Albanian - Chapter 56 - Al-Waqiah

Kur të ngjajë ndodhia

Ndodhinë e saj nuk mund ta mohojë kush

Kur toka të dridhet fortë

E malet të bëhen copë e grimë

Të bëhen mu si pluhur i derdhu

Kurse ju të bëheni tre grupe

Ata të lumturit – ç’janë të lumturit

Dhe fatzinjtë – ç’janë fatzinjtë

Të parët janë – të parit

Ata janë të afërtit

Në kopshte e xhenente të kënaqësisë

Shumë nga të hershmit

E më pak nga të mëvonshmit

Në shtretër të qëndisur

Të mbështetur njëri kundruall tjetrit

Do t’u shërbejnë për gjithmonë djelmosha

Me gota dhe ibrigë e bardakë plot, nga burime të pashterrshme

Prej të cilëve as s’u dhemb kryet as s’humbin mendjen

Dhe pemë sipas zgjedhjes së tyre

Dhe mish shpezësh – sipas dëshirës

Si edhe hyri symëdha

Sikur diamante të fshehur

Si shpërblim për atë çka kanë punuar

Aty nuk do të dëgjojnë biseda të kota as fjalë mëkatesh

Por vetëm fjalët: “Paqe, qetësi”

Ndërsa ata të djathtët, çka janë të djathtët

Midis lisave lotos të pagjemba

Dhe bananeve përplot frute

Dhe hijesh të gjëra

Dhe ujët rrjedhës

Dhe midis pemëve të shumta

Të pamunguara dhe të pandaluara

Edhe shtrojë të larta

Ato i kemi krijuar në mënyrë të veçanta

Dhe i kemi bërë virgjëresha

Tërheqëse për ata, dhe të një moshe

Për ata të djathtët

Shumë nga popujt e lashtë

Por shumë edhe nga të mëvonshmit

E ata të majtit. – Kush janë të majtët

Ata janë në frymë të nxehtë dhe ujë të valë

Edhe në hije tymi –

As të freskëta as fisnike

Ata përpara kësaj kanë çuar jetë luksoze

Dhe prandaj kanë bërë mëkat të madh

Dhe thonin: “A kur të vdesim e të bëhemi eshtra e truall njëmend do të ringjallemi

A edhe baballarët tanë të lashtë?”

Thuaj: “Me të vërtetë edhe të lashtit edhe të vonshmit”

Do të tubohen në një kohë, në një ditë të caktuar

Pastaj ju, të humbur, përgënjeshtrues

Do të hani, nga druri zekkum

Prej tyre do të mbushni barqet

E pastaj do të pini nga uji valë

Do të pini sikur deveja e etshme

Kjo është gostia e tyre në Ditën e Kijametit

Ne ju kemi krijuar edhe pse ju nuk e vërtetoni

A e keni parë farën që e hidhni

A e krijoni ju atë apo e krijojmë Ne

Ne ua caktojmë vdekjen dhe Neve nuk mund të na konkurojë kush

Që t’iu ndërrojmë pamjen dhe t’iu krijojmë ashtu siç nuk dini

Ju e dini zanafillën e parë edhe pse nuk mblidhni mend

A e shihni çka mbillni

A e bëni ju të mbijë ajo, apo e mbimë ne

Sikur të dëshironim mund ta bënim të pafrytshme dhe do t’ishit habitur

“Ne me të vërtetë jemi të dëmtuar

Jo, por jemi të varfëruar”

A e shihni ujin që e pini

A e lëshoni ju nga retë apo ne

Nëse dëshirojmë mund ta bëjmë të njelmët, edhe pse ju nuk falënderoni

A e keni parë zjarrin që e ndizni

Drutë për të a i keni krijuar ju apo i krijojmë Ne

Ne u kemi bërë atë si shembull (të xhehennemit) dhe të dobishëm për ata që kalojnë natën jasht

Andaj lartëso emrin e Zotit tënd të madhërishëm

Dhe përnjëmend po betohem në perëndimin e yjeve

E ajo është, ta dini, betim i madh

Ai është, pa dyshim, Kur’an fisnik

Në një libër të ruajtur

Atë nuk e prek kush përveç të pastruarit

Është i shpallur nga Zoti i botërave

A këtë fjalë (Kur’ani) ju e nënçmoni

Dhe për këtë furnizim ju, në vend të mirënjohjes, përgënjeshtroni

Edhe pse kur ju vjen shpirti në fyt

E ju atëherë vetëm shikoni

Ndërsa Ne jemi te ai (shpirti) më të afërt se ju, por nuk shihni

Pse pra, kur ju nuk jeni të dënuar

Nuk e ktheni atë, nëse flisni të vërtetën

Dhe nëse është nga të afërmit (e All-llahut)

Edhe gëzim e komoditet edhe dhunti të parajsit

E në qoftë se është nga të djathtët –

Ke të fala nga ata të djathtët

Po nëse është nga përgënjeshtarët e humbur

Pra, ata do të gostiten me ujë të valë

Dhe me zjarr përcëllues

Kjo është pa dyshim e vërtetë e fortë

Prandaj lartëso emrin e Zotit tënd të madhërishëm