Back to Languages

Dari - Chapter 30 - Ar-Rum

Translation by Mawlawi Muhammad Anwar Badkhashani — Permalink

Verse 1 — Surah Ar-Rum 30:1

الم. (مفهوم این حروف به الله معلوم است)

Verse 2 — Surah Ar-Rum 30:2

رومی‌ها مغلوب شدند (شکست خوردند)

Verse 3 — Surah Ar-Rum 30:3

در نزدیک‌ترین سرزمین (به اعراب)، ولی آنها بعد از شکستشان به زودی غالب خواهند شد

Verse 4 — Surah Ar-Rum 30:4

در مدت چند سال (آینده). فرجام کار و فرمان، پیش از این و پس از این از الله است، و آن روز مؤمنان شادمان می‌شوند

Verse 5 — Surah Ar-Rum 30:5

به نصرت دادن الله (رومی‌ها را بر فارس). هر کس را که بخواهد نصرت می‌دهد و او غالبِ مهربان است

Verse 6 — Surah Ar-Rum 30:6

وعدۀ الله است (که رومی‌ها بر فارسیان غالب گردند و) الله وعدۀ خود را خلاف نمی‌کند، ولی بیشتر مردم نمی‌دانند

Verse 7 — Surah Ar-Rum 30:7

از زندگانی دنیا تنها ظاهر را می‌دانند، در حالیکه از آخرت غافل‌اند

Verse 8 — Surah Ar-Rum 30:8

آیا در ضمیر خود فکر نکردند که الله آسمان‌ها و زمین و آنچه را که در میان آن دو است، جز به حق و برای مدت معین نیافریده است؟! و البته بسیاری از مردم به ملاقات پروردگارشان (در آخرت) کافرند

Verse 9 — Surah Ar-Rum 30:9

آیا در زمین سیر نکرده‌اند تا بنگرند سرانجام کسانی که پیش از ایشان بوده‌اند چگونه بوده است؟! در حالیکه آنها از ایشان توانمندتر بودند و زمین را بهتر کاویدند و زیر و رو کردند و آن را بیشتر از آنچه (ایشان) آباد کرده‌اند، آباد نمودند. و پیغمبرانشان با معجزه‌ها به‌سوی آنان آمدند، پس الله بر آن نبود که بر آنان ظلم کند، بلکه آنها خود در حق خویش ظلم می‌کردند

Verse 10 — Surah Ar-Rum 30:10

باز عاقبت کسانی که مرتکب کارهای بد شدند، بدتر شد. چرا که آیات الله را تکذیب کردند و به آن استهزا می‌کردند

Verse 11 — Surah Ar-Rum 30:11

الله خلقت را آغاز می‌کند باز آن را دوباره برمی گرداند (و مجددا زنده می‌کند) باز (در روز قیامت) به‌سوی او باز گردانیده می‌شوید

Verse 12 — Surah Ar-Rum 30:12

و روزی که قیامت برپا شود، در آن روز مجرمان ناامید می‌گردند

Verse 13 — Surah Ar-Rum 30:13

و برای آنان از شریکان‌شان هیچ شفاعت کننده‌ای نیست و خود به شریکان‌شان کافر خواهند بود

Verse 14 — Surah Ar-Rum 30:14

و روزی که قیامت برپا شود، در آن روز مردم از یکدیگر جدا می‌شوند (اهل جنت به جنت و اهل دوزخ به دوزخ می‌روند)،

Verse 15 — Surah Ar-Rum 30:15

اما آنان که ایمان آوردند و کارهای نیک انجام دادند، پس آنها در بوستان (های) جنت شاد و مسرور می‌گردند

Verse 16 — Surah Ar-Rum 30:16

و اما آنان که کفر ورزیدند و آیات ما و لقای آخرت را تکذیب کردند پس این گروه در عذاب احضار خواهند شد

Verse 17 — Surah Ar-Rum 30:17

پس چون در وقت شام و در وقت صبح وارد می‌شوید، الله را به پاکی یاد کنید

Verse 18 — Surah Ar-Rum 30:18

و ستایش در آسمان‌ها و زمین و به هنگام عصر و نیز زمانی که به وقت ظهر وارد می‌شوید، برای اوست

Verse 19 — Surah Ar-Rum 30:19

زنده را از مرده بیرون می‌آورد و مرده را از زنده بیرون می‌آورد و زمین را پس از خشک شدنش زنده و سبزه زار می‌گرداند. و این طور (در روز قیامت از قبرهای تان زنده شده) بیرون آورده می‌شوید

Verse 20 — Surah Ar-Rum 30:20

و از علامات قدرت الله این است که (اصل) شما (آدم) را از خاک آفرید، باز ناگهان شما انسان‌ها در زمین منتشر شدید

Verse 21 — Surah Ar-Rum 30:21

و از علامات قدرت الله این است که از جنس خودتان برایتان همسرانی آفرید تا در کنار آنان آرام گیرید و در میانتان دوستی و مهربانی نهاد، البته در این نشانه‌هایی است برای قومی که می‌اندیشند

Verse 22 — Surah Ar-Rum 30:22

و از علامات قدرت الله، آفرینش آسمان‌ها و زمین و مختلف بودن زبان‌ها و رنگ‌های شماست، البته در این (امر) برای اصحاب علم و بصیرت نشانه‌هایی (عبرت انگیز) است

Verse 23 — Surah Ar-Rum 30:23

و از علامات قدرت الله، خواب شما در شب و روز و تلاش‌تان برای برخورداری از فضل اوست. بی‌گمان در این (امر) برای قومی که (موعظه‌های ما را) می‌شنوند، عبرت‌ها و نشانه‌هاست

Verse 24 — Surah Ar-Rum 30:24

و از علامات قدرت الله این است که برق را برای ترس و امید به شما نشان می‌دهد، و از آسمان آب نازل می‌کند، پس زمین را بوسیلۀ آن پس از خشک شدنش زنده و سر سبز می‌گرداند. يقينا در این (امر) برای مردمی که عقل و خرد می‌ورزند، نشانه‌ها (و عبرت‌ها) است

Verse 25 — Surah Ar-Rum 30:25

و از علامات قدرت الله این است که آسمان و زمین به فرمان او برپا و قایم است. باز وقتی شما را از زمین با صدایی بخواند، ناگهان شما بیرون می‌شوید

Verse 26 — Surah Ar-Rum 30:26

و هر که در آسمان‌ها و زمین است، از او (و در تصرف او) است و همگی فرمانبردار او هستند

Verse 27 — Surah Ar-Rum 30:27

و اوست ذاتی که خلقت را آغاز می‌کند باز آن را دوباره ایجاد می‌کند، و این کار برایش آسان‌تر است، و هر صفت برتر و والاتر (بر زبان خلايق و دلایل) در آسمان‌ها و زمین برای اوست و او غالبِ باحکمت است

Verse 28 — Surah Ar-Rum 30:28

الله (در بارۀ وحدانیت خود) برای شما از خودتان مثلی زده است، آیا در آنچه به شما روزی داده‌ایم (می‌پسندید کسی) از غلامان تان شریک تان باشند که شما و ایشان هردو در آن یکسان و برابر باشید؟ و همانطور که شما (آزادگان) از یکدیگر می‌ترسید، از بندگان هم بیمناک باشید؟ این چنین آیات را برای قومی که خرد می‌ورزند به تفصیل و روشنی بیان می‌کنیم

Verse 29 — Surah Ar-Rum 30:29

بلکه ظالمان بدون علم از خواهشات خود پیروی کردند، پس کسی را که الله گمراه کرده است چه کسی هدایت می‌کند؟ و برای ایشان مددگارانی نیست

Verse 30 — Surah Ar-Rum 30:30

پس رویت را با پیروی از حق و بیزاری از ادیان باطل به‌سوی این دین راست کن، با همان فطرتی که الله مردم را بر آن آفریده است. (چون) در خلقت الله تبدیلی نیست. این است دین محکم و استوار، و لیکن بیشتر مردم نمی‌دانند

Verse 31 — Surah Ar-Rum 30:31

رجوع‌کنان به‌سوی الله برگردید و از او بترسید و نماز را برپا کنید و از جملۀ مشرکان نباشید

Verse 32 — Surah Ar-Rum 30:32

از کسانی که دینشان را پراکنده کردند و گروه گروه شدند. هر گروهی به آنچه که نزد خود دارند خرسند‌اند

Verse 33 — Surah Ar-Rum 30:33

و چون به مردم زیان و بلایی برسد پروردگارشان را رجوع کنان می‌خوانند، باز چون از سوی خود رحمتی به آنها بچشاند، ناگهان گروهی از آنان به پروردگارشان شرک می‌آورند

Verse 34 — Surah Ar-Rum 30:34

تا در نتیجه در آنچه که به آنان بخشیده‌ایم ناشکری کنند. پس (اندک زمانی) برخوردار شوید، اما خواهید دانست

Verse 35 — Surah Ar-Rum 30:35

آیا بر آنها دلیلی نازل کرده‌ایم پس آن (دلیل) به (صحت) آنچه به او شرک می‌آورند سخن می‌گوید؟

Verse 36 — Surah Ar-Rum 30:36

و چون به مردم رحمتی (نعمت و عافیت) بچشانیم به آن خوش می‌شوند. و اگر رنج و سختی به خاطر کارهایی که کرده‌اند به آنان برسد، ناگهان آنها مأیوس و ناامید می‌شوند

Verse 37 — Surah Ar-Rum 30:37

آیا ندیدند که الله روزی را برای هر کس که بخواهد فراخ و (برای هر کس که بخواهد) تنگ می‌گرداند؟ البته در این (نظام) نشانه‌هایی است برای قومی که ایمان می‌آورند

Verse 38 — Surah Ar-Rum 30:38

پس به صاحب قرابت حقش را بده و (نیز) به مسكين و مسافر راه مانده (حق‌شان را بده)، این انفاق برای کسانی که رضایت الله را می‌جویند بهتر است. و این گروه نجات یافتگان‌اند

Verse 39 — Surah Ar-Rum 30:39

و آنچه به عنوان سود می‌دهید تا (سهم شما) در اموال مردم افزایش یابد، پس (بدانید که) نزد الله افزایش نخواهد یافت، و آنچه از زکات را که در طلب خشنودی الله پرداخت می‌کنید (و عوض آن را از کسی انتظار ندارید) پس همین گروه دارای پاداش چندین برابر خواهند بود

Verse 40 — Surah Ar-Rum 30:40

الله ذاتی است که شما را آفرید باز به شما روزی داد. باز شما را می‌میراند باز شما را دوباره زنده می‌کند. آیا از شریک‌هایتان کسی هست که چیزی از این (کارها) را انجام دهد؟! او پاک و منزّه و والاتر است از آنچه شریک او می‌سازند

Verse 41 — Surah Ar-Rum 30:41

فساد در خشکی و بحر ظاهر شد به سبب دست آوردهای مردم، تا (الله) سزای بعضی از آنچه را که کرده‌اند به آنان بچشاند، باشد که آنان باز گردند

Verse 42 — Surah Ar-Rum 30:42

بگو: در زمین بگردید، پس بنگرید که عاقبت کسانی که پیش از این بودند، چگونه شد، بیشتر آنها مشرک بودند

Verse 43 — Surah Ar-Rum 30:43

پس رویت را به‌سوی دین راست استوار بگردان پیش از آنکه روزی برسد که برای آن بازگشتی از (سوی) الله نیست. در آن روز (مردم) متفرق می‌گردند

Verse 44 — Surah Ar-Rum 30:44

هرکس کفر ورزد کفرش به زیان خود اوست و هر کس کار نیک انجام دهد پس (از اکنون زمینۀ عاقبت نیک را) برای خود‌شان آماده سازی می‌کنند

Verse 45 — Surah Ar-Rum 30:45

تا الله به کسانی که ایمان آورده‌اند و کارهای نیک انجام داده‌اند از فضل خود پاداش دهد، چون او كافران را دوست نمی‌دارد

Verse 46 — Surah Ar-Rum 30:46

و از علامات قدرت و وحدانیت الله این است که بادها را مژده رسان می‌فرستد تا از رحمت خود به شما بچشاند و کشتی‌ها هم با امر او به حرکت درآیند و تا از فضل او بجویید و تا شکر گزارید

Verse 47 — Surah Ar-Rum 30:47

و به تحقیق پیش از تو پیغمبرانی را به‌سوی اقوامشان فرستادیم و آنان دلايل واضح و آشکار برای‌شان آوردند، پس از کسانی که نافرمانی کردند انتقام گرفتیم. و نصرت دادن مؤمنان حق است بر (عهدۀ) ما

Verse 48 — Surah Ar-Rum 30:48

الله ذاتی است که بادها را می‌فرستد که ابر را در حرکت می‌آورد، باز هر طوری که بخواهد آن را می‌گستراند و آن را پاره پاره می‌گرداند. و می‌بینی که قطرات باران از لابلای آن بیرون می‌آید. و چون آن را به آن بندگانش که می‌خواهد، برساند، ناگهان آنها شادمان می‌شوند

Verse 49 — Surah Ar-Rum 30:49

و هر چند پیش از آن که بر آنان (باران) نازل گردد، سخت ناامید بودند

Verse 50 — Surah Ar-Rum 30:50

پس به آثار رحمت الله بنگر که چگونه زمین را پس از مردنش زنده می‌گرداند؟! بی‌گمان این (الله) زنده کننده مردگان است و او بر هرچیز تواناست

Verse 51 — Surah Ar-Rum 30:51

و اگر بادی بفرستیم پس آن (کشتزار) را زرد شده ببینند، حتما پس از آن (به جای توبه) ناشکری می‌کنند

Verse 52 — Surah Ar-Rum 30:52

پس تو نمی‌توانی به مردگان بشنوانی، و نمی‌توانی به کران آواز بشنوانی هنگامی که پشت کرده روی بگردانند

Verse 53 — Surah Ar-Rum 30:53

و تو هدایت کنندۀ کوران از گمراهی‌شان نیستی. و نمی‌توانی جز به کسانی که به آیات ما ایمان می‌آورند، بشنوانی، چون آنها منقاد و فرمانبردارند

Verse 54 — Surah Ar-Rum 30:54

الله ذاتی است که شما را ابتدا ضعیف و ناتوان آفرید، باز بعد از این ناتوانی قوت و قدرت بخشید، باز بعد از توانایی (برای شما) ناتوانی و پیری قرار دارد، هر چه بخواهد می‌آفریند و اوست دانای توانا

Verse 55 — Surah Ar-Rum 30:55

و روزی که قیامت برپا شود مجرمان قسم می‌خورند که جز ساعتی درنگ نکرده‌اند. این چنین (از راه حق) برگردانیده می‌شوند

Verse 56 — Surah Ar-Rum 30:56

و کسانی که به ایشان علم و ایمان داده شده است، می‌گویند: بدون شک طبق حکم در کتاب الله تا روز قیامت درنگ کرده‌اید، پس این روز قیامت است، و ليكن شما نمی‌دانستید

Verse 57 — Surah Ar-Rum 30:57

پس آن روز عذرخواهی ظالمان سودی به ایشان نمی‌بخشد و از آنان کسب رضایت (الله) خواسته نمی‌شود

Verse 58 — Surah Ar-Rum 30:58

و هر آئینه در این قرآن برای مردم از هر مثلی بیان کرده‌ایم. و اگر برای آنان آیتی بیاوری کافران حتما می‌گویند: شما نیستید مگر باطل اندیشان

Verse 59 — Surah Ar-Rum 30:59

این چنین الله بر دل‌های آنانی که نمی‌دانند مهر می‌نهد

Verse 60 — Surah Ar-Rum 30:60

پس صبر کن، چون وعدۀ الله حق است. و مبادا کسانی که ایمان ندارند تو را به خشم و سبکسری وا دارند