Verse 1 — Surah Hud 11:1

A[lif] L[aam] R[aa?]. Een boek waarvan de tekenen eenduidig zijn vastgesteld en daarna van de kant van een Wijze en Welingelichte uiteengezet

Verse 2 — Surah Hud 11:2

Jullie moeten alleen God dienen. Ik ben voor jullie van Zijn kant een waarschuwer en een verkondiger van goed nieuws

Verse 3 — Surah Hud 11:3

En vraagt jullie Heer om vergeving en wendt jullie dan berouwvol tot Hem. Hij zal jullie tot een vastgestelde termijn van een goed vruchtgebruik laten genieten en Hij zal aan ieder die verdienstelijk is zijn verdienste geven. Maar als jullie je afkeren dan vrees ik voor jullie de bestraffing op een geweldige dag

Verse 4 — Surah Hud 11:4

Tot God is jullie terugkeer en Hij is almachtig

Verse 5 — Surah Hud 11:5

Toch vouwen zij hun harten dicht om zich voor Hem te verbergen. Maar wanneer zij zich met hun kleren bedekken weet Hij wat zij in het verborgene en wat zij openlijk doen. Hij weet wat er binnen in de harten is

Verse 6 — Surah Hud 11:6

En er is geen dier op aarde of God zorgt voor zijn levensonderhoud en Hij kent zijn verblijfplaats en zijn bewaarplaats. Alles staat in een duidelijk boek

Verse 7 — Surah Hud 11:7

Hij is het die de hemelen en de aarde in zes dagen geschapen heeft, terwijl Zijn troon boven het water was, om jullie op de proef te stellen wie van jullie het beste is bij wat hij doet. En als jij zegt: jullie zullen na de dood weer opgewekt worden" dan zeggen zij die ongelovig zijn: "Dit is duidelijk slechts toverij

Verse 8 — Surah Hud 11:8

En als Wij de bestraffing voor hen tot een bepaalde tijd uitstellen zeggen zij: "Wat houdt haar tegen?" Toch kan zij op de dag dat zij over hen komt niet van hen afgewend worden en worden zij door dat waarmee zij de spot dreven ingesloten

Verse 9 — Surah Hud 11:9

En als Wij van Onze kant de mens barmhartigheid laten proeven en dan weer van hem wegnemen dan is hij wanhopig en ondankbaar

Verse 10 — Surah Hud 11:10

En als Wij hem dan weldadigheid laten proeven na rampspoed die hem getroffen heeft dan zegt hij: "Voor mij zijn de slechte tijden voorbij." En hij is verheugd en verwaand

Verse 11 — Surah Hud 11:11

Maar zo zijn zij die geduldig zijn en de deugdelijke daden doen niet; zij zijn het voor wie vergeving is en een groot loon

Verse 12 — Surah Hud 11:12

Misschien zou jij een deel van wat jou geopenbaard wordt willen weglaten en is jouw hart benauwd omdat zij zeggen: "Als er nu een schat tot hem was neergezonden of een engel met hem was meegekomen?" Maar jij bent slechts een waarschuwer en God is voogd over alles

Verse 13 — Surah Hud 11:13

Of zeggen zij: "Hij verzint het." Zeg: "Komt dan met tien overeenkomstige soera's die verzonnen zijn en roept aan wie jullie in plaats van God maar kunnen, als jullie gelijk hebben

Verse 14 — Surah Hud 11:14

Maar als zij jullie niet verhoren, weet dan dat het met Gods kennis is neergezonden en dat er geen god is dan Hij. Zullen jullie je dan [aan God] overgeven

Verse 15 — Surah Hud 11:15

Wie het tegenwoordige leven en zijn praal wensen, aan hen zullen Wij hun daden vergoeden en hun zal niet te kort gedaan worden

Verse 16 — Surah Hud 11:16

Zij zijn het voor wie in het hiernamaals slechts het vuur is. Vruchteloos is wat zij erin gedaan hebben en wat zij deden wordt tenietgedaan

Verse 17 — Surah Hud 11:17

En hij die op een duidelijk bewijs van zijn Heer steunt dan? En die gevolgd wordt door een getuige van Hem en voor wiens tijd er al het boek van Moesa was als voorbeeld en als barmhartigheid? Dat zijn zij die in Hem geloven. En wie van de partijen geen geloof aan Hem hecht, het vuur is de plaats die voor hem is aangewezen. Verkeer daarover dus niet in twijfel; het is de waarheid van jouw Heer. Maar de meeste mensen geloven niet

Verse 18 — Surah Hud 11:18

En wie is er zondiger dan wie over God bedrog verzint? Zij zijn het die voor hun Heer worden voorgeleid en de getuigen zullen zeggen: "Dat zijn zij die over God gelogen hebben." Zeker, Gods vloek is over de onrechtplegers

Verse 19 — Surah Hud 11:19

die Gods weg versperren en verlangen dat het een kronkelweg is, terwijl zij aan het hiernamaals geen geloof hechten

Verse 20 — Surah Hud 11:20

Zij kunnen er op de aarde niets tegen doen en zij hebben buiten God geen beschermers. De bestraffing zal voor hen verdubbeld worden. Zij konden niet horen en zij zagen niet

Verse 21 — Surah Hud 11:21

Zij zijn het die zichzelf verloren hebben en wat zij verzonnen hebben zijn zij kwijt

Verse 22 — Surah Hud 11:22

Het staat vast dat zij in het hiernamaals de grootste verliezers zijn

Verse 23 — Surah Hud 11:23

Zij die geloven, de deugdelijke daden doen en nederig op hun Heer vertrouwen, zij zijn het die in de tuin thuishoren; zij zullen altijd daarin blijven

Verse 24 — Surah Hud 11:24

De twee groepen lijken bijvoorbeeld op de blinde en dove en de ziende en horende. Zijn die twee bijvoorbeeld dan gelijk? Zullen jullie je dan niet laten vermanen

Verse 25 — Surah Hud 11:25

Wij hebben Noeh tot zijn volk gezonden [met]: "Ik ben voor jullie een duidelijke waarschuwer

Verse 26 — Surah Hud 11:26

Jullie moeten alleen God dienen. Ik vrees voor jullie de bestraffing op een pijnlijke dag

Verse 27 — Surah Hud 11:27

En de voornaamsten, zij die van zijn volk ongelovig waren, zeiden toen: "Wij zien dat jij slechts een mens bent zoals wij en wij zien dat jij alleen maar ondoordacht gevolgd wordt door de allerverachtelijksten onder ons. Wij zien niet dat jullie op ons iets voor hebben. Integendeel, wij vermoeden dat jullie leugenaars zijn

Verse 28 — Surah Hud 11:28

Hij zei: "Mijn volk! Hoe zien jullie het? Als ik op een duidelijk bewijs van mijn Heer steun en Hij mij van Zijn kant barmhartigheid gegeven heeft maar jullie er blind voor gemaakt zijn, zullen wij jullie er dan toe dwingen terwijl het jullie tegenstaat

Verse 29 — Surah Hud 11:29

En, mijn volk, ik vraag jullie er geen betaling voor. Slechts God is belast met mijn loon. En ik jaag hen die geloven niet weg; zij zullen hun Heer ontmoeten. Maar ik zie dat jullie mensen zijn die niets weten

Verse 30 — Surah Hud 11:30

Mijn volk! Wie zou mij tegen God kunnen helpen als ik hen weg zou jagen? Zullen jullie je dan niet laten vermanen

Verse 31 — Surah Hud 11:31

En ik zeg niet tot jullie dat ik Gods schatkamers bezit, noch ken ik het verborgene, ook zeg ik niet dat ik een engel ben, noch zeg ik tegen hen die in jullie ogen verachtelijk zijn dat God hun niets goeds zal geven. God weet het best wat in jullie binnenste is, anders zou ik tot de onrechtplegers behoren

Verse 32 — Surah Hud 11:32

Zij zeiden: "O Noeh, jij hebt met ons getwist, je hebt veel twist met ons gehad. Kom dan maar met wat je ons toegezegd hebt als je gelijk hebt

Verse 33 — Surah Hud 11:33

Hij zei: "God zal ermee komen als Hij wil en jullie kunnen er niets tegen doen

Verse 34 — Surah Hud 11:34

En mijn raad heeft voor jullie ook geen nut als ik jullie goede raad zou wensen te geven, wanneer God jullie wenst te misleiden. Hij is jullie Heer en tot Hem zullen jullie terugkeren

Verse 35 — Surah Hud 11:35

Of zij zeggen: "Hij heeft het verzonnen." Zeg: "Als ik het verzonnen heb dan wordt mijn wandaad mij aangerekend, maar ik heb niets te maken met de wandaden die jullie bedrijven

Verse 36 — Surah Hud 11:36

En aan Noeh is geopenbaard: "Niemand van jouw volk zal tot geloof komen, afgezien van hen die al geloofden. Wees dus niet bedroefd over wat zij aan het doen waren

Verse 37 — Surah Hud 11:37

Bouw dan het schip onder Onze ogen en volgens Onze openbaring, maar spreek Ons niet aan over hen die onrecht plegen; zij zullen verdronken worden

Verse 38 — Surah Hud 11:38

En hij bouwde het schip en telkens als er voornaamsten van zijn volk voorbijkwamen maakten zij hem belachelijk. Hij zei: "Jullie maken ons belachelijk, maar wij zullen jullie belachelijk maken, zoals jullie [ons nu] belachelijk maken

Verse 39 — Surah Hud 11:39

En jullie zullen weten tot wie de bestraffing zal komen die hem te schande maakt en op wie een blijvende bestraffing zal neerkomen

Verse 40 — Surah Hud 11:40

Toen dan Onze beschikking kwam en de oven overkookte, zeiden Wij: "Belaad het met van alles twee stuks, paarsgewijs, en met jouw familie behalve hem over wie al sprake geweest is, en met wie geloven." Maar slechts weinigen geloofden met hem

Verse 41 — Surah Hud 11:41

En hij zei: "Gaat aan boord. In Gods naam zal het afvaren en afmeren. Mijn Heer is vergevend en barmhartig

Verse 42 — Surah Hud 11:42

En het [schip] voer met hen weg door golven als bergen en Noeh riep naar zijn zoon die apart stond: "Mijn zoon! Kom met ons aan boord en wees niet een van de ongelovigen

Verse 43 — Surah Hud 11:43

Hij zei: "Ik zal wel een onderkomen op een berg vinden die mij tegen het water zal beschermen." Hij zei: "Tegen Gods beschikking is er vandaag geen beschermer behalve voor hen met wie Hij erbarmen heeft." En de golven kwamen tussen hen beiden in en zo werd hij een van de verdronkenen

Verse 44 — Surah Hud 11:44

En er werd gezegd: "O aarde, slik je water in en o hemel, droog op" en het water nam af. De beslissing was gevallen. En het [schip] kwam op de Djoedi vast te zitten. En er werd gezegd: "Weg met de mensen die onrecht plegen

Verse 45 — Surah Hud 11:45

En Noeh riep tot zijn Heer en zei: "Mijn Heer, mijn zoon behoort tot mijn familie; Uw toezegging is de waarheid en U bent de wijste van hen die oordelen

Verse 46 — Surah Hud 11:46

Hij zei: "O Noeh, hij behoort niet tot jouw familie. Hij is [een toonbeeld van] ondeugdelijk handelen. Vraag Mij niet iets waarvan jij geen kennis hebt. Ik vermaan je niet tot de onwetenden te behoren

Verse 47 — Surah Hud 11:47

Hij zei: "Mijn Heer, ik zoek bij U bescherming dat ik niets vraag waarvan ik geen kennis heb. En als U mij niet vergeeft en erbarmen met mij hebt, dan behoor ik tot de verliezers

Verse 48 — Surah Hud 11:48

Er werd tot hem gezegd: "O Noeh, ga van boord in vrede die van Ons komt en met zegeningen voor jou en voor gemeenschappen van hen die bij jou zijn. Er zijn ook gemeenschappen die Wij laten genieten, maar dan treft hen een pijnlijke bestraffing van Ons

Verse 49 — Surah Hud 11:49

Dat behoort tot de mededelingen over het verborgene die Wij aan jou openbaren en die jij noch jouw volk van tevoren kenden. Wees dan geduldig; het [goede] uiteinde komt de godvrezenden toe

Verse 50 — Surah Hud 11:50

En tot de 'Aad [was] hun broeder Hoed [gezonden]. Hij zei: "Mijn volk! Dient God; jullie hebben geen andere god dan Hem. Jullie verzinnen alleen maar wat

Verse 51 — Surah Hud 11:51

Ik vraag jullie er geen loon voor. Met mijn loon is slechts Hij belast die mij geschapen heeft. Hebben jullie dan geen verstand

Verse 52 — Surah Hud 11:52

En, mijn volk, vraagt jullie Heer om vergeving en wendt je dan berouwvol tot Hem. Hij zal dan de hemel in overvloed over jullie laten regenen en jullie nog meer kracht geven. Maar keert jullie niet als boosdoeners af

Verse 53 — Surah Hud 11:53

Zij zeiden: "O Hoed, jij hebt ons geen duidelijk bewijs gebracht en wij verlaten onze goden niet omdat jij het zegt; wij geloven jou niet

Verse 54 — Surah Hud 11:54

Wij zeggen alleen maar dat een god van ons jou met iets slechts heeft getroffen." Hij zei: "Ik roep God als getuige aan en ook jullie moeten getuigen dat ik niets te maken heb met wat jullie [aan God] als metgezellen toevoegen

Verse 55 — Surah Hud 11:55

buiten Hem om. Beraamt dan maar tezamen listen tegen mij en laat mij dan niet wachten

Verse 56 — Surah Hud 11:56

Ik stel mijn vertrouwen op God, mijn Heer en jullie Heer. Er is geen dier op aarde of Hij houdt het bij zijn kuif vast. Mijn Heer is op een juiste weg

Verse 57 — Surah Hud 11:57

En als jullie je afkeren, dan heb ik jullie dat verkondigd waarmee ik tot jullie gezonden ben. En mijn Heer zal maken dat een ander volk jullie opvolgt. En jullie brengen Hem geen enkele schade toe. Mijn Heer is het die over alles waakt

Verse 58 — Surah Hud 11:58

En toen Onze beschikking kwam redden Wij Hoed en hen die met hem geloofden door barmhartigheid van Ons; Wij redden hen van een harde bestraffing

Verse 59 — Surah Hud 11:59

Dat waren dan de 'Aad; zij verwierpen de tekenen van hun Heer en zij waren aan Zijn gezanten ongehoorzaam en zij volgden het bevel op van elke weerspannige geweldenaar

Verse 60 — Surah Hud 11:60

En zij werden in het tegenwoordige leven en op de opstandingsdag door een vloek vervolgd. Zeker, de 'Aad hechtten geen geloof aan hun Heer. Weg dan met de 'Aad, het volk van Hoed

Verse 61 — Surah Hud 11:61

En tot de Thamoed [was] hun broeder Salih [gezonden]. Hij zei: "Mijn volk! Dient God; jullie hebben geen andere god dan Hem. Hij heeft jullie uit de aarde laten ontstaan en je erop laten vestigen. Vraagt Hem dus om vergeving en wendt jullie dan berouwvol tot Hem. Mijn Heer is nabij en verhorende

Verse 62 — Surah Hud 11:62

Zij zeiden: "O Salih, jij was tot nu toe bij ons iemand van wie men iets kon verwachten. Zul jij ons verbieden te dienen wat onze vaderen dienden? Wij verkeren namelijk in hevige twijfel over dat waartoe jij ons oproept

Verse 63 — Surah Hud 11:63

Hij zei: "Mijn volk! Hoe zien jullie het? Als ik op een duidelijk bewijs van mijn Heer steun en Hij mij barmhartigheid van Hem gegeven heeft, wie zou mij dan tegen God kunnen helpen als ik Hem ongehoorzaam zou zijn? Jullie brengen mij alleen maar meer verlies

Verse 64 — Surah Hud 11:64

En, mijn volk, dit is Gods kameelmerrie; voor jullie een teken. Laat haar op Gods aarde eten en treft haar niet met kwaad, want dan zal een nabije bestraffing jullie grijpen

Verse 65 — Surah Hud 11:65

Maar zij sneden haar hielpezen door. Toen zei hij: "Jullie kunnen nog drie dagen in jullie woning genieten. Dat is een ongelogen aanzegging

Verse 66 — Surah Hud 11:66

En toen Onze beschikking kwam redden Wij Salih en hen die met hem geloofden door barmhartigheid van Ons en van de schande van die dag. Jouw Heer is de krachtige, de machtige

Verse 67 — Surah Hud 11:67

Toen greep de schreeuw hen die onrecht deden en 's morgens lagen zij in hun woningen dood op de grond

Verse 68 — Surah Hud 11:68

alsof zij er niet lang woonachtig waren geweest. Zeker, de Thamoed hechtten geen geloof aan hun Heer. Weg dan met de Thamoed

Verse 69 — Surah Hud 11:69

Ook waren Onze gezanten met het goede nieuws tot Ibrahiem gekomen. Zij zeiden: "Vrede!" Hij zei: "Vrede!" En het duurde niet lang of hij kwam met een geroosterd kalf

Verse 70 — Surah Hud 11:70

En toen hij zag dat hun handen er niet aan kwamen kreeg hij argwaan tegen hen en werd door vrees voor hen bevangen. Zij zeiden: "Wees niet bang, wij zijn tot het volk van Loet gezonden

Verse 71 — Surah Hud 11:71

En zijn vrouw stond erbij en lachte. Toen verkondigden Wij haar het goede nieuws van Ishaak en Ja'koeb na hem

Verse 72 — Surah Hud 11:72

Zij zei: "Wee mij! Zal ik een kind krijgen terwijl ik een oude vrouw ben en mijn echtgenoot hier een oude man? Dit is wel iets wonderlijks

Verse 73 — Surah Hud 11:73

Zij zeiden:"Verwonder jij je over Gods beschikking? Gods barmhartigheid en Zijn zegeningen zijn voor jullie, mensen van het huis. Hij is lofwaardig en glorierijke

Verse 74 — Surah Hud 11:74

Toen Ibrahiem van de schrik bekomen was en het goede nieuws tot hem gekomen was begon hij met Ons te twisten over het volk van Loet

Verse 75 — Surah Hud 11:75

Ibrahiem was zachtmoedig, vol meegevoel en schuldbewust

Verse 76 — Surah Hud 11:76

O Ibrahiem, houd hiermee op. De beschikking van jouw Heer is gekomen; over hen komt een onafwendbare bestraffing

Verse 77 — Surah Hud 11:77

En toen Onze gezanten tot Loet kwamen was hij bezorgd over hen en maakte zich ongerust over hen. Hij zei: "Dit is een hachelijke dag

Verse 78 — Surah Hud 11:78

En zijn volk kwam op hem toegesneld; zij hadden voordien al slechte daden begaan. Hij zei: "Mensen, hier zijn mijn dochters, zij zijn reiner voor jullie. Vreest dan God en maakt mij niet te schande om mijn gasten. Is er onder jullie geen verstandige man

Verse 79 — Surah Hud 11:79

Zij zeiden: "Jij weet wel dat wij op jouw dochters geen recht hebben en jij weet best wat wij wensen

Verse 80 — Surah Hud 11:80

Hij zei: "Had ik maar macht over jullie of kon ik maar mijn toevlucht nemen tot een sterke lijfwacht

Verse 81 — Surah Hud 11:81

Zij zeiden: "O Loet, wij zijn gezanten van jouw Heer. Zij zullen je niet kunnen bereiken. Vertrek met je familie in een deel van de nacht en niemand van jullie mag zich omdraaien. Uitgezonderd jouw vrouw, haar zal treffen wat hen treft. De morgen is het tijdstip dat voor hen aangewezen is. Is de morgen niet dichtbij

Verse 82 — Surah Hud 11:82

Toen Onze beschikking dan kwam keerden Wij haar ondersteboven en lieten er op elkaar volgende bakstenen op regenen

Verse 83 — Surah Hud 11:83

die bij jouw Heer gemerkt zijn en die niet ver van de onrechtplegers weg zijn

Verse 84 — Surah Hud 11:84

En tot de Madjan [was] hun broeder Sjoe'aib [gezonden]. Hij zei: "Mijn volk! Dient God; jullie hebben geen andere god dan Hem. En doet niet tekort in maat en gewicht. Ik zie dat het jullie goed gaat, maar ik vrees voor jullie de bestraffing op een veelomvattende dag

Verse 85 — Surah Hud 11:85

En, mijn volk, geeft volle maat en gewicht in billijkheid en doet de mensen niet tekort in de dingen die van hen zijn en veroorzaakt geen ellende op de aarde door verderf te zaaien

Verse 86 — Surah Hud 11:86

Wat bij God overblijft is beter voor jullie als jullie gelovig zijn. En ik ben niet iemand die over jullie waakt

Verse 87 — Surah Hud 11:87

Zij zeiden: "O Sjoe'aib, dragen jouw gebeden jou op dat wij wat onze vaderen dienden verlaten of dat wij ophouden met onze bezittingen te doen wat wij willen? Jij bent toch de zachtmoedige, de verstandige

Verse 88 — Surah Hud 11:88

Hij zei: "Mijn volk! Hoe zien jullie het? Als ik op een duidelijk bewijs van mijn Heer steun en Hij van Zijn kant goed in mijn levensonderhoud voorziet? Ik wil jullie ook niet tegenspreken over wat ik jullie verbied. Ik wens alleen maar zo goed als ik kan orde op zaken te stellen. Mijn welslagen hangt alleen van God af; op Hem stel ik mijn vertrouwen en tot Hem wend ik mij schuldbewust

Verse 89 — Surah Hud 11:89

En, mijn volk, laat de onmin met mij jullie er niet toe brengen dat jullie hetzelfde treft dat het volk van Noeh of het volk van Hoed of het volk van Salih heeft getroffen. En het volk van Loet is niet ver van jullie

Verse 90 — Surah Hud 11:90

Vraagt jullie Heer om vergeving en wendt jullie dan berouwvol tot Hem; mijn Heer is barmhartig en liefdevol

Verse 91 — Surah Hud 11:91

Zij zeiden: "O Sjoe'aib, wij begrijpen niet veel van wat jij zegt en wij zien dat jij bij ons weerloos bent. Als jouw aanhang er niet was, dan hadden we je gestenigd; jij hebt immers geen macht over ons

Verse 92 — Surah Hud 11:92

Hij zei: "Mijn volk! Maakt mijn aanhang meer indruk op jullie dan God en hebben jullie Hem achtergesteld? Mijn Heer omvat wat jullie doen

Verse 93 — Surah Hud 11:93

En, mijn volk, handelt naar jullie vermogen; ik doe dat ook. En dan zullen jullie wel weten tot wie de bestraffing komt die hem te schande maakt en wie er een leugenaar is. Wacht maar af; ik wacht met jullie af

Verse 94 — Surah Hud 11:94

En toen Onze beschikking kwam redden Wij Sjoe'aib en hen die met hem geloofden door barmhartigheid van Ons. Toen greep de schreeuw hen die onrecht deden en 's morgens lagen zij in hun woningen dood op de grond

Verse 95 — Surah Hud 11:95

alsof zij er niet lang woonachtig geweest waren. Weg dan met de Madjan zoals de Thamoed weg zijn

Verse 96 — Surah Hud 11:96

En Wij hebben Moesa toch met Onze tekenen en een duidelijke machtiging gezonden

Verse 97 — Surah Hud 11:97

naar Fir'aun en zijn raad van voornaamsten. Zij nu volgden het bevel op van Fir'aun, maar het bevel van Fir'aun was niet verstandig

Verse 98 — Surah Hud 11:98

Hij zal op de opstandingsdag voor zijn volk uit gaan en hen naar beneden naar de drinkplaats bij het vuur brengen. Dat is pas een slechte drinkplaats om naartoe gebracht te worden

Verse 99 — Surah Hud 11:99

En zij werden in dit [leven] en op de opstandingsdag door een vloek achtervolgd. Dat is pas een slechte gift wanneer die gegeven wordt

Verse 100 — Surah Hud 11:100

Dat zijn enkele berichten over de steden die Wij jou vertellen; sommige staan nog overeind andere zijn weggemaaid

Verse 101 — Surah Hud 11:101

Wij deden hun geen onrecht aan maar zij deden zichzelf onrecht aan en hun goden die zij in plaats van God aanriepen baatten hun niets toen de beschikking van jouw Heer kwam. Zij stortten hen alleen maar verder in het verderf

Verse 102 — Surah Hud 11:102

Zo is de manier van aanpakken van jouw Heer wanneer Hij de steden aanpakt terwijl zij onrecht plegen; Zijn manier van aanpakken is pijnlijk en streng

Verse 103 — Surah Hud 11:103

Daarin is een teken voor wie de bestraffing van het hiernamaals vreest. Dat is een dag waarvoor de mensen bijeengebracht worden en dat is een dag waarvan men getuige zal zijn

Verse 104 — Surah Hud 11:104

Wij stellen haar slechts uit tot een vastgestelde termijn

Verse 105 — Surah Hud 11:105

Op de dag dat zij komt zal iemand slechts met Zijn toestemming spreken. Onder hen zijn er ellendigen en gelukzaligen

Verse 106 — Surah Hud 11:106

Zij die er ellendig aan toe zijn, zij zullen in het vuur zijn om erin te steunen en te kreunen

Verse 107 — Surah Hud 11:107

Altijd zullen zij daarin blijven zolang de hemelen en de aarde bestaan -- behalve als jouw Heer het anders wil -- jouw Heer doet altijd wat Hij wenst

Verse 108 — Surah Hud 11:108

Zij die gelukzalig zijn, zij zullen in de tuin zijn. Altijd zullen zij daarin blijven zolang de hemelen en de aarde bestaan -- behalve als jouw Heer het anders wil -- als een ononderbroken gave

Verse 109 — Surah Hud 11:109

Verkeer dus niet in twijfel over wat dezen dienen. Zij dienen slechts zoals hun vaderen vroeger dienden. Wij zullen hun volle aandeel onverkort aan hen vergoeden

Verse 110 — Surah Hud 11:110

Wij hebben het boek aan Moesa gegeven, maar toen werd men het erover oneens. En als er al niet eerder een woord van jouw Heer gekomen was, dan was er tussen hen al een beslissing getroffen. Zij verkeren daarover in hevige twijfel

Verse 111 — Surah Hud 11:111

Maar aan allen zal jouw Heer hun daden zeker vol vergoeden. Hij is welingelicht over wat zij doen

Verse 112 — Surah Hud 11:112

Handel correct zoals aan jou bevolen is en aan wie met jou berouw tonen en wees niet onbeschaamd; Hij doorziet wel wat jullie doen

Verse 113 — Surah Hud 11:113

En zoekt geen steun bij hen die onrecht plegen, dan zal het vuur jullie treffen. En jullie hebben buiten God geen beschermers; dan zullen jullie geen hulp krijgen

Verse 114 — Surah Hud 11:114

En verricht de salaat op de beide uiteinden van de dag en in de vroege uren van de nacht. De goede daden verdrijven de slechte. Dat is een vermaning voor hen die gedenken

Verse 115 — Surah Hud 11:115

En wees geduldig; God laat het loon van hen die goed doen niet verloren gaan

Verse 116 — Surah Hud 11:116

Als er onder de generaties van voor jullie tijd maar mensen met bezonnenheid waren geweest die verboden op de aarde verderf te brengen; er waren er slechts enkelen, die Wij redden. Zij die onrecht deden joegen het hun verleende luxeleven na en zij waren boosdoeners

Verse 117 — Surah Hud 11:117

Jouw Heer is niet zo dat Hij de steden ten onrechte vernietigt, terwijl hun inwoners zich beteren

Verse 118 — Surah Hud 11:118

Als jouw Heer het had gewild, had Hij de mensen tot één gemeenschap gemaakt, maar zij blijven het oneens

Verse 119 — Surah Hud 11:119

behalve zij met wie jouw Heer erbarmen heeft. Daartoe heeft Hij hen geschapen. Zo werd het woord van jouw Heer vervuld: "Ik zal de hel vullen met djinn en mensen tezamen

Verse 120 — Surah Hud 11:120

Al de berichten over de gezanten die Wij jou vertellen zijn om jouw hart te versterken en de waarheid komt daarin tot jou en een aansporing en een vermaning voor de gelovigen

Verse 121 — Surah Hud 11:121

En zeg tegen hen die niet geloven: "Handelt naar jullie vermogen, wij doen dat ook

Verse 122 — Surah Hud 11:122

en wacht af, wij wachten ook af

Verse 123 — Surah Hud 11:123

En van God is het verborgene van de hemelen en de aarde. Hem komt de gehele zeggenschap toe. Dien Hem dus en stel je vertrouwen op Hem. Jouw Heer let goed op wat jullie doen