Albanian - Chapter 37 - As-Saffat

Pasha të radhiturat që në radhë qëndrojnë

Edhe ato që me ngulm pengojnë

Edhe ato që Kur’an lexojnë

Zoti juaj është, me të vërtetë, vetëm Një

Zoti i qiejve dhe i tokës dhe i asaj që gjendet ndërmjet tyre, dhe Zoti i lindjeve

Ne me të vërtetë e kemi stolisur qiellin më të afërt për ju me një qëndijes yjesh

Duke e mbrojtur prej çfarëdo djalli prapshtan

Nuk do t’i përgjojnë engjujt e bekuar dhe do të hidhen nga të gjitha anët

Të përzënë, ata i pret dënim i pandërpreerë

Përveç aij i cili rrëmben diçka dhe e përcjellë një yll i shkëlqyer

Pyeti ata, a është më rëndë t’i krijosh ata apo atë që e kemi krijuar ne? ata i krijuam nga një baltë ngjitëse

Dhe ti je mahnitur, kurse ata tallen

Dhe kur u drejtohet këshilla, ata nuk kujtohen

Edhe kur e shohin ndonjë argument, e nxisin njëri-tjetrin në përqeshje

Dhe thonë: “Kjo nuk është asgjë tjetër përveç magjie hapët”

A kur të vdesim e të bëhemi eshtra e dhé, a përnjëmend ne do të ngjallemi

A edhe të parët tanë të lashtë

Thuaj: “Po, dhe ju do të jeni të nënçmuar!”

Ai do të jetë vetëm një zë trishtues, e ata do të përgjojnë

dhe do të thonë: “Të mjerët ne, kjo është ditë e gjykimit!”

Kjo është dita e ekzekutimit të cilën ju e keni përgënjeshtruar

Mblidhni ata të cilët kanë bërë krime edhe ata që u janë bashkuar, edhe ata të cilët i adhuronin

Në vend të All-llahut, dhe drejtoni rrugës së xhehennnnnemit

Por ndalni se ata, me siguri, do të merren në pyetje

Ç’keni që nuk ndihmoheni

Sepse ata sot janë dorëzuar krejtësisht

Dhe do të fillojnë t’i thonë njëri-tjetrit

“Ju na mashtruat”; Na erdhët nga e djathta

“Jo, por ju – do të përgjigjen ata – nuk ishit besimtarë

Se ne nuk kemi pasur kurrfarë pushteti mbi ju, por ju keni qenë një popull i shfrenuar

Dhe kundër nesh u realizua fjala e Zotit tonë. Ne, njëmend, do ta shijojmë

Ju kemi ftuar në mashtrim, sepse edhe vetë kemi qenë të humbur”

Dhe ata atë ditë do të jenë së bashku në mundim

Sepse Ne ashtu veprojmë me mëkatarët

Kur iu tha atyre se nuk ka tjetër Zot përveç All-llahut, ata bënin arrogancë

Dhe thonin: “A t’i lëmë ne zotërat tonë për një poet të marrë”

Por jo, ai u sjell të vërtetën dhe vërteton të dërguarit e tjerë

E ju, me siguri, do të shijoni vuajtje të dhimbshme

dhe nuk do të shpërbleheni, përpos siç keni punuar

Ata do të kenë furnizim të veçantë

Pemë të ndryshme, do të jenë të nderuar

Në xhenete të mrekullueshme

Në shtretër njëri përball tjetrit

Do të shërbehen me një gotë që nuk shterret kurrë

Të bardhë dhe të shishëm për ata që e pinë

Prej saj nuk dhemb kryet dhe nga ajo as mendja nuk të humb

E pranë tyre symëdhatë e reja, me shikime të përulura

Si vezë të mbuluara

Dhe do t’i qasen njëri-tjetrit duke biseduar

Njëri prej tyre i thotë: “Kam pasur një shok

I cili thoshte: A edhe ti je prej atyre që besojnë

Se, pasi të vdsim e të bëhemi eshtra e pluhur do të japim llogari!”

“A doni të shihni?”

Dhe ai do të shikojë, do të shohë atë në mes të xhehennemit

“Pasha All-llahun” – do të thotë, - “përpak desh më shkatërrove”

Po të mos ishte mëshira e Zotit tim, tani edhe unë do të isha aty

Ne më nuk do të vdesim, apo jo

Përveç vdekjes tonë të parë dhe s’do të dënohemi më

Kjo do të jetë, me siguri, sukses i madh

për diçka si kjo le të punojnë punëtorët

A është ky vend më i mirë apo druri zekkum

ne atë ua kemi bërë për dënim mosbesimtarëve

Ai është një dru që do të dalë e rritet nga fundi i xhehennemit

Fruti i tij është si koka djajsh

Ata prej tij do të ushqehen dhe me të do t’i mbushin barqet

E pastaj ai do të përzihet me ujë të nxehtë

Pastaj, me siguri, përsëri do të kthehen në xhehenem

Ata i gjetën prindërit e tyrenë mashtrim

Prandaj edhe ata shkelën gjurmëve të tyre

Por edhe përpara tyre shumica e popujve të lashtë kanë qenë të humbur

Edhe pse ne u kemi dërguar atyre qortues

Prandaj shih si e pësuan ata të cilëve u është tërhequr vërejtja

Me përjashtim të robërve të sinqertë të All-llahut

Por kur na thirri Nuhi, Ne iu përgjegjë

Atë dhe familjën e tij e shpëtuam prej një mundimi të rëndë

Dhe pasardhësit e tiji lamë të jetojnë

Edhe kujtimin për të ua lamë breznive të ardhshme

Paqa qoftë mbi Nuhin, në të tëra botërat

Ja, kështu Ne i shpërblejmë bëmirësat

Ai ishte nga robërit tanë besimtarë

E pastaj të tjerët i përmbytëm

I drejtimit të tij ishte edhe Ibrahimi

Kur i erdh Zotit të vet me zemër të shëndoshë

Kur i tha babës së vet dhe popullit të vet: “Çka adhuroni

A në vend të All-llahut doni zotër të rrejshëm

E ç’mendoni për Zotin e përbotshëm?”

U lëshoi një shikim yjeve

Dhe tha: “Unë jam i sëmurë”

Dhe ata iu larguan duke ikur

Kurse ai iu qas fshehtazi zotërave të tyre dhe tha: “A nuk po hani ju

Ç’është me ju që nuk flisni?”

Dhe, si kalimthi, iu qas me një të rënë me të djathtën

Dhe ata (populli) ia behën me të shpejtë

“Apo i adhuroni ata që i gdhendni vetë, - i pyeti

E All-llahu u krijon juve dhe atë çka bëni ju”

“Përgatitne, - thanë, - një turrë dru dhe hudhne në zjarr!”

Dhe deshtën ta dënojnë, por ne i bëmë ata më të poshtëruarit

“Po shkoj, - tha, - atje te Zoti im. Do të më udhëzojë

O Zot, më dhuro (pasardhës) prej të mirëve!”

Dh ne e gëzuam me një djalosh të mirë

Dhe kur ai u rrit aq sa filloi të eci me të në punë (Ibrahimi) i tha: “O biri im, kam parë në ëndërr se duhet të të therë! Pa shiko ç’mendon ti?” “O im at – i tha ai – ti vepro ashtu si të urdhërohet. Do të jem, në dashtë All-llahu, prej durimtarëve”

Dhe kur ata të dy u dorëzuan edhe e shtriu atë me fytyrë për toke

Ne e thirrëm: “O Ibrahim

Ti e realizove ëndrën. Ne kështu i shpërblejmë ata që bëjnë vepra të mira

Ajo ishte, njëmend, sprovë e vërtetë, e qartë”

Dhe e këmbyem me një kurban të madh

Kurse kujtimin e tij ua lam breznive të mëvonshme

Shpëtimi qoftë me Ibrahimin

Ja, kështu ne i shpërblyem bëmirësat

Dhe ai me të vërtetë ishte rob yni besimtar

Dhe e gëzuam me Is-hakun, si lajmëtar nga të mirët

Dhe e bekuam atë edhe Is-hakun, kurse ndër pasardhësit e atyre të dyve ka bamirës, por edhekeqbërës haptazi kundër vetes

Ne e shpërblyem mirë Musanë dhe Harunin

Edhe ata të dy, edhe popujt e tyre, i shpëtuam nga një mundim i madh

Dhe u ndihmuam, andaj edhe ata ngadhnjyen

Dhe të dyve u dhamë Librin e qartë

Dhe të dy i drejtuam në rrugë të drejtë

dhe kujtimin e të dyve ua ruajtëm breznive të ardhshme

Qofshin shpëtuar Musa dhe Haruni

Ja, ne, me të vërtetë, kështu i shpërblejmë bëmirësit

Ata dy njëmend ishin nga robërit tanë besimtarë

Edhe Iljasi është, pa dyshim, nga profetët

Kur i tha popullit të vet: “A nuk frikësoheni

A Ba’lën e adhuroni, e krijuesin më të mirë e leni pas shpine

All-llahun, Zotin tuaj dhe Zotin e të parëve të lashtë”

Ata e përgënjeshtruan prandaj, me siguri, do të prezentojnë (në dënim)

Përveç atyre robërve besnikë të All-llahut

Dhe ia ruajtëm kumtimin në breznitë e mëvonshme

pastë shpëtim Iljasi

Ja, ne kështu i shpërblejmë bamirësit

Edhe ai është, me siguri, nga robërit tanë besimtarë

Edhe Luti është, pa mëdyshje, prej profetëve

Prandaj ne atë dhe tërë familjen e tij e shpëtuam

Përveç gruas, që mbet me të dënuarit

Kurse të tjerët i shfarosëm

Dhe ju me siguri në agim kaloni kah ata

Edhe kur bie muzgu. A nuk do të mblidhni mendjen

Edhe Junusi është, me siguri, profet

Kur iku me një lundr të mbushur plot

Tërhoqi shortin dhe shorti i ra atij

Dhe e gëlltiti peshku, sepse ai e meritonte këtë

Dhe sikur ai të mos ishte prej atyre që e lartësonte (All-llahun)

Do të mbetej me siguri në barkun e tij deri në ditën kur do të ringjallen

Por Ne e nxorrëm në një vend të shkretë, ndërsa ai ishte i sëmurë

Dhe mbi të mbëltuam një lozë kungulli

Dhe atë e dërguam për njëqind mijë e më tepër njerëz

Dhe ata i besuan, ndërsa Ne ata i kënaqëm deri në një afat të caktuar

Por ti pyeti! “A për Zotin tënd janë vajzat – e për ata – djemtë”

Apo janë dëshmitarë se engjujt i kemi krijuar femra?”

Ja, veni re se ç’thonë ata me shpifjet e tyre

“All-llahu ka lind” dhe ata janë, pa fije dyshimi rrenacak

Vallë, a vajzat i ka zgjedhur në vend të djemve

Ç’është me ju, si gjykoni

A nuk mendoni

Apo keni ndonjë argument të qartë

silleni librin tuaj, nëse flisni të vërtetën

Marrin e vejnë lidhje familjare ndërmjet Atij dhe engjujve, porse exhinët e dinë kaherë se ata do të hudhen në zjarr

Qoftë lartësuar All-llahu mbi atë që i përshkruajnë

Prveç robërve të sinqertë të All-llahut

As ju e as ata, të cilët i adhuroni

Nuk mund të shtini askë kundër Atij

Përveç atij i cili edhe ashtu është për një zjarr

Nuk është askush prej nesh që nuk e ka vendin e caktuar

Ne gjithsesi jemi të radhitur

Dhe ne jemi ata që lavdërojmë

Edhe në qoftë se ata thonë

“Sikur të kishim një libër si ata të mëparmit

M siguri do të ishim robër besnikë të All-llahut!”

Papëseprapë e mohuan, por kanë për ta ditur

Por fjalët tona, tani më u janë thënë robërve tanë të dërguarve

Ata me të vërtetë do të jenë të ndihmuar

Edhe ushtria jonë me siguri do të ngadhnjejë

Prandaj për një kohë largohu prej tyre

Dhe mundësojau të shohin e ata do të shikojnë

A thua ata ta shpejtojnë dënimin tonë

E kur t’u afrohet, ditë e zezë ka për të krisur për ata që kanë qenë të thirrur

Prandaj, largohu prej tyre për një kohë

Dhe mundësojau, e ata do të shohin

I lartësuar është Zoti yt, Zoti i madhështisë prej asaj që i përshkruajnë ata

Shpëtimi qoftë mbi të dërguarit

Kurse falënderimi është për All-llahun, Zoti i të gjitha botërave