Burmese - Chapter 74 - Al-Muddaththir

၁။ အို-ညဉ့်ရုံတော်ကို ခေါင်းမြီးခြံုနေသူ။

၂။ သင်သည် အိပ်စက်ရာမှ ထ၍ သတိပေးလော့။

၃။ သင်၏ အရှင်သခင်အား ချီးကျူးတသလော့။

၄။ သင်၏ ဝတ်ရုံတော်ကို သန့်ရှင်းစေလော့။

၅။ ညစ်ညူးမှုကို ရှောင်လော့။

၆။ လောကီစီးပွားမက်ခြင်းကြောင့် မျက်နှာမလိုက်လင့်။

၇။ သင်၏ အရှင်သခင်၏ မျက်နှာတော်ကို ထောက်၍ သည်းခံလော့။

၈။ တံပိုးမှုတ်သောအခါ။

၉။ ထိုနေ့တော်ကြီးသည် အလွန်ပူဆွေးဒုက္ခတွေ့မည့်နေ့ဖြစ်၏။

၁၀။ မယုံကြည်သူတို့အတွက် သာယာသောနေ့တော်ကြီးမဟုတ်ချေ။

၁၁။ ငါတကိုယ်တော်တည်း ဖန်ဆင်းတော်မူသောသူကို ငါ့အား လွှဲလော့။

၁၃။ သူ၏အနားတွင် အစဉ်အမြဲနေဖို့ရာ သားယောကျာ်းတို့နှင့်လည်း ချီးမြှင့်တော်မူ၏။

၁၄။ ငါသည် ထိုသူအဖို့အရာ ဤဘဝကို သာယာစေတော်မူ၏။

၁၅။ သို့ငြားသော်လည်း ထိုသူသည် ငါက ပိုမိုတိုးပေးတော်မူခြင်းကိုသာ လိုလား၏။

၁၆။ သို့သော် ယင်းသို့မဖြစ်ချေ၊ အမှန်မှာ ထိုသူသည် ငါ၏ တရားတော်ကို ခေါင်းမာစွာနှင့်ဆန့်ကျင်၏။

၁၇။ ငါသည် သူ့အပေါ်သို့ ကြီးလေးကြောက်မက်ဖွယ်သောဒဏ်ကို တပ်တော်မူမည်။

၁၈။ အကြောင်းမူကား သူသည် စဉ်းစားသည်၊ ထို့နောက်ကြံစည်သည်။

၁၉။ သူသည် မည်မျှပင် ကြံစည်အားထုတ်သော်လည်း မိမိကိုယ်ကို မိမိဖျက်ဆီးရာသာတည်း။

၂၀။ တဖန် သူသည မည်မျှပင်ကြံစည်အားထုတ်သော်လည်း မိမိကိုယ်ကို မိမိဖျက်ဆီးရာသာတည်း။

၂၁။ ထို့နောက် သူသည် ရှုစား၏။

၂၂။ ထို့နောက် သူသည် မျက်မှောင်ကုပ်၏၊ စိတ်မနှစ်သက်ကြောင်းပြ၏။

၂၃။ ထို့နောက် သူသည် မာနထောင်လွှားလျက် လှည့်သွား၏။

၂၄။ ထို့နောက် သူသည် ဤကျမ်းကား ရှေးအထက်ထက်က ဆင်းသက်လာခဲ့သောမျက်လှည့်အတတ်မှတပါး အခြားဘာမျှမဟုတ်ချေဟု ဆိုကြ၏။

၂၅။ ဤကျမ်းသည် သေမျိုးတစ်ဦး၏ မိန့်ခွန်းမှတပါး အခြားဘာမျှမဟုတ်ချေဟု ဆိုကြ၏။

၂၆။ ထို့ကြောင့် ငါသည် သူ့ကို မီးတောက်မီးလျှံထဲသို့ ပစ်ချတော်မူမည်။

၂၇။ အေ-တမန်တော်၊ ထိုမီးသည် မည်သည့်ဖြစ်သည်ကို သင့်အား မည်သည်က ရှင်းလင်းပြမည်နည်း။

၂၈။ ထိုမီးသည် ချန်မထား၊ ချမ်းသာမပေး။

၂၉။ ထိုမီးသည် လူသားကို တွန့်လိမ်စေ၏။

၃၀။ ထိုမီးအတတ်၌ ငရဲမှုးတစ်ကျိပ်ကိုးယောက်ရှိကြ၏။

၃၁။ ငါသည် ငရဲမီးမှုးအဖြစ်ဖြင့် ကောင်းကင်တမန်များကိုသာ ခန့်ထားတော်မူ၏၊ ငါသည် မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတို့ကို စုံစမ်း စိမ့်သောငှာ ထိုငရဲမှုများ၏ အရေအတွက်ကို သတ်မှတ်ထားတော်မူ၏၊ အကြောင်းမှာကား ရှေးကျမ်းတော် ကို ရရှိသောအသင်းသားတို့သည် အမြင်မှန်ကို ရရှိစေခြင်းငှာသော်လည်းကောင်း၊ ယုံကြည်သူတို့သည် မိမိတို့ ၏ ယုံကြည်ခြင်း၌ ကြီးမားလာစေခြင်းငှာသော် လည်းကောင်း၊ ရှေးကျမ်းတော်ကို ရရှိသော အသင်းသားတို့နှင့် ယုံကြည်သူတို့သည် ယုံမှားသံသယ မရှိစေခြင်းငှာသော်လည်းကောင်း စိတ်နှစ်ခွ ရောဂါစွဲကပ်သူများနှင့် မိစ္ဆာ ဒိဋ္ဌိတို့က အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သည် ဤဥမပာဥပမေယျအားဖြင့် မည်သည်ကို ရည်ရွယ်တော်မူသနည်းဟု ဆိုကြစေခြင်းငှာသော် လည်းကောင်းဖြစ်၏၊ ယင်းကဲ့သို့အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သည် လမ်းမှားတွင် ထားလိုတော်မူ သောသူကို လမ်းမှားတွင် ထားတော်မူ၏၊ လမ်းမှန်ကို ပြလိုတော်မူသောသူအား လမ်းမှန်ကို ပြတော်မူ၏၊ အေ-တမန်တော်၊ သင်၏အရှင်သခင်၏ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့ကို အရှင်မြတ်မှတပါး မည်သူမျှမသိချေ၊ ဤကျမ်းတော်သည် လူသား အပေါင်းတို့အား သတိပေးနှိုးဆော်သော ကျမ်းတော်မှ တပါး မည်သည်မှ မဟုတ်ချေ။

၃၂။ လအားဖြင့်။

၃၃။ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်ညဉ့်အားဖြင့်။

၃၄။ ထွန်းလင်းတောက်ပသောနံနက်အာရုဏ်အားဖြင့်။

၃၅။ မှတ်သားကြလော့၊ ဤအရာသည် ကြီးမားထင်ရှားသောလက္ခဏာအံ့ဖွယ်သရဲများအနက် တစ်ပါးဖြစ်၏။

၃၆။ ထိုလက္ခဏာတော်ကြီးသည် လူသားတို့ကို သတိပေးနှိုးဆော်ဖို့ရာဖြစ်၏။

၃၇။ သင်တို့အနက် ကြီးပွားတိုးတက်လိုသူကိုလည်းကောင်း၊ ဆုတ်ယုတ်သွားလိုသူကိုလည်းကောင်း၊ သတိပေး နှိုးဆော်ရန် အလို့ငှာဖြစ်ကြ၏။

၃၈။ အမှန်မှာ ဝိညာဉ်တိုင်းသည် မိမိပြုကျင့်မှုများအတွက် အာမခံပစ္စည်းဖြစ်၏။

၃၉။ လက်ယာဘက်လက်တော်သားတို့မှတပါး။

၄၀။ ထိုလက်ယာဘက်လက်တော်သားတို့သည် ဥယျာဉ်တော်များ၌ အချင်းချင်းမေးမြန်းကြလိမ့်မည်။

၄၁။ အပြစ်ရှိသူများအကြောင်း။

၄၂။ အချင်းတို့၊ သင်တို့ကို ဤမီးထဲသို့ မည်သည်က ပို့ဆောင်သနည်း။

၄၃။ ငရဲသားတို့က ဤသို့ပြန်ပြောကြပေလိမ့်မည်၊ အကျွနု်ပ်တို့သည် ဆွလားသ်ဝတ်ပြုသူတို့အထဲမှ မဟုတ်ချေ။

၄၄။ ထို့အပြင်သူဆင်းရဲတို့အား မကျွေးမွေးခဲ့ချေ။

၄၅။ သို့သော် အကျွနု်ပ်တို့သည် အကျိုးမရှိသောငြင်းခုံမှုကို ပြုသူများနှင့် ငြင်းခုံခဲ့ကြ၏။

၄၆။ ထို့အပြင် သူဆင်းရဲတို့အား မကျွေးမွေးခဲ့ချေ။

၄၇။ သေသည်တိုင်အောင် ယင်းသို့ပြုကျင့်ခဲ့ကြ၏။

၄၈။ ကြားဝင်တောင်းပန်သူတို့၏ တောင်းပန်ခြင်းသည် သူတို့အတွက် အကျိုးမဖြစ်နိုင်ချေ။

၄၉။ သို့ပါလျက် သူတို့သည် ယခုအဘယ်ကြောင့် အဆုံးအမတော်မှ လှည့်သွားကြသနည်း။

၅၀၊၅၁။ ၄င်းတို့ကို ပမာဆိုသော် သူတို့သည် ခြင်္သေ့ထံမှ လွတ်ကင်းအောင် လန့်ဖျပ်ပြေးနေသောမြည်းအလား တိရိစ္ဆာန် များနှင့် တူကြ၏။

၅၀၊၅၁။ ၄င်းတို့ကို ပမာဆိုသော် သူတို့သည် ခြင်္သေ့ထံမှ လွတ်ကင်းအောင် လန့်ဖျပ်ပြေးနေသောမြည်းအလား တိရိစ္ဆာန် များနှင့် တူကြ၏။

၅၂။ သူတို့အနက် လူတိုင်းပင် မိမိအား အလ္လာဟ်အရှင်မြတ် ကျမ်းတော်တစ်စောင်ချပေးသနားတော်မူခြင်းကို အမှန်လိုလား၏။

၅၃။ ဤသို့မဖြစ်နိုင်ချေ၊ သို့သော်သူတို့သည် နောင်တမလွန်ဘဝကို မကြောက်လန့်ကြချေ။

၅၄။ စင်စစ်အားဖြင့် ဤကုရ်အာန်ကျမ်းမြတ်သည် အဆုံးအမတော်ကြီးဖြစ်၏။

၅၅။ သို့ဖြစ်၍ တရားတော်ကို အရေးစိုက်လိုသူသည် အရေးစိုက်ကြစေကုန်။

၅၆။ သို့သော် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ် အလိုတော်မရှိပဲ သူတို့သည် အရေးစိုက်ကြမည်မဟုတ်ချေ၊ အရှင်မြတ်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာစတည်ရာ စမ်းပေါက်ဖြစ်တော်မူ၏၊ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာတော်စရာ စမ်းပေါက်လည်း ဖြစ် တော်မူ၏။