Back to Languages
Dari - Chapter 37 - As-Saffat
Translation by Mawlawi Muhammad Anwar Badkhashani — Permalink
Verse 1 — Surah As-Saffat 37:1
قسم به فرشته‌های صف بسته در صفهایی منظم
Verse 2 — Surah As-Saffat 37:2
قسم به آن فرشته‌هایی که (شیاطین را) سخت می‌رانند
Verse 3 — Surah As-Saffat 37:3
قسم به آن گروه فرشته‌ها که ذكر الله (قرآن) را تلاوت می‌کنند
Verse 4 — Surah As-Saffat 37:4
بی‌شک که معبود شما یگانه است
Verse 5 — Surah As-Saffat 37:5
پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن دو است، و پروردگار مشرقها (و مغرب‌ها) است
Verse 6 — Surah As-Saffat 37:6
البته ما آسمان پایین (به شما) را به زینت ستارگان آراسته‌ایم
Verse 7 — Surah As-Saffat 37:7
و آن را از هر شیطان سرکش به خوبی حفظ کرده‌ایم
Verse 8 — Surah As-Saffat 37:8
آنان نمی‌توانند به (اسرار) عالم بالا گوش فرا دهند بلکه از هر سو به آنان (شهاب) پرتاب می‌شود
Verse 9 — Surah As-Saffat 37:9
تا رانده شوند. و برای آنها عذاب دائمی است
Verse 10 — Surah As-Saffat 37:10
مگر اینکه شیطانی به سرعت (خبری) را برباید که شعلۀ سوزنده او را دنبال (و نابود) می‌کند
Verse 11 — Surah As-Saffat 37:11
پس از ایشان بپرس که آیا آفرینش آنان دشوارتر است یا آفرینش چیزهایی که (در کائنات) آفریده ایم؟ بدون شک ما آنان را از گل چسپنده آفریده‌ایم
Verse 12 — Surah As-Saffat 37:12
بلکه تعجب می‌کنی (از انکار ایشان) و ایشان مسخره می‌کنند
Verse 13 — Surah As-Saffat 37:13
و چون اندرز داده شوند، عبرت نمی‌گیرند
Verse 14 — Surah As-Saffat 37:14
و چون معجزه‌ای را ببینند به آن تمسخر می‌کنند
Verse 15 — Surah As-Saffat 37:15
و گفتند: این جز جادویی آشکار نیست
Verse 16 — Surah As-Saffat 37:16
آیا وقتی مردیم (و تبدیل به) خاک و استخوانهای پوسیده شدیم، (دوباره) برانگیخته خواهیم شد؟
Verse 17 — Surah As-Saffat 37:17
و آیا پدران پیشین ما نیز (زنده خواهند شد)
Verse 18 — Surah As-Saffat 37:18
بگو: آری (همۀ شما زنده می‌شوید) در حالیکه شما ذلیل خواهید بود
Verse 19 — Surah As-Saffat 37:19
همانا (قیامت) یک صدای مرگبار است، پس ناگهان آنان (صحنۀ قيامت را) می‌نگرند
Verse 20 — Surah As-Saffat 37:20
و می‌گویند: وای بر ما این روز جزاست؟
Verse 21 — Surah As-Saffat 37:21
(به آنها گفته می‌شود بلی،) این همان روز جدایی (حق از باطل) است که آن را دروغ می‌پنداشتید
Verse 22 — Surah As-Saffat 37:22
(ندا می‌آید) ظالمان را با همراهان‌شان (و) با آنچه می‌پرستیدند، جمع کنید
Verse 23 — Surah As-Saffat 37:23
غیر از الله (هر چه را پرستش می‌کردند) پس آنان را به راه دوزخ راهنمایی کنید
Verse 24 — Surah As-Saffat 37:24
و آنان را متوقف کنید زیرا که آنها مورد بازخواست قرار می‌گیرند
Verse 25 — Surah As-Saffat 37:25
شما را چه شده که یکدیگر را مدد نمی‌کنید؟
Verse 26 — Surah As-Saffat 37:26
بلکه آنان امروز تسلیم‌اند
Verse 27 — Surah As-Saffat 37:27
و بعضی از آنان به بعضی دیگر روی کرده و از همدیگر می‌پرسند
Verse 28 — Surah As-Saffat 37:28
(پیروان) می‌گویند: شما بودید که با قهر و غلبه به‌سوی ما می‌آمدید
Verse 29 — Surah As-Saffat 37:29
(پیشوایان) گویند: بلکه (کوتاهی از خودتان بود و) مؤمن نبودید
Verse 30 — Surah As-Saffat 37:30
و ما هیچ سلطه و غلبه بر شما نداشتیم بلکه شما خود قوم سرکش بودید
Verse 31 — Surah As-Saffat 37:31
پس وعدۀ (عذاب) پروردگار ما بر ما لازم شد، بی‌گمان ما چشنده (طعم عذاب) خواهیم بود
Verse 32 — Surah As-Saffat 37:32
چون ما خود گمراه بودیم پس شما را هم گمراه کردیم
Verse 33 — Surah As-Saffat 37:33
پس یقینا آنها (همه) در آن روز در عذاب شریک‌اند
Verse 34 — Surah As-Saffat 37:34
ما این چنین با مجرمان می‌کنیم
Verse 35 — Surah As-Saffat 37:35
آنان چنان بودند که چون به آنان گفته می‌شد: معبود برحق جز الله (یگانه) نیست، تکبر می‌ورزیدند
Verse 36 — Surah As-Saffat 37:36
و می‌گفتند: آیا معبودهای خود را به خاطر (سخن) شاعری دیوانه ترک گوییم؟
Verse 37 — Surah As-Saffat 37:37
(شاعر و دیوانه نیست) بلکه حق را آورده و پیغمبران را تصدیق کرده است
Verse 38 — Surah As-Saffat 37:38
شما حتما عذاب دردناک را خواهید چشید
Verse 39 — Surah As-Saffat 37:39
و جز (در برابر) آنچه می‌کردید، سزا داده نمی‌شوید
Verse 40 — Surah As-Saffat 37:40
به جز بندگان مخلص الله
Verse 41 — Surah As-Saffat 37:41
ایشان روزی معلوم و خاص دارند
Verse 42 — Surah As-Saffat 37:42
(برایشان انواع) میوه‌ها است و ایشان گرامی‌اند
Verse 43 — Surah As-Saffat 37:43
در باغ‌های پر نعمت (بهشت)
Verse 44 — Surah As-Saffat 37:44
بر تختها روبروی یکدیگر (نشسته اند)
Verse 45 — Surah As-Saffat 37:45
بر آنان جامی از شراب ناب گردانیده شود
Verse 46 — Surah As-Saffat 37:46
که سفید رنگ و لذت بخش است برای نوشندگان
Verse 47 — Surah As-Saffat 37:47
نه در آن زوال عقل است و نه از نوشیدن آن مست می‌شوند
Verse 48 — Surah As-Saffat 37:48
و در نزدشان زنان بزرگ چشم که دیده از غیر می‌بندند خواهند بود
Verse 49 — Surah As-Saffat 37:49
(از شدت سفیدی) گویا آنان تخم‌های (شتر مرغ) هستند که (در زیر پروبال آن) پنهان شده‌اند
Verse 50 — Surah As-Saffat 37:50
پس بعضی رو به بعضی دیگر می‌کنند و از یکدیگر می‌پرسند
Verse 51 — Surah As-Saffat 37:51
گوینده‌ای از آنان می‌گوید: البته من همنشینی داشتم
Verse 52 — Surah As-Saffat 37:52
که می‌گفت: آیا تو (به روز آخرت) از باور کنندگان هستی؟
Verse 53 — Surah As-Saffat 37:53
آیا چون بمیریم و به خاک و استخوان‌ها تبدیل شویم (دوباره زنده شده) سزا و جزا می‌بینیم؟
Verse 54 — Surah As-Saffat 37:54
گوید: آیا شما (جنتیان) می‌توانید (از حال او) اطلاع یابید؟
Verse 55 — Surah As-Saffat 37:55
پس خودش نگریست و او را در وسط دوزخ دید
Verse 56 — Surah As-Saffat 37:56
گفت: سوگند به الله نزدیک بود که مرا هلاک کنی
Verse 57 — Surah As-Saffat 37:57
و اگر نعمت پروردگارم نبود حتما من هم از احضار شدگان (در دوزخ) بودم
Verse 58 — Surah As-Saffat 37:58
(از شدت خوشی می‌گویند:) آیا ما دیگر نمی‌میریم؟
Verse 59 — Surah As-Saffat 37:59
مگر مرگ نخستینی که داشتیم و ما عذاب نخواهیم دید
Verse 60 — Surah As-Saffat 37:60
يقينا این کامیابی بزرگی است (که نصیب ما شده است)
Verse 61 — Surah As-Saffat 37:61
برای چنین (نعمتی) عمل کنندگان باید کار کنند
Verse 62 — Surah As-Saffat 37:62
آیا این (نعمت جنت) برای پذیرایی بهتر است یا درخت زقوم
Verse 63 — Surah As-Saffat 37:63
بدون شک ما آن را وسیلۀ شکنجه و رنج برای ظالمان قرار داده‌ایم
Verse 64 — Surah As-Saffat 37:64
آن درختی است که از قعر دوزخ می‌روید
Verse 65 — Surah As-Saffat 37:65
خوشه‌ها و شکوفه‌های آن گویا سرهای شیاطین است
Verse 66 — Surah As-Saffat 37:66
آنان از آن می‌خورند و شکم‌ها را از آن پر می‌کنند
Verse 67 — Surah As-Saffat 37:67
باز بر آن آب جوشان و آلوده را می‌نوشند
Verse 68 — Surah As-Saffat 37:68
باز برگشت‌شان به‌سوی دوزخ است
Verse 69 — Surah As-Saffat 37:69
بی‌گمان آنان پدرانشان را گمراه یافتند
Verse 70 — Surah As-Saffat 37:70
پس (با این حال) آنان در پی پدرانشان شتابان می‌روند
Verse 71 — Surah As-Saffat 37:71
البته پیش از آنان اکثر پیشینیان (نیز) گمراه شدند
Verse 72 — Surah As-Saffat 37:72
و همانا ما در میانشان بیم دهندگانی فرستاده بودیم
Verse 73 — Surah As-Saffat 37:73
پس بنگر که عاقبت بیم داده شدگان چطور شد؟
Verse 74 — Surah As-Saffat 37:74
به جز بندگان خالص شدۀ الله
Verse 75 — Surah As-Saffat 37:75
و البته نوح ما را به فریاد خواند و ما هم چه خوب پاسخ دهندگان هستیم
Verse 76 — Surah As-Saffat 37:76
و او و خانواده‌اش را از اندوه بزرگ نجات دادیم
Verse 77 — Surah As-Saffat 37:77
و تنها نسل او را باقی گذاشتیم
Verse 78 — Surah As-Saffat 37:78
و برای او در میان ملت‌های آینده یادگار و نام نیک به جا گذاشتیم
Verse 79 — Surah As-Saffat 37:79
و در میان جهانیان بر نوح سلام باد
Verse 80 — Surah As-Saffat 37:80
البته ما این چنین به نیکوکاران ثواب می‌دهیم
Verse 81 — Surah As-Saffat 37:81
به يقين او از بندگان با ایمان ما بود
Verse 82 — Surah As-Saffat 37:82
باز دیگران را غرق کردیم
Verse 83 — Surah As-Saffat 37:83
و يقينا ابراهیم از پیروان او بود
Verse 84 — Surah As-Saffat 37:84
وقتی که با دل سالم به پیشگاه پروردگارش آمد
Verse 85 — Surah As-Saffat 37:85
وقتی که به پدر و قوم خود گفت: چه چیزی را می‌پرستید؟
Verse 86 — Surah As-Saffat 37:86
آیا به دروغ معبودهای دیگری غیر از الله را می‌خواهید؟
Verse 87 — Surah As-Saffat 37:87
پس گمانتان در بارۀ پروردگار جهانیان چیست؟
Verse 88 — Surah As-Saffat 37:88
پس نگاه خاصی به ستارگان کرد
Verse 89 — Surah As-Saffat 37:89
پس گفت: من بیمارم
Verse 90 — Surah As-Saffat 37:90
پس مردم از او روی گردانده برگشتند
Verse 91 — Surah As-Saffat 37:91
پس شتابان و نهان به‌سوی معبودهایشان رفت و (مسخره کنان) گفت: آیا نمی‌خورید؟
Verse 92 — Surah As-Saffat 37:92
شما را چه شده است که حرف نمی‌زنید؟
Verse 93 — Surah As-Saffat 37:93
پس با دست راست بر آنها ضربۀ محکم وارد کرد
Verse 94 — Surah As-Saffat 37:94
پس مردم شتابان به‌سوی او روی آوردند
Verse 95 — Surah As-Saffat 37:95
(ابراهیم) گفت: آیا چیزهایی را می‌پرستید که خودتان می‌تراشید؟
Verse 96 — Surah As-Saffat 37:96
حال آنکه الله شما و آنچه را که انجام می‌دهید آفریده است
Verse 97 — Surah As-Saffat 37:97
گفتند: برای او چهار دیوار بزرگی (مانند کوره) بسازید و او را در آتش بیاندازید
Verse 98 — Surah As-Saffat 37:98
پس خواستند برای (نابودی) ابراهیم نیرنگ ورزند، ولی ما آنان را پست و مغلوب قرار دادیم
Verse 99 — Surah As-Saffat 37:99
و ابراهیم گفت: البته من به‌سوی پروردگارم می‌روم، او مرا راهنمایی خواهد کرد
Verse 100 — Surah As-Saffat 37:100
پروردگارم! به من (فرزندی) از صالحان عطا کن
Verse 101 — Surah As-Saffat 37:101
پس او را به پسری بردبار مژده دادیم
Verse 102 — Surah As-Saffat 37:102
وقتیکه (فرزندش) در کار و کوشش به سنی رسید که می‌توانست با او بایستد، (پدر) گفت: فرزندم! من در خواب دیده‌ام که من تو را ذبح می‌کنم، پس بنگر که چه می‌بینی و نظرت چیست؟ (فرزند) گفت: ای پدر! آنچه را مأمور شده‌ای انجام ده اگر الله بخواهد مرا از صابران خواهی یافت
Verse 103 — Surah As-Saffat 37:103
پس چون (پدر و پسر) هردو (به امر الله) گردن نهادند و (ابراهيم) فرزندش را به پیشانی بر زمین خواباند
Verse 104 — Surah As-Saffat 37:104
و او را ندا کردیم که ای ابراهیم
Verse 105 — Surah As-Saffat 37:105
حقا که خواب (خود) را راست گرداندی البته ما این چنین نیکوکاران را پاداش می‌دهیم
Verse 106 — Surah As-Saffat 37:106
بی‌گمان این یک آزمون آشکار بود
Verse 107 — Surah As-Saffat 37:107
و ما قربانی بزرگ و ارزشمندی را فدای او کردیم
Verse 108 — Surah As-Saffat 37:108
و برای او در ملت‌های آینده نام نیک باقی گذاشتیم
Verse 109 — Surah As-Saffat 37:109
درود و سلام بر ابراهیم
Verse 110 — Surah As-Saffat 37:110
ما این چنین نیکوکاران را ثواب می‌دهیم
Verse 111 — Surah As-Saffat 37:111
چون او از بندگان با ایمان ما بود
Verse 112 — Surah As-Saffat 37:112
و او را به (تولد) اسحاق که پیغمبر و از جملۀ شایستگان بود، مژده دادیم
Verse 113 — Surah As-Saffat 37:113
و بر او و اسحاق خیر و برکت عطا کردیم. و از نسل آن دو (بعضی) نیکو کار و (بعضی) آشکارا بر خود ظالم بودند
Verse 114 — Surah As-Saffat 37:114
و البته بر موسی و هارون منت نهادیم
Verse 115 — Surah As-Saffat 37:115
و هردوی آنان و قومشان را از مصیبت بزرگ نجات دادیم
Verse 116 — Surah As-Saffat 37:116
و آنان را مدد کردیم، پس ایشان بودند که غالب شدند
Verse 117 — Surah As-Saffat 37:117
و به آن دو کتاب واضح و روشنگر دادیم
Verse 118 — Surah As-Saffat 37:118
و آن دو را به راه راست هدایت کردیم
Verse 119 — Surah As-Saffat 37:119
برای آن دو در ملت‌های آینده نام نیک باقی گذاشتیم
Verse 120 — Surah As-Saffat 37:120
سلام بر موسی و هارون
Verse 121 — Surah As-Saffat 37:121
ما این چنین نیکوکاران را ثواب می‌دهیم
Verse 122 — Surah As-Saffat 37:122
چون آن دو از بندگان مؤمن ما بودند
Verse 123 — Surah As-Saffat 37:123
و البته الياس (هم) از پیغمبران بود
Verse 124 — Surah As-Saffat 37:124
وقتی که به قومش گفت: آیا (از الله) نمی‌ترسید؟
Verse 125 — Surah As-Saffat 37:125
آیا بت بعل را به دعا می‌خوانید و بهترینِ آفرینندگان را می‌گذارید؟
Verse 126 — Surah As-Saffat 37:126
الله را، که پروردگار شما و پروردگار پدران پیشین شماست
Verse 127 — Surah As-Saffat 37:127
پس او را تکذیب کردند. پس بدون شک آنان (در دوزخ) احضار خواهند شد
Verse 128 — Surah As-Saffat 37:128
مگر بندگان مخلص الله
Verse 129 — Surah As-Saffat 37:129
و برای او در ملت‌های آینده نام نیک باقی گذاشتیم
Verse 130 — Surah As-Saffat 37:130
سلام بر الياس
Verse 131 — Surah As-Saffat 37:131
ما این چنین نیکوکاران را ثواب می‌دهیم
Verse 132 — Surah As-Saffat 37:132
چون او از بندگان مؤمن ما بود
Verse 133 — Surah As-Saffat 37:133
و يقينا لوط از پیغمبران بود
Verse 134 — Surah As-Saffat 37:134
(یادآور شو) وقتی را که او و خانواده‌اش، همگی را نجات دادیم
Verse 135 — Surah As-Saffat 37:135
به جز پیرزنی که از باقی ماندگان بود
Verse 136 — Surah As-Saffat 37:136
باز دیگران را هلاک کردیم
Verse 137 — Surah As-Saffat 37:137
و البته شما صبحگاهان بر سرزمین ایشان عبور می‌کنید
Verse 138 — Surah As-Saffat 37:138
و نیز گاهی در شب عبور می‌کنید، آیا نمی‌فهمید؟
Verse 139 — Surah As-Saffat 37:139
و البته يونس از پیغمبران بود
Verse 140 — Surah As-Saffat 37:140
وقتی که به‌سوی کشتی پر از مردم پناه برد
Verse 141 — Surah As-Saffat 37:141
پس در قرعه کشی شرکت کرد و از بازندگان شد
Verse 142 — Surah As-Saffat 37:142
پس ماهی او را بلعید، در حالیکه خود را سرزنش می‌کرد
Verse 143 — Surah As-Saffat 37:143
پس اگر او از تسبیح گویان نبود
Verse 144 — Surah As-Saffat 37:144
به يقين در شکمش تا روزی که (مردم) برانگیخته می‌شوند باقی می‌ماند
Verse 145 — Surah As-Saffat 37:145
پس در حالیکه خسته و بیمار بود او را به سرزمین خشک (و خالی از گیاه) انداختیم
Verse 146 — Surah As-Saffat 37:146
و بر او درختی از (نوع) کدو رویانیدیم
Verse 147 — Surah As-Saffat 37:147
و او را به‌سوی یکصد هزار نفر یا بیشتر فرستادیم
Verse 148 — Surah As-Saffat 37:148
پس ایمان آوردند پس آنان را تا مدتی معین بهره مند ساختیم
Verse 149 — Surah As-Saffat 37:149
پس از آنان بپرس که آیا دختران برای پروردگارت و پسران برای آنان است؟
Verse 150 — Surah As-Saffat 37:150
یا ما فرشتگان را اناث آفریدیم و آنان حاضر بودند؟
Verse 151 — Surah As-Saffat 37:151
آگاه باشید! آنان از روی دروغ و تهمت (چنین( می‌گویند)
Verse 152 — Surah As-Saffat 37:152
الله فرزند زاده است! و البته ایشان دروغگویند
Verse 153 — Surah As-Saffat 37:153
آیا الله دختران را بر پسران ترجیح داده است؟
Verse 154 — Surah As-Saffat 37:154
شما را چه شده است، چگونه حکم و فیصله می‌کنید؟
Verse 155 — Surah As-Saffat 37:155
آیا عبرت نمی‌گیرید؟
Verse 156 — Surah As-Saffat 37:156
آیا برای شما دلیل آشکار است؟
Verse 157 — Surah As-Saffat 37:157
اگر راست می‌گویید کتاب (سند) تان را بیاورید
Verse 158 — Surah As-Saffat 37:158
و (کافران) بين الله و جنیان نسبتی قایل شدند، حال آنکه جنيان می‌دانند که (برای محاسبه) احضار خواهند شد
Verse 159 — Surah As-Saffat 37:159
الله از آنچه (او را به آن) توصیف می‌کنند پاک و منزه است
Verse 160 — Surah As-Saffat 37:160
به جز بندگان مخلص الله (که او را به شایستگی توصیف می‌کنند)
Verse 161 — Surah As-Saffat 37:161
پس شما و آنچه می‌پرستید
Verse 162 — Surah As-Saffat 37:162
هرگز نمی‌توانید کسی را با فتنه و فساد از راه الله منحرف سازید
Verse 163 — Surah As-Saffat 37:163
به جز کسی که (خودش) مایل باشد که وارد دوزخ گردد
Verse 164 — Surah As-Saffat 37:164
(فرشتگان گویند) و کسی از ما نیست مگر آنکه جایگاه مشخصی دارد
Verse 165 — Surah As-Saffat 37:165
و البته ما (برای عبادت الله) به صف ایستادگانیم
Verse 166 — Surah As-Saffat 37:166
و البته این مائیم که تسبیح گویانیم
Verse 167 — Surah As-Saffat 37:167
و هرچند مشرکان می‌گفتند
Verse 168 — Surah As-Saffat 37:168
اگر پندی از پیشینیان در نزد ما بود
Verse 169 — Surah As-Saffat 37:169
به يقين ما هم از بندگان مخلص الله می‌شدیم
Verse 170 — Surah As-Saffat 37:170
پس به آن کفر ورزیدند و به زودی (نتیجۀ کفر خود را) خواهند دانست
Verse 171 — Surah As-Saffat 37:171
و البته وعدۀ نصرت ما دربارۀ بندگان فرستادۀ ما قبلا ثبت و صادر شده است
Verse 172 — Surah As-Saffat 37:172
البته ایشانند که مدد شدگانند
Verse 173 — Surah As-Saffat 37:173
و يقينا لشکر ماست که پیروزمندانند
Verse 174 — Surah As-Saffat 37:174
پس از آنان تا مدتی روی بگردان
Verse 175 — Surah As-Saffat 37:175
و (عناد و سرکشی) آنان را بنگر، پس به زودی خودشان هم خواهند دید
Verse 176 — Surah As-Saffat 37:176
پس آیا به (آمدن) عذاب ما عجله دارند؟
Verse 177 — Surah As-Saffat 37:177
پس چون (عذاب ما) به ساحت آنان نازل شود، پس بيم داده شدگان چه بامداد بدی خواهند داشت
Verse 178 — Surah As-Saffat 37:178
پس از آنان تا مدتی روی بگردان
Verse 179 — Surah As-Saffat 37:179
و بنگر و آنان خودشان هم به زودی خواهند دید
Verse 180 — Surah As-Saffat 37:180
پاک و منزه است پروردگارت، پروردگار صاحب عزت، از توصیف‌هایی که کافران (در بارۀ او) می‌کنند
Verse 181 — Surah As-Saffat 37:181
و سلام بر همۀ فرستادگان (الله)
Verse 182 — Surah As-Saffat 37:182
و همه ستایش‌ها سزاوار ذاتی است که پروردگار جهانیان است