Back to LanguagesPrevious ChapterNext Chapter
Dari - Chapter 19 - Maryam
Translation by Mawlawi Muhammad Anwar Badkhashani — Permalink
Verse 1 — Surah Maryam 19:1
(كهيعص) مفهوم این حروف را الله میداند و بس
Verse 2 — Surah Maryam 19:2
(این) یادی است از رحمت پروردگارت بر بندهاش زکریا
Verse 3 — Surah Maryam 19:3
وقتی که پروردگارش را (در دعایش) آهسته (و آرام) ندا کرد
Verse 4 — Surah Maryam 19:4
گفت: ای پروردگارم! استخوانم سست شده است. و موی سرم از پیری شعلهور شده و ای پروردگارم! هرگز در دعایت (وقتی چیزی از تو خواستهام) ناامید نبودهام
Verse 5 — Surah Maryam 19:5
و من پس از خود از اقاربم بیمناکم. و همسرم بیفرزند است، پس از نزد خویش وارثی (در نبوت) به من ببخش
Verse 6 — Surah Maryam 19:6
تا وارث من باشد و هم وارث اولاد يعقوب. و او را ای پروردگارم پسندیده بگردان
Verse 7 — Surah Maryam 19:7
(الله دعای زکریا را قبول کرد و فرمود) ای زکریا ما تو را به پسری مژده میدهیم که نام او یحیی است و پیش از این هیچ هم نام او را پیدا نکردیم
Verse 8 — Surah Maryam 19:8
زکریا گفت: ای پروردگارم! چطور مرا پسری خواهد بود، حال آنکه همسرم نازا است و خودم نیز به سبب پیری به نهایت ضعف رسیدهام
Verse 9 — Surah Maryam 19:9
الله فرمود: همچنین است (فرمان من)، پروردگار تو گفته که این (کار) بر من آسان است چون پیش از این تو را در حالی آفریدم که هیچ چیزی نبودی
Verse 10 — Surah Maryam 19:10
زکریا گفت: ای پروردگارم! علامتی برایم قرار ده، فرمود: نشانهات آن است که سه شبانه روز نمیتوانی با مردم سخن بگویی با وجود اینکه سالم و تندرستی
Verse 11 — Surah Maryam 19:11
پس از محراب (جای عبادت) بر قوم خویش بیرون آمد، پس به آنان اشاره کرد که صبح و شام تسبیح گویید
Verse 12 — Surah Maryam 19:12
ای یحیی! کتاب را با قوّت بگیر، و به او در کودکی حکمت دادیم
Verse 13 — Surah Maryam 19:13
و از نزد خود به او مهر و شفقت دادیم. و برکت و پاکی نصیبش کردیم و او پرهیزگار بود
Verse 14 — Surah Maryam 19:14
و با پدر و مادرش نیک رفتار بود، و متکبر و نافرمان نبود
Verse 15 — Surah Maryam 19:15
و سلام بر او، روزی که تولد شد و روزی که میمیرد و روزی که دوباره زنده میشود
Verse 16 — Surah Maryam 19:16
و یادآور شو در کتاب (قرآن) مریم را، وقتی که در ناحیۀ شرقی (بیت المقدس) از خانوادهاش به خلوت رفت
Verse 17 — Surah Maryam 19:17
پس در مقابل آنان پردهای گرفت، پس روح خود (جبرئیل) را بهسوی او فرستادیم که در شکل بشر درست اندام بر او نمایان شد
Verse 18 — Surah Maryam 19:18
مریم گفت: البته من از تو به پروردگار مهربان پناه میبرم، اگر پرهیزگار باشی (به من نزدیک مشو)
Verse 19 — Surah Maryam 19:19
جبرئیل گفت: جز این نیست که من فرستاده پروردگار تو ام تا به تو پسری پاکیزه (از هر گناه) ببخشم
Verse 20 — Surah Maryam 19:20
مریم گفت: چگونه پسری خواهم داشت حال آنکه بشری به من دست نزده و بدکار (هم) نبودهام؟
Verse 21 — Surah Maryam 19:21
جبرئیل گفت: فرمان حق چنین است. پروردگارت فرموده است که این (کار) برای من آسان است. و تا او را معجزهای برای مردم گردانیم و رحمتی از سوی خود سازیم و (این تصمیم) کاری مقدر شده و انجام یافتنی است
Verse 22 — Surah Maryam 19:22
پس مریم (از دمیدن فرشته) به او (عیسی) باردار شد و به سبب آن حمل، به مکانی دور (از مردم) کناره گرفت
Verse 23 — Surah Maryam 19:23
پس درد ولادت او را بهسوی تنۀ درخت خرما آورد. گفت: ای کاش پیش از این مرده بودم و یکباره از یادها فراموش شده بودم
Verse 24 — Surah Maryam 19:24
پس (فرشته) از جانب پائین او ندا داد که اندوهگین مشو، چون پروردگارت پایین تو چشمهای را جاری ساخته است
Verse 25 — Surah Maryam 19:25
و تنۀ درخت خرما را بسوی خود بجنبان که بر تو خرمای تازه چیده شده میریزاند
Verse 26 — Surah Maryam 19:26
پس بخور و بنوش و چشم را روشن و آسوده دار. پس اگر کسی از آدمیان را دیدی، بگو: من برای پروردگار مهربان روزه نذر کردهام بنابراین امروز با هیچ انسانی سخن نخواهم گفت
Verse 27 — Surah Maryam 19:27
پس او را برداشت و پیش قوم خود برد، گفتند: ای مریم! به راستی عجب کار قبیحی آوردهای
Verse 28 — Surah Maryam 19:28
ای خواهر هارون! پدرت مرد بد نبود و مادرت (نیز) زن بدکار نبود
Verse 29 — Surah Maryam 19:29
پس مریم بهسوی طفل (عیسی) اشاره کرد (که از او بپرسید) گفتند: ما چگونه با طفلی که در گهواره است سخن بگوییم؟
Verse 30 — Surah Maryam 19:30
(عیسی) گفت: من بنده الله هستم، به من کتاب داده و مرا به پیغمبری انتخاب نموده است
Verse 31 — Surah Maryam 19:31
و هر جا که باشم، مرا مبارک گردانیده است. و تا وقتی که زنده باشم، مرا به نماز و زكات سفارش کرده است
Verse 32 — Surah Maryam 19:32
و (همچنان) به نیک رفتاری با مادرم (مرا سفارش نموده) و مرا متکبر و سرکش و بدبخت نگردانیده است
Verse 33 — Surah Maryam 19:33
و سلام بر من، روزی که تولد شدهام و روزی که میمیرم و روزی که دوباره زنده میشوم
Verse 34 — Surah Maryam 19:34
این است (اوصاف) عیسی پسر مریم، سخن راست و درست که ایشان (اهل کتاب) در آن شک میکنند
Verse 35 — Surah Maryam 19:35
الله را سزاوار نیست که فرزندی گیرد، او پاک و منزه است (از تهمتهای ناروا)، چون کاری را اراده کند، تنها کافی است که به او بگوید: شو! پس بیدرنگ موجود میشود
Verse 36 — Surah Maryam 19:36
و بیگمان الله پروردگار من و پروردگار شماست. پس او را بپرستید، این است راه راست
Verse 37 — Surah Maryam 19:37
اما (راه راست را گذاشته) گروهها در میان خود اختلاف کردند. پس وای بر کافران از حاضر شدن در روزی بزرگ
Verse 38 — Surah Maryam 19:38
چقدر شنوا و چقدر بینا میباشند روزی که بهسوی ما میآیند، اما این ظالمان امروز در گمراهی آشکاری قرار دارند
Verse 39 — Surah Maryam 19:39
و آنان را که (اکنون) در غفلت به سر میبرند، از روز حسرت و پشیمانی بترسان، وقتی که کار به انجام رسانیده میشود و آنان ایمان نمیآورند
Verse 40 — Surah Maryam 19:40
البته ماییم که زمین و همۀ کسانی را که بر روی آن هستند به میراث میبریم و بهسوی ما برگردانیده میشوند
Verse 41 — Surah Maryam 19:41
و یادآور شو در این کتاب ابراهیم را، بیگمان او بسیار راستگو و پیغمبر بود
Verse 42 — Surah Maryam 19:42
وقتی که به پدر خود گفت: ای پدر جان! چرا چیزی را پرستش میکنی که نه میشنود و نه میبیند و نه چیزی را از تو دفع میکند؟
Verse 43 — Surah Maryam 19:43
ای پدر جان! البته از علم چیزی به من آمده که به تو نیامده است، لذا، از من پیروی کن تا تو را به راه راست هدایت نمایم
Verse 44 — Surah Maryam 19:44
ای پدر جان! شیطان را پرستش مکن، به راستی که شیطان عصیانگر پروردگار مهربان است
Verse 45 — Surah Maryam 19:45
ای پدرم! من از این میترسم که عذابی از جانب پروردگار مهربان به تو برسد و آنگاه دوست و همنشین شیطان باشی
Verse 46 — Surah Maryam 19:46
(پدر ابراهیم) گفت: ای ابراهیم! آیا تو از معبودان من روگردانی؟ اگر (از مخالفت و اعراض خود) بازنیایی حتما تو را سنگسار خواهم کرد، و برو مدت دراز از من دور شو
Verse 47 — Surah Maryam 19:47
(ابراهیم) گفت: سلام بر تو (با تو وداع میکنم)، به زودی از پروردگارم برایت آمرزش میخواهم، چون که او بر من مهربان است
Verse 48 — Surah Maryam 19:48
و (حالا) از شما و از آنچه به جز الله میپرستید، کنارهگیری میکنم. و پروردگارم را (به دعا) میخوانم، امید است که در خواندن پروردگارم ناامید و ناکام نباشم
Verse 49 — Surah Maryam 19:49
پس وقتی از آنان و از آنچه به جای الله عبادت میکردند دوری کرد، اسحاق و یعقوب را به او بخشیدیم و هر یک را پیغمبر گردانیدیم
Verse 50 — Surah Maryam 19:50
و از رحمت خویش به آنان بخشیدیم و ایشان را نیک نام و بلند آوازه (و بلند مرتبه) گردانیدیم
Verse 51 — Surah Maryam 19:51
و یادآور شو در این کتاب موسی را، یقینا که او خالص کردهشده و فرستادهای پیغمبر (بلندمرتبه) بود
Verse 52 — Surah Maryam 19:52
و او را از جانب راست کوه طور ندا کردیم و او را رازگویان نزدیک خود ساختیم (با او سخن گفتیم)
Verse 53 — Surah Maryam 19:53
و ما از رحمت خود، برادرش هارون را که پیغمبر بود، (مددگار) به او بخشیدیم
Verse 54 — Surah Maryam 19:54
و یادآور شو در این کتاب اسماعیل را، همانا او در وعدههایش صادق، و رسول و پیغمبر (الله) بود
Verse 55 — Surah Maryam 19:55
و او خانوادهاش را به نماز و زکات امر میکرد و در نزد پروردگارش پسندیده بود
Verse 56 — Surah Maryam 19:56
و یادآور شو در این کتاب ادريس را، البته او بسیار راست کردار و پیغمبر بزرگ بود
Verse 57 — Surah Maryam 19:57
و ما او را به مقام بلند ارتقا دادیم
Verse 58 — Surah Maryam 19:58
آنان کسانی از پیغمبران بودند که الله برایشان نعمت داد (از جمله)، از نسل آدم و از نسل کسانی که با نوح بر کشتی سوار کردیم و از فرزندان ابراهیم و يعقوب و از کسانی که آنان را هدایت نمودیم و برگزیدیم، چون آیات پروردگار مهربان بر آنان خوانده میشد، سجدهکنان و گریان (به زمین) میافتادند
Verse 59 — Surah Maryam 19:59
پس از آنان فرزندان ناخلف جانشین شدند که نماز را ضائع کردند و از شهوات پیروی کردند، پس به زودی با زیان و ناکامی (در وادی غی) روبرو خواهند شد
Verse 60 — Surah Maryam 19:60
مگر کسی که توبه کند و ایمان بیاورد و کارهای شایسته انجام دهد، پس ایشان وارد بهشت میشوند و هیچ ظلمی به آنان نمیشود
Verse 61 — Surah Maryam 19:61
باغهای جاودان که پروردگار مهربان بندگانش را در غیب وعده داده است. و وعدۀ الله حقاً آمدنی است
Verse 62 — Surah Maryam 19:62
در آن جا هیچ سخن بیهوده نمیشنوند، بلکه سلام (میشنوند)، روزیشان صبح و شام برایشان آماده است
Verse 63 — Surah Maryam 19:63
این همان جنتی است که به هر کس از بندگان ما که پرهیزگار باشد به میراث میدهیم
Verse 64 — Surah Maryam 19:64
و (ای جبرئیل به رسول ما بگو: ما فرشتگان) جز به فرمان پروردگارت فرود نمیآییم، آنچه پیش روی ماست و آنچه پشت سر ماست و آنچه میان این دو است، همه به او اختصاص دارد. و پروردگارت هرگز فراموش کار نیست
Verse 65 — Surah Maryam 19:65
پروردگار آسمانها و زمین و آنچه در میان این دو است، پس او را پرستش کن و بر عبادت او صابر باش، آیا همتایی برای او میشناسی؟
Verse 66 — Surah Maryam 19:66
و انسان میگوید: آیا وقتی بمیرم، راستی (دوباره از قبر) بیرون آورده خواهم شد؟
Verse 67 — Surah Maryam 19:67
آیا انسان به یاد نمیآورد که ما قبلا او را آفریدیم، در حالیکه چیزی نبود؟
Verse 68 — Surah Maryam 19:68
پس قسم به پروردگارت! که البته آنان را با شیاطین جمع میکنیم، باز همه را در حالی که به زانو افتادهاند، گرد دوزخ حاضر خواهیم کرد
Verse 69 — Surah Maryam 19:69
باز از میان هر گروه افرادی را بیرون میکنیم که در مقابل پروردگار مهربان از همه سرکشتر بودهاند
Verse 70 — Surah Maryam 19:70
باز ما به آنان که برای درآمدن در دوزخ سزاوارترند داناتریم
Verse 71 — Surah Maryam 19:71
و از شما هیچ کس نیست مگر اینکه وارد آن (دوزخ) میشود. این امر بر پروردگارت حتمی و فیصله قطعی است
Verse 72 — Surah Maryam 19:72
باز پرهیزگاران را (از آتش) نجات میدهیم و ظالمان را به زانو افتاده در آن رها میکنیم
Verse 73 — Surah Maryam 19:73
و چون آیات واضح ما بر آنان تلاوت شود، کافران به مؤمنان میگویند: کدام یک از دو گروه جایگاهش بهتر و مجلسش زیباتر است؟
Verse 74 — Surah Maryam 19:74
و چه بسیار نسلها را که پیش از آنان بودند، هلاک کردیم که نسبت به آنها مال بهتر و متاع زیباتر داشتند
Verse 75 — Surah Maryam 19:75
بگو: هر کس که در گمراهی فرو رفته باشد، پروردگار مهربان به ایشان مهلت میدهد تا وقتی که آنچه را به آنان وعده داده شده است؛ یا عذاب، یا قیامت را ببینند، پس خواهند دانست که چه کسی جایگاهش بدتر و لشکرش ضعیفتر و ناتوانتر است
Verse 76 — Surah Maryam 19:76
و الله بر هدایت کسانی که هدایت یافتهاند، میافزاید. و نیکیهای پایدار در نزد پروردگارت از لحاظ ثواب و عاقبت بهتر است
Verse 77 — Surah Maryam 19:77
آیا دیدی آن کسی را که به آیات ما كفر ورزید و گفت: حتما به من مال و فرزند بسیار داده خواهد شد
Verse 78 — Surah Maryam 19:78
آیا از غیب آگاه شده است؟ یا از پروردگار مهربان عهدی گرفته است؟
Verse 79 — Surah Maryam 19:79
نه، چنین نیست که او میگوید، به زودی آنچه را او میگوید، خواهیم نوشت و عذاب را برای او خواهیم افزود
Verse 80 — Surah Maryam 19:80
و آنچه را میگوید، از وی به ارث میبریم و پیش ما تنها میآید
Verse 81 — Surah Maryam 19:81
و به جای الله معبودانی گرفتند تا برایشان سبب عزت باشند
Verse 82 — Surah Maryam 19:82
نه، چنین نیست، به زودی عبادتشان را انکار خواهند کرد و ضد و دشمن آنان میگردند
Verse 83 — Surah Maryam 19:83
آیا ندانستهای که ما شيطانها را بر کافران فرستادیم تا سخت آنها را (بر انجام گناه) تحریک کنند؟
Verse 84 — Surah Maryam 19:84
پس بر (عذاب) آنها شتاب مکن جز این نیست که ما برای آنها مدت (عذاب را) میشماریم
Verse 85 — Surah Maryam 19:85
روزی که پرهیزگاران را چون مهمانان گرامی بهسوی رحمن حشر میکنیم
Verse 86 — Surah Maryam 19:86
و مجرمان را در حال تشنگی بهسوی دوزخ سوق دهیم
Verse 87 — Surah Maryam 19:87
نمیتوانند شفاعت بکنند، مگر کسی که از جانب پروردگار مهربان عهدی گرفته باشد
Verse 88 — Surah Maryam 19:88
و گفتند: (مشرکین) پروردگار مهربان فرزند گرفته است (لذا ما او را عبادت میکنیم)
Verse 89 — Surah Maryam 19:89
به راستی که (شما مشرکان) سخن بسیار زشتی را (بر زبان) آوردید
Verse 90 — Surah Maryam 19:90
نزدیک است که آسمانها از این سخن پاره پاره شوند و زمین بشگافد و کوهها به شدت فرو ریخته شوند
Verse 91 — Surah Maryam 19:91
از اینکه به پروردگار مهربان فرزند قایل شدند
Verse 92 — Surah Maryam 19:92
و برای پروردگار مهربان سزاوار نیست که فرزند گیرد
Verse 93 — Surah Maryam 19:93
(چون) هر که در آسمانها و زمین است، مگر اینکه بنده وار بهسوی پروردگار مهربان میآید
Verse 94 — Surah Maryam 19:94
يقينا همۀ آنها را به حصر و حساب آورده و تعدادشان را به شمارش خاص شمار کرده است
Verse 95 — Surah Maryam 19:95
و روز قیامت همۀ آنان تک و تنها به دربار او خواهد آمد
Verse 96 — Surah Maryam 19:96
البته آنانی که ایمان آوردند و کارهای نیک کردند، به زودی پروردگار مهربان در دلهای آنان محبت و دوستی قرار میدهد
Verse 97 — Surah Maryam 19:97
پس جز این نیست که ما (قرآن) را بر زبان تو آسان کردیم تا به وسیلۀ آن پرهیزگاران را مژده دهی و مردم ستیزه جو را با آن بترسانی
Verse 98 — Surah Maryam 19:98
و چه بسیار هلاک کردیم پیش از آنها نسلها و امتهایی را، آیا کسی از آنان را مییابی، یا (کمترین) صدایی از آنان میشنوی؟