Albanian - Chapter 75 - Al-Qiyamah

Betohem ne diten e kijametit

Betohem ne shpirtin qe eshte shume qortues

A mendon njeriu se nuk do t´i tubojme eshtrat e tij

Po, do t´ia tubojme! Duke qene se Ne jemi te zotet t´ia rikrijojme si kane qene edhe majat e gishtave te tij

Por, njeriu deshiron te vazhdoje edhe me tej ne mekate

Andaj edhe pyet: "Kur eshte dita e kijametit

E, kur te merren syte (te paret)

E te zehet hena (erresohet)

Dhe te bashkohen dielli e hena

Ate dite njeriu do te thote: "Nga te iket

Jo, nuk ka strehim

Ate dite vetem te Zoti yt eshte caku

Ate dite njeriu do te njihet me ate qe coi para dhe me ate qe la prapa

Po njeriu eshte deshmitar i vetvetes

Edhe nese i paraqet arsyetimet e veta

Ti (Muhammed) mos e shqipto ate (Kur´anin) me gjuhen tende per ta nxene ate me te shpejte

Sepse Ne e kemi per detyre tubimin dhe leximin e tij

E kur ta lexojne ate ty, ti percille me te degjuar leximin e tij

Dhe pastaj eshte obligim yni qe ta shkoqisim ate

Jo, nuk eshte ashtu! Por ju jeni qe e doni te ngutshmen (Dunjane)

Dhe e lini pas shpine ate te ardhmen (Ahiretin)

Ate dite do te kete fytyra te shkelqyera (te gezuara)

Qe Zotin e tyre e shikojne

Ate dite ka fytyra edhe te vrazhda

Qe presin t´u thyhet kurrizi (te shkaterrohen)

Jo dhe Jo! Po kur te arrije (shpirti) ne grope te fytit (te gjoksit)

Dhe thuhet (nga familja e te te afermit): "Kush do ta sheroje

Dhe ai bindet se ai po ndahet

E t´i puqet kofsha per kofshe (t´i veshtiresohet gjendja)

Ate dite vetem te Zoti yt shkohet

E ai as nuk vertetoi ate qe duhej, as nuk u fale

Por pergenjeshtroi dhe ktheu shpinen

Dhe shkonte te familja e tij me fodullek

Te eshte afruar ty e keqja e t´u afrofte (ose i mjeri ti i mjeri)

Edhe nje here t´u afrua ty e keqja; t´u afrofte

A mos mendon njeriu se do te lihet duke mos zene asgje (pa kurrfare pergjegjesie)

E pastaj u be gjak i trashe, e Ai e krijoi dhe e persosi

Dhe prej tij Ai i beri dy lloje: mashkullin dhe femren

A nuk eshte Ai (Zot) i fuqishem qe i ngjall te vdekurit