၂။ ထိုအခါမင်းကြီးက သင်တို့အမှန်အကန်ဆုရချေမည်၊ ထိုအခါသင်တို့သည် အမှန်ပင်ငါ့အား နီးကပ်စွာခစား ရမည်ဟု ပြန်ပြော၏။

၄၃။ တမန်တော်မူစာက ထိုဝိဇ္ဇာဆရာတို့အား သင်တို့ပစ်ချလိုသောအရာကို ပစ်ချလော့ဟု ဆို၏။

၄၄။ ထိုအခါဝိဇ္ဇာဆရာတို့သည် မိမိတို့စွဲကိုင်သောလှံတံတောင်ဝှေးနှင့် ကြိုးခွေကြီးများကို ပစ်ချ၍ အကျွန်ုပ်တို့သည် ဖွာရောမင်း၏ ဘုန်းတော်ကြောင့် အမှန်အကန်နိုင်ရမည်သာတည်းဟု ဆိုကြ၏။

၄၅။ ထို့နောက်တမနတော်မူစာသည် မိမိ၏ လှံတံကို ပစ်ချ၏၊ ထိုလှံတံသည် ဝိဇ္ဇာဆရာတို့ဥပါယ်တမည်ကြံစည် ပြုပြင်ထားသောအတတ်အလုံးကို တစ်စုတစ်စည်းတည်းဟပ်မျိုလိုက်ကုန်၏။

၄၆။ ထိုအခါဝိဇ္ဇာဆရာတို့သည် ဝပ်တွားဦးချကြ၏။

၄၇။ သူတို့ပြောဆိုကြသည်မှာ အကျွနု်ပ်တို့သည် အနန္တစကြာဝဠာတို့၏ အသက်သခင်ကျေးဇူးရှင်အား ယုံကြည် ကြပါ၏။

၄၈။ ထိုအရှင်သခင်သည် တမန်တော်မူစာနှင့် တမန်တော်ဟာရွန်တို့၏ အရှင်သခင်ဖြစ်တော်မူ၏။

၄၉။ ထိုအခါဖွာရောမင်းက သင်တို့သည် ငါခွင့်ပေးတော်မမူခဲ့ပဲ သူ့အား လက်ခံယုံကြည်ကြသလော၊ အမှန်မှာ သူသည် သင်တို့အား ဝိဇ္ဇာအတတ်ပညာကို သင်ကြားပြသသောဆရာကြီးဖြစ်၏၊သို့သော်သင်တို့သည် မချွတ် ဧကန်အမှန်သိရစေမည်၊ မုချအမှန်သင်တို့၏ခြေလက်ကို ဝဲယာလွှဲဖြတ်၍ ကားတိုင်တင်ကာ သင်တို့အားလုံးကို ငါကွပ်မျက်တော်မူမည်ဟု ခြိမ်းခြောက်၏။

၅ဝ။ ဝိဇ္ဇာဆရာတို့က ၎င်းသည် ဘေးဥပါဒ်မဟုတ်ပါ၊ အကြောင်းမူကား အကျွနု်ပ်တို့သည် မိမိတို့၏အသက်သခင် ကျေးဇူးရှင်ထံမှောက်သို့ ပြန်ရပါမည်သာတည်းဟု ပြန်ပြောကြ၏။

၅၁။ မှတ်သားကြလော့၊ အကျွနု်ပ်တို့သည် လူခပ်သိမ်းတို့ထက် ရှေးဦးစွာယုံကြည်သူများဖြစ်ကြသဖြင့် အကျွနု်ပ်တို့၏ အရှင်သခင်သည် အကျွနု်ပ်တို့၏ အပြစ်များကို လွှတ်တော်မူရန်ကိုသာ အကျွနု်ပ်တို့စိတ်အားသန်၏ဟု ဆက်လက်ပြောကြ၏။

၅၂။ ထို့နောက်ငါသည် တမန်တော်မူစာအား ၎င်း၏စိတ်နှလုံးတွင် သင်တို့ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးကြမည်ဖြစ်သောကြောင့် သင်သည် ငါ၏ကျေးကျွန်များကို ညဉ့်ချင်းတွင်းပင် တိတ်တဆိတ်ခေါ်ငင်သွားလော့ဟူသောဗျာဒိတ်ကို ထင်ရှား စေတော်မူ၏။

၅၃။ ထိုအခါဖွာရောမင်းသည် အမြို့မြို့သို့ အခေါ်တော်များစေလွှတ်လေ၏။

၅၄။ ထိုမင်းချင်းတို့က ဤအစ္စရာအီလ်လူမျိုးတို့ကား စစ်တပ်ကလေးသာဖြစ်၏။

၅၅။ ၎င်းအပြင်ကြည့်ကြလော့၊ သူတို့သည် ငါတို့အား ရန်စကြ၏။

၅၆။ ငါတို့မူကား အသင့်ရှိသောစစ်တပ်ကြီးဖြစ်ပေ၏ဟု ကြွေးကြော်ကြ၏။

၅၇။ ငါသည် ဖွာရောမင်း၏ လူမျိုးများကို ဥယျာဉ်၊ ပန်းမာလ်၊ ရေကန်၊ ရေစမ်းတို့မှ ထုတ်ယူတော်မူ၏။

၅၈။ ထို့အပြင်၎င်းတို့ကို ၎င်းတို့၏ပစ္စည်းဥစ္စာရတနာများစွာတို့နှင့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသောတိုက်တာအိမ်ယာတို့အတွင်း မှလည်း နှင်ထုတ်တော်မူ၏။

၅၉။ ငါသည် ၎င်းတို့ကို ယင်းကဲ့သို့စီရင်တော်မူ၍ ၎င်းတို့၏စည်းစိမ်ချမ်းသာကို အစ္စရာအီလ်တို့အား အမွေခံစေ တော်မူ၏။

၆ဝ။ သူတို့သည် အစ္စရာအီလ်လူမျိုးတို့ကို အာရုံတက်မှီကြ၏။

၆၁။ ထို့နောက်စစ်တပ်တော်ကြီးနှစ်တပ်သည် တစ်တပ်ကို တစ်တပ်ကို မြင်ရသောအခါ တမန်တော်မူစာ၏ လူများက ကြည့်ကြလော့၊ အကျွနု်ပ်တို့ကို အမှန်မိချေပြီဟု ပြောဆိုကြ၏။

၆၂။ တမန်တော်က ယင်းသို့မဟုတ်ချေ၊ အကြောင်းမူကားအကျွန်ုပ်၏ အရှင်သခင်သည် အကျွနု်ပ်နှင့်တကွ မုချ ရှိတော်မူ၏၊ အရှင်မြတ်သည် အကျွနု်ပ်အား ညွှန်ပြတော်မူမည်ဟု ဆို၏။

၆၃။ ထိုအခါငါသည် တမန်တော်မူစာ၏ နှလုံးတွင် သင်သည် ပင်လယ်ကို သင်၏လှံတံဖြင့် ရိုက်လော့ဟူသော ဗျာဒိတ်ကို ထင်ရှားစေတော်မူ၏၊ ထိုသို့ရိုက်ခတ်သောအခါ ပင်လယ်သည် နှစ်ခြမ်းကွဲ၍ ကျယ်ပြန့်သော တောင်ကြီးတစ်ခုစီဖြစ်လာ၏။

၆၄။ ထို့နောက်ငါသည် အခြားအသင်းသားများကို ထိုနေရာသို့ ချဉ်းကပ်စေတော်မူ၏။

၆၅။ ငါသည် တမန်တော်မူစာနှင့်တကွ နောက်ပါအသင်းသားတို့ကို တစ်ယောက်မကျန်ကယ်ဆယ်တော်မူ၏။

၆၆။ သို့သော်အခြားအသင်းသားအားလုံးကို ရေနစ်သေစေတော်မူ၏။

၆၇။ မှတ်သားကြလော့၊ ဤအဖြစ်အပျက်တွင် နိမိတ်လက္ခဏာအ့ံဖွယ်အမှန်ပင်ပါရှိ၏၊ သို့ပါလျက်သူတို့အနက် အများအပြားတို့သည် ယုံကြည်သူများမဟုတ်ချေ။

၆၈။ အို--တမန်တော်၊ မှတ်သားလော့၊ သင်၏အသက်သခင်ကျေးဇူးရှင်သည် အနန္တတန်ခိုးတော်အရှင်၊ အနန္တ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာတော်သခင်ဖြစ်တော်မူ၏။

၆၉။ အို--တမန်တော်၊ သူတို့အား တမန်တော်အေဗရာဟမ်၏ ပုံဝထ္ထုကို ဟောကြားလော့။

၇ဝ။ သူသည် သူ၏အဘနှင့် အမျိုးသားတို့အား သင်တို့သည် အဘယ်အရာကို ကိုးကွယ်ကြသနည်းဟု မေး၏။

၇၁။ သူတို့က ငါတို့သည် ဆင်းတုရုပ်ပွားကို ဝတ်ပြု၍ ထိုဆင်းတုများကို မပြတ်မလပ်ဆည်းကပ်ကြပြန်၏ဟု ပြန်ပြောကြ၏။

၇၂။ ထိုအခါသူက သူတို့သည် သင်တို့ဆုတောင်းသည်ကို ကြားသလော။

၇၃။ သို့မဟုတ်သူတို့သည် သင်တို့အား အကျိုးပေးကြသလော၊ သို့မဟုတ်ဘေးဥပါဒ်ရောက်စေသလောဟု သူတို့အား မေး၏။

၇၄။ သူတို့က ယင်းသို့မဟုတ်ချေ၊ သို့သော်ငါတို့သည် မိဘဘိုဘွားတို့၊ ယင်းသို့ကိုးကွယ်နေသည်ကို တွေ့ကြ၏ဟု ဆိုကြ၏။

၇၅၊၇၆။ သင်တို့နှင့် သင်တို့ဘိုးဘွားတို့ ကိုးကွယ်ရာကို ကြည့်ရှုကြလော့။

၇၅၊၇၆။ သင်တို့နှင့် သင်တို့ဘိုးဘွားတို့ ကိုးကွယ်ရာကို ကြည့်ရှုကြလော့။

၇၇။ အနန္တစကြာဝဠာတို့၏ အသက်သခင်ကျေးဇူးရှင်မှတပါး အခြားသောကိုးကွယ်ရာတို့သည် အကျွနု်ပ်၏ ရန်သူ အစစ်အမှန်ဖြစ်သည်။

၇၈။ ထုကျေးဇူးရှင်သည် ငါ့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏၊ လမ်းညွှန်တော်မူ၏။

၇၉။ ထိုအရှင်သည် ငါ့အား စားဖို့ရာအစား၊ သောက်ဖို့ရာရေပေးသနားတော်မူ၏။

၈ဝ။ ထိုအရှင်သည် ငါမနာကျန်းဖြစ်သောအခါ ဝေဒနာကင်းပျောက်ကျန်းမာခြင်းကို ပေးသနားတော်မူ၏။

၈၁။ ထိုအရှင်သည် ငါ့ကို သေစေတော်မူ၍ တဖန်ပြန်ရှင်စေတော်မူမည်။

၈၂။ ထိုအရှင်မြတ်သည် ငါ၏အပြစ်ကို တရားစီရင်တော်မူသောနေ့တော်ကြီး၌ ခွင့်လွှတ်တော်မူမည်ဟု ကြီးစွာ မျှော်ကိုး၏ဟု တမန်တော်အေဗရာဟမ်သည် ဟောပြော၏။

၈၃။ ထို့နောက်သူသည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်ကို ဤသို့ဆုတောင်း၏၊ အို--အကျွနု်ပ်၏အရှင်သခင် အကျွနု်ပ်အား ပညာအလင်းရောင်ကို ပေးသနားတော်မူပါ၊ အကျွနု်ပ်ကို သူတော်ကောင်းတို့နှင့် ပေါင်းသင်းပေးတော်မူပါ။

၈၄။ နောင်လာနောက်သားတို့ဘောင်တွင် အကျွနု်ပ်ကို ကောင်းမွန်စွာဖော်ထုတ်ပြတော်မူပါ။

၈၅။ အကျွနု်ပ်အား သုခနိဗ္ဗာန်ဥယျာဉ်တော်ကို အမွေခံစားရသူတို့အထဲတွင် အပါအဝင်ဖြစ်စေတော်မူပါ။

၈၆။ အကျွနု်ပ်၏ ဖခင်ကို အပြစ်လွှတ်တော်မူပါ၊ သူသည် အယူမှားများသူတို့အထဲမှ ဖြစ်ပါ၏။

၈၇။ လူသားအပေါင်းတို့ တဖန်ရှင်ပြန်ထမြောက်ရသော နေ့တော်ကြီးတွင် အကျွနု်ပ်ကို အရှက်တကွဲရှုံ့ချတော် မမူပါလင့်။

၈၈။ ထိုနေ့တော်ကြီး၌ ဥစ္စာပစ္စည်းနှင့် သားသမီးတို့သည် အသုံးကြမည်မဟုတ်ပါ။

၈၉။ သို့ရာတွင်မည်သူမဆို အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်အထံတော်သို့ သန့်ရှင်းဖြူစင်အပြစ်ကင်းသောစိတ်နှလုံးကောင်းကို ယူဆောင်လာနိုင်ပါမူ ထိုအရာသည် သာလွန်ကောင်းကျိုးပေးနိုင်ပါ၏ဟု ဆုတောင်း၏။

၉ဝ။ နိဗ္ဗာန်ဥယျာဉ်တော်အား ဒုစရိုက်မှုကို ရှောင်ကြဉ်သူတို့အတွက် နီးကပ်လာစေတော်မူလတ့ံ။

၉၁။ ထို့အပြင်ပြစ်မှုကျူးလွန်သူတို့သည် အဝီစီငရဲကို မျက်ဝါးထင်ထင်မြင်ကြရလတ့ံ။

၉၂၊၉၃။ ထိုသူမိုက်တို့အား အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်မှတပါး သင်တို့ဦးညွတ်ဝတ်ပြုလေ့ရှိသောဘုရားတုတို့သည် အဘယ်မှာ ရှိကြသနည်း၊ သူတို့သည် သင်တို့အား စောင်မနိုင်ကြသလော၊ သို့မဟုတ်သူတို့သည် မိမိကိုယ်ကိုမိမိ ထောက်ပ့ံ နိုင်ကြသလောဟု မေးတော်မူလတ့ံ။

၉၂၊၉၃။ ထိုသူမိုက်တို့အား အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်မှတပါး သင်တို့ဦးညွတ်ဝတ်ပြုလေ့ရှိသောဘုရားတုတို့သည် အဘယ်မှာ ရှိကြသနည်း၊ သူတို့သည် သင်တို့အား စောင်မနိုင်ကြသလော၊ သို့မဟုတ်သူတို့သည် မိမိကိုယ်ကိုမိမိ ထောက်ပ့ံ နိုင်ကြသလောဟု မေးတော်မူလတ့ံ။

၉၄၊၉၅။ ထိုအခါသူတို့အား ငရဲထဲသို့ ပစ်ချလတ့ံ၊ သူတို့ကို လှည့်စားသူများ၊ အီဗလစ်၏ စစ်သည်တော်များအားလုံးကို တစ်ယောက်မကျန်ငရဲထဲသို့ ပစ်သွင်းလတ့ံ။

၉၄၊၉၅။ ထိုအခါသူတို့အား ငရဲထဲသို့ ပစ်ချလတ့ံ၊ သူတို့ကို လှည့်စားသူများ၊ အီဗလစ်၏ စစ်သည်တော်များအားလုံးကို တစ်ယောက်မကျန်ငရဲထဲသို့ ပစ်သွင်းလတ့ံ။

၉၆။ ငရဲအတွင်းသူတို့အချင်းချင်း အငြင်းဖြစ်ပွားနေသောအခါ သူတို့ပြောဆိုကြသည်မှာ။

၉၇။ ငါတို့သည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်ကို တိုင်တည်၍ဆိုကြပါ၏၊ ငါတို့သည် အမှား၌ မုချရှိကြသည်။

၉၈။ ငါတို့သည် သင်တို့ကို အနန္တစကြာဝဠာတို့၏ အရှင်သခင်နှင့်တန်းတူထား၍ ကိုးကွယ်ခြင်းသည် မှားလေစွ။

၉၉။ အပြစ်ရှိသူများသာ ငါတို့အား လမ်းမှားသို့ သွေးဆောင်ကြလေ၏။

၁ဝဝ။ ယခုမှာမူငါတို့မှာ တောင်းပန်ကယ်ဆယ်မည့်သူများမရှိချေ။

၁ဝ၁။ သို့မဟုတ်ခင်မင်သောအဆွေခင်ပွန်းများလည်းမရှိချေ။

၁ဝ၂။ ငါတို့သည် ယုံကြည်သူတို့အထဲမှဖြစ်အောင် ကမ္ဘာမြေကြီးသို့ တစ်ခေါက်ပြန်ကြရလျှင် တော်သေး၏ဟု ပြောဆို ကြလတ့ံ။

၁ဝ၃။ မှတ်သားကြလော့၊ ဤအဖြစ်အပျက်တွင် နိမိတ်လက္ခဏာတော်ပါရှိ၏၊ သို့သော်သူတို့အနက် အမြောက်အများသောသူတို့သည် ယုံကြည်သူများမဟုတ်ချေ။

၁ဝ၄။ မှတ်သားလော့၊ သင်၏အသက်သခင်ကျေးဇူးရှင်သည် အနန္တတန်ခိုးတော်အရှင် အနန္တကောင်းကြီးမင်္ဂလာတော် သခင်ဧကန်ဖြစ်တော်မူ၏။

၁ဝ၅။ တမန်တော်နူဟို၏လူများသည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ တမန်တော်တို့ကို မယုံကြည်ကြချေ။

၁ဝ၆။ သူတို့၏အမျိုးသားတမန်တော်နူဟိုက ဤသို့ဟောပြော၏၊ အချင်းတို့၊ သင်တို့သည် ဒုစရိုက်မကောင်းမှုကို ရှောင်ကြဉ်ကြမည်မဟုတ်လော။

၁ဝ၇။ မှတ်သားကြလော့၊ ငါသည် သင်တို့အတွက် သစ္စာရှိသောတမန်တော်ဖြစ်၏။

၁ဝ၈။ ထို့ကြောင့်သင်တို့သည် အရှင်မြတ်၏ဝတ်တော်ကို ကျေကုန်အောင် ပြုကြလော့၊ ငါ့ကို နားထောင်ကြလော့။

၁ဝ၉။ ထို့အပြင်ငါသည် သင်တို့ထံမှ တရားဟောခတစ်ပြားတစ်ချပ်မှ မတောင်းချေ၊ ငါ့အဖိုးအခသည် အနန္တစကြာဝဠာ များ၏ အရှင်သခင်နှင့်သာသက်ဆိုင်၏။

၁၁ဝ။ ထို့ကြောင့်သင်တို့သည် အရှင်မြတ်၏ဝတ်တော်ကို ကျေကုန်အောင်ပြုကြလော့၊ ငါ့စကားကို နားထောင်ကြလော့။

၁၁၁။ သူတို့က အို--နူဟို၊ အောက်ဆုံးအလွှာသားလူနုံချာတို့သည် သင့်ကို ယုံကြည်မြတ်နိုးသောကြောင့် ငါတို့လည်း သင့်ကို ယုံရမှာလောဟု ဆိုကြ၏။

၁၁၂။ တမန်တော်နူဟိုက သူတို့သည် အဘယ်အမှုအခင်းများကို ပြုကျင့်နေသည်ကို ငါအသို့သိမည်နည်း။

၁၁၃။ မှတ်သားကြလော့၊ သူတို့ကို စစ်ကြောစီရင်သည့်အလုပ်မှာ ငါ၏အသက်သခင်ကျေးဇူးရှင်နှင့်သာသက်ဆိုင်၏၊ သင်တို့သိလျှင် တော်လေစွ။

၁၁၄။ ထို့အပြင်ငါသည် ယုံကြည်သူတို့အား တွန်းလှန်နှင်ထုတ်ဖို့ရာမဟုတ်ချေ။

၁၁၅။ ငါသည် သတိပေးသူရိုးရိုးသာတည်း။

၁၁၆။ ထိုသူတို့က အို--နူဟို၊ သင်သည် မရပ်တန့်လျှင် သင်သည် ကျောက်ခဲနှင့်ပစ်သတ်ခြင်းခံရသူတို့တွင် အပါအဝင် ဖြစ်လတ့ံဟု ဆိုကြ၏။

၁၁၇။ ထိုအခါသူက အို--ကျွနု်ပ်၏အရှင်သခင်၊ အကျွနု်ပ်၏လူတို့သည် အကျွနု်ပ်ကို ငြင်းပယ်ကြပါ၏။

၁၁၈။ ထို့ကြောင့်အရှင်သည် အကျွနု်ပ်တို့အလယ်ကြားတွင် စီရင်ဆုံးဖြတ်တော်မူပါ၊ ပြတ်သားစွာဆုံးဖြတ်တော်မူပါ၊ အကျွနု်ပ်၊ အကျွနု်ပ်နှင့်အတူတကွရှိသောယုံကြည်သူတို့ကို ကယ်နှုတ်တော်မူပါဟု အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်ထံ ဆုတောင်း၏။

၁၁၉။ ငါအရှင်မြတ်သည် တမန်တော်နူဟိုနှင့် သူနှင့်အတူနေသူတို့ကို သင်္ဘောတွင်တင်၍ ကယ်ဆယ်တော်မူ၏။

၁၂ဝ။ ထို့နောက်အခြားသူများကို ရေတွင် နစ်မြုပ်သေစေတော်မူ၏။

၁၂၁။ မှတ်သားကြလော့၊ ဤအဖြစ်အပျက်များတွင် နိမိတ်လက္ခဏာအထူးအမှန်ပင်ပါရှိ၏၊ သို့သော်သူတို့အနက်များလှ စွာသောသူများသည် ယုံကြည်သူများမဟုတ်ချေ။

၁၂၂။ မှတ်သားလော့၊ သင်၏အရှင်သခင်သည် အနန္တတန်ခိုးတော်အရှင်၊ အနန္တကောင်းကြီးမင်္ဂလာတော်သခင်အမှန်ဖြစ် တော်မူ၏။

၁၂၃။ အာဒ်လူမျိုးသည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ တမန်တော်များကို ငြင်းဆန်ကြ၏။

၁၂၄။ သူတို့၏သားချင်းဖြစ်သော တမန်တော်ဟုဒ်က သူတို့အား ဤသို့ဟောကြား၏၊ သင်တို့သည် ဒုစရိုက်မကောင်းမှု ကို ဖယ်ရှားကြမည်မဟုတ်လော။

၁၂၅။ မှတ်သားကြလော့၊ ငါသည် သင်တို့အတွက် သစ္စာရှိသောတမန်တော်ဖြစ်၏။

၁၂၆။ ထို့ကြောင့်သင်တို့သည် အရှင်မြတ်၏ဝတ်တော်ကို ကြေကုန်အောင် ပြုကြလော့၊ ငါ့ကို နားထောင်ကြလော့။

၁၂၇။ ထို့အပြင်ငါသည် သင်တို့ထံမှ တရားဟောကြေးတစ်ပြားတစ်ချပ်မှ မတောင်းချေ၊ ငါ၏ အဖိုးအခသည် အနန္တ စကြာဝဠာတို့၏ အရှင်သခင်နှင့်သာ သက်ဆိုင်သည်။

၁၂၈။ သင်တို့သည် မြေမြင့်ရာတောင်ကုန်းစသည်တို့အပေါ်၌ အကျိုးမဲ့ပျော်ရွှင်မှုအတွက် အဆောက်အဦးကြီးများကို တည်ဆောက်ကြသလော။

၁၂၉။ ထို့အပြင်သင်တို့သည် ထာဝရတည်မြဲကောင်းတည်မြဲစိမ့်သောငှာ ခတပ်ကြီများရှာဖွေကြသလော။

၁၃ဝ။ ထို့အပြင်အကယ်၍သင်တို့သည် အာဏာအားဖြင့် ဖမ်းဆီးသောအခါ သက်ဦးဆံပိုင်အာဏာရှင်ကဲ့သို့ ပြုကျင့် ကြသလော။

၁၃၁။ သင်တို့သည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ ဝတ်တော်ကို ကြေကုန်အောင်ပြု၍ ငါ့ကို နားထောင်ကြလော့။

၁၃၂။ သင်တို့ကို သင်တို့သိသောစည်းစိမ်ဥစ္စာအားဖြင့် ချီးမြှောက်တော်မူသောအရှင်မြတ်၏ ဝတ်တော်ကို ကြေကုန် အောင် ပြုကြလော့။

၁၃၃။ အရှင်မြတ်သည် သင်တို့အား ခြေလေးချောင်းတိရိစ္ဆာန်များ၊ သားသမီးများတို့နှင့်။

၁၃၄။ ဥယျာဉ်ပန်းမာလ်အမျိုးမျိုး၊ စိမ့်စမ်းရေတွင်းရေကန်များနှင့် ချီးမြှင့်တော်မူ၏။

၁၃၅။ မှတ်သားကြလော့၊ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောနေ့တော်ကြီး၏ လက်စားချေမှုကို ငါသည် သင့်အတွက် ကြောက်ရွံ့လှ၏။

၁၃၆။ ထိုသူတို့က သင်သည် အကျွနု်ပ်တို့အတွက် တရားဟောသည်ဖြစ်စေ၊ မဟောသည်ဖြစ်စေ အကျိုးမထူးတော့ချေ။

၁၃၇။ ဤတရားသည် ရှေးလူဟောင်းတို့၏ ပုံပြင်ဝထ္ထုသာဖြစ်၏။

၁၃၈။ ထို့ကြောင့်ငါတို့သည် အပြစ်ဒဏ်ထိမည်မဟုတ်ချေ။

၁၃၉။ ထိုသူတို့သည် သူ့ကို ငြင်းဆန်ကြ၏၊ ထို့ကြောင့်ငါသည် သူတို့အား သုတ်သင်ရှင်းလင်းတော်မူ၏၊ မှတ်သား ကြလော့၊ ဤအကြောင်းအရာများတွင် နိမိတ်လက္ခဏာထူးအမှန်ပါရှိ၏၊ သို့သော်သူတို့အနက်များပြားလှသော သူတို့သည် ယုံကြည်သူများမဟုတ်ကြချေ။

၁၄ဝ။ မှတ်သားလော့၊ သင်၏အရှင်သခင်သည် အနန္တတန်ခိုးတော်ရှင်၊ အနန္တကောင်းကြီးမင်္ဂလာတော်သခင်အမှန် ဖြစ်တော်မူ၏။

၁၄၁။ ဆမုဒ်လူမျိုးတို့သည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ တမန်တော်များကို ငြင်းပယ်ကြ၏။

၁၄၂။ သူတို့သားချင်းတမန်တော်ဆွာလေ(ဟ်)သည် သူတို့အား ဤသို့ဟောကြား၏၊ ဟယ်-အချင်းတို့၊ သင်တို့သည် ဒုစရိုက်အပြစ်များကို ရှောင်ရှားကာဆီးမည်မဟုတ်လော။

၁၄၃။ မှတ်သားကြလော့၊ ငါသည် သင်တို့အတွက် သစ္စာရှိသောတမန်တော်ဖြစ်၏။

၁၄၄။ ထို့ကြောင့်အရှင်မြတ်၏ဝတ်တော်ကို ကျေကုန်အောင် ပြုကြလော့၊ ငါ၏သြဝါဒကို လိုက်နာကြလော့။

၁၄၅။ တဖန်ငါသည် သင်တို့ထံမှ တရားဟောကြေးတစ်ပြားတစ်ချပ်မှ မတောင်းချေ၊ ငါ့တရားဟောကြေးမှာ အနန္တ စကြာဝဠာများ၏ အရှင်သခင်နှင့်သာ သက်ဆိုင်၏။

၁၄၆။ သင်တို့သည် ဤလောကီစည်းစိမ်ဥစ္စာများတွင် မပျက်မပြားလုံခြံုစွာနေရမည်ဟု ထင်မှတ်ကြသလော။

၁၄၇။ သင်တို့၏ဥယျာဉ်ပန်းမာလ်၊ စိမ့်စမ်းရေကန်၊ ရေတွင်းတို့တွင်သော်လည်းကောင်း။

၁၄၈။ သင်တို့ထွန်ယက်သောလယ်မြေများနှင့် အသီးအခိုင်ပြည့်နှက်နေသောစွန်ပလွန်ပင်များတွင်သော်လည်းကောင်း။

၁၄၉။ သင်တို့သည် မိမိအတတ်ပညာ၊ စွမ်းရည်သတ္တိရှိ၍ တောင်ကို ဖောက်ထွင်းပြီးလျှင် တည်ဆောက်သောနေအိမ် တိုက်တာများတွင်သော်လည်းကောင်း၊ မပျက်မစီးအစဉ်အမြဲနေရမည်ဟု ယူဆကြသလော။

၁၅ဝ။ ထို့ကြောင့်အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ ဝတ်တော်ကို မပျက်မကွက်ကျေကုန်အောင် ပြုကြလော့၊ ငါ၏ သြဝါဒကို လိုက်နာကြလော့။

၁၅၁။ ပြစ်မှုကျူးလွန်သူတို့၏ သြဝါဒကို မနာခံကြလင့်။

၁၅၂။ ထိုသူတို့သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ဒုစရိုက်အမိုက်မှုများကို အနှံ့အပြားပွားများကြ၏၊ ကောင်းအောင်မပြုပြင်ကြချေ။

၁၅၃။ ထို့အပြင်သူတို့က တမန်တော်အား ဟယ်-ဆွာလေ(ဟ်)၊ သင်သည် စုံးပယောဂဖမ်းထားသူဘောင်တွင် ပါဝင်သူ ဖြစ်၏။

၁၅၄။ သင်သည် အကျွနု်ပ်တို့ကဲ့သို့ သေမျိုးသာဖြစ်၏၊ ထို့ကြောင့်သင်သည် အမှန်စကားကိုဆိုလျှင် နိမိတ်လက္ခဏာ အ့ံဖွယ်သရဲတစ်ပါးပါးကို ယူဆောင်ခဲ့လော့ဟု ဆိုကြ၏။

၁၅၅။ တမန်တော်က သူတို့အား ဤသို့ပြောဆို၏၊ ဤကုလားအုတ်မကို ကြည့်ရှုကြလော့၊ ထိုကုလားအုပ်မနှင့် သင်တို့သည် မိမိတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသောနေ့၌ ရေတွင်းတွင် အလှည့်ကျသောက်သုံးခွင့်ရှိကြ၏။

၁၅၆။ သို့သော်သင်တို့အပေါ်သို့ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောနေ့တော်ကြီး၏ လက်စားချေဒဏ်သည် မကျ ရောက်စိမ့်သောငှာ ထိုကုလားအုပ်မအား ဘေးဥပါဒ်မပြုကြလင့်။

၁၅၇။ သို့သော်သူတို့သည် ကုလားအုပ်မ၏ ဒူးကောက်ကြောကို လှီးဖြတ်ကြ၏၊ ထို့နောက်မှ ယူကျုံးမရဖြစ်ကြကုန်၏။

၁၅၈။ ထိုအခါသူတို့အပေါ်သို့ လက်စားချေဒဏ်တော်ကြီးကျရောက်လာ၏၊ မှတ်သားကြလော့၊ ဤအဖြစ်အပျက် များတွင် နိမိတ်ထူးလက္ခဏာများပါရှိ၏၊ သို့ပါလျက်သူတို့အနက် များလှစွာသောသူတို့သည် မယုံကြည်သူများ ဖြစ်ကြ၏။

၁၅၉။ မှတ်သားလော့၊ သင်၏အသက်သခင်ကျေးဇူးရှင်သည် အနန္တကျေးဇူးရှင်၊ အနန္တကောင်းကြီးမင်္ဂလာတော်သခင် အစစ်ဖြစ်တော်မူ၏။

၁၆ဝ။ တမန်တော်လွဒ်၏အမျိုးသားတို့သည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ တမန်တော်များကို မယုံကြည်ကြချေ။

၁၆၁။ သူတို့၏ အမျိုးသားချင်းတမန်တော်လွဒ်က ဤသို့ဟောကြား၏၊ ဟယ်-အချင်းတို့၊ သင်တို့သည် ဒုစရိုက်အမှုများ ရှောင်ကြဉ်ကြမည်မဟုတ်လော။

၁၆၂။ မှတ်သားကြလော့၊ ငါသည် သင်တို့အတွက် သစ္စာရှိသောတမန်တော်ဖြစ်၏။

၁၆၃။ ထို့ကြောင့်အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ ဝတ်တော်ကို ကျေကုန်အောင်ပြု၍ ငါ၏သြဝါဒကို နားထောင်ကြလော့။

၁၆၄။ ထို့အပြင်ငါသည် သင်တို့ထံမှ တရားဟောကြေးတစ်ပြားတစ်ချပ်မှ မတောင်းဆိုချေ၊ ငါ့အဖိုးအခမှာ အနန္တ စကြာဝဠာတို့၏ အရှင်သခင်နှင့်သာသက်ဆိုင်၏။

၁၆၅။ ဘာလဲ---သင်တို့သည် သတ္တဝါများအနက် ယောက်ျားအချင်းချင်းပစ်မှားကြသလော။

၁၆၆။ သင်တို့၏ အရှင်သခင်ဖန်ဆင်းပေးသနားတော်မူသော ဇနီးမယားများနှင့်မပျော်ပဲလျက် ယောက်ျားအချင်းချင်း ပစ်မှားကြသလော၊ သင်တို့သည် တရားတော်ကို ချိုးဖဲ့သောသူများဖြစ်ကြ၏။

၁၆၇။ သူတို့က အို--လွတ်ဒ်၊ သင်သည် ရပ်တန်းက မရပ်လျှင် သင်သည် ဆေးကြောမေးဖော်မရှိ၊ သပိတ်မှောက်ခြင်း ခံရလိမ့်မည်ဟု ပြောကြ၏။

၁၆၈။ ထိုအခါသူက ဟယ်-အချင်းတို့၊ အမှန်မှာ ငါသည် သင်တို့အပြုအမူကို မုန်းထားသောသူတို့ဘောင်တွင် ပါဝင်၏ဟု ပြန်ပြော၏။

၁၆၉။ အို--အကျွန်ုပ်၏အရှင်သခင်၊ အကျွနု်ပ်နှင့် အကျွနု်ပ်၏ အိမ်သူအိမ်သားတို့အား သူတို့၏အကြံများမှ ကယ်နှုတ် တော်မူပါဟု အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်အထံတော်၌ သူဆုပန်၏။

၁၇ဝ။ ထို့ကြောင့်ငါသည် တမန်တော်လွဒ်နှင့် သူ၏အိမ်သူအိမ်သားများအားလုံးကို ကယ်နှုတ်တော်မူ၏။

၁၇၁။ သို့သော်သူ့အိမ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သောမိန်းမအိုတစ်ယောက်ကိုကား ကယ်ဆယ်တော်မမူချေ။

၁၇၂။ ထို့နောက်အခြားကြွင်းကျန်သူအပေါင်းတို့ကို ငါဖျက်ဆီးတော်မူ၏။

၁၇၃။ ထို့အပြင်သူတို့အပေါ်၌ မိုးရွာသွန်းစေတော်မူ၏၊ သတိပေးခံရသူတို့အပေါ်တွင် ရွာသွန်းသောမိုးသည် အလွန် ပြင်းထန်ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်၏။

၁၇၄။ ဤအဖြစ်အပျက်တွင် နိမိတ်ထူးလက္ခဏာထူးပါရှိ၏၊ အနန္တတန်ခိုးတော်ရှင်၊ အနန္တကောင်းကြီးမင်္ဂလာတော်သခင် အမှန်ဖြစ်တော်မူ၏။

၁၇၅။ မှတ်သားလော့၊ သင်၏အရှင်သခင်သည် အနန္တတန်ခိုးတော်ရှင်၊ အနန္တကောင်းကြီးမင်္ဂလာတော်သခင်အမှန် ဖြစ်တော်မူ၏။

၁၇၆။ မီဒီရန်တောတောင်တွင် နေထိုင်သူတို့သည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ တမန်တော်များကို မယုံကြည်ကြချေ။

၁၇၇။ တမန်တော်ရှိုအိုက်(ဘ်)က သူတို့အား ဤသို့ဟောကြား၏၊ ဟယ်-အချင်းတို့၊ သင်တို့သည် ဒုစရိုက်မကောင်းမှုကို ရှောင်ကြဉ်ကြမည်မဟုတ်လော။

၁၇၈။ မှတ်သားကြလော့၊ ငါသည် သင်တို့အတွက် သစ္စာရှိသောတမန်တော်အဟုတ်အမှန်ဖြစ်၏။

၁၇၉။ ထို့ကြောင့်သင်တို့သည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ ဝတ်တော်ကို ကြေကုန်အောင် ပြုကြလော့၊ ငါ့ကို နာခံကြလော့။

၁၈ဝ။ ထို့အပြင်ငါသည် သင်တို့ထံမှ တရားဟောကြေးမတောင်းချေ၊ ငါ၏အဖိုးအခမှာ အနန္တစကြဝဠာတို့၏ အရှင် နှင့်သာသက်ဆိုင်၏။

၁၈၁။ သူတစ်ပါးအား ပေးစရာကို အပြည့်အစုံပေးကြလော့၊ လျော့ပေါ့ပေးသူတို့ဘောင်တွင် အပါအဝင်မဖြစ်ကြလင့်။

၁၈၂။ ထို့အပြင်စည်းချိန်မှန်နှင့် ချိန်တွယ်ကြလော့။

၁၈၃။ ထို့အပြင် သင်တို့သည် လူသားတို့အား ၎င်းတို့၏ပစ္စည်းများနှင့်ပတ်သက်၍ မတရားမပြုကြလင့်၊ ထို့အပြင် သင်တို့သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်ဝယ်အကျိုးပျက်မှုပွားများအောင် မကောင်းမှုဒုစရိုက်ကို မကျူးလွန်ကြလင့်။

၁၈၄။ သင်တို့နှင့်တကွ သင်တို့၏အဆက်ဆက်သောလူဟောင်းများကို ဖန်ဆင်းတော်မူထသောအရှင်မြတ်၏ ဝတ်တော် ကို ပြုကြလော့။

၁၈၅။ သူတို့က ဟယ်-ရှုအိုက်(ဘ်)၊ သင်သည် စုံးပယောဂပူးသူတို့အထဲတွင် အပါအဝင်သာဖြစ်၏။

၁၈၆။ သင်သည် ငါတို့ကဲ့သို့သေမျိုးသာလျှင်ဖြစ်၏၊ အကျွနု်ပ်တို့သည် သင့်အား လူလိမ်လူကောက်တို့ဘောင်တွင် အပါအဝင်အမှန်ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်ကြ၏။

၁၈၇။ သင်သည် အမှန်ဆိုပါလျှင် အထက်ကောင်းကင်၏ အစအနများ အကျွနု်ပ်တို့အပေါ်သို့ကျအောင် သင်ပြုလော့ဟု ဆိုကြ၏။

၁၈၈။ တမန်တော်က အကျွနု်ပ်၏အသက်သခင်ကျေးဇူးရှင်သည် သင်တို့ပြုကျင့်သမျှကို အသိဆုံးဖြစ်တော်မူ၏ဟု ဟောပြော၏။

၁၈၉။ သို့သော်သူတို့သည် တမန်တော်အား မကြည်ညိုမယုံကြည်ကြချေ၊ ထို့ကြောင့်သူတို့အပေါ်သို့ တရားစီရင် တော်မူသောနေ့တော်ကြီး၌ အပြစ်ဒဏ်တော်ကျရောက်၏၊ မှတ်သားကြလော့၊ ထိုအပြစ်ဒဏ်သည် အလွန် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသောနေ့တော်ကြီး၏ လက်စားချေဒဏ်ဖြစ်၏။

၁၉ဝ။ မှတ်သားကြလော့၊ ဤအကြောင်းအရာများ၌ နိမိတ်ထူးလက္ခဏာထူးတစ်ပါးအမှန်ပါရှိ၏၊ သို့ပါလျက်သူတို့အနက် အမြောက်အများတို့သည် ယုံကြည်သူများမဟုတ်ချေ။

၁၉၁။ မှတ်သားလော့၊ သင်၏အသက်သခင်ကျေးဇူးရှင်သည် အနန္တတန်ခိုးတော်ရှင်၊ အနန္တကောင်းကြီးမင်္ဂလာတော် သခင်အစစ်ဖြစ်တော်မူ၏။

၁၉၂။ မှတ်သားကြလော့၊ ကုရ်အာန်ကျမ်းတော်မြတ်သည် အနန္တစကြာဝဠာတို့၏အရှင်ထုတ်ပြန်ချပေးသနားတော်မူ ထသောကျမ်းတော်ကြီးဖြစ်၏။

၁၉၃။ ထိုကျမ်းတော်မြတ်ကို ကောင်းကင်တမန်တော်မင်းကြီးက ယူဆောင်လာ၏။

၁၉၄။ သင်သည် သတိပေးသူတမန်တော်များအနက် တစ်ပါးဖြစ်စေဖို့ရာ ထိုကျမ်းတော်မြတ်ကို သင်၏နှလုံးတွင်းသို့ ချသွင်းပေးသနားတော်မူပါ။

၁၉၅။ ဤကျမ်းတော်မြတ်ကို ရှင်းလင်းသောအာရဗီဘာသာဖြင့် ထုတ်ပြန်ပို့ချတော်မူ၏။

၁၉၆။ ထို့အပြင်မှတ်သားကြလော့၊ ကုရ်အာန်ကျမ်းတော်မြတ်ကို ရှေးလူဟောင်းတို့၏ ကျမ်းတော်များ၌ ဖော်ပြထား၏။

၁၉၇။ အစ္စရာအီလ်လူမျိုးပညာရှိသုခမိန်တို့သည် ကုရ်အာန်ကျမ်းတော်မြတ်ကို သိကြခြင်းသည် သူတို့အတွက် သက်သေသာဓကတစ်ပါးမဟုတ်လော့။

၁၉၈။ ထို့အပြင်အကယ်၍ငါသည် ကုရ်အာန်ကျမ်းတော်မြတ်ကို အာရပ်လူမျိုးမှတပါး အခြားအမျိုးသားတစ်ဦးတစ် ယောက်ထံသို့ ချပေးသနားတော်မူခဲ့လျှင်။

၁၉၉။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် ဤကျမ်းတော်မြတ်ကို ရွတ်ဖတ်ဟောကြားလျှင် အာရပ်အမျိုးသားတို့သည် ကျမ်းတော်မြတ်ကို သက်ဝင်ယုံကြည်ကြမည်မဟုတ်ချေ။

၂ဝဝ။ ဤနည်းအားဖြင့် ငါသည် ကုရ်အာန်ကျမ်းတော်ကို အပြစ်ကျူးလွန်သူတို့၏ နှလုံးတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်သွား စေတော်မူ၏။

၂ဝ၁။ သို့သော်သူတို့သည် အလွန်နာကျင်ဖွယ်သောအပြစ်ဒဏ်တော်ကြီးကို မျက်ဝါးထင်ထင်မြင်ရသည့်တိုင်အောင် ကုရ်အာန်ကျမ်းတော်ကို ယုံကြည်မည်မဟုတ်ချေ။

၂ဝ၂။ ထိုအပြစ်ဒဏ်တော်ကြီးကား ထိုသူတို့အပေါ်၌ သူတို့မသိမမြင်ပဲလျက် ရုတ်တရက်ရှောင်တခင်ရောက်လာလတ့ံ။

၂ဝ၃။ ထိုအခါထိုသူတို့က အကျွနု်ပ်တို့အတွက် ဤအပြစ်ဒဏ်တော်ကို ရွှေ့ဆိုင်းထား၍ ရပါမည်လော။

၂ဝ၄။ အကျွနု်ပ်တို့ပျက်စီးဆုံးရှုံးခြင်းအပြစ်ဒဏ်တော်ကို အဆောတလျင်ကျရောက်ကြမည်လောဟု တင်လျှောက် ကြလတ့ံ။

၂ဝ၅။ ထို့ကြောင့်သင်စဉ်းစားဆင်ခြင်သလော၊ အကယ်၍ငါသည် ထိုမိစ္ဆာမိုက်တို့အား လောကီစည်းစိမ်ကာမဂုဏ်၌ နှစ်လရှည်ကြာစွာမွေ့လျော်ပျော်ပါးနေစေကာမူ။

၂ဝ၆။ သူတို့အား ကတိထားတော်မူသောအပြစ်ဒဏ်တော်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာ မည်သာတည်း။

၂ဝ၇။ သူတို့မက်မောကျေနပ်သောလောကီစည်းစိမ်ချမ်းသာသည် သူတို့အား အကျိုးမပေးချေ။

၂ဝ၈။ ငါသည် လူမျိုးတစ်မျိုးအား သတိပေးရန် တမန်တော်များစေလွှတ်တော်မမူပဲ ထိုအမျိုးသားတိုကို ဘယ်သော အခါမျှ ဖျက်ဆီးတော်မမူချေ။

၂ဝ၉။ ထိုတမန်တော်များသည် တရားဟောသတိပေးဖို့ရာဖြစ်ကြ၏၊ ငါသည် မည်သည့်အခါမျှမတရားညှင်းပန်းတော် မမူချေ။

၂၁ဝ။ ရှိုင်တန်မာရ်နတ်တို့သည် ကုရ်အာန်ကျမ်းတော်မြတ်ကို ယူဆောင်လာသည်မဟုတ်ချေ။

၂၁၁။ ယင်းအလုပ်သည် သူတို့နှင့်မတော်ချေ၊ ယင်းအလုပ်လုပ်ရန် သူတို့၌ အင်အားမရှိချေ။

၂၁၂။ မှတ်သားကြလော့၊ သူတို့ကို တရားနာခြင်းမှ ဝေးစွာမောင်းနှင်ထား၏။

၂၁၃။ ထို့ကြောင့် အို--တမန်တော်၊ သင်သည် ပျက်စီးဆုံးရှုံးခြင်းသို့ မဆိုက်ရောက်စေခြင်းငှာ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ် မှတပါး ဘုရားတုဘုရားယောင်ကို ကိုးကွယ်ခြင်းကို မပြုလင့်။

၂၁၄။ ထို့အပြင်သင်သည် ဆွေမျိုးရင်းခြာတို့အား သတိတရားပေးလော့။

၂၁၅။ ထို့အပြင်သင်၏ ယုံကြည်သူနောက်လိုက်တို့အား သနားကြင်နာခြင်းဖြင့် ဆက်ဆံလော့။

၂၁၆။ ထို့အပြင်အကယ်၍ သင်၏ဆွေမျိုးရင်းချာတို့သည် သင့်အား နားမထောင်ကြလျှင် သူတို့အား ဟယ်-အချင်းတို့၊ ငါသည် သင်တို့၏အပြစ်မှ ကင်းရှင်း၏ဟု ပြောလော့။

၂၁၇။ ထို့အပြင်သင်သည် အနန္တတန်ခိုးတော်အရှင်၊ အနန္တကောင်းကြီးမင်္ဂလာတော်သခင်အား ယုံကြည်ကိုးစားလော့။

၂၁၈။ အရှင်မြတ်သည် သင်ဆွလားသ်ဝတ်ပြုရန် မတ်မတ်ရပ်သောအခါ၌သော်လည်းကောင်း။

၂၁၉။ ထို့အပြင် ဆွလတ်ဝတ်၌ ပျပ်ဝတ်ညွှတ်ချ၍ သူတို့ ဆွလတ်ဝတ်၌ ပျပ်ဝတ်ချသူတို့ အထဲ၌ သင်၏ ဦးညွှတ်နှိမ့်ချခြင်းကိုသော်၄င်း မြင်တော်မူ၏။

၂၂ဝ။ မှတ်သားလော့၊ အရှင်မြတ်သာလျှင် ကြားတော်မူသောအရှင်၊ သိတော်မူသောအရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။

၂၂၁။ ရှိုင်တန်မာရ်နတ်များသည် မည်သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်ကို သင့်အား ငါပြောပြတော်မူရမည်လော။

၂၂၂။ သူတို့သည် အပြစ်ကျူးလွန်သောမုသားကောင်တိုင်းအပေါ်သို့ ကျရောက်ကြ၏။

၂၂၃။ ထိုသူတို့သည် စိတ်ထက်သန်ခြင်းဖြင့် နားထောင်ကြ၏၊ သို့သော်သူတို့အနက် များလှစွာသောသူတို့သည် မုသားကောင်များဖြစ်ကြ၏။

၂၂၄။ သို့သော်ပျို့ကဗျာလင်္ကာဆရာများကို အယူမှားသူတို့လိုက်နာကြ၏။

၂၂၅။ ထိုလင်္ကာဆရာများ တောင်ကြားချိုင့်ဝှမ်းတိုင်းတွင် လမ်းမှားနေသည်ကိုသော်လည်းကောင်း။

၂၂၆။ သူတို့သည် မိမိတို့မပြုသည်ကို ပြုသကဲ့သို့ ပြောဆိုသည်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ သင်မမြင်သလော။

၂၂၇။ သို့သော်အကြင်သူတို့သည် ယုံကြည်ကြ၏၊ ကောင်းမှုများပြုကြ၏၊ အလ္လာဟ်အား ကောင်းစွာအာရုံပြုကြ၏၊ မတရားနှိပ်စက်ပြီးနောက် မိမိကိုယ်ကို မိမိကာကွယ်ကြ၏၊ ထိုသူတို့အပေါ်သို့ မာရ်နတ်များမကျဆင်းနိုင်ကြချေ၊ ဒုစရိုက်ပြစ်မှုကျူးလွန်သူတို့သည် မည်သည့်ဖျက်ဆီးမှုက မိမိတို့အား ဖျက်ဆီးသည်ကို သိကြရလတ့ံ။