Verse 1 — Surah Al-Imran 3:1
Elif, Lam, Mim
Verse 2 — Surah Al-Imran 3:2
All-llahu eshte Nje, e nuk ka te adhuruar (Zot) pos Tij, eshte i perjetshem, mbikeqyres
Verse 3 — Surah Al-Imran 3:3
Ai ta zbret ty (Muhammed) librin me argument qe eshte vertetues i librave te meparshem. Ai e zbriti me pare Tevratin dhe Inxhilin
Verse 4 — Surah Al-Imran 3:4
Udherrefim per njerez, e zbriti edhe Furkanin (dalluesin e se vertetes nga genjeshtra). S´ka dyshim se ata qe mohojne argumentet e All-llahut i pret ndeshkimi i rrepte. All-llahut eshte ngadhenjyes, shpagimtar
Verse 5 — Surah Al-Imran 3:5
S´ka dyshim se All-llahut nuk mund t´i fshihet asgje ne toke e as ne qiell
Verse 6 — Surah Al-Imran 3:6
Ai eshte qe ju krijon (formon) juve ne mitra ashtu si te doje. S´ka Zot pos Tij, e qe eshte fuqiplote, i urti
Verse 7 — Surah Al-Imran 3:7
Ai eshte qe ta zbriti librin ty e qe ne te ka ajete te qarta dhe ato jane baze e librit, e ka te tjere qe nuk jane krejtesisht te qarte (muteshabih). E ata, qe ne zemrat e tyre kane anim kah e shtrembeta, ata gjurmojne ate qe nuk eshte krejt e qarte per t
Verse 8 — Surah Al-Imran 3:8
Zoti yne, mos na i lako zemrat tona pasi na drejtove, na dhuro meshiren Tende, pse vetem Ti je dhuruesi i madh
Verse 9 — Surah Al-Imran 3:9
Zoti yne Ti je ai qe ne nje dite do t´i tubosh njerezit, dite qe per te cilen nuk ka dyshim. All-llahu nuk e shkele premtimin e vet
Verse 10 — Surah Al-Imran 3:10
Eshte e vertete se atyre qe nuk besuan nuk do t´u vleje asgje para All-llahut, as pasuria e as femijet e tyre. Ata vete jane lende e zjarrit
Verse 11 — Surah Al-Imran 3:11
Si gjendja e pasardhesve te faraonit dhe e atyre qe ishin para tyre, qe pergenjeshtruan argumentet tona, e All-llahu i shkaterroi me fajet e tyre, All-llahu ndeshkon shume ashper
Verse 12 — Surah Al-Imran 3:12
Thuaju atyre qe nuk besuan: "Do te jeni te mposhtur (ne kete jete) dhe do te hidheni ne xhehennem. Sa i shemtuar eshte ai djep (shtrat)
Verse 13 — Surah Al-Imran 3:13
Ju (jehudi) patet nje pervoje te madhe ne ato dy grupe qe u konfrontuat ndermjet vete. Njeri grup luftonte ne rrugen e All-llahut, e tjetri ishte pabesimtar, dhe me shikimin e syve te tyre i shihnin se ishin dy here me shume se besimtaret. Po, All-llahu m
Verse 14 — Surah Al-Imran 3:14
Njerezve u eshte zbukuruar dashuria ndaj te kendshmeve, ndaj grave, djemve e ndaj pasurise se grumbulluar nga ari e argjendi, ndaj kuajve te stolisur, bagetise e bujqesise. Keto jane kenaqesi te kesaj bote, po tek All-llahu eshte e ardhmja me e mire
Verse 15 — Surah Al-Imran 3:15
Thuaj: "A t´ju kumtoj per dic shume me te mire se ato (kenaqesite e Dunjase)? Per ata qe jane ruajtur, ata kane tek Zoti i tyre xhennete neper te cilat rrjedhin lumenj dhe aty do te jene pergjithmone, kane bashkeshorte te pastra e gezojne edhe kenaqesine
Verse 16 — Surah Al-Imran 3:16
Ata te cilet thone: "Zoti yne, ne sinqerisht besuam, na i fale mekatet tona na ruaj prej ndeshkimit te zjarrit
Verse 17 — Surah Al-Imran 3:17
Dhe ata qe jane te durueshem, te drejte, te devotshem e doredhenes dhe te cilet ne kohen e agimit (syfyrit) kerkojne ndjese
Verse 18 — Surah Al-Imran 3:18
All-llahu vertetoi se nuk ka zot tjeter pervec Tij, e deshmuan edhe engjejt e dijetaret, dhe se Ai eshte Zbatues i drejtesise. Nuk ka zot pervec Tij, Fuqiplotit e te Urtit
Verse 19 — Surah Al-Imran 3:19
Feja e pranueshme tek All-llahu eshte Islami, e atyre qe u eshte dhene libri, pasi mesuan per te verteten, vetem nga zilia mes vete kundershtuan. E kush mohon argumentet e All-llahut, le ta dije se All-llahu shpejte do t´i jape llogarine
Verse 20 — Surah Al-Imran 3:20
E nese ata polemizojne me ty, ti thuaj: "Une me tere qenien time i jam dorezuar All-llahut, e edhe ithtaret e mij"! E thuaju edhe atyre qe u eshte dhene libri dhe injoranteve: "A pranuat fene islame"? Nese e pranuan islamin, atehere e kane gjetur te verte
Verse 21 — Surah Al-Imran 3:21
Ata qe mohojne argumentet e All-llahut, mbysin pejgamberet pa fare te drejte, mbysin edhe njerez qe keshillojne per te drejten, ti ata lajmeroi per nje ndeshkim te dhembshem e pikellues
Verse 22 — Surah Al-Imran 3:22
Ata veprat e tyre i asgjesuan ne kete bote dhe ne boten tjeter, ata nuk kane ndonje mbrojtes
Verse 23 — Surah Al-Imran 3:23
A nuk i sheh ti ata, te cileve u eshte dhene mjaft nga libri, kur thirren qe ndermjet tyre te gjykoje libri i All-llahut, se si nje grup prej tyre prapesohet. Ata jane refuzues
Verse 24 — Surah Al-Imran 3:24
E ate (e benin) ngase ata thonin: "Neve nuk do te na djege zjarri vetem per pak dite te numeruara, e ajo qe shpifen per fene e tyre, i mashtroi keq
Verse 25 — Surah Al-Imran 3:25
E, si do te jete gjendja e tyre kur Ne do t´i tubojme ata nje dite, per te cilen nuk ka dyshim dhe cdo njeriu do t´i ofrohet ajo qe e ka fituar, duke mos iu bere atyre kurrnje e padrejte
Verse 26 — Surah Al-Imran 3:26
Thuaj: "O All-llah, Sundues i cdo sendi, Ti ia jep pushtetin atij qe do, Ti ia heq prej dore pushtetin atij qe do, e larteson ate qe do dhe e perul ate qe do. Cdo e mire eshte vetem ne doren Tende, vertet, Ti ke mundesi per cdo gje
Verse 27 — Surah Al-Imran 3:27
Ti e fute naten ne dite dhe Ti e fute diten ne nate, Ti nxjerr nga i vdekuri te gjallin dhe nga i gjalli te vdekurin dhe Ti e begaton pa mase ate qe do
Verse 28 — Surah Al-Imran 3:28
Besimtaret te mos i miqesojne mosbesimtaret, e t´i lene manash besimtaret. E kush ben ate, ai nga feja e All-llahut nuk ka asgje, pervec nese eshte per qellim ruajtja prej te keqes se tyre. All-llahu ua terheq verejtjen me denim prej Tij, pse vetem tek Al
Verse 29 — Surah Al-Imran 3:29
Thuaj: "Edhe nese e fshehni ate qe keni ne zemrat tuaja ose e publikoni, All-llahu e di ate, Ai di gjithcka ka ne qiej e c´ka ne toke; All-llahu eshte i plotfuqishem per cdo send
Verse 30 — Surah Al-Imran 3:30
Diten kur cdo njeri e gjen prane vete ate qe veproi mire ose keq, e per ate te keqe qe beri, do te deshiroje qe ne mes tij dhe ne mes te asaj te jete nje distance shume e madhe (e mos ta shohe). All-llahu u jep te frikesohen prej denimit qe vjen prej Tij
Verse 31 — Surah Al-Imran 3:31
Thuaj: "Nese e doni All-llahun, atehere ejani pas meje qe All-llahu t´ju doje, t´ju fale mekatet tuaja, se All-llahu eshte qe fal shume, meshiron shume
Verse 32 — Surah Al-Imran 3:32
Thuaj: "Bindjuni All-llahut dhe te derguarit, e nese ata refuzojne, atehere All-llahu nuk i do pabesimtaret
Verse 33 — Surah Al-Imran 3:33
All-llahu e zgjodhi (pejgamber) Ademin, Nuhun, familjen e Ibrahimit, familjen e Imranit mbi popujt tjere (te asaj kohe)
Verse 34 — Surah Al-Imran 3:34
Qe jane pasardhes njeri prej tjetrit. All-llahu degjon gjithcka dhe i di te gjitha
Verse 35 — Surah Al-Imran 3:35
(Perkujtohu) Kur gruaja e Imranit pat thene: "Zoti im, une kete qe eshte ne barkun tim, vendosa ta kushtoj thjesht vetem per sherbimin Tend, pra pranoje kete prej meje, vertet Ti je Ai qe degjon e di
Verse 36 — Surah Al-Imran 3:36
E kur ajo e lindi tha: "Zoti im, une e linda femer"! Po All-llahu e di me se miri ate qe ajo e lindi. E mashkulli nuk eshte si femra. "Dhe une e emertova ate Merjeme, e ate dhe pasardhesit e saj po t´i le Ty ne mbrojtje prej djallit te mallkuar
Verse 37 — Surah Al-Imran 3:37
Zoti i saj e pranoi premtimin e saj ashtu si eshte me mire, e rriti me nje edukate te mire e te plote dhe e vuri nen kujdesin e Zekirijase. Sa here qe hynte Zekirijaja ne mihrabin (dhomen) e saj, gjente te ajo ushqim e thoshte: "Oj Merjeme, prej nga ty ky
Verse 38 — Surah Al-Imran 3:38
Aty ne ate moment Zekirijaja e lut Zotin e tij e thote: "Zoti im, me fale edhe mua nga ana Juaj nje pasardhes (femije) te mire, vertet, Ti je degjues i lutjes
Verse 39 — Surah Al-Imran 3:39
E duke u falur ai ne faltore, engjejt e therrasin: "All-llahu te pergezon ty me Jahjane, qe do te vertetoje fjalen (Isain) e ardhur nga All-llahu, e qe do te jete prijes i matur dhe pejgamber nga te dalluarit
Verse 40 — Surah Al-Imran 3:40
Ai (Zekirijaja) tha: "Zoti im, si mund te kem une djale kur mua me ka arritur pleqeria dhe shoqja ime beronje (sterile)"? Tha (All-llahu): "Keshtu,All-llahu punon cka te doje
Verse 41 — Surah Al-Imran 3:41
Ai (Zekirijaja) tha: "Zoti im me jep mua nje shenje"! Shenja e jote - tha Ai - eshte qe tri dite nuk do te mund t´u flasesh njerezve, pos me gjeste (mimike), e ti permende shume Zotin tend dhe madheroje mbremje e mengjes
Verse 42 — Surah Al-Imran 3:42
Perkujto kur engjejt i thane: "Oj Mejreme, All-llahu te dalloi ty (me besim e karakter), te pastroi (nga shpifjet ebreje) dhe te lartesoi mbi grate e botes
Verse 43 — Surah Al-Imran 3:43
Oj Mejreme, vazhdoje adhurimin ndaj Zotit tend, ben sexhde dhe falu per Zotin bashke me ata qe falen
Verse 44 — Surah Al-Imran 3:44
Keto jane nga lajmet e fshehta (te hershme) qe po t´i shpallim ty. Ti nuk ishe nder ta kur i hidhnin shortet se kush prej tyre do te behej kujdestar i Mejremes, nuk ishe prane tyre as kur ata ziheshin mes vete
Verse 45 — Surah Al-Imran 3:45
Perkujto kur engjejt i thane: "Oj Mejreme, All-llahu te pergezon me fjalen e vet (me lindjen e nje femije si rezultat i fjales se Zotit) emri i te cilit eshte Mesih, Isa, bir i Merjemes, i famshem ne Dunja e Ahiret dhe nga te afermit (e Zotit)
Verse 46 — Surah Al-Imran 3:46
E qe duke qene ne djep (foshnje) u flet njerezve, e edhe si i rritur e qe eshte nga te persosurit
Verse 47 — Surah Al-Imran 3:47
Ajo tha: "Zoti im, si mund te keme une djale e mua s´me ka prekur njeriu (nuk jam e martuar) "? Ai (All-llahu) tha: "Ja, keshtu, All-llahu krijon cka te doje. Kur Ai vendos per nje ceshtje, vetem i thote: Behu! Ajo menjehere behet
Verse 48 — Surah Al-Imran 3:48
Ai (All-llahu) ia meson atij librin (besimin), urtesine, Tevratin dhe Inxhilin
Verse 49 — Surah Al-Imran 3:49
Dhe, te derguar te bijte e Israilit: Une kam ardhur nga Zoti juaj me argument, une nga balta ju bej dic si shpendi, i fryej atij dhe ai me lejen e All-llahut behet shpend, une i sheroj te verberit, te semurit ne lekure, dhe une me lejen e All-llahut i ngj
Verse 50 — Surah Al-Imran 3:50
Dhe (kam ardhe) qe t´ju vertetoj Tevratin qe e keni para duarsh, t´ju lejoj disa qe u ishin ndaluar juve, kam ardhe me argument nga Zoti juaj, pra kini frike All-llahun dhe me degjoni mua
Verse 51 — Surah Al-Imran 3:51
All-llahu eshte Zoti im dhe Zoti juaj. Adhurojeni Ate; kjo eshte rruge e drejte
Verse 52 — Surah Al-Imran 3:52
E kur e kuptoi Isai vendosmerine e tyre ne mosbesim (dhe qellimin qe ta mbysin), tha: "Kush jane ndihmetaret e mi per ne rruge te All-llahut"? Havarijjunet thane: "Ne jemi ndihmetare te fese se All-llahut, ne i besuam All-llahut, e ti deshmo per ne se jem
Verse 53 — Surah Al-Imran 3:53
Zoti yne, ne e besuam ate qe e zbrite (shpalljen), e pasuam te derguarin (Isain), pra shenona bashke me ata qe deshmojne (besimin e drejte)
Verse 54 — Surah Al-Imran 3:54
E, ata (jehudite) i kurdisen nje dredhi (mbytjen e Isait), All-llahu iu kundervu dredhise se tyre, All-llahu eshte asgjesuesi me i fuqishem kunder atyre qe bejne dredhi
Verse 55 — Surah Al-Imran 3:55
(Perkujto, o i derguar) Kur All-llahu tha: "O Isa, Une po te marr ty, po te ngrej te Une, po te shpetoj prej sherrit te atyre qe nuk besuan. E ata qe te besuan ty, do t´i ngreje lart mbi ata qe nuk besuan deri ne diten e kijametit, pastaj vetem tek Une es
Verse 56 — Surah Al-Imran 3:56
Per sa u perket atyre qe nuk besuan, Une do t´i ndeshkoj me nje ndeshkim te ashper ne kete bote dhe ne boten tjeter, dhe ata nuk do te kene ndihmetare
Verse 57 — Surah Al-Imran 3:57
E per sa u perket atyre qe besuan dhe bene vepra te mira, atyre u jap shperblim te plote. All-llahu nuk i do te padrejtit
Verse 58 — Surah Al-Imran 3:58
Keto qe po t´i lexojme ty (o i derguar) jane nga ajetet, jane nga Kur´ani i pa te meta (i rezistueshem)
Verse 59 — Surah Al-Imran 3:59
Vertet, ceshtja e Isait (te lindur pa baba) tek All-llahu eshte sikurse ceshtja e Ademit. Ate e krijoi Ai nga dheu, e pastaj atij i tha: "Behu"! ai u be
Verse 60 — Surah Al-Imran 3:60
E vertete eshte (kjo) nga Zoti yt, e ti kurrsesi mos u ben nga ata qe dyshojne
Verse 61 — Surah Al-Imran 3:61
E kush te kundershton ty ne ceshtjen e tij (Isait) pasi te eshte bere e ditur e verteta, ti thuaj: "Ejani i therrasim bijte tane dhe bijte tuaj, grate tona dhe grate tuaja, vete ne dhe vete ju, mandej sinqerisht te lutemi per mallkim, dhe mallkimin nga an
Verse 62 — Surah Al-Imran 3:62
S´ka dyshim, ky eshte lajm i vertete. Nuk ka asnje te adhuruar tjeter pos All-llahut. All-llahu eshte Ai, i plotfuqishmi, i vetedijshmi
Verse 63 — Surah Al-Imran 3:63
E nese ata refuzojne (besimin e drejte), ata jane ngaterrestare, per te cilet All-llahu e di shume mire
Verse 64 — Surah Al-Imran 3:64
Thuaju (o i derguar): "O ithtare te librit (Tevrat e Inxhil), ejani (te bashkohemi) te nje fjale qe eshte e njejte (e drejte) mes nesh dhe mes jush: Te mos adhurojme, pos All-llahut, te mos ia bejme Atij asnje send shok, te mos e konsiderojme njeri - tjet
Verse 65 — Surah Al-Imran 3:65
(madje thuaju): "O ithtare te librit, pse po polemizoni me ne rreth Ibrahimit? E, nuk jane shpallur as Tevrati as Inxhili, vetemse pas tij?! A nuk e kuptoni (genjeshtren tuaj)
Verse 66 — Surah Al-Imran 3:66
Ja, ju jeni ata qe polemizuat edhe per ate qe e dinit (per Isain) e perse polemizoni per ate qe s´keni kurrfare dije (per Ibrahimin)? All-llahu e di te verteten e ju nuk dini
Verse 67 — Surah Al-Imran 3:67
Ibrahimi nuk ka qene as jehudi as i krishtere, por ai ishte larg besimeve te kota, ishte musliman dhe nuk ishte prej idhujtareve
Verse 68 — Surah Al-Imran 3:68
Njerezit me me merite per t´u thirrur ne Ibrahimin, ishin ata qe e ndoqen ate (besimin e tij) dhe ky Pejgamber me ata qe besuan (ummeti i ketij). All-llahu eshte mbrojtes i besimtareve
Verse 69 — Surah Al-Imran 3:69
Nje grup nga ithtaret e librit kishin deshire t´u shpiejne ne rruge te gabuar por ata nuk mashtrojne tjeter pos vetes se tyre, dhe nuk e verejne
Verse 70 — Surah Al-Imran 3:70
O ithtare te librit, perse nuk i besoni ajetet (Kur´anin) e All-llahut, e duke e ditur te verteten
Verse 71 — Surah Al-Imran 3:71
O ithtaret e librit, perse, duke qene se ju e dini te verteten e ngaterroni me genjeshtren dhe e fshihni realitetin
Verse 72 — Surah Al-Imran 3:72
Nje grup nga ithtaret e librit thane (te veteve): "Besoni paradite ne ate qe u eshte shpallur atyre qe besuan (muslimaneve), e pasdite mos e besoni, e ndoshta edhe ata (muslimanet), do te zbrapsen (nga besimi i tyre)
Verse 73 — Surah Al-Imran 3:73
Dhe (u thonin): "Mos i besoni askujt pervec atij qe eshte ne fene tuaj"! Thuaj (o i derguar): "I vetmi udhezim eshte udhezimi nga All-llahu"! (u thoni te veteve mos besoni nga droja) Se po i jepet ndokujt (pejgamberlleku) sikurse u eshte dhene juve dhe (n)
Verse 74 — Surah Al-Imran 3:74
Ai vecon me meshiren e vet (me pejgamberllek) ke te doje. All-llahu eshte Zot i miresise se madhe
Verse 75 — Surah Al-Imran 3:75
Nder ithtare te librit ka asish, qe po ia besove nje sasi te madhe (ari), ai ta kthen ty ate, por ka te atille qe po ia besove nje dinar, ai nuk ta kthen ty ate, pervec nese gjithnje i rri gati (ia kerkon pajada). Kete (e bejne) per arsye se ata thonin
Verse 76 — Surah Al-Imran 3:76
Jo, (nuk eshte ashtu si thone ata) po kush e permbush amanetin e vet (eshte besnik) dhe ruhet nga mekatet, s´ka dyshim, All-llahu i do ata qe ruhen
Verse 77 — Surah Al-Imran 3:77
Ata qe per nje vlere te pakte e shesin besen e dhene All-llahut, ndryshojne edhe zotimet e tyre, te tillet nuk kane pjese (meshire) ne boten tjeter, dhe ne diten e kijametit All-llahu nuk u flet atyre, nuk i shikon ata dhe nuk i pastron (prej barres se ga)
Verse 78 — Surah Al-Imran 3:78
Ne te vertete, nje grup prej tyre jane ata qe peshtjellojne gjuhet e tyre kur lexojne librin (per ta deformuar kuptimin) ashtu qe ju te mendoni se ajo (shprehje) eshte nga libri, po ajo nuk eshte nga libri (i vertete), madje thone: "Kjo eshte nga All-llah
Verse 79 — Surah Al-Imran 3:79
S´eshte e drejte as nuk i takoi asnje njeriu qe t´i kete dhene All-llahu librin, urtesine dhe pejgamberllekun, e pastaj ai t´u thote njerezve: "Behuni robe te mi (adhuromeni mua) e jo te All-llahut"! Por (ju thote): "Behuni dijetare te mesimeve te Zotit
Verse 80 — Surah Al-Imran 3:80
Dhe as qe ju urdheron ai (pejgamberi) qe t´i adhuroni engjejt, as pejgamberet per zota. Valle, a ju urdheroi ai juve mosbesimin pasi qe ju jeni muslimane
Verse 81 — Surah Al-Imran 3:81
Perkujtoni (o ithtare te librit) kur All-llahu mori zotimin e pejgambereve: Nga ajo se juve ju dhashe liber e urtesi, ju patjeter do ta besoni dhe ndihmoni pejgamberin qe vjen pas juve, e qe verteton ate qe ju keni prane vetes. Tha (All-llahu): "A pranuat
Verse 82 — Surah Al-Imran 3:82
E kush shkel kete (zotim) pas kesaj, ata jane jashte respektit ndaj All-llahut
Verse 83 — Surah Al-Imran 3:83
A mos kerkojne ata (ithtaret e librit) fe, pos fese se shpallur nga All-llahu? E Atij i eshte dorezuar gjithecka ka ne qiej e ne toke, me dashje e pa dashje dhe tek Ai kthehen
Verse 84 — Surah Al-Imran 3:84
Thuaj: "Ne i kemi besuar All-llahut, edhe asaj qe na u zbrit neve, edhe asaj qe i eshte zbritur Ibrahimit, Ismailit, Is´hakut, Jakubit dhe pasardhesve. Edhe asaj qe i eshte dhene Musait dhe Isait, edhe asaj qe i eshte zbritur te gjithe pejgambereve nga Zo
Verse 85 — Surah Al-Imran 3:85
E kush kerkon fe tjeter pervec fese islame, atij kurrsesi nuk do t´i pranohet dhe ai ne boten tjeter eshte nga te deshepruarit
Verse 86 — Surah Al-Imran 3:86
E si ta udhezoje All-llahu nje popull qe pas besimit te tyre u bene pabesimtare dhe pasi deshmoi se i derguari eshte i vertete, dhe pasi t´ju kene ardhur atyre argumente te qarta? All-llahu nuk ia mundeson udhezimin e Vet popullit zullumqare
Verse 87 — Surah Al-Imran 3:87
Ndeshkimi i te tilleve eshte: mallkimi nga All-llahu, nga engjejt dhe nga gjithe njerezimi tok
Verse 88 — Surah Al-Imran 3:88
Ata pergjithmone jane ne te (ne zjarr), atyre as nuk ju lehtesohet denimi dhe as nuk u jepet afat
Verse 89 — Surah Al-Imran 3:89
Pervec atyre qe pas asaj u penduan dhe u permiresuan. Vertet, All-llahu shume fale dhe meshiron
Verse 90 — Surah Al-Imran 3:90
Ata, te cilet pas besimit te tyre u bene pabesimtare, e pastaj e shtuan mosbesimin, atyre kurrsesi nuk do t´u pranohet pendimi. Te tillet jane mu ata te humburit
Verse 91 — Surah Al-Imran 3:91
Ata qe nuk besuan dhe vdiqen si mosbesimtare, asnjerit prej tyre nuk do t´i pranohet per kompensim, qofte edhe plote faqen e dheut ari. Ata i pret nje denim i dhembshem dhe per ta nuk ka ndihmetare
Verse 92 — Surah Al-Imran 3:92
Kurre nuk do ta arrini sinqeritetin e plote me besim (as kenaqesine e lumtur ne xhennet) derisa te mos e jepni me te dhembshmen (me te dashuren) e pasurise suaj. Ckado qe jepni (per Zotin), All-llahu ate e di
Verse 93 — Surah Al-Imran 3:93
I tere ushqimi ishte i lejuar per bijte e israilit, pervec atij qe Israili (Jakubi) para se te zbriste Tevrati, ia ndaloi vetvetes. Thuaju: "Silleni pra nje Tevrat dhe lexoni ate, nese jeni te vertete (ne cka thoni)
Verse 94 — Surah Al-Imran 3:94
Ai qe edhe pas kesaj shpif genjeshtra kunder All-llahut, ata vertet jane mizore
Verse 95 — Surah Al-Imran 3:95
Thuaj: "All-llahu e tha te verteten, pra ndiqeni fene e paster te Ibrahimit, sepse ai nuk u takonte idhujtareve
Verse 96 — Surah Al-Imran 3:96
Shtepia (xhamia) e pare e ndertuar per njerez, eshte ajo ne Beke (Mekke), e dobishme, udherrefyese per mbare njerezimin
Verse 97 — Surah Al-Imran 3:97
Aty ka shenja te qarta: vendi i Ibrahimit, dhe kush hyn ne te, ai eshte i sigurt. Per hir te All-llahut, vizita e shtepise (Qabes) eshte obligim per ate qe ka mundesi udhetimi te ajo, e kush nuk e beson (ai nuk e viziton); All-llahu nuk eshte i nevojshem
Verse 98 — Surah Al-Imran 3:98
Thuaj: "O ithtare te librit, perse i mohoni ajetet (argumentet) e All-llahut"? E All-llahu mbikeqyr ate qe veproni
Verse 99 — Surah Al-Imran 3:99
Thuaj: "O ithtare te librit, perse e pengoni ate qe besoni nga rruga e All-llahut, duke u angazhuar qe ta paraqitni ate te shtrember, ndersa vete ju, jeni deshmues se eshte e vertete! Veprimi juaj nuk mund t´i shmanget mbikeqyrjes se All-llahut
Verse 100 — Surah Al-Imran 3:100
O ju qe besuat, ne qofte se ju i bindeni nje grupi te atyre qe iu eshte dhene libri, ata, pas besimit tuaj, do t´ju kthejne ne mosbesimtare
Verse 101 — Surah Al-Imran 3:101
Si ben te mos besoni, kur juve jane duke iu lexuar (duke iu shpallur) ajetet e All-llahut dhe kur ne mesin tuaj gjendet i derguari i Tij? E kush i permbahet fese se All-llahut, ai pa dyshim eshte i udhezuar ne rrugen e drejte
Verse 102 — Surah Al-Imran 3:102
O ju qe besuat, kini frike All-llahun me sinqeritet te vertete dhe mos vdisni, pos vetem duke qene muslimane (besimtare)
Verse 103 — Surah Al-Imran 3:103
Dhe kapuni qe te gjithe ju per litarin (fene dhe Kur´anin) e All-llahut, e mos u percani! Perkujtojeni nimetin e All-llahut ndaj jush, kur ju (para se ta pranonit fene islame) ishit te armiqesuar, e Ai i bashkoi zemrat tuaja dhe ashtu me dhuntine e Tij ag
Verse 104 — Surah Al-Imran 3:104
Nga ju le te jete grup qe therret ne ate qe eshte e dobishme, urdheron per pune te mbara dhe ndalon nga e keqja. Te tillet jane ata te shpetuarit
Verse 105 — Surah Al-Imran 3:105
E mos u beni si ata qe u ndane dhe u percane pasi u paten zbritur argumentet. Ata do te pesojne nje denim te madh
Verse 106 — Surah Al-Imran 3:106
Ne diten kur ka fytyra qe zbardhen dhe ka fytyra qe nxihen. E per sa u perket atyre fytyrave qe jane nxire (u thuhet): "A edhe pas besimit tuaj u bete pabesimtare? Vuajeni pra denimin, per shkak se ishit qe nuk besonit
Verse 107 — Surah Al-Imran 3:107
Ndersa atyre qe fytyrat e tyre u jane zbardhur, ata jane ne meshiren (xhennetin) e All-llahut dhe aty jane pergjithmone
Verse 108 — Surah Al-Imran 3:108
Ja, keto qe po t´i lexojme ty jane argumentet e sakta te All-llahut. E All-llahu nuk eshte ai qe e do padrejtesine per njerez
Verse 109 — Surah Al-Imran 3:109
Te All-llahut jane c´ka ne qiej dhe c´ka ne toke dhe vetem te All-llahu kthehen ceshtjet
Verse 110 — Surah Al-Imran 3:110
Ju jeni populli me i dobishem, i ardhur per te miren e njerezve, te urdheroni per mire, te ndaloni nga veprat e keqija dhe te besoni ne All-llahun. E sikur ithtaret e librit te besonin drejt, do te ishte shume me e mire per ta. Disa prej tyre jane besimta
Verse 111 — Surah Al-Imran 3:111
Ata kurrsesi nuk mund t´ju sjellin ndonje dem juve, pervec ndonje shqetesimi, po edhe ne ju luftofshin, ata do te zbrapsen prej jush. Mandej ata nuk jane te ndihuar
Verse 112 — Surah Al-Imran 3:112
Atyre (jehudive) u eshte vene njolle e nencmimit kudo qe te gjenden, vetem nese kapen per litarin (fene) e All-llahut dhe kthehen ne besen e njerezve (te muslimaneve), ata kane shkaktuar kunder vetes perbuzje nga All-llahu, andaj atyre u eshte shtruar sht
Verse 113 — Surah Al-Imran 3:113
Ata (ithtaret e librit) nuk jane te njejte. Nga ithtaret e librit ka qe jane ne rruge te drejte, gjate nates lexojne ajetet e All-llahut duke u lutur
Verse 114 — Surah Al-Imran 3:114
I besojne All-llahut dhe dites se gjykimit keshillojne per te mire dhe largojne nga te keqijat, perpiqen per pune te dobishme, edhe ata jane prej te mireve
Verse 115 — Surah Al-Imran 3:115
E cfaredo te mire qe bejne, ajo nuk u mohohet. All-llahu i di shume mire te devotshmit
Verse 116 — Surah Al-Imran 3:116
S´ka dyshim se atyre qe nuk besuan, nuk do t´u bejne dobi ndaj (denimit te) All-llahut as pasuria e as femijet e tyre. Ata jane banues te zjarrit dhe aty jane pergjithmone
Verse 117 — Surah Al-Imran 3:117
Shembulli i asaj qe ata e japin ne kete jete (per t´u lavderuar e per t´u permendur) eshte si i nje ere me bresher qe godet dhe shkaterron te mbjellat e nje populli qe e ka leshuar rrugen ne dem te vetes. All-llahu nuk u beri zullum atyre, por ata ishin q
Verse 118 — Surah Al-Imran 3:118
O ju qe besuat, mos i zini per miq te ngushte te tjeret jashte mesit tuaj, ata nuk pushojne se vepruari ne dem tuajin, u deshirojne cka u mundon juve. Urrejta kunder jush duket nga gojet e tyre, por ajo qe fshehin ne gjoksat tyre eshte edhe me e madhe. Ne
Verse 119 — Surah Al-Imran 3:119
Ja, ju (muslimane) jeni qe i doni ata, e ata nuk u duan juve. Madje ju i besoni librat ne teresi (te gjitha shpalljet), e kur ju takojne thone: "Ne kemi besuar"! E kur vecohen, ata nga mllefi kunder jush grisin majet e gishterinjve. Thuaju: "Vdisni me ate
Verse 120 — Surah Al-Imran 3:120
Nese ju perjetoni ndonje te mire, ata i deshperon ajo, e nese ju godet ndonje e keqe, ata gezohen per ate. Po, ne qofte se ju beheni te durueshem dhe ruheni (mekateve), dinakeria e tyre nuk do t´u demtoje aspak. Eshte e sigurt se All-llahu e ka ne dore at
Verse 121 — Surah Al-Imran 3:121
Perkujto (O i derguar) kur dole nga familja jote qe t´ua percaktosh besimtareve vendet per lufte, e All-llahu eshte qe degjon (fjalet) dhe qe kupton (qellimet)
Verse 122 — Surah Al-Imran 3:122
Kur dy grupe prej jush gati u treguan te dobeta, po All-llahu ishte qe u ndihmoi atyre (qe te mos largoheshin), andaj besimtaret le t´i mbeshteten vetem All-llahut
Verse 123 — Surah Al-Imran 3:123
All-llahu u ndihmoi juve ne Beder kur ju ishit pak ne numer, e per te qene mirenjohes, keni frike nga Zoti
Verse 124 — Surah Al-Imran 3:124
Kur ti u thoshe besimtareve: "A nuk eshte mjaft per ju qe Zoti juaj t´ju vazhdoje ndihmen me tre mije engjejt e zbritur
Verse 125 — Surah Al-Imran 3:125
Po, nese jeni te qendrueshem e te matur, e ata (armiqte) t´ju vine tash ne kete moment, Zoti juaj ua vazhdon juve ndihmen me pese mije prej engjejve te ushtruar (per lufte) ose te shenuar
Verse 126 — Surah Al-Imran 3:126
E ate (ndihme) All-llahu nuk e beri per tjeter por vetem per t´iu gezuar dhe me te te qetesoje zemrat tuaja, perndryshe ndihma vjen vetem prej All-llahut, ngadhenjyesit, te urtit
Verse 127 — Surah Al-Imran 3:127
(U ndihmoi) Qe ta kepuse nje grup nga ata qe nuk besuan (duke i mbytur a zene rober), ose per t´i demoralizuar dhe ashtu te kthehen te deshperuar
Verse 128 — Surah Al-Imran 3:128
Ty nuk te takon asgje rreth ceshtjes se a do t´ua pranoje Ai pendimin apo do t´i denoje ata, ne te vertete ata jane zullumqare
Verse 129 — Surah Al-Imran 3:129
Vetem e All-llahut eshte gjithe c´ka ne qiej e ne toke, Ai i fal atij qe do dhe Ai e denon ate qe do. All-llahu eshte mekatfales, meshirues
Verse 130 — Surah Al-Imran 3:130
O ju te cilet besuat, mos e hani kamaten qe po e shumefishoni dhe kini frike (denimin e) All-llahut ashtu qe te gjeni shpetim
Verse 131 — Surah Al-Imran 3:131
Dhe ruajuni zjarrit qe eshte pergatitur per pabesimtaret
Verse 132 — Surah Al-Imran 3:132
E bindjuni All-llahut dhe te derguarit, ashtu qe te meshiroheni
Verse 133 — Surah Al-Imran 3:133
Dhe ngutuni (me pune qe meritoni) ne falje mekatesh nga Zoti juaj dhe per nje xhennet, gjeresia e te cilit eshte si gjeresia e qiejve dhe e tokes, i pergatitur per te devotshmit
Verse 134 — Surah Al-Imran 3:134
Te cilet japin kur jane shlire edhe kur jane ne veshtiresi dhe qe e frenojne mllefin, qe ua falin (te keqen) njerezve, e All-llahu i do bamiresit
Verse 135 — Surah Al-Imran 3:135
Edhe ata te cilet kur bejne ndonje (mekat) te shemtuar ose i bejne zullum vetvetes, e permendin All-llahun dhe kerkojne falje per mekatet e tyre - e kush i fale mekatet pervec All-llahut? - dhe qe duke ditur, nuk vazhdojne ne ate qe kane punuar (ne te keq)
Verse 136 — Surah Al-Imran 3:136
Shperblimi i te tilleve eshte falja nga Zoti i tyre dhe xhennetet neper te cilet rrjedhin lumenj, e aty do te rrine pergjithmone. Sa i mire eshte shperblimi i atyre qe punojne
Verse 137 — Surah Al-Imran 3:137
Perpara jush kane kaluar popujt ndaj te cileve jane zbatuar ligjet, ndaj udhetoni neper toke dhe shikoni si qe perfundimi i atyre qe pergenjeshtruan
Verse 138 — Surah Al-Imran 3:138
Ky (Kur´ani) eshte sqarim per njerezit, eshte udhezim dhe keshille per te devotshmit
Verse 139 — Surah Al-Imran 3:139
E mos u dobesoni (fizikisht) dhe mos u deshperoni (shpirterisht) derisa ju jeni me te lartit, po qe se jeni besimtare te sinqerte
Verse 140 — Surah Al-Imran 3:140
Ne qofte se juve u preku cka u dhemb (ne Uhud), edhe ate popull (armikun) e pat prekur dhembje si kjo e juaja (ne Beder). Ne, keto dite i nderrojme (u japim ne perdorim) mes njerezve per t´u ditur tek All-llahu ata qe besuan dhe per t´i zgjedhur disa prej
Verse 141 — Surah Al-Imran 3:141
Dhe qe All-llahu t´i pastroje besimtaret, ndersa gradualisht t´i shkaterroje mosbesimtaret
Verse 142 — Surah Al-Imran 3:142
A mos menduat ju se do te hyni ne xhennet e All-llahu pa e ditur (pa u vertetuar ne praktike) se cilet prej jush kane luftuar dhe pa e ditur cilet prej jush ishin te durueshem
Verse 143 — Surah Al-Imran 3:143
Ju ishit ata qe deshironit vdekjen para se te ballafaqoheshit me te. Ja pra, ate e pate dhe e shikuat me syte tuaj
Verse 144 — Surah Al-Imran 3:144
Muhammedi nuk eshte tjeter vetem se i derguar. Edhe perpara tij pati te derguar (qe vdiqen ose u vrane). E nese ai vdes ose mbytet, a do te ktheheshit ju prapa (nga feja ose lufta)? E kushdo qe kthehet prapa, ai nuk i ben dem All-llahut aspak, kurse All-l
Verse 145 — Surah Al-Imran 3:145
Askush nuk vdes pa vullnetin dhe lejen e All-llahut. Ai eshte shenim i afatit te caktuar. E kush e deshiron shperblimin e kesaj bote, Ne atij ia japim, e kush e deshiron shperblimin e botes tjeter, edhe atij do t´ia japim ate, kurse mirenjohesit Ne do t´i
Verse 146 — Surah Al-Imran 3:146
E sa pejgambere pati qe se bashku me te luftuan turma te medha besimtaresh dhe per ate qe i goditi ne rrugen e All-llahut, ata nuk u dobesuan dhe as nuk u perulen. All-llahu i do durimtaret
Verse 147 — Surah Al-Imran 3:147
Fjala e tyre nuk ishte tjeter pos vetem te thonin: "Zoti yne, na i fale mekatet tona dhe leshimet ne punet tona dhe na forco ne vendet tona (ne lufte), ndihmona kunder popullit jobesimtar
Verse 148 — Surah Al-Imran 3:148
Ndaj All-llahu ua dha atyre shperblimin e kesaj bote dhe shperblimin me te mire te botes tjeter; All-llahu i do punemiret
Verse 149 — Surah Al-Imran 3:149
O besimtare, nese u nenshtroheni jobesimtareve, ata ju kthejne prapa aty ku ishit (ne kufer) dhe atehere do te jeni te humbur
Verse 150 — Surah Al-Imran 3:150
Sepse vetem All-llahu eshte ndihmetar i juaji dhe Ai eshte me i miri ndihmes
Verse 151 — Surah Al-Imran 3:151
Ne do to mbjellim friken ne zemrat e atyre qe nuk besuan sepse ata All-llahut i trillojne e i mveshin zota te tjere, duke mos pasur per kete kurrfar fakti, ndaj vendbanimi i tyre do te jete xhehennemi. Sa i shemtuar eshte vendi i mizoreve
Verse 152 — Surah Al-Imran 3:152
All-llahu permbushi premtimin e vet ndaj jush, ngase me vullnetin e Tij i korret ata (me shpata) deri kur u dobesuat dhe u percate ndermjet vete, ne ceshtjen e vendit (qe u pat caktuar Pejgamberi) dhe pasi verejtet ate qe e deshironit (prene e luftes), e
Verse 153 — Surah Al-Imran 3:153
Dhe kur largoheshit e nuk perfillshit as njeri-tjetrin, ndersa i derguari ju therriste mbrapa. Atehere u goditi me deshperim per deshperim (qe i shkaktuat Pejgamberit), ashtu qe mos pikelloheni per ate qe ju shpetoi (preja e luftes) e as per ate qe ju god
Verse 154 — Surah Al-Imran 3:154
Mandej, pas asaj tronditjeje te rende, Ai u leshoi sa per qetesim, nje kotje (gjume te lehte) qe i kaploi nje grup prej jush, kurse nje grup e kishte preokupuar vetem ceshtja e vetvetes. Ata formuan bindje te padrejte ndaj All-llahut, bindje injorante, e
Verse 155 — Surah Al-Imran 3:155
Vertet, ata qe u zbrapen prej jush diten e ndeshjes se dy grupeve (besimtare dhe idhujtare ne Uhud), ata vetem djalli i shtyri te rreshqasin me disa pune te tyre qe i bene, po All-llahu ua fali atyre gabimin; All-llahu eshte mekatfales dhe i bute
Verse 156 — Surah Al-Imran 3:156
O besimtare, mos u beni si ata qe nuk besuan dhe, per vellezerit e tyre qe kishin dale ne udhetim (tregtie e gjallerimi) ose qe kishin shkuar ne lufte thonin: "Sikur te kishin ndejtur prane nesh (e te mos dilnin), ata as nuk do te vdisnin as nuk do te mby
Verse 157 — Surah Al-Imran 3:157
E sikur te ishit mbytur ne rrugen e All-llahut, ose t´u kishte zene vdekja, do te gezonit falje e meshire prej All-llahut qe eshte shume me e dobishme se ajo cka ata grumbullojne
Verse 158 — Surah Al-Imran 3:158
Po edhe nese vdiqet (ne shtrat) ose u vrate, patjeter do te tuboheni te All-llahu
Verse 159 — Surah Al-Imran 3:159
Ti ishe i bute ndaj atyre, ngase All-llahu te dhuroi meshire, e sikur te ishe i vrazhde e zemerforte, ata do shkaperderdheshin prej teje, andaj ti falju atyre dhe kerko ndjese per ta, e konsultohu me ta ne te gjitha ceshtjet, e kur te vendosesh, atehere m
Verse 160 — Surah Al-Imran 3:160
Nese All-llahu deshiron t´ju ndihmoje, s´ka kush qe mund t´ju mposhte, e nese Ai iu le pa ndihme, atehere kush eshte ai pas Tij, qe dot´ju ndihmoje? Pra vetem All-llahut le t´i mbeshteten besimtaret
Verse 161 — Surah Al-Imran 3:161
Asnje pejgamberi nuk i takoi te beje hile dhe kush ben hile (ne ndarjen e plackes se luftes), ai ne diten e kijametit vjen i ngarkuar me ate qe ka bere, pastaj secilit njeri i jepet ajo qe e ka fituar, duke mos iu bere e padrejte
Verse 162 — Surah Al-Imran 3:162
A eshte i njejte ai qe iu bind All-llahut dhe kerkoi kenaqesine e Tij, si ai qe terhoqi kunder vetes hidherim te madh nga All-llahu dhe e ardhmja e tij eshte xhehennemi, qe eshte perfundim shume i keq
Verse 163 — Surah Al-Imran 3:163
Ata kane dallim te All-llahu, e All-llahu sheh shume mire ate qe veprojne
Verse 164 — Surah Al-Imran 3:164
Eshte e vertete se All-llahu u dha dhurate te madhe besimtareve, kur nder ta nga mesi i tyre dergoi te derguar qe atyre t´u lexoje shpalljen e Tij, t´i pastroje ata, t´ua mesoje Kur´anin dhe sheriatin, edhe pse, me pare ata ishin krejtesisht te humbur
Verse 165 — Surah Al-Imran 3:165
E kur juve u goditi nje deshtim (ne Uhud) e qe ju ia patet dhene ate dyfish (armikut ne Bedr), thate: "Prej nga kjo"? Thuaj: "Ajo eshte nga vete ju"! S´ka dyshim se All-llahu eshte i plotefuqishem per cdo send
Verse 166 — Surah Al-Imran 3:166
Ajo qe ju goditi juve diten e ballafaqimit te dy grupeve (besimtare dhe idhujtare), ishte me lejen e All-llahut, per t´u dalluar besimtaret e sinqert
Verse 167 — Surah Al-Imran 3:167
Dhe, per t´u ditur ata qe ishin hipokrite. E atyre u eshte thene: "Ejani e luftoni ne rrugen e All-llahut ose mbroni veten!" E ata thane: "Sikur te dinim se do te luftohej, ne do te vinim pas jush!" Ne ate moment ata ishin me afer mosbesimit se besimit. F
Verse 168 — Surah Al-Imran 3:168
Dhe ata qe nuk luftuan dhe atyre te veteve u thane: "Sikur te na degjon neve (e te ktheheshin sic u kthyem ne), nuk do te mbyteshim!" Thuaju: "Largojeni pra vdekjen prej vetes suaj, nese jeni te sigurt cka thoni
Verse 169 — Surah Al-Imran 3:169
Kurrsesi te mos mendoni se jane te vdekur ata qe rane deshmore ne rrugen e All-llahut. Perkundrazi, ata jane te gjalle duke u ushqyer te Zoti ityre
Verse 170 — Surah Al-Imran 3:170
Jane te gezuar me ate qe u dha All-llahu nga te mirat e Tij, dhe atyre qe kane mbetur ende pa i bashkuar rradheve te tyre, u marrin myzhde se per ta nuk ka as frike dhe as qe kane pse te brengosen
Verse 171 — Surah Al-Imran 3:171
Ata jane te gezuar me begati e dhurata qe ua dha All-llahu, e s´ka dyshim se All-llahu nuk ua humb shperblimin besimtereve
Verse 172 — Surah Al-Imran 3:172
Te cilet edhe pasi i goditi plaga iu pergjegjen All-llahut dhe te derguarit. E per ata prej tyre qe bene, mire dhe u ruajten, eshte nje shperblim i madh
Verse 173 — Surah Al-Imran 3:173
E atyre (shokeve te Pejgamberit) qe dikush u tha: "Populli (idhujtaret) eshte tubuar t´ju sulmoje, pra kini frike!" Ajo, vetem ua shtoi edhe me shume besimin e thane: "Neve na mjafton qe kemi All-llahu, Ai eshte mbrojtesi me i mire
Verse 174 — Surah Al-Imran 3:174
Dhe ate pa i gjetur kurrfare e keqe fituan begati e miresi te medha nga All-llahu dhe e arriten kenaqesine e Tij, All-llahu eshte dhurues i madh
Verse 175 — Surah Al-Imran 3:175
Po ate (propagande) e beri vetem shejtani qe deshironte me miqte e vet (idhujtaret), t´ju friksoje, po ju mos u frikesoni prej tyre, frikesomuni Mua, nese jeni besimtar
Verse 176 — Surah Al-Imran 3:176
E ty te mos te brengosin ata qe perpiqen per mosbesim, ata kurrsesi nuk mund te demtojne asgje All-llahun. All-llahu me urtesine e vet deshiron qe atyre te mos u takoje kurrfare e mire ne boten tjeter dhe ata kane nje denim te madh
Verse 177 — Surah Al-Imran 3:177
Ata qe ne vend te besimit pranuan kufrin, nuk i bejne asgje dem All-llahut, ata i pret nje denim i idhet
Verse 178 — Surah Al-Imran 3:178
Te mosmendojne ata qe nuk besuan se afatin qe u dhame Ne atyre te jetojne, eshte ne dobi te tyre. Ne i lame te jetojne vetem qe shtojne edhe me shume mekate, se ata i pret denim nencmues
Verse 179 — Surah Al-Imran 3:179
All-llahu nuk eshte qe t´i le besimtaret ashtu sic jeni, pa dalluar te keqin nga i miri. All-llahu nuk ju zbulon juve te fshehtat (e te dini se c´mbajne ne zemrat e tyre). Por All-llahu eshte Ai qe nga te derguarit e vet zgjedh ate qe do (e i zbulon ndonj)
Verse 180 — Surah Al-Imran 3:180
Ata, te cilet bejne koprraci me ate qe nga te mirat e veta u dha All-llahu, te mos mendojne kurrsesi se ajo eshte ne dobi te tyre. Jo, ajo eshte ne dem te tyre. Ajo e mire me cka bene koprraci, ne diten e kijametit do t´u mbeshtillet ne qafen e tyre. All
Verse 181 — Surah Al-Imran 3:181
All-llahu ka degjuar fjalen e tyre qe thane: "All-llahu eshte i varfer e ne jemi te pasur!" Ne do te shenojme ate qe thane ata dhe qe i mbyten pejgamberet pa kurrfare faji, e do t´ju themi: "Vuajeni mundimin e djegies se zjarrit
Verse 182 — Surah Al-Imran 3:182
Kjo eshte merite e duarve tuaja, se All-llahu nuk eshte zullumqar ndaj robeve
Verse 183 — Surah Al-Imran 3:183
Ata jane qe thane: "All-llahu na ka porositur qe te mos besojme asnje te derguar derisa ai te na sjelle nje kurban qe do ta ngrene zjarri. Thuaju: "Para meje juve u erdhen te derguar me argumente dhe me ate qe e thate, e perse i mbytet ata, nese thoni te
Verse 184 — Surah Al-Imran 3:184
Po nese ata ty te pergenjeshtrojne, jane pergenjeshtruar edhe para teje te derguar qe u erdhen me argumente te prera, me shkrime qiellore dhe me liber te ndritshem
Verse 185 — Surah Al-Imran 3:185
Secili njeri do te shijoje vdekjen, e shperblimet tuaja u plotesohen diten e kijametit, e kush shmanget zjarrit e futet ne xhennet, ai ka arritur shpetim, e jeta e kesaj bote nuk eshte tjeter pos nje perjetim mashtrues
Verse 186 — Surah Al-Imran 3:186
Ju patjeter do te sprovoheni si ne pasurine tuaj, si ne veten tuaj, madje do te degjoni ofendime te shumta prej atyre qe u eshte libri para jush, e edhe prej idhujtareve, po ne qofte se duroni dhe ruheni, ajo eshte gjeja me vendimtare
Verse 187 — Surah Al-Imran 3:187
Dhe kur All-llahu mori zotimin nga ata qe iu pat dhene libri: qe gjithqysh t´ua publikoni ate njerezve, e te mos e fshehni, por ata e lane pas dore ate per pak send te kesaj jete; pra, bene pune te keqe
Verse 188 — Surah Al-Imran 3:188
Mos mendo se jane te shpetuar ata qe gezohen per ate qe bene (e fshehen ceshtjen tende) dhe deshirojne te jene te lavderuar per ate qe nuk e punuan mos llogarit shpetim per ta (nuk e thane te verteten), ata kane nje denim te dhembshem
Verse 189 — Surah Al-Imran 3:189
Vetem All-llahut i takon sundimi i qiejve e i tokes dhe All-llahu eshte i gjithfuqishem per cdo send
Verse 190 — Surah Al-Imran 3:190
Ne krijimin e qiejve e te tokes, ne ndryshimin e nates dhe te dites, ka argumente te qarta per ata qe kane arsye dhe intelekt
Verse 191 — Surah Al-Imran 3:191
Per ata qe All-llahun e permendin me perkujtim kur jane ne kembe, kur jane ulur, kur jane te shtrire dhe thellohen ne mendime rreth krijimit te qiejve e te tokes (duke thene): Zoti yne, kete nuk e krijove kot, i lartesuar qofsh, ruana prej denimit te zjar
Verse 192 — Surah Al-Imran 3:192
Zoti yne, ate Ti e fute ne zjarr, ate e ke poshteruar; per mizoret nuk ka ndihmetare
Verse 193 — Surah Al-Imran 3:193
Zoti yne, ne degjuam nje thirres qe ftonte per besim (e qe thoshte): Te besoni Zotin tuaj! E ne besuam! Zoti yne, na i fale mekatet tona, na i mbulo te metat dhe pas vdekjes na bashko me te miret
Verse 194 — Surah Al-Imran 3:194
Zoti yne, jepna ate qe nepermjet te derguareve Tu, na e premtove dhe ne diten e kijametit mos na turpero; vertet Ti je Ai qe nuk e shkel premtimin
Verse 195 — Surah Al-Imran 3:195
Zoti i tyre iu pergjegj lutjes se tyre (e tha): Une nuk ia humb mundin asnjerit prej jush, mashkull qofte apo femer. Ju jeni njeri nga tjetri por ata qe u debuan prej shtepive te tyre dhe emigruan, u munduan vetem pse ishin ne rrugen Time, luftuan dhe u v
Verse 196 — Surah Al-Imran 3:196
Te mos mashtroje bredhja neper qytete e atyre qe nuk besuan
Verse 197 — Surah Al-Imran 3:197
Ajo eshte nje kenaqesi e paket, e pastaj vendi i tyre eshte xhehennemi qe eshte vend mjerimi
Verse 198 — Surah Al-Imran 3:198
Por ata qe ia paten friken Zotit te tyre, ata i kane xhennetet neper te cilat rrjedhin lumenj dhe aty jane pergjithmone. Ajo eshte pritje nga ana e All-llahut, e per te miret me e dobishmja eshte ajo qe eshte tek All-llahu
Verse 199 — Surah Al-Imran 3:199
Po edhe nga ithtaret e librit ka qe besojne All-llahun, e besojne ate qe u eshte shpallur juve, e besojne ate qe eshte shpallur atyre, jane te bindur ndaj All-llahut, dhe argumentet e All-llahut ne shpallje nuk i shesin per pak send te kesaj jete, te till
Verse 200 — Surah Al-Imran 3:200
O ju besimtare, beni durim, behuni te qendrueshem kunder armikut, rrini te pergaditur dhe, qe te shpetoni, ruajuni denimit te All-llahut