Back to Languages

Albanian - Chapter 40 - Ghafir

Translation by Feti Mehdiu — Permalink

Verse 1 — Surah Ghafir 40:1

Verse 2 — Surah Ghafir 40:2

Shpallje e Librit eshte nga All-llahu, i forti dhe i gjithdijshmi

Verse 3 — Surah Ghafir 40:3

I cili fal mekatin dhe pranon pendimin, i cili denon rend dhe posedon miresi; nuk ka tjeter Zot pervec Atij. Te Ai eshte kthimi

Verse 4 — Surah Ghafir 40:4

Mbi argumentet e All-llahut diskutojne vetem ata qe i mohojne, pra aty assesi mos te mashtrojne bredhjet e tyre neper bote

Verse 5 — Surah Ghafir 40:5

Pergenjeshtroi edhe populli i Nuhit, para atyre si edhe aleatet pas tyre. Secili popull eshte perpjekur qe ta rrembeje profetin e vet dhe eshte munduar qe me genjeshtra te heshtin te verteten, prandaj une e kam denuar, ani me cfare denimi se

Verse 6 — Surah Ghafir 40:6

Dhe ashtu do te zbatohet fjala e Zotit tend kunder atyre qe mohojne, se ata jane banore te zjarrit

Verse 7 — Surah Ghafir 40:7

Ata (engjujt) te cilet mbajne arshin edhe ata qe jane rreth tij lartesojne dhe lavderojne Zotin e vet, i besojne Atij dhe e lusin t’i fale besimtaret. “O, Zoti yne, Ti perthekon cdo gje me meshiren dhe dijenin tende; prandaj fali ata, te cilet jane penduar dhe shkojne rruges tende, dhe ruaji nga denimi i zjarrit”

Verse 8 — Surah Ghafir 40:8

O, Zoti yne, shpiej ata ne kopshte te Adnit qe ua ke premtuar edhe kush ka qene i mire nga prinderit e tyre, grate e tyre edhe pasardhesit e tyre. Ti je, me te vertete, i forte i urte

Verse 9 — Surah Ghafir 40:9

Dhe ruaji prej veprave te keqia, sepse, ate qe ate dite Ti e ke ruajtur nga veprat e keqia, Ti e ke meshiruar, e ajo eshte njemend sukses i madh!”

Verse 10 — Surah Ghafir 40:10

Atyre qe mohojne, do t’u thuhet: “Urrejtja e All-llahut eshte, vertete, me e madhe se urrejtja juaj ndaj vetvetes, sepse u thirret ne besim, por ju mohuat”

Verse 11 — Surah Ghafir 40:11

“O, Zoti yne, - do te thone ata: - dy here na ke vdekur e dy here na ke ngjallur, ne pranojme mekatet tona, por a ka ndonje rrugedalje?”

Verse 12 — Surah Ghafir 40:12

“Ajo eshte per shkak se kur jeni thirrur te All-llahu i vetem, ju keni mohuar, e nese i behej atij shok, i keni besuar, por vendimi eshte ne duar te All-llahut te lartmadherishmit”

Verse 13 — Surah Ghafir 40:13

Ai eshte i cili tregon argumentet e veta dhe ju leshon furnizim nga qielli, por mesim merr vetem ai qe i drejtohet atij

Verse 14 — Surah Ghafir 40:14

Prandaj, adhurone All-llahun me sinqeritet ne fene e tij, edhe pse mosbesimtareve nuk u pelqen

Verse 15 — Surah Ghafir 40:15

Ne shkalle te larte, sundues i gjithesise, shpalle fjalet e veta kujt te doje nga njerezit e vet t’u terheqe verejtjen per Diten e Takimit

Verse 16 — Surah Ghafir 40:16

Ne diten kur ata do te paraqiten, kur per All-llahun nuk ka asgje sekrete lidhur me ata; i kujt eshte pushteti sot? I All-llahut, te vetmit fuqiplote

Verse 17 — Surah Ghafir 40:17

Sot do te shperblehet secili sipas merites. Sot nuk ka padrejtesi! All-llahu, me siguri, llogarit shpejt

Verse 18 — Surah Ghafir 40:18

Dhe terhiqjau verejtjen per diten e aferme kur t’u vijne zemrat ne fyt per mosbesimtaret nuk ka mik as ndermjetesues qe perfillet

Verse 19 — Surah Ghafir 40:19

Ai e di c’fshehin syte mashtrues dhe c’fshehin kraheroret

Verse 20 — Surah Ghafir 40:20

All-llahu gjykon me drejtesi, kurse ata te cileve u falen, ne vend te All-llahut, nuk gjykojne me asgje. Pa dyshim All-llahu eshte ai qe degjon dhe sheh cdo gje

Verse 21 — Surah Ghafir 40:21

A nuk ecin neper toke e te shohin si kane perfunduar ata perpara atyre? Ata kane qene me te forte se keta dhe kane lene permendore ne toke, por All-llahu i denoi ata per shkak te mekateve te tyre dhe nuk pat kush t’i mbroje nga denimi i All-llahut

Verse 22 — Surah Ghafir 40:22

Ajo (i gjet) per shkak se mohuan argumentet e qarta, te cilat te derguarit e tyre ua sillnin, dhe All-llahu i perfshiu me denim. Ai eshte, me te vertete, i forte, denimkeq

Verse 23 — Surah Ghafir 40:23

Ne Musaun e kemi derguar me mrekullite tona dhe argumente te qarta

Verse 24 — Surah Ghafir 40:24

Te Faraoni dhe Hamani dhe Karuni, por ata thane: “Eshte magjistar dhe rrenacak”

Verse 25 — Surah Ghafir 40:25

Por kur ua solli ai te verteten nga ana jone, thane: “Vrisni djemte atyre te cilet besojne atij dhe lini te jetojne femrat e tyre!” Por dredhite e mosbesimtareve shpiejne vetem ne humbje

Verse 26 — Surah Ghafir 40:26

Dhe Faraoni tha: “Ma leni mua ta mbys Musaun e ai le te therras Zotin e vet: Une kam frike se po ua nderron fene tuaj ose po shkakton turbullira ne toke”

Verse 27 — Surah Ghafir 40:27

Kurse Musa tha: “Une lus Zotin tim dhe Zotin tuaj te me mbroje prej cfaredo mendjemadhi qe nuk beson ne diten kur jepet llogari!”

Verse 28 — Surah Ghafir 40:28

Por nje njeri, besimtar, nga familja e Faraonit, i cili mbante fshehte besimin e vet, tha: “A vetem perse po thote Zoti im eshte All-llahu, ta mbytni njeriun! Ate qe u ka sjelle argumente te qarta nga Zoti juaj? Nese eshte rrenacak, rrena e tij eshte kunder atij, por nese flet te verteten, atehere do t’u godis, te pakten dicka prej asaj qe premton. All-llahu nuk udhezon ne rruge te drejte ate qe e tepron me genjeshtra

Verse 29 — Surah Ghafir 40:29

O populli im, sot juve ju takon pushteti ne toke, haptazi por kush do te na mbroje prej denimit te All-llahut, nese na perfshine? Ndersa Faraoni tha: “Ju tregoj vetem ate qe shoh dhe nuk ju shpie ne tjeter rruge vecse ne rruge te drejte”

Verse 30 — Surah Ghafir 40:30

Ndersa ai besimtari tha: “O populli im, une, njemend, frikesohem per ju mos ju ndodhi edhe juve dicka si popujt e meparshem

Verse 31 — Surah Ghafir 40:31

Sikur rasti me popullin e Nuhit, me Ad dhe Themud edhe me ata pas tyre. Porse All-llahu nuk ua deshiron te keqen njerezve

Verse 32 — Surah Ghafir 40:32

O populli im, frikesohem per ju ne diten kur thirrni njeri-tjetrin

Verse 33 — Surah Ghafir 40:33

Ate dite, kur do te zmbrapseni, nuk do te keni mbrojtes prej All-llahut. Ke e le All-llahu ne humbje s’e drejton kush dot”

Verse 34 — Surah Ghafir 40:34

Edhe Jusufi, qysh me heret, u ka sjelle ajete te qarta, porse ju vazhdimisht keni dyshuar ne ate qe u ka sjelle. Por kur vdiq ai, thate: “All-llahu me nuk do te dergoje pas atij profet”. Ja, ashtu All-llahu e le te humbur ate qe e tepron dhe dyshon

Verse 35 — Surah Ghafir 40:35

Ata, te cilet polemizojne per argumentet e All-llahut, pa u ardhur asnje argument. Kjo eshte nencmim i madh te All-llahu dhe te ata qe besojne. Ashtu All-llahu vulos zemrat e cdo arroganti perbuzes”

Verse 36 — Surah Ghafir 40:36

“O Haman, - tha Faraoni, - ndertoma nje pyrg, ndoshta po arrije te gjeje rruget

Verse 37 — Surah Ghafir 40:37

Rruget e qiellit, dhe te ngjitem te Zoti i Musaut, sepse une, njemend, konsideoj se eshte rrenacak”. Dhe, ja, ashtu Faraonit i jane dukur te mira veprat e veta te keqia dhe i eshte shmangur rruges, dhe dredhia e Faraonit eshte vetem shkaterrim

Verse 38 — Surah Ghafir 40:38

Kurse ai besimtari tha: “O populli im, me pasoni mua t’iu drejtoj ne rruge te drejte

Verse 39 — Surah Ghafir 40:39

O populli im, me te vertete kjo jete eshte vetem nje kenaqesi, kurse bota tjeter, ajo eshte shtepi e perhershme

Verse 40 — Surah Ghafir 40:40

Kush ben keq do te denohet vetem sipas asaj qe ka bere, e kush bene mire – qofte mashkull apo femer dhe eshte besimtar, ata hyjne ne xhennet, dhe aty do te furnizohen pa kufizim

Verse 41 — Surah Ghafir 40:41

O populli im, c’eshte me mua, iu therras t’iu shpetoje e ju me thirni ne zjarr

Verse 42 — Surah Ghafir 40:42

Me therrisni te mohoj All-llahun dhe t’i bej shok, per cka une kurrgje nuk di, kurse une ju ftoj te i forti qe fal shume

Verse 43 — Surah Ghafir 40:43

Nuk ka fare dyshim se ai, per ku me therrisni mua, nuk u pergjigjet as ne kete bote e as ne boten tjeter; dhe ne do te kthehemi tek All-llahu, kurse ata qe e teprojne jane banore te zjarrit

Verse 44 — Surah Ghafir 40:44

Juve do t’iu kujtohet se cka ju them, kurse une ceshtjen time ia le All-llahut. All-llahu, me te vertete, i sheh njerezit”

Verse 45 — Surah Ghafir 40:45

Dhe All-llahu e ruajti nga te keqiat dhe kurthat e tyre, kurse familjen e Faraonit e goditi kob i zi

Verse 46 — Surah Ghafir 40:46

Zjarri qe i ekspozohet ne mengjes dhe ne mbremje, e kur te vije momenti: “Shtine familjen e Faraonit ne vuajtje me te renda”

Verse 47 — Surah Ghafir 40:47

Dhe ne zjarr do te zihen. Ata qe kane qene te dobet, do t’u thone mendjemedhenjve: “Ne kemi ardhur pas jush, a mendoni vetem pak te na clironi nga zjarri?”

Verse 48 — Surah Ghafir 40:48

Ata qe kane bere mendjemadhesi thone: “Ne te gjithe jemi ne te, se All-llahu i ka gjykuar me te vertete roberit e vet”

Verse 49 — Surah Ghafir 40:49

Edhe ata te cilet jane ne zjarr, do t’u thone rojtareve te xhehennemit: “Lutne Zotin tuaj te pakten nje dite te na e lehtesoje denimin”

Verse 50 — Surah Ghafir 40:50

Ata do t’u thone: “A nuk ju kane sjelle juve profetet tuaj argumente te qarta?” “Po”, do te pergjigjen. “utni, pra ju!” do te thone. Por lutja e mosbesimtareve eshte e kote

Verse 51 — Surah Ghafir 40:51

Ne gjithsesi do t’i ndihmojme profetet tane dhe ata qe kane besuar edhe ne kete jete edhe ate dite kur te ngrihen deshmitaret

Verse 52 — Surah Ghafir 40:52

Ate dite kur perdhunuesve nuk u ben dobi arsyetimi i tyre. Ata i pret mallkimi dhe vendbanimi me i keq

Verse 53 — Surah Ghafir 40:53

Ne Musaut i patem dhene udherrefimin, kurse izraeliteve u kemi lene trashegim Librin

Verse 54 — Surah Ghafir 40:54

Si udherrefyes dhe perkujtues per ata qe kane mend

Verse 55 — Surah Ghafir 40:55

Prandaj ti kij durim se premtimi i All-llahut eshte i vertete, dhe kerko falje permekatet tua! Ndersa Zotin tend madheroje dhe lavderoje ne mbremje dhe ne mengjes

Verse 56 — Surah Ghafir 40:56

Ata te cilet polemizojne lidhur me argumentet e All-llahut e nuk kane asnjefare kompetence, ne zemrat e tyre s’ka tjeter vecse arrogance qe nuk do t’i sjelle te qellimi, prandaj lute All-llahun per mbrojtje; Ai, me te vertete, degjon dhe sheh shume

Verse 57 — Surah Ghafir 40:57

Krijimi i qiejve dhe i tokes eshte me i madh se krijimi i njerezve, por shumica e njerezve nuk e dine

Verse 58 — Surah Ghafir 40:58

Nuk jane njelloj i verbersi dhe ai qe sheh si dhe ata qe besojne dhe bejne vepra te mira, dhe keqberesit. Ju fort pak merrni mesim

Verse 59 — Surah Ghafir 40:59

Kijameti gjithsesi do te vije, ne kete nuk ka dyshim, por prapeseprape shumica e njerezve nuk besojne

Verse 60 — Surah Ghafir 40:60

Zoti juaj ka thene: “Me therrisni t’iu pergjigjem! Ata, te cilet nga mendjemadhesia nukme adhurojne – do te hyjne ne xhehennem te poshteruar”

Verse 61 — Surah Ghafir 40:61

All-llahu eshte Ai, i cili ua ka bere naten qe te pushoni, kurse diten te shihni. All-llahu eshte shume i mire ndaj njerezve, por shumica sish nuk jane mirenjohes

Verse 62 — Surah Ghafir 40:62

Qe, Ai eshte All-llahu, Zoti juaj, krijuesi i cdo sendi. Zot tjeter pervec Atij nuk ka, e pra ku po largoheni

Verse 63 — Surah Ghafir 40:63

Ashtu jane larguar ata te cilet kane mohuar ajetet e All-llahut

Verse 64 — Surah Ghafir 40:64

All-llahu eshte Ai qe ua ka bere token vendbanim, kurse qiellin kulm. Ju ka dhene formen, dhe formen tuaj e bene te mire dhe ju furnizon me te mira. Ai eshte All-llahu, Zoti juaj, dhe qofte bekuar All-llahu, Zot i boterave

Verse 65 — Surah Ghafir 40:65

Ai eshte i Gjalli, nuk ka Zot pervec atij, prandaj vetem atij faljuni, duke ia shfaqur sinqerisht fene. Qofte lavderuar All-llahu, Zot i boterave

Verse 66 — Surah Ghafir 40:66

Thuaj: “Me eshte e ndaluar te adhuroj ata qe ju u luteni ne vend te All-llahut. Per ate me kane ardhur argumente te qarta prej Zotit tim dhe me eshte urdheruar t’i dorezohem Zotit te boterave”

Verse 67 — Surah Ghafir 40:67

Ai eshte, i cili ju krijoi juve prej dheut, pastaj prej pikes se fares, mandej prej gjakut te trashur, pastaj lindni si foshnje dhe arrini kohen e pjekurise dhe arrini te plakeni. Disa prej jush vdesin me heret dhe te mberrini momentin e caktuar, ndoshta beheni te mencur

Verse 68 — Surah Ghafir 40:68

Ai eshte, i cili ngjall dhe vdes. Dhe, kur vendos dicka, vetem thote: “Behu”! dhe ajo behet

Verse 69 — Surah Ghafir 40:69

A nuk sheh si shmangen ata te cilet diskutojne per argumentet e All-llahut

Verse 70 — Surah Ghafir 40:70

Ata qe kane pergenjeshtruar Librin dhe ate me cka i kemi derguar profetet tane. Ata do ta dine

Verse 71 — Surah Ghafir 40:71

Kur t’u vihen atyre vargoj ne qafe dhe te terhiqen

Verse 72 — Surah Ghafir 40:72

Neper uje vale, e pastaj te digjen ne zjarr

Verse 73 — Surah Ghafir 40:73

Pastaj do t’u thuhet: “Ku jane ata qe u jeni falur

Verse 74 — Surah Ghafir 40:74

Ne vend te All-llahut?” “Na u humben syshe, - do te pergjigjen – por ne, me pare, nuk i jemi lutur kurkujt”. Ja, keshtu All-llahu i humb mosbesimtaret

Verse 75 — Surah Ghafir 40:75

Ajo eshte per shkak se ne toke gezoheshit pa asnjefare arsyeje dhe ishit te vrazhde

Verse 76 — Surah Ghafir 40:76

Hyni ne dyert e xhehenemit, aty do te mbeteni pergjithmone. Sa vendbanim i tmerrshem eshte per mendjemedhenjte

Verse 77 — Surah Ghafir 40:77

Prandaj kij durim se premtimi i All-llahut eshte i vertete. Ty ne dash te tregojme dicka prej asaj qe u premtojme, ne dash ta marim me pare jeten, ata do te kthehen te Ne

Verse 78 — Surah Ghafir 40:78

Edhe para teje kemi derguar profete; per disa prej tyre kemi rrefyer e per disa nuk te kemi rrefyer. Dhe asnje profet nuk ka sjelle asnjefare mrekulli pa lejen e All-llahut. E kur t’u vije urdheri i All-llahut do te gjykohet me drejtesi dhe aty atehere do ta pesojne te keqinjte

Verse 79 — Surah Ghafir 40:79

All-llahu eshte ai i cili per ju ka krijuar kafshe, ne disa te hipni, kurse nga disa te hani

Verse 80 — Surah Ghafir 40:80

Ju prej tyre keni dobi dhe me ato realizoni nevoja te rendesishme per ju edhe me ata, por ju edhe me lundra udhetoni

Verse 81 — Surah Ghafir 40:81

Ai ju tregon argumentet e veta, cilin prej argumenteve te All-llahut ju e mohoni

Verse 82 — Surah Ghafir 40:82

A nuk udhetojne neper toke e te shohin si kane perfunduar ata perpara atyre? Ata kane qene me shume se ata, edhe me te forte dhe me me ndikim ne toke, por kurrgje nuk u ndihmoi ajo qe paten fituar

Verse 83 — Surah Ghafir 40:83

Kur profetet e tyre u sollen argumente te qarta, ata iu gezuan dijenise se vet, dhe i goditi ajo me cka talleshin

Verse 84 — Surah Ghafir 40:84

Por kur ta perjetojne denimin tone atehere thone: “I kemi besuar All-llahut, te vetmit dhe heqim dore nga ajo qe kishim qene politeiste”

Verse 85 — Surah Ghafir 40:85

Porse besimi i tyre, kur te perjetojne denimin tone, nuk do t’u beje aspak dobi, sipas ligjit te All-llahut qe eshte aplikuar per roberit e tij, dhe atehere e pesojne mosbesimtaret