Burmese - Chapter 77 - Al-Mursalat

၁။ လေပြင်းလေညှင်းများကို လွှတ်သောကောင်းကင်တမန်များအားဖြင့်လည်းကောင်း။

၂။ လေပြင်းမုန်တိုင်းများကို လွှတ်သောကောင်းကင်တမန်များအားဖြင့်လည်းကောင်း။

၃။ မဟာပထဝီမြေကြီး၏ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ပင်များကို ပြန်ရှင်စေသောကောင်းကင်တမန်တော်များအားဖြင့် လည်းကောင်း။

၄။ စပါးလှေ့သည့်လေများကို လွှတ်သောကောင်းကင်တမန်များအားဖြင့်လည်းကောင်း။

၅၊၆။ အပြစ်လွှတ်တော်မူမည့် အကြောင်း(သို့မဟုတ်) အပြစ်ပေးတော်မူမည့်အကြောင်းကြေငြာသည့်သတိပေးနှိုးဆော် ကျမ်းမြတ်ကို ယူဆောင်လာသောတမန်တော်များအားဖြင့်လည်းကောင်း။

၅၊၆။ အပြစ်လွှတ်တော်မူမည့် အကြောင်း(သို့မဟုတ်) အပြစ်ပေးတော်မူမည့် အကြောင်းကြေငြာသည့် သတိပေးနှိုးဆော် ကျမ်းမြတ်ကို ယူဆောင်လာသော တမန်တော်များအားဖြင့်လည်းကောင်း။

၇။ သင်တို့အား ပေးတော်မူသော ကတိသစ္စာတော်သည် မုချဧကန်ပြည့်စုံရမည်သာတည်း။

၈။ ထို့ကြောင့်ကြယ်များကို ဝင်စေတော်မူသောအခါ။

၉။ မိုးကောင်းကင်ကို ကွဲအက်ပြိုပျက်စေတော်မူသောအခါ။

၁၀။ တောင်များကြေမွ၍ အနှံ့အပြားလွင့်စေတော်မူသော အခါ။

၁၁။ တမန်တော်တို့စုဝေးစေဖို့ရာ သတ်မှတ်ချိန်းချက်ထားတော်မူသော အချိန်ကျရောက်လာသော အခါ။

၁၂။ အဘယ်နေ့ရက်အတွက် အချိန်ကို ချိန်းချက်ထားတော်မူသနည်း။

၁၃။ ဆုံးဖြတ်စီရင်တော်မူသောနေ့တော်ကြီးအတွက် ချိန်းထားတော်မူ၏။

၁၄။ အေ-တမန်တော်၊ ယင်း စီရင်ဆုံးဖြတေ် တာမ် ူသောနေ့တော်ကြီးသည် မည်သည်ဖြစ်သည်ကို သင့်အား အဘယ်သူ ရှင်းလင်းပြောပြမည်နည်း။

၁၅။ ထိုနေ့တော်ကြီး၌ တရားတော်ကို ငြင်းပယ်သူအားလုံးသည် ပျက်စီးခြင်းမက ပျက်စီးဆုံးရှုံးရမည်သာတည်း။

၁၆။ ငါသည် ရှေးလူဟောင်းအဆက်ဆက်တို့ကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းတော်မူခဲ့ပြီမဟုတ်လော။

၁၇။ ထို့နောက်နောက်လူများကိုလည်း ရှေးလူတို့နောက်သို့ လိုက်စေတော်မူသည်မဟုတ်လော။

၁၈။ ငါသည် အပြစ်ရှိသူအပေါင်းတို့ကို ယင်းသို့ကွပ်မျက်စီရင်တော်မူ၏။

၁၉။ ထိုနေ့တော်ကြီး၌ တရားတော်ကို ငြင်းပယ်သူအားလုံးသည် ပျက်စီးခြင်းမက ပျက်စီးဆုံးရှုံးရမည်သာတည်း။

၂၀။ အို-လူသားအပေါင်းတို့၊ ငါသည် သင်တို့အား သေးသိမ်ယုတ်ညံ့သောအရည်စက်မှ ဖန်ဆင်းတော်မူသည်မဟုတ် လော။

၂၁၊၂၂။ ငါသည် ထိုအရည်စက်ကို လုံခြံုခိုင်ခန့်သောနေရာတစ်ခုတွင် သတ်မှတ်ပိုင်းခြားထားတော်မူသောနေ့ရက်အချိန်တိုင်အောင် ထိန်းသိမ်းထားတော်မူ၏။

၂၁၊၂၂။ ငါသည် ထိုအရည်စက်ကို လုံခြံုခိုင်ခန့်သောနေရာတစ်ခုတွင် သတ်မှတ်ပိုင်းခြားထားတော်မူသောနေ့ရက်အချိန်တိုင်အောင် ထိန်းသိမ်းထားတော်မူ၏။

၂၃။ ငါသည် ယင်းသို့စီမံခန့်ခွဲတော်မူ၏၊ ငါ၏ စီမံခန့်ခွဲခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်၏။

၂၄။ ထိုနေ့တော်ကြီး၌ တရားတော်ကို ငြင်းပယ်သူအားလုံးတို့သည် ပျက်စီးခြင်းမက ပျက်စီးဆုံးရှုံးရမည်သာတည်း။

၂၅၊၂၆။ ငါသည် ဤကမ္ဘာမြေကြီးကို ရှင်သူ၊သေသူလူသားအားလုံးတို့ကို လက်ခံဖို့ရာ နေရာအဖြစ်ဖြင့် ဖန်ဆင်းထား တော်မူသည်မဟုတ်လော။

၂၅၊၂၆။ ငါသည် ဤကမ္ဘာမြေကြီးကို ရှင်သူ၊သေသူလူသားအားလုံးတို့ကို လက်ခံဖို့ရာ နေရာအဖြစ်ဖြင့် ဖန်ဆင်းထား တော်မူသည်မဟုတ်လော။

၂၇။ ငါသည် ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်တွင် မြင့်စွင့်သောတောင်များကို ဖန်ဆင်းတော်မူသည်မဟုတ်လော၊ သင်တို့အား ရေချိုရေကောင်းကို ပေးသနားတော်မူသည်မဟုတ်လော။

၂၈။ ထိုနေ့တော်ကြီး၌ တရားတော်ကို ငြင်းပယ်သူအားလုံးတို့သည် ပျက်စီးခြင်းမက ပျက်စီးဆုံးရှုံးရမည်သာတည်း။

၂၉။ သူတို့သည် ဤသို့ပြောဆိုခြင်းကို ခံကြရလတံ့၊ နင်တို့ငြင်းပယ်သောငရဲထဲသို့ ဝင်ကြလော့။

၃၀။ နင်တို့သည် မီးခိုးတိုင်ကြီးသုံးတိုင်၏ အရိပ်ထဲသို့ ဝင်ကြလော့။

၃၁။ ထိုမီးခိုးရိပ်သည် မီးတောက်မီးလျှံအရှိန်မှ သက်သာမှုသော်လည်းကောင်း၊ ခိုလှုံရာသော်လည်းကောင်း မဟုတ် ချေ။

၃၂။ စင်စစ်မှာ ငရဲမီးမှ ခံတပ်လောက်ကြီးသောမီးပွားကြီးများထွက်၏။

၃၃။ ထိုမီးပေါက်မီးပွင့်များသည် လျင်မြန်စွာသွားနေသောအသွေးအရောင်ဝါသည့်ကုလားအုတ် တိရိစ္ဆာန် တစီတတန်း ကဲ့သို့ ရှိလိမ့်မည်။

၃၄။ မှတ်ထားလော့၊ ထိုနေ့၌ တရားတော်ကို ငြင်းပယ်သူအားလုံးတို့သည် ပျက်စီးခြင်းမက ပျက်စီးဆုံးရှုံးရမည် သာတည်း။

၃၅။ ထိုနေ့တော်ကြီး၌ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိအပေါင်းတို့သည် စကားတစ်ခွန်း တပါဒမျှ မဆိုချေ။

၃၆။ ထိုနေ့တော်ကြီး၌ သူတို့သည် တစုံတရာလျှောက်လဲ ထုချေခွင့်မရချေ။

၃၇။ ထိုနေ့တော်ကြီး၌ တရားတောသ် ည် ငြင်းပယ်သူအားလုံးတို့သည် ပျက်စီးခြင်းမက ပျက်စီးဆုံးရှုံးရမည်သာတည်း။

၃၈။ ထိုနေ့ကား စီရင်ဆုံးဖြတ်တော်မူသောနေ့တော်ကြီးဖြစ်၏၊ ထိုနေ့၌ သင်တို့နှင့်တကွ ရှေးလူဟောင်းများကို ငါစုဆောင်းယူခဲ့တော်မူ၏။

၃၉။ ယခုသင်တို့တွင် ဥပါယ်တမည် အကြံအစည်တစ်စုံတစ်ခုရှိလျှင် ငါ့အား ကြံစည်ကြလော့။

၄၀။ ထိုနေ့တော်ကြီး၌ တရားတော်ကို ငြင်းပယ်သူအားလုံးတို့သည် ပျက်စီးခြင်းမက ပျက်စီးဆုံးရှုံးရမည်သာတည်း။

၄၁။ တာဝန်ဝတ္တရားကို ကျေပွန်သူတို့မှာမူကား အေးချမ်းသာယာသောအရိပ်အာဝါသများနှင့် စိမ့်စမ်းချောင်းမြောင်း အလယ်တွင် ခံစားနေကြရ၏။

၄၂။ ထိုသူတို့သည် မိမိတို့အလိုတိုင်း အသီးအနှံများကို စားသုံးမှီဝဲကြရ၏။

၄၃။ သူတို့အား ဤသို့မိန့်တော်မူလတံ့၊ အို-ကောင်းကြီး မင်္ဂလာတော်ရသူအပေါင်းတို့၊ ခြိုးခြံစွာကျင့်ခဲ့သောကုသိုလ် ကောင်းမှုကြောင့် ဤနိဗ္ဗာန်တော်တွင် သင်တို့ စိတ်ကျေနပ်အောင် စားကြ၊ သောက်ကြလော့၊ သင်တို့ကို ခုံမင်စွာ လက်ခံတော်မူ၏။

၄၄။ ငါသည် သူတော်ကောင်းတို့အား ယင်းသို့ဆုလာဘ်ပေးသနားတော်မူ၏။

၄၅။ ထိုနေ့တော်ကြီး၌ တရားတော်ကို ငြင်းပယ်သူအားလုံးတို့သည် ပျက်စီးခြင်းမက ပျက်စီးဆုံးရှုံးရမည်သာတည်း။

၄၆။ အို-မသူတော်အပေါင်းတို့၊ သင်တို့သည် ဤလောကီ ဘဝတွင်လည်း အနည်းငယ်စားကြလော့၊ သောက်ကြလော့၊ ပျော်ရွှင်ကြလော့၊ သင်တို့သည် အမှန်ပင် အပြစ်ရှိသူများဖြစ်ကြ၏။

၄၇။ ထိုနေ့တော်ကြီး၌ တရားတော်ကို ငြင်းပယ်သူအားလုံးတို့သည် ပျက်စီးခြင်းမက ပျက်စီးဆုံးရှုံးရမည်သာတည်း။

၄၈။ ထိုမိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတို့အား ဦးချကြလော့ဟု ဆိုသောအခါ သူတို့ဦးမချချေ။

၄၉။ ထိုနေ့တော်ကြီး၌ တရားတော်ကို ငြင်းပယ်သူအားလုံးတို့သည် ပျက်စီးခြင်းမက ပျက်စီးဆုံးရှုံးရမည်သာတည်း။

၅၀။ ဤကုရ်အာန်ကျမ်းမြတ်နောက် မည်သည့်တရားဒေသနာတော်ကို သူတို့ယုံကြည်မည်နည်း။