Verse 1 — Surah Yusuf 12:1
Elif, Lam, Ra. Keto (ajete qe t´u zbriten) jane ajetet e librit te qarte
Verse 2 — Surah Yusuf 12:2
Ne e zbritem ate Kur´an arabisht, ashtu qe ta kuptoni
Verse 3 — Surah Yusuf 12:3
Ne me te shpallur te ketij Kur´ani po te rrefejme ty (Muhammed) me te bukurin rrefim, edhe pse para tij ishe nga te painformuarit
Verse 4 — Surah Yusuf 12:4
(perkujto) Kur Jusufi, babait te vet i tha: "O babai im, une pashe (ne enderr) njembedhjete yje dhe diellin e henen, i pashe duke me bere mua sexhde
Verse 5 — Surah Yusuf 12:5
Ai (Jakubi) tha: "O biri im, mos u trego enderren tende vellezerve tu, se po te bejne ndonje dredhi, s´ka dyshim, djalli per njeriun eshte armik i hapet
Verse 6 — Surah Yusuf 12:6
Ja, keshtu Zoti yt te zgjedh ty, ta meson interpretimin e endrrave, ploteson dhuntine e Tij ndaj teje dhe familjes se Jakubit, sikurse e pat plotesuar ate me pare ndaj prinderve tu, Ibrahimit dhe Is´hakut. Vertet, Zoti yt eshte me i dijshmi, me i urti
Verse 7 — Surah Yusuf 12:7
Njemend, per ata qe pyesin (interesohen) ne ndodhine e Jusufit dhe te vellezerve te tij, pati fakte (mbi fuqine e Zotit)
Verse 8 — Surah Yusuf 12:8
Kur ata (vellezerit) thane: "Pasha Zotin, Jusufi dhe vellai i tij jane me te dashur te babai yne se ne, ndersa ne jemi grup (i forte). Vertet, babai yne eshte ne gabim sheshazi
Verse 9 — Surah Yusuf 12:9
Mbyteni Jusufin ose hidheni diku larg ne nje vend e babai juaj t´ju doje juve e pas asaj (pendohuni), behuni njerez te mire
Verse 10 — Surah Yusuf 12:10
Njeri prej tyre tha: "Mos e mbytni Jusufin, e ne qofte se jeni per te bere dic, leshojeni ate ne fund te bunarit, do ta marre ate dikush prej udhetareve
Verse 11 — Surah Yusuf 12:11
Ata thane: "O babai yne, c´ke qe nuk na beson per Jusufin, e ne ia duam te miren atij
Verse 12 — Surah Yusuf 12:12
Dergoje neser ate me ne, le te haje peme dhe le te luaje me siguri do ta ruajme ate
Verse 13 — Surah Yusuf 12:13
Ai tha: "Une mallengjehem po te vije me ju, e edhe kam frike se do ta haje ujku, kur mungon kujdesi juaj per te
Verse 14 — Surah Yusuf 12:14
Ata thane: "Per Zotin, nese e ha ujku, e duke qene ne grup kaq i forte, atehere ne mos qofshim fare
Verse 15 — Surah Yusuf 12:15
Pasi qe ata shkuan me te dhe vendosen ta vene ne fund te bunarit, Ne i shpallem: "Ti do t´i njoftosh ata per kete veper te tyre, e duke mos ditur ata (do te vije koha t´ju thuash per kete veper e ata nuk do te dine se ti je Jusufi)
Verse 16 — Surah Yusuf 12:16
E ne mbremje erdhen duke qare te babai i tyre
Verse 17 — Surah Yusuf 12:17
Thane: "O babai yne, ne shkuam te bejme gara, e Jusufin e lame te teshat tona dhe ate e kishte ngrene ujku. Ti nuk do te na besosh neve, edhe po te jemi te vertete
Verse 18 — Surah Yusuf 12:18
E erdhen (i sollen) e ne kemishen e tij me gjak te rrejshem. Ai tha: "Jo, (nuk e ka ngrene ujku), por epshet tuaja ua hijeshuan punen. Halli im eshte: durim i mire. All-llahu eshte nga i cili kerkohet ndihme per kete qe pershkruani ju
Verse 19 — Surah Yusuf 12:19
Dhe atypari kaloi nje grup udhetaresh, e e derguan ujebartesin (per uje), e ai e leshoi koven e vet (ne bunar) dhe tha: "Myzhde! Qe nje djalosh!" Ata e fshehen ate si mall tregtie. Po All-llahu e dinte shume mire se c´vepronin ata
Verse 20 — Surah Yusuf 12:20
Dhe e shiten ate (Jusufin) per nje cmim te vogel, per disa dirheme (mase argjendi) te numeruar, sepse ne mesin e tyre pati asish qe nuk lakmuan (per cmim me te larte)
Verse 21 — Surah Yusuf 12:21
E ai qe e bleu nga Misiri (Egjipti) i tha gruas se vet: "Beni pritje te kenaqshme, se eshte shprese t´ia shohim hajrin ose ta adoptojme per femije!" Ja, keshtu (sikurse e shpetuam nga bunari), Ne i beme vend Jusufit ne toke (ne Egjipt), e qe t´ia mesojme
Verse 22 — Surah Yusuf 12:22
E kur e arriti pjekurine e tij, Ne i dhame pushtet e dituri. E keshtu Ne i shperblejme punemiret
Verse 23 — Surah Yusuf 12:23
E ajo, ne shtepine e se ciles ishte Jusufi, i beri lajka atij dhe ia mbylli dyert e i tha: "Eja!". Ai (Jusufi) tha: "All-llahu me ruajte, ai zoteriu im (e burri yt) me nderoi me vendosje te mire (si mud t´i bej hile ne familje)?". S´ka dyshim se tradhtare
Verse 24 — Surah Yusuf 12:24
Ajo e mesyni ate qellimisht, e atij do t´i shkonte mendja ndaj saj, sikur te mos i prezentohej argumenti nga Zoti i tij. Ashtu (e beme te vendosur) qe ta largojme nga ai te keqen dhe te ndyten. Vertet, ai ishte nga robte tane te zgjedhur
Verse 25 — Surah Yusuf 12:25
Dhe, qe te dy ata u nguten kah dera, e ajo ia grisi kemishen e tij nga mbrapa dhe prane dere ata te dy e takuan burrin e saj, e ajo tha: "Cfare mund te jete ndeshkimi i atij qe tenton te keqen ne familjen tende, perpos te burgoset, ose denim te dhembshem
Verse 26 — Surah Yusuf 12:26
Ai (Jusufi) tha: "Ajo m´u versul mua!" Nje deshmitar nga familja e saj gjykoi: "Nese kemisha e tij eshte grisur perpara, ajo ka thene te drejten, kurse ai genjen
Verse 27 — Surah Yusuf 12:27
E nese kemisha e tij eshte grisur prapa, atehere genjen ajo, kurse ai eshte i drejte
Verse 28 — Surah Yusuf 12:28
E kur e pa ai (burri i saj) kemishen e tij te grisur prapa, tha: "Kjo eshte dredhi juaja, vertet dredhia juaj eshte e madhe
Verse 29 — Surah Yusuf 12:29
Jusuf, largohu nga kjo (mos ia permend askujt)! E ti (gruas) kerko falje per mekatin tend, se vertet ti qenke fajtore
Verse 30 — Surah Yusuf 12:30
Nje grup nga grate e qytetit thane: "Gruaja e zoteriut (e ministrit) i versulet marrezisht sherbetorit te vet, ate e ka kapluar ne shpirt dashuria, e ne jemi te bindura se ajo eshte ne humbje te hapet
Verse 31 — Surah Yusuf 12:31
E kur ajo degjoi per ato peshperitjet e tyre, dergoi t´i therrase ato, u pergatiti vendmbeshtetje dhe seciles prej tyre i dha nga nje thike e tha: "Dilu para atyre!" Kur e pane ate, ato u tronditen dhe i prene duart e tyre e thane: "All-llahut i qofshim f
Verse 32 — Surah Yusuf 12:32
Ajo tha: "Qe, ky eshte ai per te cilin me qortuat mua, e une e mesyna ate, po ai u ruajt fort. Po qe se nuk ben cka e urdheroj, ai gjithqysh do te burgoset dhe do te nencmohet
Verse 33 — Surah Yusuf 12:33
Ai (Jusufi) tha: "O Zoti im, burgu eshte me i deshiruar per mua, se sa ate qe ma ofrojne ato mua dhe nese Ti nuk largon prej meje dredhine e tyre, une mund te anoj te ato e te behem injorant
Verse 34 — Surah Yusuf 12:34
E Zoti i tij ia pranoi lutjen atij dhe e largoi nga ai dredhine e tyre. Vertet, Ai eshte qe degjon (lutjet) dhe di (gjendjen)
Verse 35 — Surah Yusuf 12:35
Mandej, pasi qe vertetuan argumentet (e pastertise se Jusufit), atyre (ministrit dhe rrethit te tij) iu paraqit ideja qe ate per nje kohe ta burgosin
Verse 36 — Surah Yusuf 12:36
Se bashku me te hyne ne burg dy te rinj. Njeri prej atyre dyve tha: "Une enderrova veten se po shtrydhi (rrush per) vere". E tjetri tha: "Une enderrova se po bart mbi koke nje buke nga e cila hanin shpezet". Na trego komentimin e saj, se ne te konsiderojm
Verse 37 — Surah Yusuf 12:37
Tha: "Nuk ju vjen juve ndonje ushqim me te cilin ushqeheni, e qe une te mos dije, t´ju pershkruaj ate para se t´ju vije. Kjo eshte nga ajo cka me mesoi Zoti im (nuk eshte fall e as prognoze). Une e kam braktisur fene e nje populli qe nuk e beson All-llahu
Verse 38 — Surah Yusuf 12:38
Une e ndoqa fene e prinderve te mi: Ibrahimit, Is´hakut, Jakubit. Neve nuk na takoi t´i pershkruajme kurre nje send shok All-llahut. Ky (besim i drejte) eshte dhurate e madhe nga All-llahu ndaj nesh dhe ndaj njerezve, por shumica e njerezve nuk ia dine vl
Verse 39 — Surah Yusuf 12:39
O ju dy shoket e mi te burgut, a eshte me mire te adhurohen zota te ndryshem ose All-llahu, i vetmi ngadhenjimtar
Verse 40 — Surah Yusuf 12:40
Ata qe ju adhuroni pervec All-llahut, nuk jane tjeter vetem se emra qe i pagezuat ju dhe prinderit tuaj. All-llahu nuk shpalli ndonje fakt per ta, vendimi (ne ceshtjen e adhurimit) nuk i takon kujt, pos All-llahut, e Ai urdheroi te mos adhuroni tjeter vet
Verse 41 — Surah Yusuf 12:41
O shoket e mi te burgut! Njeri prej juve dyve do t´i jape te pije vere zoteriut te vet, e tjetri do te varet, kurse shpezet do te hane nga koka e tij. Ceshtja per te cilen kerkuat shpjegim, ka marre fund (keshtu)
Verse 42 — Surah Yusuf 12:42
E atij, per te cilin besonte se eshte i shpetuar, i tha: "Me perkujto mua te zoteriu yt". Po djalli e vuri ne harrese ta perkujtoje te zoteriu i tij, e per kete mbeti ne burg disa vjet
Verse 43 — Surah Yusuf 12:43
E (kur u afrua lirimi i Jusufit) mbreti tha: "Kam pare ne enderr shtate lope te majme dhe shtate lope te dobeta qe i hanin ato (te dobetat i gelltiten ato te majmet) dhe shtate kallinj te gjelber (qe kishin lidhur frytin) e (shtate) te tjere te thare. O j
Verse 44 — Surah Yusuf 12:44
Ata (paria) thane: "Enderra te perziera, e ne nuk dime komentimin e endrrave te tilla
Verse 45 — Surah Yusuf 12:45
E ai prej atyre dyve qe shpetoi (qe i pat thene Jusufi ta permende) e perkujtoi pas nje periudhe e tha: "Une ua tregoj kuptimin e saj. Pra me lejoni te shkoj (te Jusufi)
Verse 46 — Surah Yusuf 12:46
(E derguan te burgu, e ai tha) O Jusuf, o ti i drejte, na shpjego per shtate lope te dobeta qe i hanin shtate lope te majme, dhe shtate kallinj te gjelber e shtate te thare, e ndoshta po kthehem te njerezit (me pergjigje), ashtu qe edhe ata ta kuptojne (v)
Verse 47 — Surah Yusuf 12:47
Ai (Jusufi) tha: "Mbillni shtate vjet vazhdimisht, e cka keni korrur lereni ne kallinj, pervec nje pakice nga e cila do te hani
Verse 48 — Surah Yusuf 12:48
Pastaj, do te vijne shtate (vjet) te veshtira (me skamje) qe do ta hane ate qe e keni ruajtur per to, pervec nje pakice nga ajo qe do ta ruani (ne depo per fare)
Verse 49 — Surah Yusuf 12:49
Mandej, pas asaj vjen nje vit (i begatshem) ne te cilin njerezve u bie shi dhe ne te cilin do te kene te vjela (vit i begatshem ne pergjithesi)
Verse 50 — Surah Yusuf 12:50
E mbreti tha: "Ma sillni mua ate (Jusufin)!" Dhe kur i shkoi atij (Jusufi) i derguari (i mbretit), ai itha: "Kthehu te zoteriu yt dhe pyete ate: C´eshte puna e grave qe i prene duart e tyre? Vertet, Zoti im e di shume mire dredhine e tyre
Verse 51 — Surah Yusuf 12:51
Ai (mbreti) tha: "Cka ishte puna juaj kur ju vete e deshiruat (iu versulet) Jusufin?" Ato thane: "Zoti na ruajt, ne nuk dime ndaj tij asnje te keqe!" Gruaja e ministrit tha: "Tash doli ne shesh e verteta, e une iu versula atij me dashuri, e ai eshte nga t
Verse 52 — Surah Yusuf 12:52
Kete (e bera thote Jusufi) per ta ditur ai (ministri) se une nuk e tradhtova tinezisht dhe se vertet All-llahu nuk realizon dredhine e tradhtareve
Verse 53 — Surah Yusuf 12:53
Une nuk e shfajesoj veten time, pse epshi eshte shume nxites per te keqen, pervec ate qe ka meshiruar Zoti im, se Zoti im eshte qe fale e meshiron shume
Verse 54 — Surah Yusuf 12:54
Mbreti tha: "Ma sillni mua ate, thjeshte ta vecoj per veten time!" (Ia sollen Jusufin) E pasi qe bisedoi me te tha: "Tash ti ke te na pozite dhe je i besueshem
Verse 55 — Surah Yusuf 12:55
Ai (Jusufi) tha: "Me cakto mua pergjegjes te depove te vendit, une jam besnik i dijshem
Verse 56 — Surah Yusuf 12:56
Dhe keshtu Ne Jusufit i dhame pozite ne vend (ne Egjipt) zinte vend aty ku deshironte. Ne e pajisim me te mirat tona ate qe duam, e Ne nuk ua humbim shperblimin punemireve
Verse 57 — Surah Yusuf 12:57
Po shperblimi i botes tjeter, gjithsesi eshte shume me i mire per ata qe besuan dhe ata qe u frikesuan dhe u ruajten
Verse 58 — Surah Yusuf 12:58
Dhe (pas nje kohe) vijne vellezerit e Jusufit e hyne tek ai, e ai i njohtu, ndersa ata nuk e njihnin
Verse 59 — Surah Yusuf 12:59
E pasi i furnizoi me te gjithe artikujt e nevojshem (me bare drithi per te cilin kishin ardhur, etj), u tha: "Me sillni nje vella tuajin qe e keni nga baba, a nuk e vereni se une vertet u plotesoj barren (peshojen) dhe se une jam mikpritesi me i mire
Verse 60 — Surah Yusuf 12:60
E nese nuk ma sillni ate (vellain), Ju nuk do te merrni tek une bare drithi (per ushqim), e as mos iu afroni (vendit tim)
Verse 61 — Surah Yusuf 12:61
Ata thane: "Ne do te perpiqemi per te (per ta marre) te babai i tij dhe gjithsesi ne do ta bejme ate
Verse 62 — Surah Yusuf 12:62
Ai (Jusufi) djelmoshave te tij sherbetore u tha: "Vendojeni mallin e tyre (barren qe e kishin sjelle per te blere drith) ne barret e tyre, ashtu qe kur te kthehen te familja e tyre (t´i hapin barret) ta njohin, e ndoshta do te kthehen serish te ne
Verse 63 — Surah Yusuf 12:63
E kur u kthyen te babai i tyre thane "O baba yne, po na ndalohet barra (drithi), lejoni te vije me ne vellai yne (Binjamini) qe te marrim ushqim, e ne do ta ruajme ate (nga cdo e keqe)
Verse 64 — Surah Yusuf 12:64
Ai (Jakubi) tha: "A t´ju besoj per kete, vetem sikurse u besova me pare per vellain e tij (Jusufin), po All-llahu eshte mbrojtesi me i mire dhe Ai eshte meshirues i meshiruesve
Verse 65 — Surah Yusuf 12:65
E kur i hapen barret e tyre, e gjeten mallin e tyre qe iu ishte kthyer dhe thane: "O ati yne, cka duam me teper, qe, ky eshte malli yne qe na u kthye, do ta furnizojme me drith familjen tone, do ta ruajme vellain tone dhe do ta shtojme nje barre deveje, e
Verse 66 — Surah Yusuf 12:66
Ai (Jakubi) tha: "Une kurrsesi nuk e dergoj ate me ju, derisa te ma jepni besen (e forte) ne All-llahun, se gjithsesi do te ma ktheni ate mua, pervec nese u diktojne rrethanat e nuk mundeni". E kur ata ia dhane besen (u betuan), ai tha: "All-llahu eshte g
Verse 67 — Surah Yusuf 12:67
Po ai (Jakubi) tha: "O bijt e mi, mos hyni (ne Egjipt) per nje dere, po hyni neper dyer te ndryshme. Une nuk mund te largoj prej jush asnje send nga caktimi i All-llahut, vendimi nuk eshte i tjeterkujt vetem i All-llahut, vetem Atij iu kam mbeshtetur dhe
Verse 68 — Surah Yusuf 12:68
Dhe ata hyne ashtu si i porositi babai i tyre, po ajo nuk ishte gje qe do t´u ndihmonte asgje nga caktimi i All-llahut, pervec nje deshire te Jakubit qe e kishte ne vete dhe e kreu. Po ai (Jakubi) ishte i dijshem per te, ngase Ne e kemi mesuar per ate, po
Verse 69 — Surah Yusuf 12:69
E kur hyne te Jusufi, ai (Jusufi) e afroi prane vete vellain e vet (Binjaminin) dhe i tha: "Une jam vellai yt, e ti mos u pikello per ate qe ata vepruan
Verse 70 — Surah Yusuf 12:70
E kur i pajisi ata me pajimet e tyre, e vuri tasin (goten) ne barren e vellait te vet, e pastaj nje thirres thirri: "O ju devexhinj, ju jeni vjedhes
Verse 71 — Surah Yusuf 12:71
U kthyen (devexhinjte) dhe thane: "Cka keni humbur
Verse 72 — Surah Yusuf 12:72
(sherbetoret e sundimtarit) Thane: "Kemi humbur tasin e sunduesit, e kush e sjell ate (tasin), ka (shperblim) nje barre deveje (drith). Une vete jam per kete garantues
Verse 73 — Surah Yusuf 12:73
Ata (vellezerit e Jusufit) thane: "Pasha All-llahun, ju e dini se ne nuk kemi ardhur per te bere shkaterrime ne toke dhe nuk jemi vjedhes
Verse 74 — Surah Yusuf 12:74
(sherbetoret) Thane: "Nese jeni genjeshtare, cfare duhet te jete ndeshkimi i atij (qe ka vjedhur)
Verse 75 — Surah Yusuf 12:75
(vellezerit) Thane: "Denimi i tij eshte, vete ai (te roberohet) ne barren e te cilit gjendet. Keshtu ne i denojme te padrejtit
Verse 76 — Surah Yusuf 12:76
Dhe filloi (kontrollimi) ne barret e tyre, perpara barres se vellait te vet, e pastaj e nxori ate (tasin) nga barra e vellait te vet. Keshtu Ne e mesuam te planifikoje Jusufi. Sipas ligjit te mbretit, atij (Jusufit) nuk i takonte ta ndalte (peng) vellain
Verse 77 — Surah Yusuf 12:77
(vellezerit) Thane: "Ne paste vjedhur ky, ka pase vjedhur me pare edhe nje vella i tij. Jusufi kete e mbajti fshehte ne vete e nuk ua zbuloi atyre dhe tha: "Ju jeni ne pozite me te keqe (kete e tha me vetvete e jo atyre), All-llahu e di me se miri per ate
Verse 78 — Surah Yusuf 12:78
Ata thane: "O zoteri, ai ka nje babe shume te vjeter, pra, ne vend te tij na merr njerin prej nesh. Beje kete te mire se ti je prej atyre qe bejne mire
Verse 79 — Surah Yusuf 12:79
Ai (Jusufi) tha: "All-llahu na ruajt, te marrim tjeter pos atij te i cili e kemi gjetur teshen tone, ne atehere do te jemi te padrejte
Verse 80 — Surah Yusuf 12:80
E kur e humben shpresen prej tij, u vecuan per t´u konsultuar. Me i madhi i tyre tha: "A nuk e dini qe babai juaj ka marre prej jush besen ne All-llahun, e me pare cfare padrejtesish keni bere ndaj Jusufit?" Une pra nuk ndahem kurre prej kesaj toke (te Eg)
Verse 81 — Surah Yusuf 12:81
Ju kthehuni te babai juaj dhe thuani: "O at yni, djali yt vodhi, ne deshmojme vetem per ate qe dime, e per te fshehten ne nuk ishim roje
Verse 82 — Surah Yusuf 12:82
Ti dergo e pyeti (banoret ne) qytetin ku ishim ne, po ashtu edhe (ata me) karvanin me te cilin kemi ardhur. Ne jemi te drejte (c´te themi)
Verse 83 — Surah Yusuf 12:83
Ai (Jakubi) tha: "Jo, ceshtjen ua lehtesoi epshi juaj. (Mua nuk me ka mbetur tjeter) Durim i mire, eshte shprese qe All-llahu do te m´i sjelle te gjithe; Ai eshte me i dijshmi, me i urti
Verse 84 — Surah Yusuf 12:84
Dhe, ua ktheu shpinen e tha: "O deshperim i im per Jusufin, dhe nga pikellimi iu zbardhen te dy syte, po i permbajtur (nga pikellimi)
Verse 85 — Surah Yusuf 12:85
Ata thane: "Per All-llahun ti vazhdimisht e perkujton Jusufin derisa do te semuresh rende, e te shkaterrohesh
Verse 86 — Surah Yusuf 12:86
Ai (Jakubi) tha: "Une hidherimin tim dhe pikellimin tim ia parashtroj All-llahut, e une di per All-llahun ate qe ju nuk e dini
Verse 87 — Surah Yusuf 12:87
(Jakubi u tha te bijve te vet) "O bijte e mi, shkoni dhe hulumtoni (ne Egjipt) per Jusufin dhe vellain e tij, e mos e humbni shpresen nga meshira e All-llahut, pse vetem populli jobesimtar e humb shpresen ne All-llahun
Verse 88 — Surah Yusuf 12:88
(shkuan) E kur hyne tek ai i thane: "O ti zoteri, neve dhe familjen tone na ka goditur skamje e veshtire, e kemi ardhur me nje mall te vjeter, e ti pra na mbush masen (barren) dhe na dhuro, All-llahu i shperblen ata qe dhurojne
Verse 89 — Surah Yusuf 12:89
Ai (Jusufi) tha: "A e dini cka keni bere me Jusufin dhe vellain e tij kur ishit injorante
Verse 90 — Surah Yusuf 12:90
Ata thane: "A ti je vete Jusufi?" Ai tha: "Une jam Jusufi, e ky eshte vellai im, All-llahu na dhuroi shpetimin, pse ai qe ruhet dhe ben durim, s´ka dyshim All-llahu nuk humb shperblimin e punemireve
Verse 91 — Surah Yusuf 12:91
Ata thane: "Pasha All-llahun, eshte e vertete se All-llahu te ka lartesuar mbi ne, kurse ne vertet ishim fajtore
Verse 92 — Surah Yusuf 12:92
Ai tha: "Sot nuk ka qortim kunder jush, All-llahu ju falte juve; Ai eshte me meshirues i meshiruesve
Verse 93 — Surah Yusuf 12:93
Ju shkoni me kete kemishen time, dhe hidhnia ate babait tim ne fytyre, e atij do t´i kthehet te pamurit, e pastaj ejani tek une me tere familjen time
Verse 94 — Surah Yusuf 12:94
(u nisen) Dhe posa u ndane devet (prej qytetit), i ati i tyre tha: "Une po e ndiej eren e Jusufit, mos me konsideroni te matufosur." (kete ia tha familjes se vet ne Palestine)
Verse 95 — Surah Yusuf 12:95
Ata (qe ishin prezent) thane: "Per All-llahun, ti vertet qemoti je ne humbje
Verse 96 — Surah Yusuf 12:96
E kur erdhi myzhdexhiu, ia vuri ate (kemishen) mbi fytyren e tij, atij iu kthye te pamurit dhe tha: "A nuk ju thashe se une di nga All-llahu cka ju nuk dini
Verse 97 — Surah Yusuf 12:97
Ata thane: "O babai yne, lutu per neve te na falen mekatet tona, se me te vertete ne kemi qene fajtore
Verse 98 — Surah Yusuf 12:98
Me vone do t´ia kerkoj Zotit tim faljen tuaj", tha ai (Jakubi), se vertet, Ai eshte qe fale, eshte meshirues
Verse 99 — Surah Yusuf 12:99
(e moren familjen dhe shkuan) E kur hyne te Jusufi, ai i afroi ngat vete te dy prinderit e tij dhe tha: "Me deshiren e All-llahut hyni ne Egjipt te sigurt
Verse 100 — Surah Yusuf 12:100
Dhe ai te dy prinderit e vet i mori lart ne fron (i uli prane vete), e ata iu perulen atij, e ai tha: "O ati im, kjo eshte domethenia e endrres sime te meparshme. Zoti im kete tanime e beri realitet, e mua me dhuroi miresi kur me nxori prej burgut, e juve
Verse 101 — Surah Yusuf 12:101
(Pasi iu plotesua deshira, Jusufi tha) Zoti im, Ti me ke dhene mua pushtet, ma mesove mua komentimin e endrrave; o Krijues i qiejve e i tokes, Ti je kujdestar imi ne Dunja e ne Ahiret, me ben te vdes musliman dhe me bashko me te mire
Verse 102 — Surah Yusuf 12:102
Keto jane nga ato lajme te panjohura, e Ne po t´i shpallim ty (Muhammed), se ti nuk ke qene prane tyre kur ata vendosen ceshtjen e tyre (hudhjen e Jusufit ne bunar etj.) dhe kur benin dredhi
Verse 103 — Surah Yusuf 12:103
Po ti edhe pse lakmon (per besimin e tyre), shumica e njerezve nuk do te besojne
Verse 104 — Surah Yusuf 12:104
Megjithate qe ti nuk kerkon prej tyre ndonje shperblim per te (per keshille e udhezim). Ai (Kur´ani) nuk eshte tjeter vetem se keshille per mbare njerezit
Verse 105 — Surah Yusuf 12:105
Sa e sa argumente ka ne qiej e ne toke, te cilet i shohin, por ata nuk i veshtrojne fare
Verse 106 — Surah Yusuf 12:106
Dhe shumica e tyre nuk e beson ndryshe All-llahun, vetem se duke i shoqeruar (zota te tjere)
Verse 107 — Surah Yusuf 12:107
A mos jane siguruar ata prej denimit qe mund t´u vije nga All-llahu e t´i mbuloje, ose befas duke mos e hetuar fare t´u vije katastrofa e pergjithshme
Verse 108 — Surah Yusuf 12:108
Thuaj: "Kjo eshte rruga ime, e vene ne fakte te qarta, e qe une therras te All-llahu, une dhe ai qe vjen pas meje. Larg te metave eshte All-llahu, e une nuk jam nga idhujtaret
Verse 109 — Surah Yusuf 12:109
Ne nuk derguam para teje vetem se burra nga banuesit e qyteteve, te cilet i pajisem me shpallje. A nuk udhetuan ata neper toke e te shihnin se si ishte perfundimi i atyre qe ishin me pare? E s´ka dyshim se jeta e botes se ardhshme eshte shume me e dobishm
Verse 110 — Surah Yusuf 12:110
(nuk derguam tjeter vetem burra e ndihma u vonua) Derisa te derguarit gati e humbnin shpresen (se do t´i besoje populli), dhe menduan se u pergenjeshtruan (pse ende nuk i kapi denimi), atehere u erdhi atyre (te derguarve) ndihma Jone. Ne e shpetuam ate qe
Verse 111 — Surah Yusuf 12:111
Ne tregimet e tyre (te derguarve dhe te Jusufit me vellezer) pati mesime e pervoje per te zotet e mendjes. Ai (Kur´ani) nuk eshte bisede e trilluar, por vertetues i asaj qe ishte me pare (librave te shenjte) dhe sqarues i cdo sendi, e edhe udherrefyes e m