Back to LanguagesPrevious ChapterNext Chapter
Tamil - Chapter 21 - Al-Anbiya
Translation by Abdulhameed Baqavi — Permalink
Verse 1 — Surah Al-Anbiya 21:1
manitarkalukku avarkalutaiya kelvi kanakku (nal) nerunkik konte varukiratu; eninum, avarkalo ataip purakkanittuk kavalai arravarkalaka irukkinranar
Verse 2 — Surah Al-Anbiya 21:2
Tankal iraivanitamiruntu putitaka oru nallupatecam varum potellam atai avarkal (nampatu parikacam ceytu) vilaiyatik konte ketkirarkal
Verse 3 — Surah Al-Anbiya 21:3
avarkalutaiya ullankal (unmaiyaic) cintippate illai. Ittakaiya aniyayakkararkal (nam tutaraip parri) ‘‘ivar unkalaip ponra oru manitare tavira verenna? Ninkal parttuk konte (avarutaiya) cuniyattil cikka varukirirkala?'' Enru tankalukkul irakaciyamakap pecik kolkinranar
Verse 4 — Surah Al-Anbiya 21:4
‘‘vanankalilo pumiyilo (rakaciyamakavum, velippataiyakavum pecappatum) ella vakkiyankalaiyum en iraivan nankarivan. Enenral, avantan (anaittaiyum) ceviyurupavan, nankaripavan avan'' enru (nam tutar) patil kurinar
Verse 5 — Surah Al-Anbiya 21:5
(tavira, avarkal nam vacanankalaip parri) maraka, ‘‘ivai citariya cintanai(yal erpatta vakkiyan)kal enrum, nam tutar itaip poyyakat tame karpanai ceytukontar enrum, ivar oru kavinartan; (tan kavitai arralal amaitta vakkiyankale ivai) enrum (kuruvatutan) murkalattil anuppappatta tutarkal (kontu vantataip) pola ivarum (nam virumpukiravaru) or attatciyai nam'mitam kontu varattum'' enrum kurukinranar
Verse 6 — Surah Al-Anbiya 21:6
ivarkalukku munnar nam alittuvitta uraril oruvarume (avarkal virumpiya attatcikalaik kanta pinnar) nampikkai kollavillai. (Avvarirukka) ivarkala nampikkai kollap pokinranar
Verse 7 — Surah Al-Anbiya 21:7
(Napiye!) Umakku munnarum (manitarkalil) ankalaiye tavira veroruvaraiyum nam nam tutaraka anuppavillai. (Umakku arivippatu ponre nam kattalaikalai) avarkalukkum vahyi (mulam) arivittom. Akave, (ivarkalai nokki kuruviraka. Itu) unkalukkut teriyatiruntal (munnulla veta) nanamutaiyavarkalitam kettu arintu kollunkal
Verse 8 — Surah Al-Anbiya 21:8
unave utkollata utalai avarkalukku (tutarkalukku) nam kotukka villai. Tavira, avarkal (pumiyil enrume maranikkata) nirantaram perravarkalakavum irukkavillai
Verse 9 — Surah Al-Anbiya 21:9
pinnar, (avarkalai patukattuk kolvataka nam) avarkalukkalitta vakkurutiyai unmaiyakkum poruttu avarkalaiyum, nam virumpiya marravarkalaiyum patukattuk kontu varampumiriyavarkalai alittuvittom
Verse 10 — Surah Al-Anbiya 21:10
unkalukku(p potumana) nallupatecankal ulla vetattaiye niccayamaka unkalukku aruliyirukkirom. Ivvalavu kuta ninkal arintukolla ventama
Verse 11 — Surah Al-Anbiya 21:11
aniyayakkararkal vacitta ettanaiyo urkalai nam alittu nacamakki vittom. Avarkalukkup pinnar (avvitattil) veru makkalai urpatti ceytom
Verse 12 — Surah Al-Anbiya 21:12
avarkalum nam vetanaiyin arikuriyai unarntu konta mattirattil tankal uraivittu viraintu ota arampittarkal
Verse 13 — Surah Al-Anbiya 21:13
(accamayam nam avarkalai nokki) ‘‘ninkal vekamaka otatirkal! Ninkal mikka atamparamaka anupavittu vanta celvattin pakkamum, unkal vitukalukkum ninkal tirumpunkal. Anku ninkal atu parri ketkappatuvirkal'' (enru kurinom)
Verse 14 — Surah Al-Anbiya 21:14
atarkavarkal ‘‘enkal kete! Niccayamaka nankal (varampu miriya) tiyavarkalaka iruntom'' enru kukkuralittarkal
Verse 15 — Surah Al-Anbiya 21:15
avarkalutaiya akkukkural avarkalai nam alittuc campalakkum varai nitittiruntatu
Verse 16 — Surah Al-Anbiya 21:16
Vanankalaiyum, pumiyaiyum, atarku mattiyil ullavarraiyum vin vilaiyattukkaka nam pataikkavillai
Verse 17 — Surah Al-Anbiya 21:17
nam vin vilaiyattukkaranaka iruntu vilaiyata ventum enru nam karutiyum iruntal nam'mitamulla (namakkut takutiyana)tai nam etuttu (vilaiyati)k kontiruppom
Verse 18 — Surah Al-Anbiya 21:18
avvaranru; meyyaip poyyin mitu erikirom. Atu atai (atan talaiyai) utaittu vitukiratu. Pinnar atu alintum vitukiratu. (Akave, iraivanaip parri avanukku manaivi untenrum, cantati untenrum) ninkal kurupavarrin karanamaka unkalukkuk ketutan
Verse 19 — Surah Al-Anbiya 21:19
vanankalilum pumiyilumulla anaittum avanukkuriyanave! Avanitattil irukkakkutiya (vanavarkalayinum cari; avarkalum avanutaiya atiyarkale! A)varkal avanai vanankatu perumai atikkavum mattarkal, corvuravum mattarkal
Verse 20 — Surah Al-Anbiya 21:20
avarkal iravu pakal enneramum itaivitatu avanaip porri pukalntu tutittuk konte irukkinranar
Verse 21 — Surah Al-Anbiya 21:21
pumiyil ullavarrai ivarkal katavulkalaka etuttuk kontirukkinranare avai (maranittavarkalai) uyirppikkuma
Verse 22 — Surah Al-Anbiya 21:22
vanankalilum pumiyilum allahvait tavira veru katavulkal iruntiruntal avai irantume alinte poyirukkum. Arsin atipatiyakiya allah, avarkal varnikkum (ittakaiya kurram kuraikalana) tanmaikaliliruntu mikap paricuttamanavan
Verse 23 — Surah Al-Anbiya 21:23
avan ceypavarraip parri (en ceytay, etarkakac ceytay enru) evarume avanaik ketka mutiyatu. (Avvalavu carva cutantiramum, vallamaiyum ullavan avan.) Eninum, pataippukaltan (avaravarkalutaiya ceyalaip parrik) ketkappatuvarkal
Verse 24 — Surah Al-Anbiya 21:24
(Napiye!) Ivarkal allah allatavarraik katavulkalaka etuttuk kontirukkinranara? (Avvarayin avarkalai nokki)''ennutan iruppavarkalin vetamum, enakku munnullavarkalin vetamum ito irukkinrana. (Ivarriliruntu itarku) unkal atarattai ninkal kontu varunkal'' enru kuruviraka. Eninum, avarkalil perumpalanavarkal unmaiyai arintu kolla cakti arravarkal. Atalal avarkal (ivvetattaiyum) purakkanikkinranar
Verse 25 — Surah Al-Anbiya 21:25
unkalukku munnar nam anuppiya tutarkalukkellam, ‘‘niccayamaka ennait tavira vanakkattirkuriya veru iraivan illave illai; ennaiye ninkal vanankunkal'' enru nam vahyi arivikkamalillai
Verse 26 — Surah Al-Anbiya 21:26
(avvariruntum) rahman (vanavarkalai tanakkup pen) cantatiyakkik kontan enru ivarkal kurukinranar. Avano mikap paricuttamanavan. (Vanavarkal avanutaiya cantatikalanru,) eninum, (avanutaiya) kanniyamikka atiyarkal avar
Verse 27 — Surah Al-Anbiya 21:27
(avanukku munnal) i(vvana)varkal oru varttaiyum mirip peca mattarkal. Avan itta kattalaiyai ivarkal ceytu kontu irupparkal
Verse 28 — Surah Al-Anbiya 21:28
avarkalukku munniruppavarraiyum, pinniruppavarraiyum avan nankarivan. Avan virumpiyavarkalukke tavira marrevarukkum ivarkal ciparicu ceyyamattarkal. Innum, avanukkup payantu natunkik konte irupparkal
Verse 29 — Surah Al-Anbiya 21:29
avarkalil evarenum ‘‘allahvaiyanri niccayamaka nanum vanakkattirkuriya or iraivantan'' enru kurinal, avarukku narakattaiye nam kuliyakkuvom. Aniyayakkararkalukku avvare kuli kotuppom
Verse 30 — Surah Al-Anbiya 21:30
(Arampattil) vanam (enrum) pumi (enrum tanittaniyaka) illamal iruntatai name pirittamaittu, (vanattiliruntu malaiyai poliyac ceytu anta malai) niraik kontu uyirulla ovvonraiyum (valntirukkac) ceytom enpataiyum innirakarippavarkal parkkavillaiya? Akave, ivarkal nampikkai kolla mattarkala
Verse 31 — Surah Al-Anbiya 21:31
pumi manitarkalutan cayntuvitatirukkum poruttu atil malaikalai namtan nattinom. Avarkal virumpiya itattirku cariyaka cellum poruttu atil vicalamana valikalaiyum namtan erpatuttinom
Verse 32 — Surah Al-Anbiya 21:32
melum, vanattaip pattiramana oru mukattaippol namtan amaittom. (Ivvarellamiruntum) avarrilulla attatcikalai avarkal purakkanikkinranar
Verse 33 — Surah Al-Anbiya 21:33
avane iravaiyum pakalaiyum (pataittan.) Curiyanaiyum cantiranaiyum pataittan. Ivai ellam vanattil nintic cel(vataip pol cel)kinrana
Verse 34 — Surah Al-Anbiya 21:34
(napiye!) Umakku munnar enta manitanukkume nam maranamarra valkkaiyai erpatuttavillai. Akave, nir irantuvitta pinnar (enna) ivarkal enrenrum valappokirarkala
Verse 35 — Surah Al-Anbiya 21:35
ovvor atmavum maranattaic cuvaitte tirum. Nanmai, timai ceyyakkutiya nilaimaiyil unkalai (vaittu) nam cotippom. Pinnar ninkal nam'mitame tirumpak kontu varappatuvirkal
Verse 36 — Surah Al-Anbiya 21:36
(napiye!) Nirakarippavarkal um'maik kantal (tankalukkul oruvar marravarai nokki) ‘‘unkal teyvankalaik kurai kurupavar ivartana?'' Enru um'mai(c cuttik kanpittu)p parikacam ceyyamal iruppatillai. Eninum, avarkalo rahma(n alavarra arulalan enru iraiva)nin peyaraik kuruvataiyum marukkinranar
Verse 37 — Surah Al-Anbiya 21:37
Manitan avacarakkaranakave pataikkappattirukkiran. (Akave, avarkalai nokki napiye! Kuruviraka: ‘‘Vetanaikalakiya) en attatcikalai nan aticikkirattil unkalukkuk kanpippen. Akave, ninkal ennitam avacarappata ventam
Verse 38 — Surah Al-Anbiya 21:38
(annirakarippavarkal nampikkaiyalarkalai nokki ‘‘vetanai varum enru) ninkal kuruvatil unmaiyanavarkalaka iruntal inta (mirattal) vakku eppolutu varum'' enru avarkal ketkirarkal
Verse 39 — Surah Al-Anbiya 21:39
avarkal tankal mukankalil iruntum, tankal mutukukalil iruntum naraka neruppait tattikkolla mutiyamalum, avarkalukku utavi ceyya oruvarum kitaikkamalum pokakkutiya (oru) kalam varumenpatai inta nirakarippavarkal arintiruntal (atu ivarkalukke nanru)
Verse 40 — Surah Al-Anbiya 21:40
eninum, atu ivarkalitam titukurakave vantu avarkalait tattuk kettut tatumarumpatic ceytu vitum; atait tattik kalittuvita ivarkalal mutiyatu. Ivarkalukku ciritum avakacam kotukkappatavum mattatu
Verse 41 — Surah Al-Anbiya 21:41
umakku munnar vanta nam tutarkalum (ivvare etirikalal) parikacam ceyyappattanar. Akave, parikacam ceytu kontiruntavarkalai avarkal parikacam ceyta vetanai vantu culntu kontatu
Verse 42 — Surah Al-Anbiya 21:42
(napiye! Ivarkalai nokki) ‘‘iravilo pakalilo varakkutiya rahmanutaiya vetanaiyil iruntu unkalai patukappavar yar?'' Enru ketpiraka. Eninum ivarkalo tankal iraivanai ninaippataiye murrilum purakkanittu vittanar
Verse 43 — Surah Al-Anbiya 21:43
ivarkalai (nam vetanaiyiliruntu) tatukkakkutiya teyvankal nam'mait tavira ivarkalukku veru irukkinranava? (Ivarkal teyvankal enak kurum) avai (ivarkalukku utavi ceyvatenna!) Tamakkuttame utavi ceytukollavum caktiyarravai. Akave, namakketiraka avai ivarkalukkut tunai puriyatu
Verse 44 — Surah Al-Anbiya 21:44
Ivarkalaiyum ivarkalutaiya mutataikalaiyum (ninta kalam varai) cukamanupavikkac ceytom. Atanal avarkalin ayulum atikarittatu. (Akave, avarkal karvankontu vittarkala?) Niccayamaka nam ivarkalaic culntulla pumiyai(p patippatiyaka)k kuraittu (ivarkalai nerukki)k konte varuvatai ivarkal kanavillaiya? Ivarkala (nam'mai) venru vituvarkal
Verse 45 — Surah Al-Anbiya 21:45
(napiye! Avarkalai nokki ‘‘vetanaiyaik kontu) nan unkalukku accamutti eccarikkai ceyvatellam vahyin mulam enakku arivikkappattavarraiye! (Nan cuyamaka etaiyum kuravillai)'' enru kuruviraka. (Eninum, ivarkal cevitarkalaip pol irukkinranar. Akave) inta cevitarkal accamutti eccarikkai ceyyappattal atai avarkal ceviyerka mattarkal
Verse 46 — Surah Al-Anbiya 21:46
umatu iraivanutaiya vetanaiyin vatai ivarkal mitu pattale potum ‘‘nankal alintom; niccayamaka nankale enkalukkut tinku ilaittuk kontom!'' Enru kuccal ituvarkal
Verse 47 — Surah Al-Anbiya 21:47
marumai nalil cariyana taracaiye nam niruttuvom. Enta or atmavukkum (nanmaiyaik kuraitto, timaiyaik kuttiyo) aniyayam ceyyappata mattatu. (Nanmaiyo timaiyo) oru katukin alavu iruntapotilum ataiyum kontu varuvom. Kanakketukka name potum. (Verevarin utaviyum namakkut tevaiyillai)
Verse 48 — Surah Al-Anbiya 21:48
musavukkum harunukkum (nanmai timaiyaip) pirittarivikkakkutiya vetattaiye nam kotuttiruntom. Atai pirakacamakavum, iraiyaccamutaiyavarkalukku nallupatecamakavum akkinom
Verse 49 — Surah Al-Anbiya 21:49
(iraiyaccamutaiyavarkal) tankal iraivanait tankal kannal parkkavitinum avanukkup payappatuvatutan, marumaiyaip parriyum avarkal (enneramum payantu) natunkik kontirupparkal
Verse 50 — Surah Al-Anbiya 21:50
Inta kur'an mikka pakkiyamutaiya nallupatecamakum. Itai name irakki vaittom. Itai ninkal nirakarittu vituvirkala
Verse 51 — Surah Al-Anbiya 21:51
niccayamaka nam iprahimukku itarku munnare nallarivaik kotuttiruntom. (Atarkuriya) avarutaiya tanmaiyai nankarintom
Verse 52 — Surah Al-Anbiya 21:52
avar tan tantaiyaiyum, tan makkalaiyum nokki ‘‘ninkal (mikka urcakattotu) vanankivarum iccilaikal enna? (Etarkaka ninkal ivarrai vanankukirirkal)'' enru kettatarku
Verse 53 — Surah Al-Anbiya 21:53
avarkal ‘‘enkal mutataikal ivarrai vanankik kontirukka nankal kantom. (Atalal nankalum avarrai vanankukirom)'' enru kurinarkal
Verse 54 — Surah Al-Anbiya 21:54
atarkavar ‘‘ninkalum unkal mutataikalum pakirankamana valikettiltan irukkirirkal'' enru kurinar
Verse 55 — Surah Al-Anbiya 21:55
atarkavarkal ‘‘nir etum unmaiyana ceytiyai nam'mitam kontu vantirukkirira? Allatu (ivvaru kuri nam'mutan) nir vilaiyatukirira?'' Enru kettanar
Verse 56 — Surah Al-Anbiya 21:56
atarkavar ‘‘(nan vilaiyatupavan) illai. Unkal (unmaiyana) iraivan, vanankalaiyum, pumiyaiyum pataitta iraivantan. (Inta cilaikalalla) itarku nane unkalukkuc catci kurukiren'' enru kurinar
Verse 57 — Surah Al-Anbiya 21:57
(inkiruntu) ‘‘ninkal tirumpic cenra pinnar allahvin mitu cattiyamaka! Unkal cilaikalaip pankappatuttivituven'' (enrum kurinar)
Verse 58 — Surah Al-Anbiya 21:58
(avvare avarkal cenra pinnar) avarril periya cilaiyait tavira (marra) anaittaiyum tuntu tuntaka utaittut tallivittar. Avarkal (tirumpa vanta pinnar itaip parri vicarippatarkakap) periya cilaiyitam cellak kutum (enru atai mattum utaikkavillai)
Verse 59 — Surah Al-Anbiya 21:59
avarkal (tirumpa vantu ikkatciyaik kantatum) ‘‘enkal teyvankalai ivvaru ceytavan evan? Niccayamaka avan maka aniyayakkaran'' enru kurinarkal
Verse 60 — Surah Al-Anbiya 21:60
Atarku (avarkalil cilar) ‘‘oru valipar ivarraip parri(k kurai) kurik kontiruppatai nankal ceviyurru irukkirom. Avarukku ‘iprahim' enru peyar kurappatukiratu'' enru kurinarkal
Verse 61 — Surah Al-Anbiya 21:61
atarkavarkal ‘‘(avvarayin) avarai makkal kankalukku mun kontu varunkal. (Avar kurum patilukku) anaivarum catciyaka irukkattum'' enru kurinarkal
Verse 62 — Surah Al-Anbiya 21:62
(avvaru iprahimaik kontu vantu avarai nokki) ‘‘iprahime! Enkal teyvankalai ivvaru ceytavar nirtano?'' Enru kettanar
Verse 63 — Surah Al-Anbiya 21:63
atarkavar ‘‘illai. Ivarril periya cilai ito irukkirate! Itutan ceytirukkalam! (Utaippatta) ivai pecakkutiyavaiyaka iruntal avarraiye kelunkal'' enrar
Verse 64 — Surah Al-Anbiya 21:64
avarkal (itarkup patil kuramutiyamal nanamurrut) tankalukkul (oruvar marravarai nokki) “niccayamaka ninkaltan (ivarrait teyvamenak kuri) aniyayam ceytu vittirkal'' enru kurik kontarkal
Verse 65 — Surah Al-Anbiya 21:65
pinnar, avarkal (vetkattal ciritu neram) talai kunintiruntu (iprahimai nokki) ‘‘ivai pecatu enpatai niccayamaka nir arivire! (Avvarirukka ivarritam nankal ketkumpati enkalitam evvaru kurukirir?)'' (Enru kurinarkal)
Verse 66 — Surah Al-Anbiya 21:66
atarkavar ‘‘unkalukku oru nanmaiyum timaiyum ceyya caktiyarra allah allata (i)varraiya ninkal vanankukirirkal
Verse 67 — Surah Al-Anbiya 21:67
cicci! (Kevalam ninkalenna) unkalukkum ketutan; ninkal vanankum allah allata ivaika(lenna ivai)kalukkum ketutan. Enne! Ivvalavu kuta ninkal arintukolla ventama?'' Enru kurinar
Verse 68 — Surah Al-Anbiya 21:68
atarkavarkal (tankal manitarkalai nokki,) ‘‘ninkal etum ceyya ventumenri runtal ivarai neruppil erittu unkal teyvankalukkaka ivaritam pali vankunkal'' enru kurinarkal
Verse 69 — Surah Al-Anbiya 21:69
(Avvare avarkal iprahimai neruppuk kitankil eriyave neruppai nokki) ‘‘neruppe! Ni iprahimukku cukam tarum vitattil kulirntu vitu!'' Enru nam kurinom
Verse 70 — Surah Al-Anbiya 21:70
avarkal iprahimukku tinkilaikkak karutinarkal. Eninum, nam avarkalaiye nastamataiyumpatic ceytu vittom
Verse 71 — Surah Al-Anbiya 21:71
avaraiyum (avarutaiya cakotarar makan) luttaiyum nam patukattuk kontu, manitarkal perum pakkiyam ataiyakkutiyataka nam ceytirukkum (paittul mukattas ennum) urukku kontu vantu certtom
Verse 72 — Surah Al-Anbiya 21:72
melum, nam avarukku (avarutaiya) korikkaikku atikamaka is'hakkaiyum, ya'akupaiyum arul purintom. Ivarkal anaivaraiyum nallatiyarkalakavum nam akkinom
Verse 73 — Surah Al-Anbiya 21:73
melum, nam kattalaikalai (makkalukku) evi nerana valiyai arivikkakkutiya talaivarkalakavum avarkalai akkinom. Nanmaiyana kariyankalaic ceyyumarum, tolukaiyaik kataippitikkumarum, ‘jakat' kotuttu varumarum avarkalukku vahyi mulam arivittom. Avarkal anaivarum nam'maiye vanankik kontiruntarkal
Verse 74 — Surah Al-Anbiya 21:74
luttaiyum (napiyakki) avarukku nanattaiyum kalviyaiyum kotuttut tiya kariyankalaic ceytu kontirunta ur makkalil iruntum nam avarai patukattuk kontom. Niccayamaka avvurar (manitarkalil) mikakketta manitarkalakavum perum pavikalakavum iruntanar
Verse 75 — Surah Al-Anbiya 21:75
nam avarai nam arulil pukuttinom. Niccayamaka avar nallatiyarkalil ullavarakave iruntar
Verse 76 — Surah Al-Anbiya 21:76
nuhaiyum (napiyaka anuppivaittom.) Avar itarku munnar ceytu kontirunta pirarttanaiyai avarukkaka nam ankikarittuk kontu, avaraiyum avaratu kutumpattinaraiyum perum ciramattil iruntu patukattuk kontom
Verse 77 — Surah Al-Anbiya 21:77
Nam vacanankalaip poyyakkiya makkalukku virotamaka avarukku nam utavi ceytom. Niccayamaka avarkalum mikak ketta makkalakave iruntanar. Atalal, avarkal anaivaraiyum (vellap piralayattil) mulkatittu vittom
Verse 78 — Surah Al-Anbiya 21:78
tavutaiyum sulaimanaiyum (napiyaka anuppivaittom). Oruvarutaiya atukal marroruvarin payirai meyntu vittatu parri (tavut, culaiman akiya) iruvarum tirppuk kura irunta camayattil avarkalutaiya tirppai nam (kavanittup) parttuk kontiruntom
Verse 79 — Surah Al-Anbiya 21:79
tirppuk kuruvatil ivarkal iruvarukkume kalviyaiyum nanattaiyum nam kotuttirunta potilum, sulaimanukku niyayattai vilakkik kanpittom. Malaikalaiyum paravaikalaiyum tavutukku vacappatuttik kotuttom. Avai avarutan allahvai taspih (tuti) ceytana. Nametan ivarrai ellam ceytom
Verse 80 — Surah Al-Anbiya 21:80
(poril itti, katti akiyavarrin) kayattil iruntu unkalai patukakkak kutiya kavacankal ceyvatai nam avarukkuk karruk kotuttom. Itarku ninkal nanri celuttuvirkala
Verse 81 — Surah Al-Anbiya 21:81
sulaimanukku vekamana karraiyum nam vacappatuttik kotuttiruntom. Atu avarutaiya uttaravinpati mikka pakkiyamperra urukku (avarai etuttu)ccellum ella visayankalaiyum nam arintiruntom
Verse 82 — Surah Al-Anbiya 21:82
katalil mulki (muttu, pavalam ponravarraik kontu) varakkutiya (murkka) saittankalaiyum nam avarukku vacappatuttik kotuttiruntom. Itait tavira (avarukku avaciyamana) pala velaikalaiyum avai ceytukontu iruntana. Namtan avarkalaik kankanittu vantom
Verse 83 — Surah Al-Anbiya 21:83
Aiyupaiyum (nam nam tutaraka anuppivaittom). Avar tan iraivanai nokki ‘‘niccayamaka noy ennaip pitittuk kontatu. (Atai ni nikki vitu.) Niyo karunaiyalarkalilellam maka karunaiyalan'' enru pirarttanai ceytar
Verse 84 — Surah Al-Anbiya 21:84
akave, nam avarutaiya pirarttanaiyai ankikarittu, avaraip pitittirunta noyaiyum nikki, avarutaiya kutumpattaiyum nam avarukku alittu, nam arulal melum ataip ponra tokaiyinaraiyum avarukkuk (kutumpamakak) kotuttom. Itu (enakkup payantu) ennai vanankupavarkalukku(m ennitam pirarttanai ceypavarkalukkum) nallunarcci uttakkutiyataka irukkiratu
Verse 85 — Surah Al-Anbiya 21:85
ismayilaiyum, itrisaiyum, tulkipluvaiyum (nam nam tutarkalaka anuppivaittom). Ivarkal anaivarum (tankalukku erpatta ciramankalaic) cakittuk kontanar
Verse 86 — Surah Al-Anbiya 21:86
akave, ivarkal anaivaraiyum nam nam arulil pukuttinom. Enenral, niccayamaka ivarkal anaivarum nallavarkale
Verse 87 — Surah Al-Anbiya 21:87
(yunus napiyakiya) tunnunaiyum (nam tutaraka akkinom). Avar kopamakac cenra camayattil nam avaraip pitittukkolla mattom enru ennikkontar. (Atalal, avarai oru min vilunkumpatic ceytu min vayirrin) irulkalilirunta avar (nam'mai nokki) ‘‘unnait tavira vanakkattirkuriya iraivan veroruvanum illai. Ni mikap paricuttamanavan. Niccayamaka nano aniyayakkararkalil oruvanakivitten. (Ennai mannittu arul purivayaka!)'' Enru pirarttanai ceytar
Verse 88 — Surah Al-Anbiya 21:88
nam avarutaiya pirarttanaiyai ankikarittu (avarutaiya mikka tuyaramana) ciramattiliruntum avarai nam patukattuk kontom. Ivvare, (ciramattil cikki nam'mitam pirarttanai ceyyum) nampikkaiyalarkalaiyum nam patukattuk kolvom
Verse 89 — Surah Al-Anbiya 21:89
Jakariyyavaiyum (tutaraka anuppivaittom). Avar tan iraivanai nokki ‘‘en iraivane! Ni ennai(c cantatiyarra) tanittavanaka vittuvitate! Niyo varicakakkutiyavarkalil mikka melanavan'' enru pirarttanai ceyta camayattil
Verse 90 — Surah Al-Anbiya 21:90
nam avarutaiya pirarttanaiyai ankikarittu (malataka irunta) avarutaiya manaiviyai kunappatutti, yahyavai avarukku(c cantatiyakak) kotuttom. Niccayamaka ivarkal anaivarum nanmaiyana kariyankalaic ceyvatil oruvarai oruvar muntik kontiruntarkal. (Nam arulai) virumpiyum (nam tantanaiyaip) payantum nam'mitam pirarttanai ceytu kontiruntarkal. Ivarkal anaivarum nam'mitam mikka ullaccamutaiyavarkalakavum iruntarkal
Verse 91 — Surah Al-Anbiya 21:91
tan karpaik kattukkonta (maryam enpa)valai(yum nir napaka muttuviraka. Nam tutar) jiprayil mulam avalutaiya karppattil nam utinom. Avalaiyum avalutaiya makanaiyum ulakattarukku or attatciyakavum akkinom
Verse 92 — Surah Al-Anbiya 21:92
(nampikkaiyalarkale!) Ninkal anaivarum (ore markkattaip pinparra ventiya) ore vakuppartan. (Itil jati verrumai kitaiyatu.) Unkal anaivarukkum iraivan nan oruvane! Akave, ennaiye ninkal vanankunkal
Verse 93 — Surah Al-Anbiya 21:93
eninum ivarkal tankal kariyattil (verupattu) pala pirivukalaka pirintu vittanar. Ivarkal anaivarum nam'mitam tirumpa varakkutiyavarkaltan
Verse 94 — Surah Al-Anbiya 21:94
akave, (ivarkalil) evarkal nampikkaikontu narceyalkalaic ceykirarkalo avarkalutaiya muyarci vinakivitatu. Niccayamaka nam avarraip pativu ceytu varukirom
Verse 95 — Surah Al-Anbiya 21:95
nam evvurarkalai alittuvittomo avarkal niccayamaka (ulakirku) tirumpave mattarkal ena vitikkappattullatu
Verse 96 — Surah Al-Anbiya 21:96
Yahjuj, mahjuj kuttattirku vali tirakkappattal avarkal ovvoru mettiliruntum (tannir payntu otuvataip pol) valintu (ulakin pala pakankalilum aticikkirattil paravi) vituvarkal
Verse 97 — Surah Al-Anbiya 21:97
(ulaka mutivu parriya) unmaiyana vakkuruti nerunki vittatu. (Atu varum camayattil ataik kanum) nirakarippavarkalin kankal tirantatu tirantavare irukkum. ‘‘Enkalukkuk ketutan. Niccayamaka nankal itaipparri kavalaiyarravarkalaka iruntome! Enkalukku nankale tinkilaittuk kontome!'' (Enrum avarkal pulampuvarkal)
Verse 98 — Surah Al-Anbiya 21:98
(accamayam avarkalai nokki) ‘‘niccayamaka ninkalum, ninkal vanankik kontirunta allah allatavaiyum narakattin erikattaiyaki vittirkal. Ninkal anaivarum anku cella ventiyavarkaltan'' (enru kurappatum)
Verse 99 — Surah Al-Anbiya 21:99
(avarkal vanankik kontirunta) ivai (unmaiyana) teyvankalaka iruntal narakattirku vante irukkatu. Eninum, avarkal anaivarum (narakattil tallappattu) enrenrum atil tankivituvarkal
Verse 100 — Surah Al-Anbiya 21:100
atil avarkal tinarit tinarik (kalutaiyaip pol) kataruvarkal. Atil (marrevarin captattai) avarkal ceviyura mattarkal
Verse 101 — Surah Al-Anbiya 21:101
erkanave nam'mal evarkalukku nanmaikal elutappattu vittato avarkal, niccayamaka narakattirku veku turamaka irupparkal
Verse 102 — Surah Al-Anbiya 21:102
atan iraiccalaiyum avarkal (tankal katal) ketkamattarkal. Innum avarkal tankal virumpiya cukapokankalai(c corkkattil) enrenrum anupavittuk kontirupparkal
Verse 103 — Surah Al-Anbiya 21:103
(marumaiyil erpatum) perum titukkamum avarkalai tukkattirkullakkatu. (Accamayam) vanavarkal avarkalai etirkontalaipparkal ‘‘unkalukku vakkalikkappatta (nalla) nal itutan'' (enru narceytiyum kuruvarkal)
Verse 104 — Surah Al-Anbiya 21:104
Elutappatta katitattaic curuttuvataip pol nam vanattaic curuttum nalai (napiye!) Nir avarkalukku napakamuttuviraka. Mutal tatavai nam avarkalai pataittatu ponre (annalil) nam (avarkalukku uyir kotuttu) avarkalai milavaippom. Itu nam'mitu katamaiyanatoru vakkurutiyakum. Niccayamaka nam itaic ceyte tiruvom
Verse 105 — Surah Al-Anbiya 21:105
niccayamaka nam ‘japur' ennum vetattil, nallupatecankalukkup pinnar elutiyirukkirom, ‘‘niccayamaka pumikku en atiyarkalil nannatattai utaiyavarkaltan varicavarkal'' enru
Verse 106 — Surah Al-Anbiya 21:106
ennaiye vanankupavarkalukku niccayamaka itil oru narceyti irukkiratu
Verse 107 — Surah Al-Anbiya 21:107
(napiye!) Um'mai ulakattarukku or arulakave tavira nam anuppavillai
Verse 108 — Surah Al-Anbiya 21:108
(akave) nir kuruviraka: ‘‘Enakku vahyi arivikkappatuvatellam ‘‘unkal vanakkattirkuriya iraivan ore or iraivane'' enrutan. Akave, ninkal avanukku murrilum panintu kattuppattu natappirkalaka
Verse 109 — Surah Al-Anbiya 21:109
(napiye!) Avarkal purakkanittu vittalo (avarkalai nokki) ‘‘nan (en tutai) unkal anaivarukkum camamaka etutturaittu vitten. Unkalukkup payamuruttappatum vetanai (vante tirum. Eninum, atu) camipattil irukkirata turattil irukkirata enpatai nan ariyamatten'' enru kuruviraka
Verse 110 — Surah Al-Anbiya 21:110
niccayamaka (en iraivan) ninkal (vayal) captamittup pecuvataiyum (unkal ullankalil atarku maraka) maraittu vaittiruppataiyum arintu kolkiran
Verse 111 — Surah Al-Anbiya 21:111
(innum ituvarai vetanai ceyyatu) unkalai vittu vaittiruppatu unkalaic cotippatarkakavo allatu kuritta kalam varai ninkal valntiruppatarkakavo enpatai nan ariya matten
Verse 112 — Surah Al-Anbiya 21:112
(Melum muham'matu) kurinar: ‘‘En iraivane! (Enakkum innirakarippavarkalukkum itaiyil) ni nitamana tirppalippayaka! Enkal iraivantan perarulalan. Unkal (poyyana) kurrukalukku etiraka avanitame utavi tetukirom