Verse 1 — Surah At-Tawbah 9:1
Denoncim nga All-llahu dhe i derguari i Tij ndaj idhujtareve me te cilet ju patet lidhur kontrate (kumtese per shkeputjen e marreveshjes)
Verse 2 — Surah At-Tawbah 9:2
Pra, ju (idhujtare) qarkulloni neper toke (lirisht) kater muaj, e dijeni se fuqine e All-llahut nuk mund ta beni te paafte dhe se All-llahu i mposhte mohuesit
Verse 3 — Surah At-Tawbah 9:3
Dhe (ky eshte) nje kumtim nga All-llahu dhe i derguari i Tij drejtuar te gjithe njerezve ne diten e haxhit te madh, se All-llahu eshte terhequr prej (marreveshjes se) idhujtareve, e njekohesisht edhe i derguari i Tij. Po nese pendoheni, do te jete me mire
Verse 4 — Surah At-Tawbah 9:4
Pos atyre idhujtareve me te cilet keni lidhur marreveshje, e te cilet nuk ju kane shmangur asgje dhe nuk e kane ndihmuar askend kunder jush, pra, edhe ju permbushni marreveshjen e tyre deri ne afatin e caktuar. S´ka dyshim se All-llahu i do te devotshmit
Verse 5 — Surah At-Tawbah 9:5
E kur te kalojne muajt e shenjte, luftoni idhujtaret kudo qe t´i gjeni, roberoni dhe ngujoni ata, e vinju prite ne cdo shteg. Ne qofte se pendohen, e falin namazin dhe e japin zeqatin, atehere ua leshoni rrugen, se vertet All-llahu fale eshte meshirues
Verse 6 — Surah At-Tawbah 9:6
E nese ndokush prej idhujtareve te kerkon strehim, ti strehoje ne menyre qe t´i degjoje fjalet e All-llahut (Kur´anin), e mandej percille deri ne vendin e tij te sigurt. Kete, ngase ata jane popull qe nuk e di (te verteten e fese islame)
Verse 7 — Surah At-Tawbah 9:7
Si mund te kene idhujtaret bese (marreveshje) te All-llahu dhe te i derguari i Tij, pervec atyre me te cilet keni lidhur marreveshje prane xhamise se shenjte (Qabes), e derisa ata i permbahen (marreveshjes) permbahuni edhe ju. All-llahu i do ata qe ruajne
Verse 8 — Surah At-Tawbah 9:8
Si (mund te kene bese) ata te cilet nese ju mundin, nuk perfillin ndaj jush as farefisni e as marreveshje. Ata ju bejne lajka me fjalet e tyre kurse zemrat e tyre kundershtojne ngase shumica e tyre jane besethyes
Verse 9 — Surah At-Tawbah 9:9
Ata i shkembyen ajetet e All-llahut per nje vlere te pakte dhe penguan nga rruga e Tij. Ata keq vepruan
Verse 10 — Surah At-Tawbah 9:10
Ata nuk respektojne te asnje besimtar as farefisnine as marreveshjen; si te tille ata jane perdhunues
Verse 11 — Surah At-Tawbah 9:11
Po, nese ata pendohen, e falin namazin dhe e japin zeqatin, atehere i keni velleze ne fe. Ne i sqarojme argumentet per ata njerez qe kuptojne
Verse 12 — Surah At-Tawbah 9:12
E nese ata i thyejne zotimet e tyre pas marreveshjes, ofendojne fene tuaj, atehere luftoni kreret e mohuesve. Ata vertet nuk kane bese, luftoni qe te frenohen (nga krimi e fyerja)
Verse 13 — Surah At-Tawbah 9:13
Perse te mos e luftoni nje popull qe thyen zotimet e veta dhe tentuan ta debojne te derguarin? Ne te vertete ata ua filluan te paret luften. A u frikesoheni atyre? Me e drejte eshte t´i frikesoheni All-llahut, nese jeni besimtare
Verse 14 — Surah At-Tawbah 9:14
Luftoni ata, All-llahu i denon dhe i mposhte ata nepermjet jush, e juve ju ndihmon kunder tyre dhe sheron zemrat e njerezve besimtare
Verse 15 — Surah At-Tawbah 9:15
Dhe Ai menjanon brengat nga zemrat e tyre. All-llahu ia pranon pendimin atij qe do. All-llahu i di te fshehtat, me urtesi i zgjidhe ceshtjet
Verse 16 — Surah At-Tawbah 9:16
A mos menduat se do te mbeteni anash (pa u provuar), e pa u sqaruar te All-llahu ata qe luftuan prej jush dhe, perpos All-llahut, pos te derguarit te Tij dhe pos besimtareve, nuk moren ndonje te jashtem mik intim. All-llahu e di hollesisht ate qe beni ju
Verse 17 — Surah At-Tawbah 9:17
Nuk eshte e drejte e idhujtareve te kujdesen per xhamite e All-llahut, duke qene se vete deshmojne per veten e tyre se jane mohues. Te tilleve u shkuan kot veprat e tyre dhe ata jane pergjithmone ne zjarr
Verse 18 — Surah At-Tawbah 9:18
E drejte e perkujdesjes se xhamive te All-llahut eshte vetem e atij qe i ka besuar All-llahut dhe dites se mbrame e qe e fale namazin, jep zeqatin e nuk i frikesohet askujt pos All-llahut. Te tillet do te jene te udhezuarit (ne rrugen e drejte)
Verse 19 — Surah At-Tawbah 9:19
A mos e konsideruat dhenien e ujit haxhinjve dhe kujdestarine ndaj xhamise se shenjte, si besimin e atij qe i besoi All-llahut dhe dites se fundit dhe qe luftoi ne rrugen e All-llahut? Jo, ato nuk jane te barabarta te All-llahu. Popullin mizor All-llahu n
Verse 20 — Surah At-Tawbah 9:20
Ata te cilet besuan, migruan dhe luftuan me pasurine dhe veten e tyre ne rrugen e All-llahut, ata kane pozite me te larte te All-llahu dhe vetem ata jane fatlume
Verse 21 — Surah At-Tawbah 9:21
Zoti i tyre i pergezon ata me meshire nga Ai, me disponim ndaj tyre, me xhennete ku ata do te kene nimet (hiresi-miresi) te panderprere
Verse 22 — Surah At-Tawbah 9:22
Ata aty do te jene perjete te pasosur e te All-llahu eshte shperblimi i madh
Verse 23 — Surah At-Tawbah 9:23
O ju qe besuat, mos u ofroni miqesi (dashuri) prinderve tuaj, as vellezerve tuaj, nese ata vleresojne mosbesimin kunder besimit. E kush prej jush miqesohet me ta, ata jane mizore
Verse 24 — Surah At-Tawbah 9:24
Thuaj (o i derguar): "Ne qofte se eterit tuaj, djemte tuaj, vellezerit tuaj, bashkeshortet tuaja, farefisi juaj, pasuria qe e fituat, tregtia qe frikoheni se do te deshtoje, vendbanimet me te cilat jeni te kenaqur, (te gjitha keto) jane me te dashura per
Verse 25 — Surah At-Tawbah 9:25
Nuk ka dyshim se All-llahu ju ka ndihmuar ne shume beteja, e edhe ne diten e Hunejnit, kur juve ju mahniti numri i madh, i cili nuk ju vlejti asgje, dhe me gjeresine e saj qe e kishte toka u ngushtua per ju, pastaj ju u zbrapset (iket)
Verse 26 — Surah At-Tawbah 9:26
Pastaj All-llahun zbriti qetesine e vet ne te derguarin e Tij dhe ne besimtare, zbriti nje ushtri qe ju nuk e pate, i denoi ata qe mohuan, e ai ishte ndeshkim ndaj mosbesimtareve
Verse 27 — Surah At-Tawbah 9:27
All-llahu pastaj i fale atij qe do. All-llahu fale shume dhe meshiron shume
Verse 28 — Surah At-Tawbah 9:28
O ju qe besuat, vertet idhujtaret jane te ndyre, andaj pas ketij viti te mos i afrohen me xhamise se shenjte. Nese i frikesoheni skamjes, All-llahu me deshiren e vet do t´ju pasuroje me miresite e Tij. All-llahu eshte i gjithedijshem, eshte i urte
Verse 29 — Surah At-Tawbah 9:29
Luftoni ata qe nuk besojne All-llahun e as boten tjeter, nuk e konsiderojne te ndaluar (haram) ate qe e ndaloi All-llahu dhe i derguari i Tij, nuk besojne fene e vertete, prej atyre te cileve u eshte dhene libri, derisa ta japin xhizjen ne dore e duke qen
Verse 30 — Surah At-Tawbah 9:30
E jehudite thane: Uzejri eshte djali i All-llahut, e te krishteret thane: Mesihu eshte djale i All-llahut. Ato ishin thenie te tyre me gojet e tyre (fraza te thata), qe imitojne theniet e jobesimtareve te mehershem. All-llahu i vrafte, si largohen (nga e)
Verse 31 — Surah At-Tawbah 9:31
Ata i konsideruan "ahbaret" (prifter jehudi) te tyre, "ruhbanet" (murgjit e krishtere) te tyre dhe Mesihun (Isain) birin e Merjemes, per zota pos All-llahut, ndersa ata nuk jane urdheruar per tjeter (nga pejgamberet) pos per adhurimin ndaj All-llahut nje
Verse 32 — Surah At-Tawbah 9:32
Ata perpiqen me gojet e tyre ta shuajne driten e All-llahut, e All-llahu nuk do tjeter, pos ta persose driten e Tij, ndonese jobesimtaret e urrejne
Verse 33 — Surah At-Tawbah 9:33
Ai (All-llahu) eshte qe e dergoi te derguarin e Tij me udhezim te drejte e fe te vertete, e per ta bere qe te dominoje mbi te gjitha fete, edhe pse e urrejten idhujtaret
Verse 34 — Surah At-Tawbah 9:34
O ju qe besuat, vertet nje shumice e parise fetare e jehudive dhe e te krishtereve, ne menyre te paligjshme e hane pasurine e njerezve dhe pengojne te tjeret nga rruga e All-llahut. Ata te cilet e ruajne arin e argjendin e nuk e japin per rrugen e All-lla
Verse 35 — Surah At-Tawbah 9:35
Ate dite kur ajo (pasuri e deponuar) fergohet ne prushin e xhehennemit, e me te (ashtu zharave) lyhen ballet, anet dhe shpinat e tyre (do t´u thuhet): "Kjo eshte ajo qe e depozituat per veten tuaj, pra shijoni ate qe e depozitonit
Verse 36 — Surah At-Tawbah 9:36
Te All-llahu numri i muajve eshte dymbedhjete (sipas henes), ashtu si eshte ne librin e All-llahut prej dites kur krijoi qiejt dhe token. Prej tyre kater jane te shenjte. Kjo eshte fe e drejte. Pra, mos e ngarkoni (me mekat) veten tuaj ne ata (kater muaj)
Verse 37 — Surah At-Tawbah 9:37
E shtyrja (e nje muaji ne vend te nje tjetri) nuk eshte tjeter vetem se nje rritje e mosbesimit, qe me te edhe me shume humbin ata qe mohuan, pse ne nje vit e bejne te lejuar ate (muajin e shenjte), e ne nje vit te ndaluar (te shenjte), e per te perputhur
Verse 38 — Surah At-Tawbah 9:38
O ju qe besuat, c´eshte me ju, qe kur ju thuhet: "Dilni ne (lufte) rrugen e All-llahut!", ju u renduat ne vend (si te ishit te gozhduar). A mos ishit me te kenaqur me jeten e kesaj bote, se sa me ate te ardhmen? Perjetimi i jetes se kesaj bote ndaj asaj t
Verse 39 — Surah At-Tawbah 9:39
Nese nuk dilni (ne lufte), Ai do t´ju denoje me nje denim te rende, ju zevendeson me nje popull tjeter dhe Atij nuk i behet fare demi. All-llahu eshte i gjithfuqishem per cdo gje
Verse 40 — Surah At-Tawbah 9:40
Ne mos e ndihmofshit ate (Pejgamberin), ate e ka ndihmuar All-llahu; kur ata qe nuk besuan e nxoren ate vete te dytin; kur qe te dy ishin ne shpelle, kur po i thoshte shokut te vet: "Mos u pikello (friko), All-llahu eshte me ne!" E All-llahu zbriti qetesi
Verse 41 — Surah At-Tawbah 9:41
Dilni (ne lufte), le t´ju vije (lufta) e lehte ose e rende, luftoni per hir te All-llahut me pasurine tuaj dhe me veten tuaj; kjo eshte gjeja me e dobishme per ju, nese e kuptoni
Verse 42 — Surah At-Tawbah 9:42
Sikur te ishte fitim i afert dhe udhetim mesatar, ata (hipokritet) do te vinin pas teje, por per ta ishte largesi e veshtire. Ata do te betohen ne All-llahun: "Sikur te kishim pasur mundesi, do te dilnim me ju". E shkaterrojne veten e tyre; All-llahu e di
Verse 43 — Surah At-Tawbah 9:43
All-llahu ta fali ty (Muhammed) gabimin pse atyre ju dhe leje (te ngelin pa dale) para se te behej per ty e qarte se cilet ishin te drejte dhe t´i dije me kohe rrenacaket
Verse 44 — Surah At-Tawbah 9:44
Ata qe besojne All-llahun dhe boten tjeter, nuk te kerkojne leje per te mos luftuar me pasurine dhe veten e tyre. All-llahu i di te sinqertit
Verse 45 — Surah At-Tawbah 9:45
Vetem ata qe nuk besojne All-llahun dhe boten tjeter dhe qe zemrat e tyre jane te dyshimta, te kerkojne leje (per te mos vajtur ne lufte), pra ata, sillen verdalle ne dyshimin e tyre
Verse 46 — Surah At-Tawbah 9:46
E sikur te kishin deshiruar ata te dalin, do te benin per te (per lufte) ndonje pergatitje, por All-llahu nuk e pelqeu ngritjen e tyre, andaj i zbrapsi, dhe u eshte thene: "Rrini me te paaftit (femijet, grate e pleqte)
Verse 47 — Surah At-Tawbah 9:47
Edhe sikur te dilnin me ju, ata nuk do t´ju shtonin tjeter pos ngaterreses dhe shume shpejte do ta percanin mesin tuaj, duke kerkuar t´ju turbullojne. E nder ju ka te tille qe i degjojne ata. All-llahu i di shume mire hipokritet
Verse 48 — Surah At-Tawbah 9:48
Ata edhe me pare tentuan percarjen tuaj, t´i ngaterruan ty ceshtjet derisa te erdhi e verteta dhe ngadhenjeu vendimi i All-llahut, perkunder asaj qe ata e urrenin
Verse 49 — Surah At-Tawbah 9:49
Dhe prej tyre ka te tille qe thone: "Me lejo mua (te mos shkoj ne lufte) e mos me ve ne sprove!" Ja, ata mu ne sprove kane rene (me pare). Xhehennemi gjithsesi i perfshin nga te gjitha anet jobesimtaret
Verse 50 — Surah At-Tawbah 9:50
Nese ty te takon ndonje e mire (ne lufte), ajo u vjen keq atyre, e nese te godet ndonje e pakendshme, ata thone: "Ne edhe me pare kemi ndermarre per ceshtjen tone", dhe kthehen te gezuar
Verse 51 — Surah At-Tawbah 9:51
Thuaj: "Neve nuk na godet asgje tjeter, pervec cka na eshte caktuar nga All-llahu; Ai eshte ndihmetar yni". Prandaj, vetem All-llahut le t´i mbeshteten besimtaret
Verse 52 — Surah At-Tawbah 9:52
Thuaj: "C´pritni per ne tjeter, pos njeres nga dy te mirat (o fitues, o deshmore)? Ndersa ne presim per ju qe nga ana e All-llahut, ose nepermjet duarve tona, t´ju godase me denim. Pra, ju pritni, e bashke me ju presim edhe ne
Verse 53 — Surah At-Tawbah 9:53
Thuaj: "Shpenzuat ju me deshire a me dhune, nuk u pranohet kurrsesi, vertet ju ishit popull i padegjueshem
Verse 54 — Surah At-Tawbah 9:54
Mospranimin e dhenieve te tyre nuk e pengoi tjeter gje vetem pse ata mohuan All-llahun dhe te derguarin e Tij, dhe namazin e falin vetem me pertaci, e lemoshen nuk e japin ndryshe pos duke urrejtur
Verse 55 — Surah At-Tawbah 9:55
Prandaj, mos te mahnite (mos e shih te mire) pasuria e tyre e as femijet e tyre, All-llahu do vetem t´i denoje me to ne jeten e kesaj bote e t´ua nxjerre shpirtrat duke qene ashtu qafira
Verse 56 — Surah At-Tawbah 9:56
Ata betohen ne All-llahun se vertet jane si ju, por ata nuk jane me ju, ata jane popull qe frikohet
Verse 57 — Surah At-Tawbah 9:57
Sikur te gjenin ndonje vendstrehim, ndonje shpelle a ndonje vrime, ata do te shkonin aty me vrapim
Verse 58 — Surah At-Tawbah 9:58
Ka prej tyre qe do te bejne verejtje ne ndarjen e lemoshes, nese u jepet nga ajo, ata mbesin te kenaqur, e nese nuk u jepet, ata hidherohen
Verse 59 — Surah At-Tawbah 9:59
E sikur te kenaqeshin me ate qe ua dha All-llahu dhe i derguari i Tij, e te thonin: "Neve na mjafton All-llahu, All-llahu do te na furnizoje nga te mirat e Tij, e edhe i derguari i Tij, dhe se vetem te All-llahu e mbeshtesim deshiren (do te ishte shume me)
Verse 60 — Surah At-Tawbah 9:60
All-llahu caktoi obligim qe lemosha (zeqati etj.) t´ju takojne vetem: te varferve (nevojtareve), te ngrateve (qe s´kane fare), punonjesve (qe e tubojne), atyre qe duhet perfituar zemrat (te dobteve ne besim), e duhet dhene edhe per lirim nga roberia, te m
Verse 61 — Surah At-Tawbah 9:61
Ka prej tyre qe e ofendojne Pejgamberin e thone: "Ai eshte bere vesh (beson cka degjon)". Thuaj: "Ai eshte vesh i te mires suaj (degjon te miren dhe vepron e jo te keqen), ai beson All-llahun (cka i thote), u ze bese besimtareve dhe eshte meshirues per at
Verse 62 — Surah At-Tawbah 9:62
Ata ju betohen (muslimaneve) ne All-llahun per t´ju bere juve te kenaqur (se s´kane qellime te keqija), e me e drejte eshte qe ata te bejne te kenaqur All-llahun dhe te derguarin e Tij (me adhurim dhe vepra te sinqerta) nese vertet jane besimtare
Verse 63 — Surah At-Tawbah 9:63
A nuk e diten ata se kush kundershton All-llahun dhe te derguarin e Tij, atij i eshte caktuar zjarri i xhehennemit, ku do te jene perjete, e ky eshte ai poshterimi i madh
Verse 64 — Surah At-Tawbah 9:64
Hipokritet kane dro se do te zbritet ndonje kaptine qe do te nxjerre ne shesh ate qe kane ne zemrat e tyre. Thuaj: "Ani, talluni!" All-llahu do ta zbuloje ate qe i frikesoheni
Verse 65 — Surah At-Tawbah 9:65
E nese i pyet ti ata (perse tallen), do te thone: "Ne vetem jemi mahnitur e defruar". Thuaj: "A me All-llahun, librin dhe te derguarin e Tij talleni
Verse 66 — Surah At-Tawbah 9:66
Mos kerkoni fare ndjese, ju pasi qe (shpallet se) besuat, keni mohuar. Nese nje grupi nga ju i falim, grupin tjeter e denojme, ngase ishin kriminele
Verse 67 — Surah At-Tawbah 9:67
Hipokritet dhe hipokritet jane si njeri-tjetri; urdherojne per te keqen e ndalojne nga e mira dhe shrengojne duart e tyre. Harruan All-llahun (nuk i binden), prandaj Ai i harroi (nga meshira). Nuk ka dyshim, hipokritet jane ata te prishurit
Verse 68 — Surah At-Tawbah 9:68
Hipokriteve dhe hipokriteve dhe jobesimtareve All-llahu u ka percaktuar zjarrin e xhehennemit, ku do te jene pergjithmone, ai mjafton per ta, dhe ata i ka mallkuar All-llahu. Ata kane denim te panderprere
Verse 69 — Surah At-Tawbah 9:69
Ju hipokrite jeni si ata para jush, qe ishin me te fuqishem se ju, kishin me shume pasuri e femije, qe perjetuan ate qe u takoi, sikurse qe perjetuat edhe ju pjesen tuaj, madje edhe ju u zhytet (ne te keqija) sic u zhyten ata. Te tillet asgjesuan veprat e
Verse 70 — Surah At-Tawbah 9:70
A nuk u arriti atyre lajmi i atyre qe ishin me heret si: i popullit te Nuhut, i Adit, i Themudit, i popullit te Ibrahimit, i atyre te Medjenit dhe i te rrotulluarve (populli i Lutit). Atyre u paten ardhur te derguarit e tyre me argumente. All-llahu (qe i)
Verse 71 — Surah At-Tawbah 9:71
Besimtaret dhe besimtaret jane te dashur per njeri-tjetrin, urdherojne per te mire, e ndalojne nga e keqja, e falin namazin dhe japin zeqatin, respektojne All-llahun dhe te derguarin e Tij. Te tillet do t´i meshiroje All-llahu. All-llahu eshte ngadhenjyes
Verse 72 — Surah At-Tawbah 9:72
Besimtareve dhe besimtareve All-llahu u premtoi xhennete nen te cilet rrjedhin lumenj, ne to do te jene pergjithmone, dhe (u premtoi) vendbanime te bukura ne xhennetin e Adnit, edhe nje disponim nga All-llahu qe eshte mbi te gjitha. Ky, pra eshte ai shpet
Verse 73 — Surah At-Tawbah 9:73
O Pejgamber, luftoi jobesimtaret dhe hipokritet dhe sillu rrept ndaj tyre - vendi i tyre eshte xhehennemi qe eshte perfundimi me i keq
Verse 74 — Surah At-Tawbah 9:74
Ata betohen ne All-llahun se nuk kane thene (asgje te keqe), e ne te vertete kane thene fjale qe nuk perkojne me besimin, dhe pasi paten shprehur besimin ata e mohuan dhe u perpoqen per ate (mbytjen e Pejgamberit) qe nuk e arriten. Ata nuk urrejne per tje
Verse 75 — Surah At-Tawbah 9:75
E prej tyre (hipokriteve) pati sish qe i paten dhene besen All-llahut qe: "Nese na jep (All-llahu) nga miresia e Tij, ne do te ndajme lemoshe dhe do te behemi prej punemireve
Verse 76 — Surah At-Tawbah 9:76
Kur ju dha (All-llahu) nga te mirat e Veta, ata bene koprraci me ate (qe u dha), e thyen besen dhe u zbrapsen nga respekti ndaj All-llahut
Verse 77 — Surah At-Tawbah 9:77
Dhe per shkak se e thyen besen qe i paten dhene All-llahut, dhe per shkak te asaj se genjenin, All-llahu u ngjeshi hipokrizine ne zemrat e tyre deri ne diten qe e takojne Ate
Verse 78 — Surah At-Tawbah 9:78
A nuk e diten ata se All-llahu e di fshehtesine e tyre (ne zemra), biseden e tyre, dhe se Ai (All-llahu) i di te gjiha te fshehtat
Verse 79 — Surah At-Tawbah 9:79
Ata (hipokrite) qe i perqeshin besimtaret, qe me vullnetin e vet japin lemoshe, i perqeshin edhe ata te cilet nuk kane me shume se cka eshte e domosdoshme per jetesen e tyre, e njekohesisht tallen me ta, All-llahu u dha shperblimin e talljeve te tyre - de
Verse 80 — Surah At-Tawbah 9:80
Kerko falje per ta ose mos kerko (eshte njejte), e edhe nese kerkon falje shtatedhjete here, All-llahu nuk do t´ua fale, sepse ata mohuan All-llahun dhe te derguarin e Tij, e All-llahu nuk ve ne rruge te drejte (te shpetimit) ata qe nuk respektojne
Verse 81 — Surah At-Tawbah 9:81
Ata (hipokrite) qe mbeten (pa shkuar ne lufte), u gezuan per ndejen e tyre pas te derguarit te All-llahut dhe nuk deshiruan qe te luftonin me pasurine dhe veten e tyre ne rrugen e All-llahut dhe thane: "Mos dilni (ne lufte) ne vape!" Thuaju: "Zjarri i xhe
Verse 82 — Surah At-Tawbah 9:82
Le te qeshin pak (ne Dunja) e le te qajne shume (ne boten tjeter). Ai eshte shperblim i asaj qe fituan
Verse 83 — Surah At-Tawbah 9:83
Nese All-llahu te kthen ty (prej Tebukut) te ndonje grup i tyre (hipokriteve), e ata te kerkojne leje per te dale (me ty ne ndonje lufte), thuaju: "Ju nuk do te dilni kurre me mua dhe kurre nuk do te luftoni ndonje armik se bashku me mua! Ju ishit te kena
Verse 84 — Surah At-Tawbah 9:84
Dhe asnjerit prej tyre kur te vdesin, mos ia fal namazin (e xhenazes) kurre, e as mos qendro prane varrit te tij (per lutje e vizite), pse ata mohuan All-llahun dhe te derguarin e Tij dhe vdiqen kryenece
Verse 85 — Surah At-Tawbah 9:85
Po ty te mos duket e mire pasuria e tyre dhe femijet e tyre. All-llahu deshi t´i mundoje me te ne kete bote dhe t´u dale shpirti duke qene mohues
Verse 86 — Surah At-Tawbah 9:86
E kur zbritet nje kaptine (qe thote): Te besoni All-llahun dhe luftoni se bashku me te derguarin e Tij, ata te pasurit kerkuan leje prej teje dhe thane: "Na le te mbesim me ata qe rrine
Verse 87 — Surah At-Tawbah 9:87
U pajtuan te mbesin me ata qe nuk vajten (ne lufte). Po zemrat e tyre jane mbyllur, andaj ata nuk kuptojne
Verse 88 — Surah At-Tawbah 9:88
Por, i derguari, e se bashku me te edhe ata qe besuan, luftuan me pasurine dhe veten e tyre dhe atyre u takuan te gjitha te mirat, ata jane te shpetuarit
Verse 89 — Surah At-Tawbah 9:89
All-llahu u ka pergatitur atyre xhennete qe ne to rrjedhin lumenj, ku do te qendrojne pergjithmone. Ai eshte suksesi i madh
Verse 90 — Surah At-Tawbah 9:90
Disa nga arabet beduine qe kerkuan falje, erdhen per t´iu dhene leje (te mos shkonin ne lufte), e ata te tjeret qe kishin genjyer (me besim) All-llahun dhe te derguarin e Tij ishin ndale (pa leje). Ata qe prej tyre nuk besuan, do t´i godase denim i ashper
Verse 91 — Surah At-Tawbah 9:91
Nuk eshte ndonje mekat per te dobetit, as per te semuret, e as per ata qe nuk kane me cka te pergatiten, kur jane te sinqerte ndaj All-llahut dhe te derguarit te Tij, pra per te miret nuk ka rruge qortimi. All-llahu fale shume, eshte meshirues
Verse 92 — Surah At-Tawbah 9:92
(Nuk ka qortim) Dhe as per ata qe kur erdhen te ti per t´i bartur me kafshe, u the: "Nuk kam me cka t´ju barte. Ata u kthyen, e prej pikellimit pse nuk kishin me cka te pergatiteshin, nga syte e tyre u rridhnin lote
Verse 93 — Surah At-Tawbah 9:93
E keqja eshte per ata qe duke qene pasanike kerkuan leje dhe u pajtuan te mbeteshin me ata qe nuk vajten. Po, All-llahu ka vulosur zemrat e tyre, ata nuk do te gjejne rruge
Verse 94 — Surah At-Tawbah 9:94
Kur te ktheheni te ata, ata do t´ju kerkojne falje, thuaju: "Mos u arsyetoni, ne nuk ju besojme, per gjendjen e juaj na ka njoftuar All-llahu. Vepren tuaj do ta shohe All-llahu dhe i derguari i Tij, e pastaj ju do te ktheheni te Ai qe i di te fshehtat dhe
Verse 95 — Surah At-Tawbah 9:95
Ata do t´ju betohen ne All-llahun, kur te ktheheni te ata, per te mos i qortuar, ju pra hiqjuni atyre, ata jane te ndyre, e vendi i tyre do te jete xhehennemi, shperblim per ate qe fituan
Verse 96 — Surah At-Tawbah 9:96
Ata ju betohen juve qe te jeni te kenaqur ndaj tyre, e nese ju shprehni kenaqesi, All-llahu nuk eshte i kenaqur me popullin e paturpshem
Verse 97 — Surah At-Tawbah 9:97
Arabet beduine jane te pajisur me mohim e hipokrizi me te forte, dhe jane me te pershtatshem per te mos i njohur dispozitat qe ia zbriti te derguarit te Tij All-llahu. All-llahu i di ceshtjet, Ai eshte i urte
Verse 98 — Surah At-Tawbah 9:98
Ka disa beduine qe per ate qe e jep, e konsideron si te deshtuar dhe presin kthesa kunder jush. Kunder tyre e ardhmja qofte e keqe! All-llahu degjon, di
Verse 99 — Surah At-Tawbah 9:99
Po, ka edhe disa nga beduinet qe besojne All-llahun dhe boten tjeter dhe ate qe e japin e konsiderojne afrim te All-llahu dhe bekim te i derguari. Veni re, ato jane afrime te All-llahu per ata, e All-llahu do t´i perfshije ne meshiren e Tij. All-llahu fal
Verse 100 — Surah At-Tawbah 9:100
All-llahu eshte i kenaqur me te hershmit e pare prej muhaxhireve (migruesve) dhe prej ensareve (vendasve-ndihmetare) dhe prej atyre qe i pasuan ata me pune te mira, e edhe ata jane te kenaqur ndaj Tij. Atyre u ka pergatitur xhennete, ne te cilet rrjedhin
Verse 101 — Surah At-Tawbah 9:101
Edhe rreth jush ka beduine qe jane hipokrite, e edhe nga banoret e Medines qe jane percaktuar per hipokrizi. Ti nuk i di ata, Ne i dime, ata do t´i denojme dy here, pastaj shtyhen ne denimin e madh
Verse 102 — Surah At-Tawbah 9:102
Ka edhe te tjere qe i kane pranuar mekatet e veta: ata perzien vepra te mira, e edhe te tjera te keqija. Atyre do t´ua fale All-llahu, se Ai i fale atij qe pendohet, e meshiron ate qe permiresohet
Verse 103 — Surah At-Tawbah 9:103
Merr prej pasurise se tyre (te atyre qe pranuan gabimin) lemoshe qe t´i pastrosh me te dhe t´u shtosh (te mirat) dhe njekohesisht lutu per ta, se lutja jote eshte qetesim per ta. All-llahu degjon e sheh
Verse 104 — Surah At-Tawbah 9:104
A nuk e diten ata se All-llahu eshte ai qe pranon pendimin e roberve te vet, pranon lemoshat dhe se vetem All-llahu eshte Ai qe shume pranon pendimin dhe eshte meshirues
Verse 105 — Surah At-Tawbah 9:105
Dhe thuaj: "Veproni, All-llahu do ta shohe vepren tuaj, edhe i derguari i Tij e besimtaret, e me vone do te ktheheni te njohesi i te fshehtes dhe te dukshmes, e do t´ju njoftoje per ate qe vepruat
Verse 106 — Surah At-Tawbah 9:106
Ka edhe te tjere qe jane duke pritur urdhrin e All-llahut, a do t´i denoje apo do t´i fale pas pendimit. All-llahu e di gjendjen e tyre dhe di c´ben me ta
Verse 107 — Surah At-Tawbah 9:107
(Nga hipokritet me te shemtuarit jane) Edhe ata qe ndertuan xhami sherri, mosbesimi e percarjeje mes besimtareve dhe ftuan ne pritje (solemne) ate qe me pare kishte luftuar kunder All-llahut dhe te derguarit te Tij. Ata do te betohen: "Ne nuk kemi pasur t
Verse 108 — Surah At-Tawbah 9:108
Ti mos u fal aty kurre! Nje xhami e cila qe prej dites se pare eshte themeluar ne respekt ndaj All-llahut (pa hile), eshte me e drejte te falesh ne te, aty ka burra qe deshirojne te pastrohen mire, e All-llahu i do te pastrit
Verse 109 — Surah At-Tawbah 9:109
A eshte me i mire ai qe ndertesen e vet e themeloi ne devotshmeri dhe ne kenaqesi te All-llahut, apo ai qe ndertesen e vet e themeloi buze bregut te shembur e bashke me te bie ne zjarrin e xhehennemit? All-llahu nuk i udhezon njerezit zullumqare
Verse 110 — Surah At-Tawbah 9:110
Ndertesa e tyre te cilen e ndertuan ata (e qe e shembi Pejgamberi) vazhdimisht do te jete mllef ne zemrat e tyre, pos nese pelcasin zemrat e tyre. All-llahu di, eshte i urte
Verse 111 — Surah At-Tawbah 9:111
All-llahu bleu prej besimtareve shpirtrat dhe pasurine e tyre me xhennet. Luftojne ne rrugen e All-llahut, mbysin dhe mbyten. (All-llahu dha) Premtim te cilin e vertetoi ne Tevrat, Inxhill e Kur´an. E kush eshte zbatues me i sigurt i premtimit te vet se A
Verse 112 — Surah At-Tawbah 9:112
(Te xhennetit jane) Edhe ata qe pendohen, ata qe sinqerisht adhurojne, ata qe falenderojne, ata qe agjerojne, ata qe bejne ruku, qe bejne sexhde, qe urdherojne per te mira e ndalojne nga te keqijat, edhe permbushin dispozitat e All-llahut. Pra, pergezoi b
Verse 113 — Surah At-Tawbah 9:113
Nuk eshte e drejte per Pejgamberin e as per besimtaret te kerkojne falje per idhujtaret, edhe nese jane te afert te tyre, pasi qe ta kene te qarte se me te vertete ata (idhujtaret) jane banues te xhehennemit
Verse 114 — Surah At-Tawbah 9:114
Edhe lutja e Ibrahimit per babain e vet nuk ishte tjeter, pos per shkak te nje premtimi qe ia pat premtuar atij, e kur iu be e qarte se ai eshte armik i All-llahut, u largua prej tij. S´ka dyshim, Ibrahimi ishte shume i ndieshem dhe i bute
Verse 115 — Surah At-Tawbah 9:115
All-llahu nuk e humb nje popoull pasi qe ta kete udhezuar ate, para se t´ju sqaroje atyre se prej cka duhet ruajtur. All-llahu eshte i gjithedijshem per secilin send
Verse 116 — Surah At-Tawbah 9:116
S´ka dyshim se sundimi i qiejve e i tokes eshte i All-llahut, Ai jep jete dhe vdekje, e ju, pervec All-llahut, nuk keni perkrahes as ndihmes tjeter
Verse 117 — Surah At-Tawbah 9:117
All-llahu ia fali Pejgamberit, edhe muhaxhireve edhe ensareve, te cilet ne castin e veshtire shkuan pas tij, kur (nga veshtiresite) zemrat e nje grupi nga ata gati u lekunden, por Ai ua fali (i stabilizoi zemrat e) atyre. Vertet Ai eshte i bute, i meshirs
Verse 118 — Surah At-Tawbah 9:118
(Ai u fali) Edhe atyre te treve, te cileve iu pat shtyre aq (pranimi i pendimit) saqe toka u be e ngushte per ta, perkunder gjeresise se saj, kur u ngushtuan edhe shpirtrat e tyre saqe u binden se nuk ka strehim prej All-llahut (tjeterku) pos te Ai. Prand
Verse 119 — Surah At-Tawbah 9:119
O ju qe besuat! Ta keni ne kujdes All-llahun dhe te jeni me ata te drejtit
Verse 120 — Surah At-Tawbah 9:120
Nuk ishte me vend per banoret e Medines e as per ata qe ishin rreth tyre nga beduinet, te ngelin (pa shkuar) pas te derguarit te All-llahut e as te kursejne veten e tyre ndaj vetes se tij (Pejgamberit). Nuk ishte me vend ngase ata nuk i godet as etja, as
Verse 121 — Surah At-Tawbah 9:121
Dhe nuk japin kontribut, te vogel ose te madh, nuk e kapercejne ndonje lugine, e qe te mos u shenohet (per shperblim) atyre, per t´i shperblyer All-llahu me se miri ate qe vepruan
Verse 122 — Surah At-Tawbah 9:122
Nuk eshte e nevojshme te dalin ne lufte te gjithe besimtaret. E perse nga cdo grumbull i tyre te mos shkoje nje grup per t´u aftesuar ne diturine fetare, per ta mesuar popullin e vet kur te kthehet te ata, ne menyre qe ata te kuptojne (e te ruhen)
Verse 123 — Surah At-Tawbah 9:123
O ju qe besuat! Luftoni jobesimtaret qe i keni afer jush, e le ta ndiejne prej jush grushtin e forte kunder tyre. E dijeni se All-llahu eshte me te devotshmit
Verse 124 — Surah At-Tawbah 9:124
E kur zbret ndonje kaptine, ka prej tyre qe thone: "Cilit prej jush ia shtoi kjo besimin?" Sa u perket atyre qe besuan, atyre u shtohet besimi dhe gezohen per te
Verse 125 — Surah At-Tawbah 9:125
E sa u perket atyre qe kane semundje ne zemrat e tyre, ajo (zbritja e kaptines) ndytesise se tyre u shton ndytesi dhe ata vdesin si jobesimtare
Verse 126 — Surah At-Tawbah 9:126
A nuk e shohin ata se per cdo vit sprovohen nje here apo dy here, e perseri nuk pendohen e as nuk marrin mesim
Verse 127 — Surah At-Tawbah 9:127
E kur zbret ndonje kaptine (per turpesine e tyre) ata shikojne njeri-tjetrin (e thone mes vete): A ju pa ndokush ju, e pastaj largohen. All-llahu i prapesoi zemrat e tyre ngase ishin popull qe nuk kuptonte
Verse 128 — Surah At-Tawbah 9:128
Juve ju erdhi i derguar nga lloji juaj, atij i vie rende per vuajtjet tuaja, sepse eshte lakmues i rruges se drejte per ju, eshte i ndijshem dhe i meshirshem per besimtaret
Verse 129 — Surah At-Tawbah 9:129
Po nese ata refuzojne (ate qe ua sjell) atehere thuaj: All-llahu eshte per mua mjaft, s´ka te adhuruar pos Tij, vetem te Ai jam mbeshtetur, e Ai eshte Zot i Arshit te madh