Verse 1 — Surah Al-Araf 7:1
Elif, Lam, Mim, Sad
Verse 2 — Surah Al-Araf 7:2
(Ky eshte) Libri, qe te eshte zbritur ty, qe me te t´ua terheqesh verejtjen dhe t´i keshillosh besimtaret, pra te mos kete shtrengim ne gjoksin tend (per kumtimin e tij)
Verse 3 — Surah Al-Araf 7:3
Pervetesoni ate qe ju eshte zbritur nga Zoti juaj, e mos zini miq (perkrahes) pos Tij. Pak eshte ajo qe po merrni pervoje
Verse 4 — Surah Al-Araf 7:4
Sa fshatra (banore) kemi shkaterruar (me fajin e tyre) e denimi Jone u erdhi atyre naten, a (diten) kur ishin duke pushuar (duke fjetur)
Verse 5 — Surah Al-Araf 7:5
Kur u erdhi atyre denimi Jone, s´kishin c´te kerkonin tjeter, vetem te thone: "Vertet, ne ishim zullumqare" (te pranojne gabimin)
Verse 6 — Surah Al-Araf 7:6
Ne patjeter do t´i marrim ne pergjegjesi ata, te cileve u eshte derguar (pejgamber), e do t´i marrim ne pyetje edhe te derguarit
Verse 7 — Surah Al-Araf 7:7
Dhe duke e ditur mire Ne do t´u rrefejme atyre (per ate qe punuan), se Ne nuk ishim qe mungonim (ishim te pranishem)
Verse 8 — Surah Al-Araf 7:8
Ate dite peshimi (masa) eshte i drejte. Atij qe i rendohen peshojat, ata jane te shpetuar
Verse 9 — Surah Al-Araf 7:9
Kujt i vijne lehte peshojat, ata e humben vetveten, ngase i refuzuan argumentet Tona me te padrejte
Verse 10 — Surah Al-Araf 7:10
Ne ju vendosem ne toke dhe ju mundesuam jetesen (mjetet per te jetuar), e pak prej jush po falenderoni
Verse 11 — Surah Al-Araf 7:11
Ne ju krijuam pastaj ju dhame formen, e mandej engjejve u thame: "Beni sexhde per Ademin". Ata i bene sexhde pos Iblisit. Ai nuk qe prej atyre qe bene sexhde
Verse 12 — Surah Al-Araf 7:12
(All-llahu) Tha: "Cka te pengoi ty te besh sexhde, kur Une te urdherova?" Ai (Iblisi) tha: "Une jam me i vlefshem se ai, me krijove mua nga zjarri, e ate e krijove nga balta
Verse 13 — Surah Al-Araf 7:13
(All-llahu) Tha: "Zbrit nga ai (xhenneti), nuk te takon te besh kryelartesi ne te, dil jashte, s´ka dyshim ti je i poshteruar
Verse 14 — Surah Al-Araf 7:14
(Iblisi) Tha: "Me afatizo gjer diten kur ringjallen (njerezit)
Verse 15 — Surah Al-Araf 7:15
(All-llahu) Tha: "Ti je i afatizuar
Verse 16 — Surah Al-Araf 7:16
(Iblisi) Tha: "Per shkak se me humbe mua, une do t´u ulem atyre (do t´u ze pusi) ne rrugen Tende te drejte
Verse 17 — Surah Al-Araf 7:17
Mandej do t´ju sillem atyre para, prapa, nga e djathta dhe nga e majta e tyre, e shumicen e tyre nuk do ta gjesh qe te falenderohen (te besojne)
Verse 18 — Surah Al-Araf 7:18
(All-llahu) Tha: "Dil nga ai (xhenneti), i urrejtur, i debuar. Kush prej tyre vjen pas teje, Une kam per ta mbushur xhehennemin me te gjithe ju
Verse 19 — Surah Al-Araf 7:19
(Ne i thame) O Adem, ti dhe bashkeshortja jote zini vend ne Xhennet, hani nga te doni, e mos iu afroni kesaj peme, pse do te beheni prej zulumqareve (te vetvetes suaj)
Verse 20 — Surah Al-Araf 7:20
Shejtani i nxiti ata te dy (i mashtroi), qe t´ua zbuloje atyre pjeset e turpshme qe u ishin te mbuluara dhe tha: "Zoti juaj nuk ua ndaloi juve dyve ate peme vetem qe te mos beheni meleqe (engjej), ose te mos beheni prej te perjetshemve
Verse 21 — Surah Al-Araf 7:21
Dhe ju beri be atyre (duke u thene) se: Une jam keshillues per ju
Verse 22 — Surah Al-Araf 7:22
Atehere me mashtrim i zbriti (ne nivel te palakmueshem). E kur e shijuan pemen u zbulua vendturpi i tyre dhe filluan ta mbulojne ate (duke vene gjeth mbi gjeth) nga gjethet e (pemeve te) xhennetit. Zoti i tyre i thirri (duke u thene): "A nuk ua ndalova ju
Verse 23 — Surah Al-Araf 7:23
Ata te dy thane: "Zoti yne, ne i beme te padrejte(i demtuam) vetvetes sone, ne qofte se nuk na fale dhe nuk na meshiron, ne me siguri do te jemi prej te shkaterruarve
Verse 24 — Surah Al-Araf 7:24
(All-llahu) Tha: "Zbritni, jeni armik i njeri-tjetrit. Ne toke ju e keni vendqendrimin (vendbanimin) dhe perjetim deri ne nje kohe
Verse 25 — Surah Al-Araf 7:25
Tha: "Ne te (ne toke) do te jetoni (do te gjalleroni), ne te do te vdisni (do te varroseni) dhe prej saj do te nxirreni (do te ringjalleni)
Verse 26 — Surah Al-Araf 7:26
O bijte e Ademit, Ne krijuam per ju petk qe ju mbulon vendturpesine dhe petk zbukurues. Po petku i devotshmerise, ai eshte me i miri. Keto jane nga argumentet e All-llahut, ashtu qe ata te perkujtojne
Verse 27 — Surah Al-Araf 7:27
O bijte e Ademit, te mos ju mashtroje kurrsesi shejtani sikurse i nxori prinderit tuaj nga xhenneti, zhveshi prej tyre petkun e tyre qe t´ju dale ne shesh lakuriqesia e tyre. Vertet ai dhe shoqeria e tij ju sheh, ndersa ju nuk i shihni. Ne i kemi bere she
Verse 28 — Surah Al-Araf 7:28
Kur punojne ata (idhujtaret) dicka te shemtuar, thone: "Ne i gjetem qe keshtu prinderit tane, edhe All-llahu na urdheroi kete (viziten reth Qabes lakuriq). Thuaju: "All-llahu nuk urdheron te shemtuaren, a thoni per All-llahun cka nuk dini
Verse 29 — Surah Al-Araf 7:29
Thuaj: "All-llahu ma urdheroi mua drejtesine dhe ne teresi kthejuni Atij ne cdo namaz (lutje) dhe adhurojeni Ate duke qene te sinqerte ne lutje vetem per te. Ashtu sikur qe ju filloi (krijoi) se pari, do te ktheheni te Ai
Verse 30 — Surah Al-Araf 7:30
Nje grup (nga ju) Ai e vuri ne rruge te drejte, e nje grup meritoi te jete i humbur, pse ata (te humburit) shejtanet i moren per miq, e megjithate mendonin se ishin ne rruge te drejte
Verse 31 — Surah Al-Araf 7:31
O bijte e Ademit, vishuni bukur per cdo namaz (lutje), hani dhe pini e mos e teproni, pse Ai (All-llahu) nuk i do ata qe e teprojne (shkaperderdhin)
Verse 32 — Surah Al-Araf 7:32
Thuaj: "Kush i ndaloi bukurite dhe ushqimet e mira qe All-llahu i krijoi per robte e vet?" Thuaj: "Ato jane ne kete bote per ata qe besuan, e ne diten e kijametit jane te posacme per ta. Keshtu ia sqarojme argumentet nje populli qe kupton
Verse 33 — Surah Al-Araf 7:33
Thuaj: "Zoti im i ndaloi vetem te keqijat e turpshme, le te jene te hapta ose te fshehta, ndaloi mekatin, ndaloi shtypjen e tjetrit pa te drejte, ndaloi t´i mvishni All-llahut shok pa patur per te kurrfare argumenti, dhe ndaloi te thoni per All-llahun ate
Verse 34 — Surah Al-Araf 7:34
Cdo popull (qe pergenjeshtroi pejgamberet) ka afatin e vet, e kur t´u vije afati tyre, ai nuk mund te shtyhet per asnje moment, e as te perngutet me pare
Verse 35 — Surah Al-Araf 7:35
O bijte e Ademit, juve ju vijne te derguar nga mesi juaj, ua perkujtojne faktet e Mia (shkoni pas tyre). E kush ruhet dhe permiresohet, per ta s´ka as frike as s´kane perse te pikellohen
Verse 36 — Surah Al-Araf 7:36
E ata qe i konsideruan te rreme faktet tona dhe me kryelartesi u larguan prej tyre, ata jane banues te zjarrit dhe ne te jane perjete
Verse 37 — Surah Al-Araf 7:37
Kush eshte me mizor se ai qe trillon shpifje ndaj All-llahut, apo i pergenjeshtron argumentet e Tij? Ata e arrijne pjesen e tyre qe u eshte caktuar (ne shenime) deri kur t´u vijne atyre te derguarit tane (melaiket) t´ua marrin shpirtin e u thone: "Ku jane
Verse 38 — Surah Al-Araf 7:38
(All-llahu) Ju thote: "Hyni ne xhehennem me ate popull qe ishte para jush nga xhinet dhe njerezit (e qe ishin si ju). Sa here qe nje grup hyn ne te, e mallkon ate te meparshmin derisa kur te arrijne ne te te gjithe, grupi i fundit i tyre thote per grupin
Verse 39 — Surah Al-Araf 7:39
Te paret e tyre (paria) te mbrameve te tyre ju thote: "Ju nuk keni perparesi ndaj nesh (pse vete keni bere kufer), shijojeni pra denimin per ate qe e fituat
Verse 40 — Surah Al-Araf 7:40
Nuk ka dyshim se ata qe pergenjeshtruan argumentet Tona dhe nga mendjemadhesia u larguan prej tyre, atyre nuk u hapen dyert e qiellit dhe nuk do te hyjne ne xhennet deri te perbiroje deveja neper vrimen e gjilperes. Ja, keshtu i shperblejme kriminelet
Verse 41 — Surah Al-Araf 7:41
Per ata eshte pergatitur shtrat nga zjarri dhe mbuloje (nga zjarri). E keshtu pra i shperblejme zullumqaret
Verse 42 — Surah Al-Araf 7:42
Ata qe besuan dhe bene vepra te mira, e Ne as qe obligojme ndokend cka nuk ka mundesi (te veproje), te tillet jane banues te xhennetit dhe ne te jane pergjithmone
Verse 43 — Surah Al-Araf 7:43
Nga zemrat e tyre kemi hequr (kemi zhdukur) cdo gje qe ishte krijuar nga zilia (nga urrejtja), jane ne xhennet, ku rrjedhin lumenj, e ata thone: "Falenderojme All-llahun qe na udhezoi per kete (per iman, per pune te mira, na e hoqi ziline, na futi ne xhen)
Verse 44 — Surah Al-Araf 7:44
Ata te xhennetit i therrasin (i pyesin) banuesit e zjarrit e u thone: "Ne e gjetem te vertete ate qe na e pat premtuar Zoti yne, e ju (banues te zjarrit) a e gjetet te vertete ate qe ua pat premtuar zoti juaj?" Ata (banuesit e zjarrit) thone: "Po". Ateher
Verse 45 — Surah Al-Araf 7:45
Ata qe penguan nga rruga (imani) e All-llahut dhe qe kerkuan shtremberimin e saj dhe ata qe ishin mohues te botes tjeter
Verse 46 — Surah Al-Araf 7:46
E mes atyre dyve (dy grupeve) eshte nje perde (mur), e mbi A´raf (lart mbi mur) jane burra qe e njohin secilin (te xhennetit dhe te xhehennemit) me shenjat e tyre. Ata i therrasin banuesit e xhennetit: "Paqja (shpetimi) qofte mbi ju!" Ata (te A´rafit) nuk
Verse 47 — Surah Al-Araf 7:47
E kur u shkon shikimi i tyre nga ata te xhehennemit, thone: "Zoti yne, mos na be neve me mizoret
Verse 48 — Surah Al-Araf 7:48
Ata te A´rafit i therrasin do burra qe i njohin me shenjat e tyre dhe u thone: "Cka ju vlejti ai grumbullimi juaj (ne pasuri e numer) dhe ajo qe benit kryelartesi?" (e tash jeni ne xhehennem)
Verse 49 — Surah Al-Araf 7:49
A keta jane ata (besimtaret), per te cilet betoheshit se nuk ka per t´i perfshire meshira e All-llahut?". (Ne menyre ironike i perqeshin kufaret e mandej u thone besimtareve): "Vazhdoni ne xhennet, as nuk ka frike per ju, as nuk keni per t´u brengosur
Verse 50 — Surah Al-Araf 7:50
Banuesit e zjarrit i therrasin (dhe i lusin) ata ne xhennet (duke ju thene): "Na qitni dic nga ju apo nga ajo qe u ka furnizuar All-llahu (se mbaruam nga etja)!" Ata (ne xhennet) thone: "All-llahu i ka ndaluar qe te dyja keto per jobesimtaret
Verse 51 — Surah Al-Araf 7:51
Ata qe fene e tyre e moren tallje e loje dhe te cilet i mashtroi jeta e Dunjase. Sot, pra, Ne i harrojme ata sikurse e paten harruar takimin e kesaj dite te tyre dhe, sikurse i refuzonin argumentet Tona
Verse 52 — Surah Al-Araf 7:52
Ne u sollem atyre (mekasve) nje liber (Kur´anin) qe ua shkoqitem ne baza te diturise, e qe eshte udherrefyes e meshire per ata qe besojne
Verse 53 — Surah Al-Araf 7:53
Ata nuk presin tjeter, por vetem ate qe do t´u vije. E ate dite kur t´u vije (denimi i premtuar) ajo qe e pritnin, ata te cilet me pare e kishin harruar thone: "Vertet, te derguarit e Zotit tone erdhen me fakte te verteta, a kemi ndonje ndermjetes qe te n
Verse 54 — Surah Al-Araf 7:54
Vertet, Zoti juaj, All-llahu, eshte Ai qe krijoi qiejt dhe token brenda gjashte ditesh, pastaj qendroi mbi Arshin, Ai e mbulon diten me naten, qe me te shpejte e kerkon ate (mbulimin e drites se dites), edhe dielli, edhe hena e edhe yjet i jane nenshtruar
Verse 55 — Surah Al-Araf 7:55
Luteni Zotin tuaj te perulur e ne heshtje, pse Ai nuk i do ata qe e teprojne
Verse 56 — Surah Al-Araf 7:56
Mos beni crregullime ne toke pas rregullimit te saj (me te ardhur te pejgambereve) dhe luteni Ate duke pasur frike (denimin) dhe duke shpresuar (meshiren). S´ka dyshim se meshira e All-llahut eshte prane atyre te mireve
Verse 57 — Surah Al-Araf 7:57
Ai eshte qe i leshon ererat si myzhde prane meshires (shiut) se Tij. E kur ato (ererat) bartin re te medha, Ne i sjellim mbi nje toke te vdekur dhe leshojme ne te ujin (shiun), dhe me te (me ujin) nxjerrim te gjithe frutat. Keshtu i nxjerrim (i ngjallim)
Verse 58 — Surah Al-Araf 7:58
Me lejen e All-llahut toka e mire mbine bimet, e ajo qe nuk eshte kualitative, ajo nuk mbine vetem (pak) me veshtiresi. Keshtu Ne i radhisim argumentet Tona per ata qe falenderojne
Verse 59 — Surah Al-Araf 7:59
Ne e patem derguar Nuhun te populli i vet, e ai tha: "O populli im, adhurojeni All-llahun, nuk keni zot tjeter pos Tij. Une kam frike per denimin tuaj ne nje dite te madhe
Verse 60 — Surah Al-Araf 7:60
Paria nga populli i tij tha: "Ne po te shohim (ne kete qe na therret) plotesisht te humbur
Verse 61 — Surah Al-Araf 7:61
(Nuhu) Tha: "O populli im, une nuk kam kurrfare humbje, por une jam i derguar prej Zotit te boteve
Verse 62 — Surah Al-Araf 7:62
Une ua kumtoj juve shpalljet e Zotit tim, ju keshilloj dhe une di nga Zoti im cka ju nuk dini
Verse 63 — Surah Al-Araf 7:63
A mos u cuditet qe shpallja ju erdhi nga Zoti juaj permes (gjuhes se) nje njeriu nga mesi juaj, per t´ua terheqe verejtjen qe te ruheni dhe ashtu te shpetoni
Verse 64 — Surah Al-Araf 7:64
Po ata e pergenjeshtruan ate (Nuhun), e Ne e shpetuam ate dhe ata qe ishin me te ne anije, ndersa ata qe i pergenjeshtruan faktet tona i fundosem. Vertet, ata ishin popull i verber
Verse 65 — Surah Al-Araf 7:65
Edhe te (populli) Ad-i (derguam) vellain e tyre Hudin, e ai tha: "O populli im, adhurojeni (nje Zot) All-llahun, ju nuk keni zot pos Tij, a nuk po frikesoheni
Verse 66 — Surah Al-Araf 7:66
Paria qe nuk besoi nga populli i tij tha: "Ne po te shohim mendjelehte dhe te konsiderojme vertet rrenacak
Verse 67 — Surah Al-Araf 7:67
Tha (Hudi): "O populli im, nuk jam mendjelehte (nuk kam te mete mendore), por une jam i derguar prej Zotit te boteve
Verse 68 — Surah Al-Araf 7:68
(Jam i derguar) Qe t´ua komunikoj shpalljet e Zotit tim dhe une jam keshillues besnik per ju
Verse 69 — Surah Al-Araf 7:69
A mos ju erdhi cudi qe ju erdhi shpallja nga Zoti juaj permes nje njeriu nga mesi juaj, e per t´ua terheqe verejtjen. Perkujtoni kur Ai ju beri sundues pas popullit te Nuhut dhe ua shtoi fuqine fizike. Perkujtoni te mirat e All-llahut qe te gjeni shpetim
Verse 70 — Surah Al-Araf 7:70
Ata thane: "A na erdhe (te na frikesosh) qe ta adhurojme vetem All-llahun e ta braktisim ate cka adhuronin prinderit tane? Nese je i vertete (cka thua) sillna ate qe na premton (kercenohesh)
Verse 71 — Surah Al-Araf 7:71
(Hudi) Tha: "Juve ju gjeti denimi dhe perbuzja nga Zoti juaj. A me polemizoni mua per emra (te idhujve) qe i emeruat ju dhe prinderit tuaj, e qe per te All-llahu nuk shpalli kurrfare argumenti? Pritni pra (denimin), edhe une se bashku me ju jam duke pritu
Verse 72 — Surah Al-Araf 7:72
Ne me meshiren Tone e shpetuam ate dhe ata qe ishin me te, dhe i shkulem nga rrenja ata qe i pergenjeshtruan argumentet Tona dhe nuk ishin besimtare
Verse 73 — Surah Al-Araf 7:73
Edhe te (populli) Themud ua derguam vellain e tyre, Salihun, e ai u tha: "O populli im, besojeni All-llahun (Nje) nuk keni zot tjeter pos Tij. Qe, ju erdhi argumenti nga Zoti juaj. Ja, kjo deveja eshte mrekulli per ju. Lereni kete te lire te haje ne token
Verse 74 — Surah Al-Araf 7:74
Perkujtoni kur Ai ju beri sundues pas Adit, ju vendosi ne toke e ju ne rrafshin e saj ndertoni pallate, kurse ne kodrina ngreni shtepia, perkujtoni te mirat e All-llahut e mos u beni shkaterrues ne toke
Verse 75 — Surah Al-Araf 7:75
Kreret kryelarte nga populli i tij u thane atyre qe ishin me te dobet e qe kishin besuar: "A e dini se me te vertete Salihu eshte i derguar nga Zoti i tij?". Ata thane: "Vertet, ne jemi besimtare te asaj me cka eshte derguar
Verse 76 — Surah Al-Araf 7:76
Ata kryelartit thane: "Ne jemi mohues (jobesimtare) te asaj qe ju i besuat
Verse 77 — Surah Al-Araf 7:77
Ata e theren deven dhe me kryelartesi shkelen dispoziten e Zotit te tyre dhe thane: "O Salih, sillna ate me cka na u kercenove, nese je prej te derguarve
Verse 78 — Surah Al-Araf 7:78
Atehere ata perjetuan termetin dhe u gdhine ne shtepite e tyre kufoma te ngrira
Verse 79 — Surah Al-Araf 7:79
Ai u zbraps prej tyre e tha: "O populli im, une ju komunikova dergesen e Zotit tim, ju keshillova sa munda, por ju nuk i perfillni keshilluesit
Verse 80 — Surah Al-Araf 7:80
Perkujto kur popullit te vet Luti i tha: "A punoni te shemtuaren, qe asnje nga popujt e botes nuk e beri para jush
Verse 81 — Surah Al-Araf 7:81
Vertet, ju te shtyre nga epshet u afroheni burrave duke i lene grate. Po ju jeni popull i shfrenuar
Verse 82 — Surah Al-Araf 7:82
Pergjigjja e popullit te tij nuk ishte tjeter vetem se te thone: "Deboni ata (Lutin me besimtare) nga vendbanimi juaj, ata jane njerez qe ruhen shume (i largohen te shemtuares)
Verse 83 — Surah Al-Araf 7:83
Ne e shpetuam ate dhe familjen e tij, pos gruas se tij qe mbeti aty (nder te shkaterruarit)
Verse 84 — Surah Al-Araf 7:84
Ne leshuam mbi ata nje lloj shiu (me gure). E shiko se si ishte fundi i krimineleve
Verse 85 — Surah Al-Araf 7:85
E ne Medjen (derguam) vellain e tyre Shuajbin. Ai tha: "O populli im, adhurojeni All-llahun (Nje), ju nuk keni zot tjeter pos Tij. Juve ju erdhi mrekullia nga Zoti juaj. Zbatoni drejt matjen dhe peshojen, e mos u beni padrejtesi njerezve ne sendet e tyre
Verse 86 — Surah Al-Araf 7:86
Mos zini pusi ne cdo rruge e te kercenoheni dhe te pengoni nga rruga e All-llahut ate qe i ka besuar atij (Shuajbit), e te kerkoni shtremberimin e asaj (rruges). Perkujtoni kur ishit pakice e Ai ju shumoi dhe shikoni se si qe fundi i crregulluesve
Verse 87 — Surah Al-Araf 7:87
E ne qofte se nje grup prej jush eshte qe i besoi asaj me te cilen une u dergova, e nje grup nuk besoi, duroni deri te gjykoje mes nesh All-llahu, e Ai eshte gjykatesi me i mire
Verse 88 — Surah Al-Araf 7:88
Paria qe ishte kryelarte nga populli i tij, tha: "O Shuajb, ne do te debojme ty dhe se bashku me ty edhe ata qe besuan nga fshati yne, ose patjeter te ktheheni ne fene tone". Ai (Shuajbi) tha: "A edhe nese ne nuk e deshirojme ate (kthimin)
Verse 89 — Surah Al-Araf 7:89
Ne do te kem shpifur genjeshter ndaj All-llahut, nese kthehemi ne fene tuaj (idhujtare), pasi qe All-llahu na shpetoi nga ajo. Nuk eshte per ne te kthehemi ne te vetem nese eshte deshira e All-llahut, Zotit tone. Zoti yne ka perfshire me diturine e vet cd
Verse 90 — Surah Al-Araf 7:90
Kreret prej popullit te tij, qe nuk besuan, i thane: "(Popullit i thane) Nese shkoni (pranoni) pas Shuajbit, (pas fese se tij), atehere ju me siguri jeni te deshperuar
Verse 91 — Surah Al-Araf 7:91
Ata (popullin e padegjueshem) i kapi termet i forte dhe aguan ne shtepite e tyre kufoma te gjunjezuara
Verse 92 — Surah Al-Araf 7:92
Ata qe e pergenjeshtruan Shuajbin, sikur nuk ekzistuan fare aty, ata qe e konsideruan Shuajbin rrenacak, vertet ishin te deshtuarit
Verse 93 — Surah Al-Araf 7:93
E ai (Shuajbi) u kthye e tha: "O populli im, vertet une ju kumtova porosite e Zotit tim, ju dhashe keshilla, e si te brengosem per nje popull qe nuk besoi
Verse 94 — Surah Al-Araf 7:94
Ne nuk e derguam asnje pejgamber ne ndonje vendbanim e qe nuk e ndeshkuam ate (popullin) me skamje e veshtiresi te tjera, ne menyre qe ata te perulen (te binden)
Verse 95 — Surah Al-Araf 7:95
Mandej e zevendesuam te keqen me te miren derisa u shumuan ato (te mirat) e thane: "Prinderit tane i pat goditur skamja e mjerimi", (ky eshte rregull natyror, po ata nuk falenderuan). Atehere befas i denuam pa e verejtur ata
Verse 96 — Surah Al-Araf 7:96
E sikur banoret e ketyre vendbanimeve te kishin besuar dhe te ishin ruajtur, Ne do t´ju hapnim begati nga qielli e toka, por ata pergenjeshtruan, andaj i denuam me shkaterrim per ate qe merituan
Verse 97 — Surah Al-Araf 7:97
A mos u siguruan banoret e fshatrave nga denimi jone kur ata ishin fjetur (naten)
Verse 98 — Surah Al-Araf 7:98
A mos u siguruan banoret e fshatrave nga denimi jone paradite, kur ata ishin duke luajtur
Verse 99 — Surah Al-Araf 7:99
A mos u siguruan ata prej ndeshkimit te All-llahut? Nuk sigurohet kush prej frikes se ndeshkimit te All-llahut pos njerezve te humbur
Verse 100 — Surah Al-Araf 7:100
A nuk e kane te qarte ata qe e trasheguan token pas banoreve te saj (qe u shkaterruan) se, nese deshirojme Ne i godasim (i denojme) per mekatet e tyre, ua mbyllim zemrat e tyre, dhe ata nuk degjojne (keshillat)
Verse 101 — Surah Al-Araf 7:101
Keto jane fshatra per te cilat po te tregojme disa nga lajmet e tyre. Atyre u paten ardhur te derguarit e tyre me argumente (me mrekulli), por ata nuk i besuan asaj te cilen me pare e kishin genjyer. Ja, keshtu vulos All-llahu zemrat e atyre qe nuk besojn
Verse 102 — Surah Al-Araf 7:102
Ne te shumica e tyre nuk gjetem zbatimin e premtimit, e gjetem shumicen e tyre jashte bindjes (respektit)
Verse 103 — Surah Al-Araf 7:103
Mandej pas tyre e derguam Musain me mrekulli te argumentuara te faraoni dhe rrethi i tij, e ata i refuzuan edhe ato, e shih se si ishte perfundimi i shkaterruesve
Verse 104 — Surah Al-Araf 7:104
Musai tha: O faraon, s´ka dyshim, une jam i derguar prej Zotit te boteve
Verse 105 — Surah Al-Araf 7:105
Eshte dinjitet per mua ta them per All-llahun vetem te verteten. Une u kam ardhur me argumente nga Zoti juaj, lejoi pra beni israilet te vijne me mua
Verse 106 — Surah Al-Araf 7:106
Ai (faraoni) tha: "Nese ke ardhur me ndonje argument dhe nese je ai qe thua, na trego pra ate argument
Verse 107 — Surah Al-Araf 7:107
Ai (Musai) e hodhi shkopin e vet, kur ja, u shfaq gjarper i vertete
Verse 108 — Surah Al-Araf 7:108
Dhe e nxori doren e vet, kur qe, per shikuesit drite e bardhe
Verse 109 — Surah Al-Araf 7:109
Rrethi i parise nga populli i faraonit tha: "Ky nuk eshte tjeter pos nje magjistar i persosur
Verse 110 — Surah Al-Araf 7:110
Ai deshiron t´ju nxjerre prej tokes suaj: "E cka me urdheroni (propozoni ju)
Verse 111 — Surah Al-Araf 7:111
Ata (kreret) thane: "Ndale ate dhe vellain e tij, e dergo neper qytete tubues (te magjistareve)
Verse 112 — Surah Al-Araf 7:112
Te sjellin cdo magjistar te dijshem (te afte)
Verse 113 — Surah Al-Araf 7:113
Magjistaret erdhen te faraoni, e thane: " Ne do te kemi shperblim ne qofte se dalim fitues
Verse 114 — Surah Al-Araf 7:114
Ai (faraoni) tha: "Po, dhe ju do te jeni prej te afermve te mi
Verse 115 — Surah Al-Araf 7:115
Ata (magjistaret) thane: "O Musa, (zgjidh) ose do te hedhish ti, ose ne po hedhim
Verse 116 — Surah Al-Araf 7:116
Ai (Musai) tha: "Hidhni ju"! E kur hodhen ata (shkopinj e litare), magjepsen syte e njerezve, i frikesuan ata dhe sollen nje magji te madhe
Verse 117 — Surah Al-Araf 7:117
E Ne e frymezuam Musain (duke i thene): "Hidhe shkopin tend!" Kur qe, ai gelltiste ate qe kishin magjepsur
Verse 118 — Surah Al-Araf 7:118
Atehere u deshmua e verteta dhe u zhduk ajo qe kishin pergatitur
Verse 119 — Surah Al-Araf 7:119
Aty u munden ata (magjistaret dhe faraoni) dhe u kthyen te poshteruar
Verse 120 — Surah Al-Araf 7:120
E magjistaret u hodhen (u perulen) ne sexhde
Verse 121 — Surah Al-Araf 7:121
Dhe thane: "Ne i besuam Zotit te gjithesise
Verse 122 — Surah Al-Araf 7:122
Zotit te Musait dhe te Harunit
Verse 123 — Surah Al-Araf 7:123
E faraoni tha: "I besuat atij (Musait) para se t´ju lejoj une? Kjo eshte nje dredhi qe ju e pergatitet ne qytet (Misir) per t´i debuar prej tij banoret e tij (kibtet), po me vone do ta kuptoni (cka do t´ju gjeje)
Verse 124 — Surah Al-Araf 7:124
Kam per t´ua prere duart dhe kembet terthorazi, pastaj te gjithe juve do t´ju gozhdoj
Verse 125 — Surah Al-Araf 7:125
Ata (qe besuan) thane: "S´ka dyshim, ne jemi te kthyer te Zoti yne
Verse 126 — Surah Al-Araf 7:126
Ti nuk hakmerresh ndaj nesh vetem pse besuam ne argumentet e Zotit tone, pasi qe na erdhen ato. Zoti yne, na dhuro durim (per denimin qe do te na e ben faraoni) dhe na beje te vdesim muslimane
Verse 127 — Surah Al-Araf 7:127
Te paret nga populli i faraonit thane: "A do ta lejosh Musain dhe popullin e tij te beje percarje ne toke dhe te braktisin ty dhe zotat e t´u?" Ai (faraoni) tha: "Do t´ua mbysim djemte e do t´i leme te gjalla grate e tyre per sherbim, ne jemi dominues mbi
Verse 128 — Surah Al-Araf 7:128
Popullit te vet Musai i tha: "Kerkoni ndihme prej All-llahut dhe kini durim. S´ka dyshim se toka eshte e All-llahut, ia le ne trashegim atij qe do nga robte e tij, e ardhmja e lumtur eshte per te devotshmit
Verse 129 — Surah Al-Araf 7:129
Ata (populli i Musait) thane: "Ne ishim te shtypur para se te na vije ti, e edhe pasi na erdhe". Ai (Musai) tha: "Eshte shprese se All-llahu do ta shkaterroje armikun tuaj (faraonin), e juve do t´ju beje ta zevendesoni ne kete vend, e do t´ju shikoje se s
Verse 130 — Surah Al-Araf 7:130
(Per madherine e Zotit) Ne e provuam popullin e faraonit me skamje dhe me pakesim te frutave, ne menyre qe te marrin mesim
Verse 131 — Surah Al-Araf 7:131
Kur u vinte atyre e mira (viti i begatshem), ata thonin: "Kjo eshte e (mira) jona thjesht". E kur i godiste ndonje e keqe, fatin e zi ia pershkruanin Musait dhe atyre (besimtareve) qe ishin me te. Veni re, fati i tyre eshte te All-llahu (e jo te Musai), p
Verse 132 — Surah Al-Araf 7:132
Ata thane: "Me cfaredo argumenti te na vishe qe me te te na magjepsish (largosh nga feja qe kemi), ne nuk do te besojme ty
Verse 133 — Surah Al-Araf 7:133
Atehere (per shkak te mohimit) Ne leshuam kunder tyre: vershimin, karkalecat, rriqerat (insekte demtuese), bretkosat dhe gjakun, fakte te qarta njera pas tjetres, po ata mbanin kokefortesi sepse ishin popull mekatare
Verse 134 — Surah Al-Araf 7:134
Pasi qe i gjeti belaja (me ato masa denim) ata thane: "O Musa, lute per ne Zotin tend me ate merite qe ke (si pejgamber), nese na e largon denimin ne do te pranojme ty (si te derguar) dhe do t´i lejojme beni israilet bashke me ty (te shkoni ku te doni)
Verse 135 — Surah Al-Araf 7:135
E kur e larguam nga ata denimin (me lutjen e Musait) per deri ne nje afat qe do te arrinin, ata e thyen besen
Verse 136 — Surah Al-Araf 7:136
Atehere ndermorem kunder tyre dhe i fundosem ne det, ngase pergenjeshtruan argumentet Tona dhe nuk cane koken per to
Verse 137 — Surah Al-Araf 7:137
E atij populli qe ishte i nenshtruar i trasheguam lindje e perendim te tokes, qe Ne e bekuam (me te mira), ndersa per durimin qe paten, u plotesua fjala me e mire (premtimi i vertete) e Zotit ndaj beni israileve; rrenuam ate qe bente faraoni i tij, si dhe
Verse 138 — Surah Al-Araf 7:138
Beni israilet i kaluam pertej detit, e ata u takuan me nje popull qe adhuronte do statuja te tyre, dhe thane: "O Musa, na e ben edhe neve nje zot (statuje) si zotet qe i kane ata (ai popull)". Ai (Musai) tha: "Ju jeni popull qe nuk di
Verse 139 — Surah Al-Araf 7:139
Vertet, ai popull (qe po adhuron idhuj) eshte i shkaterruar ne ate (adhurim) dhe ajo qe vepruan eshte e asgjesuar (s´ka dobi)
Verse 140 — Surah Al-Araf 7:140
Musai tha: "Mos deshet, pos All-llahut, te kerkoj per ju zot tjeter, kurse Ai ju vleresoi mbi njerezit e tjere
Verse 141 — Surah Al-Araf 7:141
Perkujtoni (o beni israile) kur Ai ju shpetoi prej popullit te faraonit, qe u shtroi me te keqin mundim, ua mbyti djemte tuaj, ua la te gjalla grate tuaja. E ju me keto ishit ne sprove te madhe nga Zoti juaj
Verse 142 — Surah Al-Araf 7:142
Dhe Ne i caktuam Musait tridhjete net (afatin per shpallje), e ato i plotesuam edhe me dhjete dhe keshtu u mbush afati per takim me Zotin e tij ne katerdhjete net. Ndersa Musai vellait te vet Harunit, i tha: "Me zevendeso mua te populli im dhe rregullo, e
Verse 143 — Surah Al-Araf 7:143
E kur Musai erdhi ne kohen qe ia caktuam dhe i foli Zoti i vet, ai tha: "Zoti im! Ma mundeso pamjen tende e te shikoje!" Ai (Zoti) i tha: "Ti nuk ke mundesi te me shohesh, por shiko kodren, e nese ajo qendron ne vendin e vet, ti do te me shohish Mua". Kur
Verse 144 — Surah Al-Araf 7:144
Ai (All-llahu) tha: "O Musa, Une te gradova ty mbi njerezit me shpalljen Time dhe me te folurit tim. Merre ate qe ta dhash dhe behu mirenjohes
Verse 145 — Surah Al-Araf 7:145
Dhe i pershkruam atij ne pllaka cdo gje (qe i nevojitej), si keshillim dhe sqarim per secilin send. "Merri keto me seriozitet dhe urdheroje popullin tend qe t´i pervetesoje me te mirat e tyre (dispozitat me shperblim me te madh). Une do t´ua tregoj vendba
Verse 146 — Surah Al-Araf 7:146
Une do t´i zbraps nga argumentet e Mia ata te cilet pa pasur te drejte bejne kryelartesi ne toke, te cilet edhe nese shohin cdo argument nuk besojne, dhe nese shohin rrugen e shpetimit nuk e marrim ate rruge, e nese e shohin rrugen e gabuar ata e marrin a
Verse 147 — Surah Al-Araf 7:147
Ata te cilet i mohuan argumentet Tona dhe takimin ne diten e botes se ardhshme, ata asgjesuan veprat e tyre. A shperblehen ata (me thevab ose me denim) pos sipas asaj si kane vepruar
Verse 148 — Surah Al-Araf 7:148
Populli i Musait, pas tij (kur ai shkoi ne kodren Tur per pranimin e shpalljes), e mbaroi nga stolite e tyre nje figure vici qe kishte britme (pallte). A nuk e shihnin ata se ai nuk ju fliste as nuk i udhezonte ne ndonje rruge te drejte. E moren ate (e ad)
Verse 149 — Surah Al-Araf 7:149
E kur ne duart e tyre u thye (ajo veper e shemtuar u penduan) dhe e kuptuan se me te vertete kane gabuar, thane: "Nese nuk na meshiron Zoti yne dhe nuk na e fale gabimin, ne pa dyshim do te jemi nga me te deshperuarit
Verse 150 — Surah Al-Araf 7:150
E kur u kthye Musai shume i hidheruar te populli i vet, tha: "Sa keq me paskeni zevendesuar pas shkuarjes sime! A e ngutet (pritjen) urdhrin e Zotit tuaj?" I hodhi pllakat dhe e zuri per (floke) koke vellain e vet duke e terhequr kah vetja. Ai (vellai Har)
Verse 151 — Surah Al-Araf 7:151
(Musai) Tha: "Zoti im, me fale mua dhe vellain tim dhe na dhuro meshiren Tende, se Ti je meshirues i meshiruesve
Verse 152 — Surah Al-Araf 7:152
Nuk ka dyshim se ata qe adhuruan vicin ka per t´i perfshire perbuzja nga Zoti i tyre dhe nencmimi ne jeten e Dunjase. Keshtu i shperblejme (me denim) trilluesit e rrenes
Verse 153 — Surah Al-Araf 7:153
E ata qe bene vepra te keqija e pastaj u penduan pas tyre dhe besuan sinqerisht, Zoti yt ua fale gabimet dhe eshte meshirues pas tij (pas pendimit te tyre)
Verse 154 — Surah Al-Araf 7:154
E kur iu ndal hidherimi Musait, ai i mori pllakat (qe i pat hedhur), e ne tekstin e tyre ishin (shenuar) udhezime e meshire per ata qe kane frike ndaj Zotit te tyre
Verse 155 — Surah Al-Araf 7:155
Musai zgjodhi nga populli i vet shtatedhjete veta per kohen qe Ne ia caktuam takimin. E pasi qe i kapi ata dridhja (e tokes), ai tha: "Zoti im!, sikur te kishe dashur Ti, i kishe zhdukur me pare ata dhe mua. A po na zhduk per ate qe bene te marret nga ne
Verse 156 — Surah Al-Araf 7:156
Dhe cakto per ne (jete) te mire ne Dunja dhe te mire ne boten tjeter, pse vertet jemi kthyer kah Ti. Ai (Zoti) tha: "Denimi im eshte ai me te cilin e godas cilin dua, e meshira Ime ka perfshire secilin send. Ate (Meshiren) do ta caktoj per ata te cilet u
Verse 157 — Surah Al-Araf 7:157
Qe pranojne te derguarin (Muhammedin), Pejgamberin arab, (qe nuk shkruan as nuk lexon), te cilin e gjejne te cilesuar (te pershkruar me virtytet e tij), te ata ne Tevrat dhe ne Inxhil, e qe i urdheron ata per cdo te mire dhe i ndalon nga cdo e keqe, u lej
Verse 158 — Surah Al-Araf 7:158
Thuaj (Muhammed): "O ju njerez! Une jam i derguari i All-llahut te te gjithe ju. All-llahut qe vetem i Tij eshte sundimi i qiejve e i tokes, s´ka te adhuruar tjeter pos Tij; Ai jep jete dhe Ai jep vdekje, pra besoni All-llahun dhe te derguarin e Tij, pejg
Verse 159 — Surah Al-Araf 7:159
Edhe prej popullit te Musait qe nje grup qe udhezoi drejt dhe iu permbajt asaj (drejtesise)
Verse 160 — Surah Al-Araf 7:160
Ne i ndame ata (popullin e Musait) ne dymbedhjete grupe fisesh, e kur Musait i kerkoi uje populli i vet, Ne e udhezuam (duke i thene): "Bjeri me shkopin tend gurit" (ai i ra) dhe prej tij (gurit) gufuan dymbedhjete kroje, ashtu qe secili grup e dinte kroj
Verse 161 — Surah Al-Araf 7:161
(Perkujto edhe kete) Kur atyre iu tha: "Banoni ne kete fshat (vendbanim) dhe hani nga (frutat e tij) kah te doni e thuani: "Falje" dhe ne dere hyni te perulur, se Ne do t´ua falim mekatet tuaja dhe do t´ua shtojme edhe me punemireve
Verse 162 — Surah Al-Araf 7:162
E ata prej tyre qe ishin mizore ndryshuan fjale tjeter nga ajo qe iu kishte thene, atehere Ne zbritem kunder tyre nje denim nga qielli per shkak se ishin zullumqare
Verse 163 — Surah Al-Araf 7:163
Dhe pyeti ti (Muhammed) per fshatin qe ishte ne breg te detit e ata e shkelen rendin e te shtunes (qe e kishin te ndaluar gjuajtjen e peshqve), kur ne te shtunen e tyre peshqit u vinin sheshazi mbi uje, e ne diten qe nuk festonin nuk u vinin. Ja, keshtu i
Verse 164 — Surah Al-Araf 7:164
Dhe kur nje grup prej tyre thane: "Perse keshilloni nje popull qe All-llahu do ta shkaterroje ose denoje me nje denim te ashper?" Thane (keshilluesit): "Arsyetim para Zotit tuaj dhe me shprese qe t´u largohen gabimeve
Verse 165 — Surah Al-Araf 7:165
E kur braktisen ate per te cilen ishin keshilluar, Ne i shpetuam ata qe pengonin nga te keqijat, ndersa ata qe kundershtuan i kapem me nje denim te forte, ngase ishin te shfrenuar
Verse 166 — Surah Al-Araf 7:166
E kur ata tejkaluan me arrogance te hapet nga ajo qe ishin te ndaluar, Ne i shnderruam ne majmune te perbuzur
Verse 167 — Surah Al-Araf 7:167
Perkujto (o i derguar) kur Zoti Yt shpalli qartas se mbi ta do te ve, deri ne diten e kijametit, sundimin e ndonje qe ka per t´ua shijuar atyre mundimin me te shemtuar. Vertet Zoti yt ndermerr shpejte denimin, Ai edhe fale e meshiron shume
Verse 168 — Surah Al-Araf 7:168
Ne i shperndajme ata ne grupe neper toke; prej tyre ka te mire, por edhe jo te tille. Ne i provuam me te mira e me te keqija, ne menyre qe te terhiqen nga e keqja
Verse 169 — Surah Al-Araf 7:169
E pas tyre erdhi brezi qe trashegoi librin. Keta merrnin mjete te pavlere te kesaj bote (lakmues qe nuk dallonin te miren a te keqen) e thonin: "Do te na behet falje", ndersa, po t´u vije atyre dic si ajo, e merrnin ate perseri. A nuk eshte marre prej tyr
Verse 170 — Surah Al-Araf 7:170
Po atyre qe i permbahen librit dhe e falin namazin, Ne nuk u humbim shperblimin te mireve
Verse 171 — Surah Al-Araf 7:171
Perkujto kur ngritem kodren mbi ta si re, e ata menduan se ajo do te bie mbi ta. (Ne u thame): "Merrni kete qe ua dhame me kujdes dhe perkujtoni c´keni ne te, e te ndaleni nga ajo qe eshte e ndaluar
Verse 172 — Surah Al-Araf 7:172
Perkujto kur Zoti Yt nxori nga shpina e bijve te Ademit pasardhesit e tyre dhe i beri deshmues te vetes se tyre (duke u thene): "A nuk jam Zoti juaj?" Ata thane: "Po, deshmuam!". Te mos thoni ne diten e kijametit: "Ne nga ky (deshmim) ishim te panjohur
Verse 173 — Surah Al-Araf 7:173
Ose te mos thoni: "Prinderit tane me pare ishin idhujtare, e ne ishim pasardhes te tyre. A do te na shkaterrosh ne per ate qe bene ata asgjesues te se vertetes
Verse 174 — Surah Al-Araf 7:174
Po, keshtu ua sqarojme argumentet, qe ata te kthehen nga e gabuara ne te verteten
Verse 175 — Surah Al-Araf 7:175
Dhe lexoju atyre tregimin e atij qe ia patem dhene diturite Tona, ndersa ai u zhvesh prej tyre dhe atehere ate e shoqeroi shejtani dhe keshtu ai u be prej te humburve
Verse 176 — Surah Al-Araf 7:176
E sikur te donim Ne, do ta ngrenim larte me ate (dituri), por ai nuk iu largua tokes (Dunjase) dhe shkoi pas epshit te vet. Shembulli i tij eshte si ai i qenit, te cilin nese e perze ai e nxjerr gjuhen, po edhe nese nuk e perze, ai serish e nxjerr gjuhen
Verse 177 — Surah Al-Araf 7:177
Shembull i keq eshte populli qe i pergenjeshtroi faktet Tona dhe e demtoi vetveten
Verse 178 — Surah Al-Araf 7:178
Ate qe All-llahu e udhezon, ai eshte ne rruge te drejte, e ate qe e humbe, e ata jane te deshperuarit
Verse 179 — Surah Al-Araf 7:179
Ne krijuam shume nga xhinet e njerezit per xhehennem. Ata kane zemra qe me to nuk kuptojne, ata kane sy qe me ta nuk shohin dhe ata kane veshe qe me ta nuk degjojne. Ata jane si kafshet, bile edhe me te humbur, te tillet jane ata te marret
Verse 180 — Surah Al-Araf 7:180
All-llahu ka emrat me te mire, andaj Ate thirreni me ata e hiquni nga ata qe bejne shtremberime me emrat e Tij. Ata kane per t´u shperblyer (me denim) per veprimet e tyre
Verse 181 — Surah Al-Araf 7:181
E nder ata qe krijuam Ne, ka njerez qe udhezojne ne te drejten dhe veprojne me te
Verse 182 — Surah Al-Araf 7:182
Ndersa ata qe i konsideruan te rreme argumentet Tona, Ne do t´i shpiejme ne humbje ne menyre graduale kah nuk e kuptojne ata
Verse 183 — Surah Al-Araf 7:183
Mirepo, atyre u jap afat, se kapja (denimi) Im eshte i forte
Verse 184 — Surah Al-Araf 7:184
A nuk menduan ata se ai, bashkekohaniku i tyre (Muhammedi), nuk ka fare cmendurie, ai eshte vetem qortues i hapet
Verse 185 — Surah Al-Araf 7:185
A nuk veshtruan ata me vemendje pushtetin e madh ne qiej e ne toke dhe cka krijoi All-llahu prej sendeve, e edhe ne ate se ndoshta u eshte afruar afati i tyre i vdekjes. Atehere, ciles bisede pos kesaj (Kur´anit) do t´i besojne
Verse 186 — Surah Al-Araf 7:186
Per ate qe All-llahu e la ne humbje, s´do te kete udhezues, dhe ata do t´i le te bredhin ne vrazhdesine e tyre
Verse 187 — Surah Al-Araf 7:187
Te pyesin ty (Muhammed) per castin (katastrofen e pergjithshme) se kur do te ndodhe ai. Thuaj: "Ate e di vetem Zoti im, kohen e tij nuk mund ta zbuloje kush pos Tij (e sjell kijametin pa e hetuar asnje nga krijesat). Ceshtja e tij (se kur do te ndodhe) es
Verse 188 — Surah Al-Araf 7:188
Thuaj: "Une nuk kam ne dore per veten time as ndonje dobi, as ndonje dem, pos cka do All-llahu. Sikur ta dija te fshehten, do t´i shumoja per vete te dobishmet, e nuk do te me prekte gje e keqe. Une nuk jam tjeter vetem se qortues dhe pergezues per njerez
Verse 189 — Surah Al-Araf 7:189
Ai (All-llahu) eshte Ai qe ju krijoi prej nje vete, e prej saj krijoi palen e saj per t´u qetesuar prane saj. Kur e mbuloi ai (mashkulli) ate (gruan), ajo u ngarkua me nje barre te lehte dhe ashtu vazhdoi me te, e kur u be e rende, ata te dy luten All-lla
Verse 190 — Surah Al-Araf 7:190
Pasi qe atyre te dyve ju dha (femije) te mire, ata (femije e pasardhes) i pershkruan shoke ne ate qe iu dha. I paster eshte All-llahu nga ajo qe ia pershkruajne
Verse 191 — Surah Al-Araf 7:191
A i pershkruajne shok ate cka nuk mund te krijoje asnje send, e ata (idhujt) vete jane te krijuar
Verse 192 — Surah Al-Araf 7:192
Ata (idhujt) nuk mund t´u sjellin atyre ndonje ndihme e as veten e tyre ta ndihmojne
Verse 193 — Surah Al-Araf 7:193
Dhe, edhe nese i thirrni per t´i udhezuar, ata nuk ju pergjigjen. Per ju eshte njejte, i thirret ata ose heshtet
Verse 194 — Surah Al-Araf 7:194
S´ka dyshim se ata qe po i adhuroni ju pos All-llahut, jane te krijuar sikur ju (njerezit jane me te persosur). Thirrni pra ata, e le t´ju pergjigjen juve nese thuani te verteten
Verse 195 — Surah Al-Araf 7:195
A kane ata (idhujt) kembe te ecin me to, a kane duar te rrembejne me to, a kane sy te shohin me ta, a kane veshe te degjojne me ta? Thuaj: "Thirrni shoket (zotat) tuaj e thurni kurtha per mua e mos pritni
Verse 196 — Surah Al-Araf 7:196
Mbrojtesi i im eshte All-llahu qe zbriti librin. Ai kujdeset per te miret
Verse 197 — Surah Al-Araf 7:197
E ata qe ju i lutni pos Tij, ata nuk kane mundesi per ndihme ndaj jush e as veten ta ndihmojne
Verse 198 — Surah Al-Araf 7:198
Dhe nese i thirrni per udhezim, nuk degjojne, e te duken se po te shikojne ty, po ata nuk shohin
Verse 199 — Surah Al-Araf 7:199
Ti (Muhammed) merre te lehten, urdhero per mire dhe hiqu prej te padijshmeve
Verse 200 — Surah Al-Araf 7:200
E nese te godet shejtani me ndonje vesvese, ti kerko strehim te All-llahu, sepse vertet Ai degjon e di
Verse 201 — Surah Al-Araf 7:201
Vertet, ata qe jane te ruajtur, kur i prek ndonje iluzion nga djalli, ata perkujtojne (All-llahun), dhe atehere shohin (te verteten)
Verse 202 — Surah Al-Araf 7:202
E vellezerit e tyre (jo te ruajturit) i perkrahin (shejtanet) per ne humbje dhe nuk u ndahen
Verse 203 — Surah Al-Araf 7:203
Dhe, kur ti nuk u sjell atyre ndonje mrekulli (qe e kerkojne), thone: "Perse ti nuk e trillove vete?" Thuaj: "Une (nuk trilloj) i permbahem vetem asaj qe me shpallet nga Zoti im, ky (Kur´ani) eshte argument (me te cilin ndricohen zemrat) nga Zoti juaj, es
Verse 204 — Surah Al-Araf 7:204
Kur lexohet Kur´ani, ju degjojeni ate (me vemendje) dhe heshtni, ne menyre qe te fitoni meshire
Verse 205 — Surah Al-Araf 7:205
Ti permende Zotin tend ne vete (heshtas), me respekt e me dro, jo me shprehje te larta, (permende) ne mengjes e ne mbremje dhe mos u ber prej atyre qe nuk kane kujdes
Verse 206 — Surah Al-Araf 7:206
S´ka dyshim se ata qe jane prane (afer) Zotit tend (meleket) nuk terhiqen nga adhurimi ndaj Tij nga mendjemadhesia, Ate e madherojne dhe vetem Atij i bejne sexhde