Albanian - Chapter 37 - As-Saffat

Pasha të radhiturit (melaiket), që në rreshta (safa) qëndrojnë

Dhe nxituesit, që me nxitim shtyjnë

Dhe pasha lexuesit, që lexojnë përkujtimin

Është e vërtetë se Zoti juaj është vetëm Një

Zot i qiejve dhe i tokës e çka ka mes tyre dhe Zoti i lindjeve (të yjeve)

Vërtetë, Ne kemi stolisur qiellin më të afërt (të Dunjasë) me bukurinë e yjeve

Dhe me mbrojtje prej çdo djalli të prishur

Ashtu që nuk mund të përgjojnë parinë më të lartë (engjëjt më të zgjedhur), pse gjuhen me shkëndija nga të gjitha anët

Ata janë të përzënë dhe do të kenë një dënim të përhershëm

Përveç atij që rrëmben vrullshëm, po atë e ndjek ylli që e djeg

Ti pra, pyeti ata (idhujtarët): a janë ata krijesë më e fortë, apo çka Ne krijuam. Ne i krijuam ata prej një balte që ngjitet

Por ti je i habitur, e ata tallen

E kur këshillohen, ata nuk marrin parasysh këshillën

E kur shohin ndonjë mrekulli, ata nxitin në përqeshje

Dhe thanë: "Ky (Kur´ani) nuk është tjetër vetëm se magji e kulluar

A, pasi të vdesim ne, të bëhemi dhé e eshtra të kalbur a do të ringjallemi

A edhe të parët tanë të hershëm

Thuaj: "Po, madje ju do të jeni të nënçmuar

Ajo do të jetë vetëm një britmë, kur qe, ata të ngritur shikojnë

E thonë: "O të mjerët ne, kjo është dita e gjykimit

Kjo është dita e ndasisë që ju e konsideruat rrenë

Tuboni ata që ishin zullumqarë, shoqërinë e tyre dhe ata që i adhuruan

(adhuruan) Pos All-llahut, orientoni rrugës së xhehimit

Ndalni ata, sepse do të merren në përgjegjësi

Çka keni që nuk ndihmoni njëri-tjetrin

E ata sot janë dorëzuar në tërësi

E kthehen e ia hedhin përgjegjësinë njëri-tjetrit

(Të shtypurit) u thonë (atyre të parëve): "Ju ishit që na vinit neve nga ana e djathtë (na pengonit prej të vërtetës)

Ata (paria) u thonë: "Jo, ju vetë nuk ishit besimtarë

Ne nuk kemi pasur ndonjë pushtet ndaj jush, por ju vetë ishit që nuk respektuat (porositë e Zotit)

E, ajo thënia (premtimi) e Zotit tonë u vërtetua kundër nesh, e s´ka dyshim se ne po e shijojmë (dënimin)

Ne u ofruam juve rrugën e humbjes, ashtu sikurse edhe vetë ishim të humbur

Dhe atë ditë ata do të jenë në dënim të përbashkët

Kështu Ne veprojmë me kriminelët

Për arsye se kur u thuhej atyre: "Nuk ka Zot tjetër përveç All-llahut, ata e mbanin veten lart

Dhe thoshin: "A do t´i braktisim ne zotat tanë për një poet të çmendur

Jo, (nuk është çka thonë ata) por ai ua solli të vërtetën dhe vërtetoi të dërguarit e parë

Ju, patjetër do ta përjetoni dënimin më të ashpër

Dhe nuk ndëshkoheni për tjetër, përveç për atë që vepruat

Me përjashtim të robërve të All-llahut që ishin të sinqertë

Të tillët janë ata që kanë furnizim të dalluar

Pemë të llojllojshme, ata janë të nderuar

Në xhennete të begatshme

Të mbështetur në kolltukë me fytyrë nga njëri-tjetri

Atyre u bëhet shërbim me gota (me verë) nga burimi

E bardhë (vera), që ka shije për ata që e pinë

Prej asaj nuk ka dhembje koke, e as që ata do të dehen nga ajo

E pranë tyre janë (hyritë) symëdhatë me shikim të përulur

Sikur ato të jenë inxhi e paprekur (dhe e ruajtur)

I qasen njëri-tjetrit e bisedojnë

Prej tyre njëri flet e thotë: "Unë kam pasur njëfarë miku

thoshte: "A je ti prej atyre që besojnë se

kur të jemi vdekur, të jemi bërë dhé e eshtra të kalbur, do të jemi të shpërblyer për vepra

Ai (besimtari në xhennet) thotë: "A vini ju të shikojmë

Ai shikon dhe e vëren atë (mikun) në mes të xhehennemit

Ai thotë: "Pasha All-llahun, përpak më rrëzove (në xhehennem) edhe mua

Dhe sikur të mos ishte dhuntia e Zotit tim, unë do të isha bashkë me ty në zjarr

Dhe ne nuk do të vdesim më

Përveç asaj vdekjes sonë të parë dhe ne nuk do të dënohemi më

Vërtet, ky është ai suksesi i madh

për një shpërblim të këtillë le të veprojnë vepruesit

A kjo pritje (me shpërblim të All-llahut) është më e mirë, apo pema e Zekumit

Ne atë e kemi bërë sprovë për zullumqarët

Ajo është një pemë që mbin në fund të xhehennemit

Pema (fruti) e saj është sikurse koka dreqërish

E ata do të hanë nga ajo dhe do të mbushin barqet prej saj

Pastaj, ata do të kenë kundrejt atij ushqimi edhe ujë të valë

Mandej kthimi i tyre është në xhehennem

Ata i gjetën dhe shkuan pas prindërve të tyre të humbur

Ata u ngutën dhe shkelën hapave të tyre (pa menduar)

Po, edhe para këtyre (popullit tënd) shumica e popujve të kaluar ishin të humbur

Ne atyre u patëm dërguar pejgamberë

E shif se si ishte përfundimi i atyre, të cilëve u qe tërhequr vërejtja

Me përjashtim të robëve të All-llahut që ishin të sinqertë

Për Zotin Neve na pat thirrur në ndihmë Nuhu, Ne jemi përgjegjës të mirë

Dhe Ne e shpëtuam atë dhe familjen e tij prej asaj të keqe të madhe

E pasardhësit e tij i bëmë ata që vazhduan jetën

Dhe Ne ua lamë atë kujtim për njerëzit e ardhshëm

Selam i qoftë Nuhut (prej All-llahut e prej krijesave) në mbarë botën (si kujtim ndaj tij)

Ne kështu i shpërblejmë të mirët

Vërtet, ai ishte prej robërve tanë që janë besimtarë

E pastaj i përmbytëm në një ujë të tjerët (që nuk besuan)

Edhe Ibrahimi ishte i grupit të tij

Kur Zotit të vet iu bind me zemër të pastër

Kur babait të vet dhe popullit të vet u tha: "Çka është ajo që ju adhuroni

A në vend të All-llahut doni zota të trilluar

Çka është mendimi juaj ndaj Zotit të botëve

Dhe atëherë u lëshoi një shikim yjeve

e tha: "Unë jam i sëmurë

Ata u kthyen dhe u larguan prej tij

Ai u drejtua kah zotat e tyre dhe u tha: "A nuk po hani ju

Çka keni pra, që nuk po flitni

Iu afrua atyre ngadalë, duke u mëshuar me të djathtën (me fuqi)

Ata (populli) iu afruan atij me të shpejtë (sigurisht e qortuan)

Ai (Ibrahimi) tha: "A adhuroni atë që vetë e keni gdhendur

E All-llahu ju krijoi juve edhe atë që e punoni

Ata thanë: "Ndërtojani atij një vend dhe hidheni atë në zjarr

Ata i menduan atij një kurth, kurse Ne i mposhtëm ata të nënçmuar

Ai tha: "Unë po shkoj aty ku më urdhëroi Zoti im, e Ai më udhëzon

Zoti im, më dhuro mua (një fëmijë) prej të mirëve

Ne e gëzuam atë me një djalë që do të jetë i butë (i sjellshëm)

Dhe kur arriti ai (djali) që së bashku me të (me Ibrahimin) të angazhohet në punë, ai (Ibrahimi) tha: "O djali im, unë kam parë (jam urdhëruar) në ëndërr të të pres ty. Shiko pra, çka mendon ti?" Ai tha: "O babai im, punoje atë që urdhërohesh, e ti do të

E kur ata të dy iu dorëzuan urdhrit të Zotit dhe e përmbysi atë në fytyrë (në ballë)

Ne e thirrëm atë: "O Ibrahim

Ti tashmë e zbatove ëndrrën! Ne kështu i shpërblejmë të mirët

Vërtet, kjo ishte sprovë e qartë

Ne e shpaguam atë me një të therur (kurban) të rëndësishëm

Dhe ndaj tij Ne lamë përkujtim të mirë ndër popujt e ardhshëm

Selam (shpëtim e paqe) pastë Ibrahimi

Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit

Vërtet, ai ishte nga robërit Tanë besimtarë

Dhe Ne e gëzuam atë me (një djalë tjetër) Is´hakun, pejgamber prej të mirëve

Dhe Ne i dhuruan bekim atij dhe Is´hakut e prej pasardhësve të atyre dyve do të ketë punëmirë e të ndershëm, e edhe dëmtues të hapët të vetvetes

Pasha madhërinë Tonë, Ne u dhamë të mira Musait e Harunit

I shpëtuam ata dhe popullin e tyre prej një mjerimi të madh

Ne u ndihmuam atyre dhe ata ngadhënjyen

Atyre dyve ua dhamë librin e përsosur e të qartë

Dhe të dy ata i udhëzuam rrugës së drejtë

Përkujtim të këndshëm ndaj të dyve kemi lënë në popujt e mëvonshëm

(Përkujtimin) "Selamun" - qofshin të mëshiruar Musai dhe Haruni

Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit

Vërtet, ata të dy ishin besimtarë nga robërit Tanë

Edhe Iljasi ishte prej të dërguarve Tanë

Kur ai, popullit të vet i tha: "A nuk jeni kah frikësoheni

A e adhuroni "Ba´ël-in" (emër i një statuje) e braktisni adhurimin ndaj më të mirit që është Krijues

All-llahun, Zotin tuaj e të prindërve tuaj të hershëm

Ata e përgënjeshtruan, andaj ata medoemos janë të sjellë në xhehennem

Me përjashtim të robërve besnikë ndaj All-llahut

Edhe ndaj tij kemi lënë përkujtim të mirë në të ardhshmit

Selamun" - qoftë i mëshiruar Iljasi (ose edhe besimtarët e Iljasit)

Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit

S´ka dyshim, ai ishte besimtar nga robërit Tanë

Edhe Luti, pa mëdyshje ishte prej të dërguarve Tanë

Kur Ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij bashkë

Përveç një plake (grua e tij) që mbeti me të dënuarit

Pastaj të tjerët i rrënuam

E ju (mekas) me siguri kaloni atypari në mëngjes (ditën)

e në mbrëmje (natën). Pra, a nuk mblidhni mend

Edhe Junusi ishte një nga të dërguarit Tanë

Kur iku te anija që ishte e mbushur plot (udhëtarë)

E ai mori pjesë në short, po humbi (i ra shorti atij)

Dhe atë e kafshoi (e gëlltiti) peshku, zatën ai ishte që e meritoi qortimin

E sikur të mos ishte ajo që ai kishte qenë prej atyre që shumë e përmendin Zotin

Ai do të mbetej në barkun e tij deri në ditën e ringjalljes

E Ne e hodhëm në një tokë pa bimë (shkretëtirë), ndërsa ai ishte i sëmurë

Dhe Ne bëmë që për të të mbijë një bimë (t´i bëjë hije) nga kungulli

Ne (pastaj) e dërguam atë te njëqind mijë e më shumë

E ata i besuan, e Ne ua vazhduam atyre të përjetojnë për deri në një kohë

E ti (Muhammed) pyeti ata (idhujtarët): "A të Zotit tënd janë vajzat, kurse të tyre djemtë

Vini re se si ata nga trillimet e tyre thonë

All-llahu ka lindë!" S´ka dyshim se ata janë gënjeshtarë (kur thonë se engjëjt janë bijat e Zotit)

A thua vajzat Ai i ka bërë më të zgjedhura se djemt

Po ç´keni ju kështu, si po gjykoni ashtu

A nuk jeni duke menduar

A mos keni ju ndonjë argument të sigurt

Silleni pra, librin tuaj, nëse është si thoni ju

Ata (idhujtarët) pohuan mes Tij e mes engjëjve (xhinëve) lidhmëri farefisnore, po xhinët e dinë se ata (idhujtarët) janë të hedhur në zjarr

All-llahu është i pastër nga ajo çka i përshkruajnë

Ata (engjëjt) janë vetëm robër të sinqertë të Zotit (ata nuk i përshkruajnë gjë)

E, as ju dhe as ata që i adhuroni

Nuk mund ta vini në sprovë askë ndaj Atij (besimit në Zotin)

Përveç atij që është i gjykuar për xhehennem

E, nuk ka prej nesh (grupit të engjëjve) që nuk e ka vendin (detyrën, pozitën) e vet të njohur

Edhe ne (engjëjt) jemi të rreshtuar (në adhurim)

Dhe ne jemi që i bëjmë tesbih (mohojmë se Ai ka të meta)

Po edhe pse ata ishin që thoshin

Sikur të gjendej tek ne ndonjë libër nga të parët

Ne do të ishim robër të All-llahut, të sinqertë

Po (kur u erdhi libri), ata e mohuan atë (Kur´anin), e më vonë do të kuptojnë

E tashmë fjala (premtimi) e jonë u është dhënë më parë robërve tanë të dërguar

se ata, pa dyshim do të jenë të ndihmuar

Dhe se ushtria jonë do të jenë ata ngadhënjyesit

Prandaj, për një kohë, ti (Muhammed) hiqju tyre

E ti vështroi ata se edhe ata do ta shohin (ndihmën tonë ndaj juve besimtarëve)

A mos po kërkojnë shpejtimin e ndëshkimit tonë

E kur të vjen ai (dënimi) në territorin e tyre, mëngjes i shëmtuar do të jetë për ata që u ishte tërhequr vërejtja

E ti largohu për një kohë prej tyre

Dhe ti vështroi se edhe ata më vonë do të shohin

I pastër e i lartë është Zoti yt, Zoti i gjithfuqishëm nga ajo që ata i përshkruajnë

Çdo e mirë qoftë ndaj të dërguarëve

Dhe falënderimi i qoftë All-llahut, Zotit të gjithësisë