Albanian - Chapter 51 - Adh-Dhariyat

Pasha ererat qe ngrejne shume pluhur

Dhe ata qe bartin peshe

Dhe ata te cilet notojne lehte

Dhe perndajne urdhera

Ajo qe u premtohet, njemend eshte e vertete

Shperblimi e denimi do te ndodhin me siguri

pasha qiellin me rruge yjesh

Ju nuk i keni fjalet me nje

Nga ai (besimi) eshte larguar kush eshte larguar

U shkaterrofshin (lakmuesit)

Te cilet jane mbytur ne injorance

Pyesin: “Kur do te vije dita e gjykimit?”

Ate dite kur do te digjen ne zjarr

Shijone deniminnnn tuaj – kjo eshte ajo qe e keni kerkuar me shpejt

Te devotshmit, me siguri, do te vendosen ne kopshte dhe burime

Do te marrin ate cka do t’u dhuroje Zoti i tyre, sepse ata me pare kane qene mireberes

Vetem pak, naten, kane fjetur

Kurse ne agim jane lutur per falje te mekateve

Kurse ne pasurine e tyre kane pjese edhe ata qe lypin edhe ata qe nuk lypin

Argumentet ne toke jane per te bindurit

Si edhe ne vet ju, a nuk e shihni

Kurse ne qiell keni furnizimin dhe ate qe u premtohet

Pasha Zotin e qiellit dhe te tokes, kjo eshte e vertete, ashtu sic eshte e vertete se ju flisni

A te ka arritur rrefimi per musafiret e nderuar te Ibrahimit

Kur hyne dhe thane: “Paqe!” Dhe ai u tha: “Paqe, o njerez te panjohur!”

Dhe ai shkoi, pa u hutuar, te familja e vet dhe solli nje vic te majme

Ua afroi dhe u tha: “A nuk hani?”

Dhe u dridh nga frika prej tyre “Mos u frikeso!”, i thane, dhe e pergezuan me nje djalosh te dijshem

Kurse gruaja e tij u paraqit duke klithur e gervishur fytyren, “Valle, a une – tha nje plake shterpe!”

“Ashtu ka thene Zoti yt, ithane ata, Ai eshte i urte dhe i gjithedijshem”

“Po cka thuani ju o te deleguar?” – u tha (Ibrahimi)

“Ne jemi derguar te nje popull mizor” i thane ata

T’i mbulojme ata me gure – topa dheu

I shenjuar te Zoti yt si teprues ne te keqia”

Dhe Ne, kush qe aty nga besimtaret, i nxorrem

Por aty gjetem vetem nje shtepi muslimane

Dhe aty kemi lene shenj per ata qe frikesohen nga denimi i padurueshem

Edhe te Musa, kur e derguam te Faraoni me argumente te qarta

E ai, duke shpresuar ne forcen e vet, i ktheu shpinen dhe tha: “Eshte magjistar ose i marre”

Dhe e kapem ate dhe ushtrine e tij dhe i hudhem ne det. Ai e pat merituar

Edhe te Ad-i, kur mbi ta leshuam eren shkaterruese

Prane cfaredo sendi qe kaloi, asgje nuk kurseu, te gjithe i shnderroi ne kalbesire

Edhe te Themudi, kur iu tha: “kenaquni edhe nje kohe!”

Dhe u treguan kryelarte ndaj urdherit te Zotit te vet, prandaj i perfshiu vetetima qe e pane me syte e tyre

Dhe nuk munden as te ngrihen e as te mbrohen

Edhe populli i Nuhit, shume kohe me pare, ai, njemend ishte nje popull i mbrapsht

Ne kemi ngritur qiellin me forcen tone, por me te vertete mundemi edhe me teper

Edhe token e kemi shtruar – cfare shtruesi i mire

Dhe prej cdo sendi kemi krijuar nga nje cift, ndoshta do te mendoni

“Prandaj, shpejtoni te All-llahu, une nga ai jam (i derguar) t’iu terheq verejtjen haptazi

Dhe mos beni tjeter Zot me All-llahun, une jam nga ana e Tij t’iu terheq verejtjen haptazi!”

Dhe ashtu, as atyre me perpara nuk u ka ardhur asnje profet e te mos thone: “Eshte magjistar ose i marre!”

Ose ia linin njeri-tjetrit me porosi. Jo, por ata jane njerez qe e kane tepruar

Prandaj hiqu sish se nuk do te qortohesh

Dhe vazhdo e keshillo, se keshillimi, me te vertete, u ben dobi besimtareve

Kurse exhinet dhe njerezit nuk i kam krijuar per tjeter vetem se te me adhurojne

Nuk kerkoj prej tyre furnizim as qe deshiroj te me ushqejne

All-llahu eshte me te vertete furnizuesi me i madh, i forte i pathyeshem

Ata te cilet kane bere mizori e kane denimin sic u takon shokeve te tyre, andaj le te mos me ngutin

Te mjeret ata mosbesimtare per ate dite qe u premtohet