Back to Languages

Dari - Chapter 47 - Muhammad

Translation by Mawlawi Muhammad Anwar Badkhashani — Permalink

Verse 1 — Surah Muhammad 47:1

آنان که کفر ورزیدند و مردم را از راه (دین) الله منع کردند، (الله) اعمال‌شان را تباه کرد

Verse 2 — Surah Muhammad 47:2

و آنان که ایمان آوردند و کارهای نیک کردند و به آنچه که بر محمد نازل شده است، ایمان آوردند، چون که آن حق است و از سوی پروردگارشان آمده است، (الله) گناهانشان را از آنان محو می‌کند و حال و وضعشان را )برای کارهای نیک( اصلاح و سامان می‌بخشد)

Verse 3 — Surah Muhammad 47:3

این (دو عاقبت) به آن خاطر است که کافران از باطل پیروی کردند و مؤمنان از همان حقى پیروی کردند که از سوی پروردگارشان آمده است. این چنین الله برای مردم مثال‌های ایشان را بیان می‌دارد

Verse 4 — Surah Muhammad 47:4

پس وقتی با کافران روبرو شدید گردنهایشان را بزنید، تا آنکه آنها را مغلوب سازید (و چون در دست شما اسیر شوند) پس آنان را محکم ببندید. باز آنان را به احسان یا در بدل فديه رها کنید تا جنگ بارهای سنگین خود را بگذارد و پایان یابد، این است (حكم الله) و اگر الله می‌خواست از آنان انتقام می‌گرفت ولی (می‌خواهد) برخی از شما را با برخی دیگر بیازماید. و کسانی که در راه الله کشته شوند الله هرگز اعمال آنان را ضایع نمی‌کند

Verse 5 — Surah Muhammad 47:5

به زودی الله آنان را هدایت خواهد کرد و حال و وضعشان را نیکو و اصلاح می‌سازد

Verse 6 — Surah Muhammad 47:6

و آنان را به جنتی داخل خواهد کرد که به آنان (در قرآن) توصیف کرده است

Verse 7 — Surah Muhammad 47:7

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، اگر الله را یاری و مدد کنید؛ الله (هم) شما را یاری و مدد می‌کند و گام‌هایتان را ثابت و استوار می‌دارد

Verse 8 — Surah Muhammad 47:8

و آنان که کفر ورزیدند، مرگ و هلاکت بر آنان باد و الله اعمال‌شان را نابود و بی‌اثر گردانید

Verse 9 — Surah Muhammad 47:9

این (ذلت و هلاکت) به آن خاطر است که آنان آنچه را که الله نازل کرده است، مکروه پنداشتند، پس در نتیجه الله اعمال‌شان را تباه کرد

Verse 10 — Surah Muhammad 47:10

آیا در زمین سیر نکردند تا ببینند سرانجام کسانی که پیش از ایشان بودند؛ چطور شد؟ الله (همه چیز) آنان را نابود کرد و برای کافران نیز (سزای بد) مانند آن خواهد بود

Verse 11 — Surah Muhammad 47:11

این (مدد مؤمنان و هلاكت كافران) به این سبب است که الله کارساز مؤمنان است و کافران هیچ کارسازی ندارند

Verse 12 — Surah Muhammad 47:12

بی‌گمان الله کسانی را که ایمان آورده و کارهای نیک انجام داده‌اند به باغهایی داخل می‌کند که نهرها از زیر (قصرها و درختان) آن روان است. و كافران (در دنیا) برخوردار می‌شوند و می‌خورند (بدون فرق حلال و حرام) طوری که چهارپایان می‌خورند و در آخرت دوزخ جایگاه آنهاست

Verse 13 — Surah Muhammad 47:13

و چه بسیار (اهالی) قریه‌های که آنها از (اهالی) شهری که تو را از آن بیرون کردند قدرتمندتر بودند و ما آنان را نابود کردیم پس هیچ یار و مددگاری نداشتند

Verse 14 — Surah Muhammad 47:14

آیا کسی که از سوی پروردگارش بر دليل واضح قرار داشته باشد، مانند کسی است که کردار بدش برای او مزین شده و (ایشان) از هوی و هوس خود پیروی کردند؟

Verse 15 — Surah Muhammad 47:15

صفت جنتی که به پرهیزگاران وعده داده شده (چنین است که) در آن نهرهایی از آب (زلال و خاص) است که بدبو شدنی نیست، و نهرهایی از شیری است که مزه‌اش تغییر نکرده و نهرهایی از شرابی است که برای نوشندگان لذت بخش است و نهرهایی از عسلی است که ناب و خالص است و در آن جا برای آنان هرگونه ميوه است و از آمرزش پروردگارشان برخوردارند. (آیا ایشان) مانند کسانی هستند که در آتش دوزخ دائمی‌اند؟ و از آب جوشان نوشانده می‌شوند که روده‌هایشان را پاره پاره می‌کند

Verse 16 — Surah Muhammad 47:16

و از آنان (منافقان) کسانی هستند که به تو (در ظاهر) گوش می‌دهند، اما وقتی که از نزد تو بیرون می‌روند به کسانی که به آنان علم و دانش بخشیده شده است (به طور تمسخر) می‌گویند: او هم اکنون چه گفت؟ ایشان کسانی‌اند که الله بر دل‌هایشان مهر نهاده است و از هوی و هوس‌هایشان پیروی کرده‌اند

Verse 17 — Surah Muhammad 47:17

و کسانی که هدایت یافته‌اند، الله بر هدایت‌شان افزود و اسباب تقوایشان را به آنها داد

Verse 18 — Surah Muhammad 47:18

پس آیا در انتظار قیامت هستند که ناگهان به آنان بیاید؟ به راستی که هم اکنون علایم و نشانه‌های آن ظاهر شده است پس چون قیامت به سراغشان بیاید، عبرت گرفتن‌شان چه سودی برای آنان خواهد داشت؟

Verse 19 — Surah Muhammad 47:19

پس بدان که معبود به حق جز الله نیست و برای گناهانت و برای مردان و زنان مؤمن آمرزش بخواه و الله گردش و آرامیدن‌ تان را می‌داند

Verse 20 — Surah Muhammad 47:20

و مؤمنان (آرزوکنان) می‌گویند: چرا سوره‌ای (در بارۀ جهاد) فرستاده نشد؟ پس چون سوره روشن و محکم نازل شود و در آن جنگ ذکر گردد، آنان را که در دل‌هایشان مرض نفاق است می‌بینی مانند کسی به تو نگاه می‌کنند که به سبب مرگ بیهوش شده باشد، پس همان مرگ برایشان بهتر است

Verse 21 — Surah Muhammad 47:21

فرمانبردارای و گفتار نیک برای آنها بهتر است، پس چون امر (جنگ) قطعی شد، اگر به الله راست گویند (و صادقانه بجنگند) حتما برایشان خیر است

Verse 22 — Surah Muhammad 47:22

پس آیا اگر روی گردان شوید جز این از شما انتظار نمی‌رود که در زمین فساد کنید و پیوندهای خویشاوندی تان را قطع کنید؟

Verse 23 — Surah Muhammad 47:23

ایشان کسانی‌اند که الله آنها را لعنت کرده است بنابر این گوش‌هایشان را کر و چشم‌هایشان را کور کرده است

Verse 24 — Surah Muhammad 47:24

آیا در قرآن نمی‌اندیشند یا بر دلها(یشان) قفل‌هایی زده شده است؟

Verse 25 — Surah Muhammad 47:25

البته کسانی که پس از آنکه هدایت برایشان روشن شد به آن پشت کردند، شیطان (کارهایشان را) برای آنها آراسته جلوه داد و آنان را با آرزوهای طولانی فریفته است

Verse 26 — Surah Muhammad 47:26

این به خاطر آن است که آنان به کسانی که از دستورات نازل شدۀ الله ناخوش بودند، گفتند: در برخی از امور از شما اطاعت خواهیم کرد و الله پنهان کاری آنان را می‌داند

Verse 27 — Surah Muhammad 47:27

پس (حالشان) چگونه خواهد بود وقتی که فرشته‌ها جان‌هایشان را قبض کنند و روی‌ها و پشت‌های ایشان را می‌زنند؟

Verse 28 — Surah Muhammad 47:28

این (گونه قبض نمودن ارواح‌شان) به آن جهت است که آنان از آنچه که الله را ناراض می‌سازد پیروی کردند و (کسب) رضایت او را ناخوش داشتند، پس (الله) اعمالشان را تباہ و برباد ساخت

Verse 29 — Surah Muhammad 47:29

آیا کسانی که در دل‌هایشان مرض نفاق است گمان کرده‌اند که الله کینه‌های (پنهانی)‌‌شان را آشکار نخواهد ساخت

Verse 30 — Surah Muhammad 47:30

و اگر بخواهیم، آنان را یک یک به تو نشان می‌دادیم پس آنان را از سیمایشان می‌شناختی. و حتما آنان را در طرز سخن گفتن می‌شناسی و الله اعمالتان را می‌داند

Verse 31 — Surah Muhammad 47:31

و بدون شک شما را می‌آزماییم تا مجاهدان و صابران شما را معلوم کنیم و اخبار شما را بیازماییم

Verse 32 — Surah Muhammad 47:32

یقینا کسانی که پس از این که هدایت بر ایشان روشن شد، کفر ورزیدند و (مردم را) از راه الله باز داشتند و با پیغمبر مخالفت کردند هرگز به الله کم‌ترین زیانی نمی‌رسانند و الله اعمالشان را تباه خواهد کرد

Verse 33 — Surah Muhammad 47:33

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، از الله و پیغمبر اطاعت کنید و کارهای خود را (با مخالفت الله و رسولش) باطل و ضائع نسازید

Verse 34 — Surah Muhammad 47:34

البته آنانکه کفر ورزیدند و (مردم را) از راه الله باز داشتند باز مردند در حالیکه کافر بودند، پس هرگز الله ایشان را نخواهد بخشید

Verse 35 — Surah Muhammad 47:35

(وقتی که انجام کفر چنین باشد) پس سست مشوید و به سازش دعوت ندهید، چرا که شما برترید و الله با شماست و هرگز (اجر و پاداش) اعمالتان را کم نمی‌کند

Verse 36 — Surah Muhammad 47:36

بی‌گمان زندگی دنیا تنها بازی و سرگرمی است. و اگر ایمان بیاورید و پرهیزگاری کنید پاداش‌هایتان را به شما می‌دهد و مال‌هایتان را هم نمی‌خواهد

Verse 37 — Surah Muhammad 47:37

اگر الله مال‌هایتان را از شما بخواهد و (بر این امر) اصرار بورزد بخل خواهید ورزید و (این درخواست) کینه‌های شما را آشکار می‌کند

Verse 38 — Surah Muhammad 47:38

آگاه باشید این شما هستید که دعوت داده می‌شوید تا در راه الله انفاق کنید! (و ليكن) بعضی از شما بخل می‌ورزند و هر کس که بخل ورزد در حق خود بخل می‌ورزد. و الله بی‌نیاز است و شما نیازمندانید، و اگر روی بگردانید قوم دیگر را جایگزین شما می‌کند، باز آنان مانند شما (بخيل) نخواهند بود؟