Albanian - Chapter 26 - Ash-Shuara

Ta sin Mim

Ata jane ajete te Librit te qarte

Ti mbase do ta shkaterrosh veten perse ata nuk jane besimtare

TE kishim dashur do t’u kishim zbritur atyre nje argument nga qielli para te cilit do t’i ulnin kokat

Atyre nuk u ka ardhur asnje verejtje e re nga i Gjithmeshirshmi e te mos ia kthejne shpinen

Ata genjyen, pra do tu vine pasojat e asaj me cka ata tallen

A nuk e shohin token prej se ciles bejme te mugullojne gjithe llojet e bimeve fisnike

Ne keto, vertet, ka argumente. Megjithate shumica prej tyre nuk besojne

Kurse Zoti yt eshte, me te vertete, i dashur dhe i meshirshem

Kur Zoti yt thirri Musaun te shkoje te populli mizor

Popullit te Faraonit, ndoshta e permban veten

Ai tha: “O Zot, kam frike mos me trajtojne si genjeshtar

Se do te me ngushtohet kraherori dhe gjuha do te me lidhet, andaj ma jep edhe Harunin si profet

Se une atyre u kaj nje faj dhe frikohem se po me mbysin”

“Po si jo, - tha Ai, - shkoni te dy me argumentet tona. Ne jemi me ju, ju degjojme

Ejani te Faraoni dhe thuani: “Ne jemi Profete te Zotit te boterave

Leri Izraelitet te vijne me ne!”

“A nuk te kemi rritur, - tha, - ne mesin tone sa ishe femije, dhe, a s’i kalove aq vjet te jetes sate nder ne

Dhe ti bere vepren qe e bere dhe perseri e mohon”

“Ate e bera atehere, - u pergjegj,- kur isha i humbur

Prandaj, ika prej jush sepse u frikesova prej jush, kurse Zoti im me dhuroi urtesi e me beri nje nga profetet

Ndersa, miresia qe po ma permend, mos eshte ajo qe roberove izraelitet?”

“E kush eshte Zoti i boterave?” – tha Faraoni

“Zoti i qiejve dhe i tokes dhe gjithe cka ka ne mesin e tyre, nese besoni, - i tha (ky)

“A po degjoni”, - u tha atyre perreth

“Zot i juaj dhe Zoti i prinderve, te pareve tuaj”, (tha Musa)

“Me te vertete, - tha Faraoni, - Profeti qe u eshte derguar eshte i marre.”

“Zoti i lindjes dhe perendimit dhe gjithe c’ka ne mes tyre, nese jeni te mencur”, tha (Musa)

“Nese pranon tjeter Zot, pervec meje, - tha (Faraoni) – do te jesh vertete nje i burgosur”

“A edhe nese te sjell argumente te qarta”, - e pyeti (Musa)

Ai tha: “Hajde, sille nese flet te verteten!”

Dhe Musa e hodhi shkopin e vet, kur qe, ai – gjarper i vertete

E luajti doren, e ajo, per ata qe e shikonin, ishte e bardhe

“Ky vertet qenka magjistar i ditshem – i tha parise qe e rrethonte (Faraoni)

Me magjite e tij deshiron t’iu perze nga toka juaj, cka po urdheroni ju?”

“Lere ate me gjithe vella dhe dergo neper qytete, te mbledhin

Tere magjistaret e dijshem, t’i sjellin ketu”

Dhe magjistaret u mblodhen ne diten dhe vendin e caktuar

Popullit iu tha: “A jeni te nje mendimi, te bashkuar

Qe te jemi me magjistaret, nese dalin fitimtare!”

Kur erdhen magjistaret i thane Faraonit: “A do te kemi shperblime nese dalim ngadhnjimtare”

“Po, - tha ai, - dhe atehere do te me jeni me te afert”

Musa u tha: “Leshone ate qe deshironi ta leshoni”

Dhe ata i leshuan litaret dhe shkopinjte e tyre duke thene: “me madherine e Faraonit, ne vertete do te jemi fitimtare”

Edhe Musa e leshoi shkopin e tij, i cili menjehere perbiu gjithe cka kishin improvizuar ata

Magjistaret rane ne sexhde, iu perulen

“Ne i besuam Zotit te gjithperbotshem, thane ata

Zotit te Musaut dhe te Harunit”

“I besuat atij, - tha (Faraoni) para se t’u jap une leje. Ai eshte mesues juaj i vjeter qe u ka mesuar magjine, por ta dini mire, do t’ua preje duart dhe kembet perkryq, dhe te tereve do t’iu gozhdoj (do t’u vere ne kryq)”

“S’ka rendesi – i thane, - ne do t’i drejtohemi Zotit tone

Ne shpresojme se do te na fale Zoti yne mekatet tona, se ne jemi besimtaret e pare”

Ne i shpallem Musaut te dale naten me njerezit e mi. Do t’ju pasojne

Kurse Faraoni dergoi neper qytete kasnecet

Ata, me te vertete, jane shume pak

dhe jane te zemeruar ne ne

por ne per cdo gje jei te kujdesshem

dhe ne, i perzume nga kopshtet dhe krojet

prej pallateve dhe depove te bukura

Ashtu ishte, dhe Ne ato ua leme trashegim izraeliteve

Dhe i arritem ata me te lindur te diellit

Pasi qe e pane njeri-tjetrin, shoket e Musase thirren: “na zune”

“Assesi, - tha (Musa), me mua eshte Zoti im qe do te me udhezoje”

Ne e frymezuam Musane t’i bjere me shkopin e tij detit, ai u shpernda dhe cdo ane u be si mal i madh

Atje pastaj i afruam te tjeret

Shpetuam Musane dhe te gjiteh ata qe ishin me te

Kurse te tjeret i mbytem ne uje

Per keto, ka argumente, por shumica nuk besuan

E Zoti yt eshte i plotefuqishem dhe i meshirshem

Lexoju historine e Ibrahimit

Kur i tha babait te vet dhe popullit te vet: “Cka adhuroni ju”

Ata iu pergjigjen: “Adhurojme idolin dhe gjithmone i lutemi”

Ai u tha: “A ju degjojne kur u drejtoheni atyre

A keni prej tyre dobi ose dem”

“Jo”, - thane, - por keshtu e dijme se kane vepruar te paret tane”

“A i keni pare, - tha, - ata qe i adhuroni ju

Ju dhe te paret tuaj te vjeter”

Ata, vertet, jane armiqte e mi, pervec Zotit te boterave

I cili me krijoi mua dhe me udhezoi

I cili me ushqen dhe per uje s’me permallon

I cili kur semurem me sheron

I cili me ben te vdes dhe pastaj me ngjall

I cili, shpresoj, se do t’me fale mekatet e mia ne diten e gjykimit

O Zot, me shperble me urtesi dhe me shtjer ne udhen e te mireve

Me ben te permendem per te mire te te tjeret

Me ben nje nga ata qe do ta shperblesh me xhenete

Me fal edhe baben tim, ai me te vertete ishte nje nga te humburit

Mos me ben merak diten kur njerezit ringjallen

Ate dite kur s’te ben dobi as pasuria e as femiu

Vetem ai qe vjen te All-llahu me zemer te shendoshe

Dhe te devotshmeve do t’u afrohet xhenneti

Kurse xhehennemi do t’u deftohet te humburve

Dhe, do t’u thuhet: “Ku jane ata qe i adhuronit

A mund t’iu ndihmojne juve ose vetes ne vend te All-llahut?”

Pra, ata me bashkmendimtaret e tyre qe jane ne rruge te gabuar, do te hidhen ne xhehennem

Edhe tere ushtria e djallit

Ata ne xhehennem duke u grindur thone

“Per All-llahun! Ne vertete kemi qene ne humbje te sigurt

Kur u kemi barazuar me Zotin e gjithperbotshem

Neve na humben kriminelet

Andaj, s’kemi as ndermjetes

As mik te sinqerte

Te ishim kthyer edhe nje here do te beheshim besimtare!”

Ne keto ka argumente, por shumica sish s’besuan

E zoti yt eshte i vertete i plotefuqishemdhe meshireplote

Populli i Nuhit profetet i konsideroi genjeshtare

Kur u tha vellau i tyre, Nuhi, “Kujdes! Frikesohuni (All-llahut)”

Une jam per ju, vertet, Profet i sigurt

Frikesohuni All-llahut dhe me degjoni mua

per kete nuk kerkoj prej jush ndonje shperblim, se shperblimin mund te ma jape vetem Zoti i gjithperbotshem

Frikesohuni All-llahut me degjoni mua!” –

I thane: “A te besojme ty qe te pasojne te ndytet, te mjeret”

“Une s’di, - tha, - se c’bejne ata”

“Ta dini se te gjithe, vetem para Zotit tim, do te japin llogari

Unenuk i perze besimtaret

Une jam vetem nje, i cili ju terheq verejtjen haptaz!”

“Nese nuk heq dore, o Nuh, - i thane, - me siguri do te shtypesh me gure”

“O Zot, - tha, - populli im me quan genjeshtar

Andaj Ti gjykona mua dhe ata, dhe me shpeto, mua me besimtaret qe jane me mua!”

Dhe Ne e shpetuam ate dhe kush ishte me te ngarkuar ne anije

Pastaj i mbytem ne uje ata qe mbeten

Per kete ka argumente, por shumica prej tyre nuk besuan

Kurse Zoti yt eshte, vertet i fuqishem dhe meshireplote

Edhe Ad-i profetet i quajti genjeshtare

Kur Hudi, vellau i tyre, u tha: “A s’i frikesoheni (All-llahut)?”

Une jam, me sigur, Profeti juaj

Prandaj, frikesohuni All-llahut dhe degjomeni

Per kete nuk kerkoj prej jush kurrfare shperblimi, mua do te me shperbleje Zotii boterave

E ju ngritni cudira ne cdo maje kodre, e te tjeret i perqeshni

Dhe ngritni pallate sikur dot e jetoni perjete

Por kur denoni, denoni si mizor

Frikesohuni All-llahut dhe degjomeni mua

Frikesohuni atij, i cili u pajis me cka e dini vet

U jep gje te gjalle dhe djem

Edhe kopshte e kroje

Une, seriozisht, i frikesohem denimit tuaj ne Diten e madhe”. –

Ata i thane: “Ne njelloj e kemi, keshillove ti apo jo”

Keshtu ishte edhe me popujt e lashte

Dhe ne nuk do te jemi te denuar

Ata vazhduan te trajtojne si genjeshtar, andaj ne i shfarosem. Ky eshte nje mesim, por shumica prej tyre nuk ishin besimtare

Kurse Zoti yt eshte, vertet, i fuqishem dhe i meshirshem

Edhe Themudi profetet i ka konsideruar rrenacake

Kur vellau i tyre, Salihu, u tha: “A nuk i frikesoheni (All-llahut)

Une jam per ju, pa dyshim, Profet i vertete

Prandaj frikesohuni All-llahut dhe degjomeni mua

per kete nuk kerkoj prej jush kurrfare shperblimi, mua do te me shperbleje Zoti i perbotshem

A do te mbeteni ketu te sigurte

Ne kopshte dhe nder kroje e burime

Ne toka te mbjellura, pemishte me fryte te pjekura

Ju me mjeshteri te rralle latoni shtepi ne kodra

Pra, frikesohuni All-llahut dhe me degjoni mua

E mos degjoni urdherat e atyre qe i teprojne te keqiat

Te cilet ne toke nuk bejne mire, por, sjellin shkaterrim”

Ata i thane: “Ti je vetem nje i magjepsur

Ti je njeri, si edhe ne; prandaj sillna nje mrekulli nese je i sinqerte”

“Qe, kjo eshte deveja, - tha ai, - ne dite te caktuar do te pije ajo edhe ju

Dhe mos i beni asnje te keqe qe t’iu perfshije edhe juve vuajtja e Dites se madhe!”

Mirepo, ata e therren ate e pastaj u penduan

Por denimi i perfshiu. Kjo, vertet, eshte mesim, por shumica prej tyre nuk besuan

Kurse Zoti yt eshte, me te vertete, i forte dhe i meshirshem

Edeh populli i Lutit profetet i quante genjeshtare

Kur u tha vellau i tyre, Luti: “A s’i frikesoheni All-llahut”

Une jam me siguri Profeti juaj

Prandaj frikesouni All-llahut dhe degjomeni mua

per kete nuk kerkoj prej jush kurrfare shperblimi. Mua do te me shperbleje Zoti i boterave

A ju, vec tere botes, coni dashur me meshkuj

E grate tuaja, qe Zoti juaj i krijoi per ju, i lini anash? Ju jeni popull qe kaloni cdo kufi”

Ata i thane: “Nese nuk heq dore, o Lut, me siguri do te jesh i perzene”

“Une, - tha, - jam prej urrejtesve te veprimeve tuaja

“O Zot, me shpeto mua dhe familjen time nga ajo qe bejne ata!”

Dhe ne e shpetuam ate dhe tere familjen e tij

Pervec plakes e cila mbet me ata

E pastaj te tjeret i shfarosem

U leshuam nje shi, shi i tmerrshem per ata te cileve u eshte terhequr verejtja

Ky eshte mesim, por shumica prej tyre nuk besuan

Nderkaq Zoti yt eshte i meshirshem dhe fuqiplote

Edhe banoret e Ejkes profetet i trajtonin genjeshtare

Kur u tha Shuajbi: “Si nuk frikesoheni

Une jam, pa medyshje, Profet i vertete

Prandaj, frikesohuni All-llahut dhe degjomeni mua

Une jam me siguri profet i juaj

Peshoni drejt dhe mos e lini mangut

Edhe ne peshoje matni me drejtesi

As njerezve mos ua cenoni te drejtat e tyre dhe mos beni krime e shkaterrime ne toke

Frikesohuni atij, i cili, u ka krijuar juve dhe popujt e lashte!”

Ata i thane: “Ti je vetem nje njeri i magjepsur”

Edhe ti je njeri si ne; dhe per ne ti je, vertet, genjeshtar

Por ti nese flet te verteten leshona nga qielli nje denim!”

Zoti im tha, - e di mire se c’beni ju

Dhe ata vazhduan ta trajtojne si genjeshtar, prandaj i perfshiu denimi nga rete; ai denim ishte nje dite e tmerrshme

Ky eshte mesim, por shumica prej tyre nuk besuan

Kurse Zoti yt eshte, vertete, i Gjithfuqishem dhe Meshireplote

Kur’ani eshte, pa dyshim, shpallje e Zotit te gjithe boterave

E solli i besuari Xhebrail

Ne zemren tende, te behesh thirres, lajmetar

Ne nje gjuhe te qarte arabe

Ai eshte permendur ne librat e profeteve te meparshem

Valle! A nuk iu mjafton atyre fakti se per kete dine dijetaret izraelite

Po t’ia shpallim edhe ndonje tjetri joarab

E ai t’ua lexoje, atyre, prape ata nuk do t’i besonin

Ja, ashtu ne e fuqim ne zemrat e mekatareve

Ata nuk do te besojne ne te derisa nuk perjetojne denimin e padurueshem

Qe do t’u vije papritmas, atehere kur ata nuk e presin

Dhe do te thone: “A do te kemi pak afat”

A e shpejtojme denimin tone

A e pe, po nese i leme edhe ca vite te tera

E pastaj t’i gjeje ajo me cka u kercenohet

Cka do te kene dobi nga ato kenaqesi te jetes

Ne nuk kemi shembur asnje fshat para se t’u vijne ata te cilet u kane terhequr verejtjen

T’ua perkujtojme; Ne nuk kemi qene mizore

Kur’anin nuk e sjellin djajte

Nuk ta merr mednja qe ta bejne ata kete. Ata s’kane mundesi

Ata nuk munden assesi as ta degjojne

Pervec All-llahut, prandaj, mos iu lut tjeter Zoti e te jesh nga ata qe do te jene te maltretuar

Terheqi verejtjen familjes sate me te afert

Dhe jij me i afert ndaj besimtareve qe te pasojne

Po nese nuk te degjojne, ti thuaju: “Une s’kam asgje me ato cka veproni ju”

dhe ki mbeshtetje ne te Fuqishmin, te Gjithmeshirshmin

I cili te sheh kur ngrihesh

Te kryesh faljne, namazin, me te tjeret

Sepse, Ai, vertet, sheh dhe degjon cdo gje

A t’iu tregoj une se kujt i vijne djajte

Ata i vijne cdo genjeshtari, mekatari

Ata pergjojne dhe me se shumti genjejne

Kurse poetet, ata kane ithtare te mbyturit ne mekate

A nuk sheh se ata bredhin luginave

Flasin ate cka s’e bejne

Me perjashtim te atyre qe besojne dhe vepra te mira punojne, dhe qe e permendin All-llahun shpesh, dhe dalin ngadhnjimtar pas padrejtesise qe u behet. Mizoret do te marrin vesh se ne cfare humnere po hyjne