Albanian - Chapter 75 - Al-Qiyamah

Betohem në ditën e kijametit

Betohem në shpirtin që është shumë qortues

A mendon njeriu se nuk do t´i tubojmë eshtrat e tij

Po, do t´ia tubojmë! Duke qenë se Ne jemi të zotët t´ia rikrijojmë si kanë qenë edhe majat e gishtave të tij

Por, njeriu dëshiron të vazhdojë edhe më tej në mëkate

Andaj edhe pyet: "Kur është dita e kijametit

E, kur të merren sytë (të parët)

E të zëhet hëna (errësohet)

Dhe të bashkohen dielli e hëna

Atë ditë njeriu do të thotë: "Nga të iket

Jo, nuk ka strehim

Atë ditë vetëm te Zoti yt është caku

Atë ditë njeriu do të njihet me atë që çoi para dhe me atë që la prapa

Po njeriu është dëshmitar i vetvetes

Edhe nëse i paraqet arsyetimet e veta

Ti (Muhammed) mos e shqipto atë (Kur´anin) me gjuhën tënde për ta nxënë atë me të shpejtë

Sepse Ne e kemi për detyrë tubimin dhe leximin e tij

E kur ta lexojnë atë ty, ti përcille me të dëgjuar leximin e tij

Dhe pastaj është obligim yni që ta shkoqisim atë

Jo, nuk është ashtu! Por ju jeni që e doni të ngutshmen (Dunjanë)

Dhe e lini pas shpine atë të ardhmen (Ahiretin)

Atë ditë do të ketë fytyra të shkëlqyera (të gëzuara)

Që Zotin e tyre e shikojnë

Atë ditë ka fytyra edhe të vrazhda

Që presin t´u thyhet kurrizi (të shkatërrohen)

Jo dhe Jo! Po kur të arrijë (shpirti) në gropë të fytit (të gjoksit)

Dhe thuhet (nga familja e të të afërmit): "Kush do ta shërojë

Dhe ai bindet se ai po ndahet

E t´i puqet kofsha për kofshe (t´i vështirësohet gjendja)

Atë ditë vetëm te Zoti yt shkohet

E ai as nuk vërtetoi atë që duhej, as nuk u falë

Por përgënjeshtroi dhe ktheu shpinën

Dhe shkonte te familja e tij me fodullëk

Të është afruar ty e keqja e t´u afroftë (ose i mjeri ti i mjeri)

Edhe një herë t´u afrua ty e keqja; t´u afroftë

A mos mendon njeriu se do të lihet duke mos zënë asgjë (pa kurrfarë përgjegjësie)

A nuk ka qenë ai në një pikë uji që derdhet

E pastaj u bë gjak i trashë, e Ai e krijoi dhe e përsosi

A nuk është Ai (Zot) i fuqishëm që i ngjall të vdekurit