Back to Languages

Tamil - Chapter 21 - Al-Anbiya

Translation by Jan Turst Foundation — Permalink

Verse 1 — Surah Al-Anbiya 21:1

maṉitarkaḷukku avarkaḷuṭaiya kaṇakku vicāraṇai (nāḷ) neruṅki viṭṭatu āṉāl avarkaḷō (ataṉaip) puṟakkaṇittup parāmukamāka irukkiṟārkaḷ

Verse 2 — Surah Al-Anbiya 21:2

avarkaḷukku avarkaḷuṭaiya iṟaivaṉiṭamiruntu putiya niṉaivūṭṭutal varumpōtu avarkaḷ viḷaiyāṭiyavarkaḷāka atai cevi maṭukkiṟārkaḷē tavira vēṟillai

Verse 3 — Surah Al-Anbiya 21:3

avarkaḷuṭaiya uḷḷaṅkaḷ alaṭciyamāka irukkiṉṟaṉa iṉṉum ittakaiya aniyāyakkārarkaḷ tam'miṭaiyē irakaciyamāka"ivar uṅkaḷaip pōṉṟa oru maṉitarē aṉṟi vēṟillai nīṅkaḷ naṉku pārttuk koṇṭē (avaruṭaiya) cūṉiyattiṉpāl varukiṟīrkaḷā?" Eṉṟu kūṟikkoḷkiṉṟaṉar

Verse 4 — Surah Al-Anbiya 21:4

eṉṉuṭaiya iṟaivaṉ vāṉaṅkaḷilum pūmiyilum (pēcappaṭum) collaiyellām naṉkaṟipavaṉ; avaṉ (yāvaṟṟaiyum) ceviyēṟpavaṉākavum aṟipavaṉākavum irukkiṉṟāṉ" eṉṟu avar kūṟiṉār

Verse 5 — Surah Al-Anbiya 21:5

appaṭiyalla! "Ivai kalappaṭamāṉa kaṉavukaḷ" illai, "ataṉai ivarē kaṟpaṉai ceytu koṇṭār" illai, "ivar oru kaviñartām" (eṉṟu kāḥpirkaḷ palavāṟākak kuḻampik kūṟuvatuṭaṉ) muntaiya (napimārkaḷukku) aṉuppappaṭṭatu pōl ivarum ōr attāṭciyai nam'miṭam koṇṭu varaṭṭum" eṉṟum kūṟukiṉṟaṉar

Verse 6 — Surah Al-Anbiya 21:6

ivarkaḷukku muṉṉar nām aḻittu viṭṭa enta ū(rā)rum īmāṉ koḷḷavillai avvāṟirukka ivarkaḷ īmāṉ koḷvārkaḷā

Verse 7 — Surah Al-Anbiya 21:7

(Napiyē!) Umakku muṉṉarum māṉiṭarkaḷaiyē aṉṟi (vēṟevaraiyum) nam'muṭaiya tūtarkaḷāka nām aṉuppavillai avarkaḷukkē nām vahī aṟivittōm. Eṉavē"(itaṉai) nīṅkaḷ aṟiyātavarkaḷāka iruntāl (niṉaivupaṭuttum) vētaṅkaḷuṭaiyōriṭam kēṭṭut (terintu) koḷḷuṅkaḷ" (eṉṟu napiyē! Avarkaḷiṭam kūṟum)

Verse 8 — Surah Al-Anbiya 21:8

aṉṟiyum nām avarkaḷukku uṇavu aruntāta uṭalai amaikkavillai mēlum, (pūmiyil) nirantaramāṉavarkaḷākavum avarkaḷirukkavillai

Verse 9 — Surah Al-Anbiya 21:9

piṉṉar, (nam) vākkuṟutiyai avarkaḷukku nām niṟaivēṟṟiṉōm; avvāṟu nām avarkaḷaiyum, nām nāṭiyavarkaḷaiyum kāppāṟṟiṉōm; āṉāl varampu mīṟiyavarkaḷai nām aḻittōm

Verse 10 — Surah Al-Anbiya 21:10

uṅkaḷukku niccayamāka nām oru vētattai aruḷiyirukkiṉṟōm; atil uṅkaḷiṉ kaṇṇiyam irukkiṉṟatu. Nīṅkaḷ aṟiya māṭṭīrkaḷā

Verse 11 — Surah Al-Anbiya 21:11

mēlum, aniyāyakkāra(rkaḷ vāḻnta) ūrkaḷ ettaṉaiyaiyō nām aḻittōm; ataṟkup piṉ (aṅku) vēṟu camūkattai uṇṭākkiṉōm

Verse 12 — Surah Al-Anbiya 21:12

ākavē, avarkaḷ namatu vētaṉai (varuvatai) uṇarntapōtu, avarkaḷ aṅkiruntu viraintōṭalāṉārkaḷ

Verse 13 — Surah Al-Anbiya 21:13

viraintu ōṭātīrkaḷ, nīṅkaḷ aṉupavitta cuka pōkaṅkaḷukkum, uṅkaḷ vīṭukaḷukkum tirumpi vāruṅkaḷ; (avai paṟṟi) nīṅkaḷ kēḷvi kēṭkappaṭuvataṟkāka" (eṉṟu avarkaḷukku aṟivikkappaṭṭatu)

Verse 14 — Surah Al-Anbiya 21:14

(itaṟku avarkaḷ)"eṅkaḷ kēṭē! Nāṅkaḷ niccayamāka aniyāyakkārarkaḷāka iruntōm" eṉṟu varuntik kūṟiṉārkaḷ

Verse 15 — Surah Al-Anbiya 21:15

aṟuvaṭai ceyyappaṭṭa vayaliṉ aritāḷkaḷ erintaḻivatu pōṉṟu avarkaḷai nām ākkum varai avarkaḷuṭaiya ikkūppāṭu ōyavillai

Verse 16 — Surah Al-Anbiya 21:16

mēlum, vāṉaiyum, pūmiyaiyum avaṟṟukku iṭaiyē iruppavaṟṟaiyum viḷaiyāṭṭukkāṉa nilaiyil nām paṭaikkavillai

Verse 17 — Surah Al-Anbiya 21:17

Vīṇ viḷaiyāṭṭukkeṉa (etaṉaiyum) nām eṭuttukkoḷḷa nāṭi, (avvāṟu) nām ceyvatāka iruntāl nam'miṭatti(l uḷḷa namakku takutiyāṉavaṟṟi)liruntē ataṉai nām eṭuttiruppōm

Verse 18 — Surah Al-Anbiya 21:18

avvāṟillai! Nām cattiyattai koṇṭu, acattiyattiṉ mītu vīcukiṟōm; ataṉāl, (cattiyam acattiyattiṉ ciracaic) citaṟaṭittuviṭukiṟatu piṉṉar (acattiyam) aḻintatē pōyviṭukiṟatu. Ākavē, nīṅkaḷ (kaṟpaṉaiyāka iṭṭukkaṭṭi) varṇippatellām uṅkaḷukku kēṭutāṉ

Verse 19 — Surah Al-Anbiya 21:19

vāṉaṅkaḷilum pūmiyilum uḷḷōrellām avaṉukkē uriyōrāvārkaḷ; mēlum avaṉiṭam iruppavarkaḷ avaṉukku vaṇaṅkuvatai viṭṭup perumaiyaṭikka māṭṭārkaḷ; cōrvaṭaiyavumāṭṭārkaḷ

Verse 20 — Surah Al-Anbiya 21:20

iṭaiviṭāmal avarkaḷ iravilum, pakalilum avaṉait tutittuk koṇṭē irukkiṟārkaḷ

Verse 21 — Surah Al-Anbiya 21:21

pūmiyil uḷḷavaṟṟiliruntu ivarkaḷ teyvaṅkaḷai eṭuttuk koṇṭirukkiṉṟārkaḷē! Avai (iṟantōrai) uyir koṭuttu eḻuppumā

Verse 22 — Surah Al-Anbiya 21:22

(vāṉ, pūmi ākiya) ivaṟṟil allāhvaiyaṉṟi vēṟu teyvaṅkaḷ iruntiruntāl, niccayamāka ivaiyiraṇṭum aḻintē pōyirukkum, arṣuṭaiya iṟaivaṉām allāh, avarkaḷ varṇikkum (ittakaiya) taṉmaikaḷiliruntu mikavum tūymaiyāṉavaṉ

Verse 23 — Surah Al-Anbiya 21:23

avaṉ ceypavai paṟṟi evarum avaṉaik kēṭka muṭiyātu āṉāl, avarkaḷ tām (avarkaḷ ceyyum ceyalkaḷ paṟṟi) kēṭkappaṭuvārkaḷ

Verse 24 — Surah Al-Anbiya 21:24

allatu, avarkaḷ allāhvaiyaṉṟi (vēṟu) teyvaṅkaḷai eṭuttuk koṇṭirukkiṟārkaḷā? "Appaṭiyāyiṉ, uṅkaḷ attāṭciyai nīṅkaḷ koṇṭu vāruṅkaḷ; itō eṉṉuṭaṉ iruppavarkaḷiṉ vētamum, eṉakku muṉpu iruntavarkaḷiṉ vētamum irukkiṉṟaṉa" eṉṟu napiyē! Nīr kūṟum; āṉāl avarkaḷil perumpālōr cattiyattai aṟintu koḷḷavillai ākavē avarkaḷ (ataip) puṟakkaṇikkiṟārkaḷ

Verse 25 — Surah Al-Anbiya 21:25

(Napiyē!) Umakku muṉṉar nām aṉuppiya ovvoru tūtariṭamum; "niccayamāka (vaṇakkattiṟkuriya) nāyaṉ eṉṉait tavira vēṟu evarumillai eṉavē, eṉṉaiyē nīṅkaḷ vaṇaṅkuṅkaḷ" eṉṟu nām vahī aṟivikkāmalillai

Verse 26 — Surah Al-Anbiya 21:26

avarkaḷ; "arrahmāṉ oru kumāraṉait taṉakkeṉa eṭuttuk koṇṭirukkiṉṟāṉ" eṉṟu kūṟukiṟārkaḷ; (āṉāl) avaṉō mikavum tūyavaṉ! Appaṭiyalla (allāhviṉ kumārarkaḷ eṉṟu ivarkaḷ kūṟuvōrellōrum allāhviṉ) kaṇṇiyamikka aṭiyārkaḷē āvārkaḷ

Verse 27 — Surah Al-Anbiya 21:27

avarkaḷ (enka oru pēccaiyum) avaṉai muntip pēca māṭṭārkaḷ; avarkaḷ avaṉ kaṭṭaḷaip paṭiyē (etaiyum) ceykiṟārkaḷ

Verse 28 — Surah Al-Anbiya 21:28

avarkaḷukku muṉṉāl iruppavaṟṟaiyum, avarkaḷukkup piṉṉāl iruppavaṟṟaiyum avaṉ naṉkaṟivāṉ; iṉṉum evarai avaṉ porunti ēṟṟuk koḷkiṟāṉō a(t takaiya)varukkaṉṟi - avarkaḷ parintu pēca māṭṭārkaḷ. Iṉṉum avarkaḷ avaṉ pāl uḷḷa accattāl naṭuṅkupavarkaḷākavum irukkiṉṟārkaḷ

Verse 29 — Surah Al-Anbiya 21:29

iṉṉum, avarkaḷil evarēṉum"avaṉaṉṟi niccayamāka nāṉum nāyaṉtāṉ" eṉṟu kūṟuvārēyāṉāl, a(ttakaiya)varukku - nām narakattaiyē kūliyākak koṭuppōm - ivvāṟē nām aniyāyakkārarkaḷukkuk kūli koṭuppōm

Verse 30 — Surah Al-Anbiya 21:30

niccayamāka vāṉaṅkaḷum, pūmiyum (mutalil) iṇaintiruntaṉa eṉpataiyum, ivaṟṟai nāmē pirit(tamait)tōm eṉpataiyum, uyiruḷḷa ovvoṉṟaiyum nām taṇṇīriliruntu paṭaittōm eṉpataiyum kāḥpirkaḷ pārkkavillaiyā? (Ivaṟṟaip pārttum) avarkaḷ nampikkai koḷḷa villaiyā

Verse 31 — Surah Al-Anbiya 21:31

iṉṉum; ippūmi (maṉitarkaḷuṭaṉ) āṭi cāyāmalirukkum poruṭṭu, nām atil nilaiyāṉa malaikaḷai amaittōm; avarkaḷ nērāṉa vaḻiyil cellum poruṭṭu, nām vicālamāṉa pātaikaḷaiyum amaittōm

Verse 32 — Surah Al-Anbiya 21:32

Iṉṉum vāṉattai nām pātukāppāṉa vitāṉamāka amaittōm -eṉiṉum avarkaḷ avaṟṟiluḷḷa attāṭcikaḷaip puṟakkaṇittu viṭukiṟārkaḷ

Verse 33 — Surah Al-Anbiya 21:33

iṉṉum avaṉē iravaiyum, pakalaiyum; cūriyaṉaiyum, cantiraṉaiyum paṭaittāṉ; (vāṉil tattamakkuriya) vaṭṭavaraikkuḷ ovvoṉṟum nīntukiṉṟaṉa

Verse 34 — Surah Al-Anbiya 21:34

(napiyē!) Umakku muṉṉar enta maṉitaṉukkum (avaṉ) eṉṟeṉṉum irukkakkūṭiya nittiya vāḻvai nām (iṅku) koṭukkavillai ākavē nīr marittāl avarkaḷ maṭṭum eṉaṟeṉṟum vāḻap pōkiṟārkaḷā

Verse 35 — Surah Al-Anbiya 21:35

ovvōr ātmāvum maraṇattaic cuvaippatākavē irukkiṟatu parīṭcaikkāka keṭutiyaiyum, naṉmaiyaiyum koṇṭu nām uṅkaḷaic cōtikkiṟōm. Piṉṉar, nam'miṭamē nīṅkaḷ mīṭkappaṭuvīrkaḷ

Verse 36 — Surah Al-Anbiya 21:36

iṉṉum (napiyē!) Kāḥpirkaḷ um'maip pārttāl, "uṅkaḷ teyvaṅkaḷaip paṟṟik (kuṟai) kūṟupavar ivartāṉā?" - Eṉṟu (taṅkaḷukkuḷ pēcik koṇṭu) um'maip parikācam ceyyāmal iruppatillai mēlum avarkaḷ rahmāṉuṭaiya niṉaivai nirākarikkiṉṟaṉar

Verse 37 — Surah Al-Anbiya 21:37

maṉitaṉ avacarakkāraṉākavē paṭaikkappaṭṭirukkiṉṟāṉ; viraivil (vētaṉaikkāṉa) eṉ attāṭcikaḷai uṅkaḷukkuk kāṇpippēṉ; ākavē nīṅkaḷ avacarappaṭātīrkaḷ

Verse 38 — Surah Al-Anbiya 21:38

nīṅkaḷ uṇmaiyāḷarkaḷākayiruppiṉ, inta (vētaṉaikkāṉa) vākkuṟuti eppoḻutu (niṟaivēṟṟappaṭum)?" Eṉṟu avarkaḷ kēṭkiṟārkaḷ

Verse 39 — Surah Al-Anbiya 21:39

tam mukaṅkaḷaiyum, tam mutukukaḷaiyum (naraka) neruppait taṭuttuk koḷḷa muṭiyāmalum, (evarālum) utavi ceyyappaṭamālum iruppārkaḷē anta nērattai kāḥpirkaḷ aṟintu koḷvārkaḷāṉāl! (Iṟuti nēram paṟṟik kēṭṭuk koṇṭirukka māṭṭārkaḷ)

Verse 40 — Surah Al-Anbiya 21:40

Avvāṟalla! Atu avarkaḷiṭam tiṭīreṉa vantu, avarkaḷait taṭṭaḻiyac ceytu viṭum. Atait taṭuttuk koḷḷa avarkaḷāl iyalātu avarkaḷukkuc ciṟitum avakācam koṭukkappaṭa māṭṭātu

Verse 41 — Surah Al-Anbiya 21:41

iṉṉum, (napiyē!) Niccayamāka umakku muṉṉar vanta tūtarkaḷum (ivvāṟē) parikacikkappa paṭṭārkaḷ - āṉāl avarkaḷ parikācam ceytu koṇṭirunta (vētaṉaiyāṉa)tu avarkaḷai cūḻnatu koṇṭatu

Verse 42 — Surah Al-Anbiya 21:42

uṅkaḷai, iravilum, pakalilum arrahmāṉuṭaiya (vētaṉaiyiliruntu) pātukākkakkūṭiyavar evar?" Eṉṟu (napiyē!) Nīr kēḷum; āṉāl, avarkaḷ taṅkaḷ iṟaivaṉai niṉaippataiyē puṟakkaṇippavarkaḷ

Verse 43 — Surah Al-Anbiya 21:43

allatu, (nam'muṭaiya vētaṉaiyiliruntu) nam'maiyaṉṟi avarkaḷaik kāppāṟṟum teyvaṅkaḷ avarkaḷukku irukkiṉṟaṉavā? Avarkaḷ tamakkuttāmē utaviceyya caktiyaṟṟavarkaḷ. Mēlum avarkaḷ nam'miṭamiruntu kāppāṟṟappaṭupavarkaḷum allar

Verse 44 — Surah Al-Anbiya 21:44

eṉiṉum, ivarkaḷaiyum ivarkaḷuṭaiya mūtātaiyaraiyum, avarkaḷuṭaiya āyuṭ kālam vaḷarntōṅkum varai cukaṅkaḷai aṉupavikkac ceytōm. Nām (ivarkaḷiṭamuḷḷa) pūmiyai ataṉ arukukaḷiliruntu kuṟaittu koṇṭu varukiṟōm eṉpatai ivarkaḷ kāṇavillaiyā? Ivarkaḷā mikaittu veṟṟik koḷpavarkaḷ

Verse 45 — Surah Al-Anbiya 21:45

niccayamāka nāṉ uṅkaḷukku eccarikkai ceyvatellām vahī mūlam eṉakku aṟivikkappaṭṭataik koṇṭētāṉ" eṉṟu (napiyē!) Nīr kūṟum; eṉiṉum, ceviṭarkaḷ accamūṭṭi eccarikkappaṭum pōtu, (avarkaḷ nērvaḻi peṟum) anta aḻaippaic cevimaṭukka māṭṭārkaḷ

Verse 46 — Surah Al-Anbiya 21:46

um'muṭaiya iṟaivaṉiṭamiruntuḷḷa vētaṉaiyiliruntu oru mūccu avarkaḷait tīṇṭumāṉālum, "eṅkaḷukkuk kēṭu tāṉ! Tiṭṭamāka nāṅkaḷ aniyāyakkārarkaḷākavē iruntōm" eṉṟu avarkaḷ niccayamāka kū(ṟik kata)ṟuvārkaḷ

Verse 47 — Surah Al-Anbiya 21:47

Eṉavē enta ōr ātmāvum oru ciṟitum aniyāyam ceyyappaṭamāṭṭātu mēlum (naṉmai, tīmaiyil) oru kaṭuku aḷavu eṭaiyiruppiṉum, ataṉaiyum nām (kaṇakkil) koṇṭu varuvōm. Avvāṟē kaṇakkeṭukka nāmē pōtum

Verse 48 — Surah Al-Anbiya 21:48

iṉṉum, nām mūsāvukkum hārūṉukkum (naṉmai tīmaikaḷaip) pirittaṟivikkum vētattai niccayamāka nām koṭuttōm; (atu) payapaktiyuṭaiyavarkaḷukku ōr oḷiyākavum, niṉaivūṭṭum naṟpōtaṉaiyākavum iruntatu

Verse 49 — Surah Al-Anbiya 21:49

avarkaḷ taṅkaḷ iṟaivaṉai antaraṅkattilum añcuvārkaḷ; iṉṉum anta (iṟuti) vēḷaiyaik kuṟittup payantu koṇṭum iruppārkaḷ

Verse 50 — Surah Al-Anbiya 21:50

iṉṉum itu (kur'āṉ) nām aruḷ ceyta pākkiyam mikka puṉitamāṉa upatēcamākum. Itaṉaiyā nīṅkaḷ puṟakkaṇikkiṟīrkaḷ

Verse 51 — Surah Al-Anbiya 21:51

iṉṉum, nām muṉṉarē iprāhīmukku avarukkut takunta nērmaiyāṉa vaḻiyait tiṭaṉāka koṭuttōm - avaraip paṟṟi nām aṟintiruntōm

Verse 52 — Surah Al-Anbiya 21:52

avar tam tantaiyiṭamum, tam camūkattāriṭamum"nīṅkaḷ vaḻipaṭum inta uruvaṅkaḷ eṉṉa?" Eṉṟu kēṭṭa pōtu

Verse 53 — Surah Al-Anbiya 21:53

avarkaḷ, "eṅkaḷ mūtātaiyavarkaḷ ivaṟṟai vaṇaṅkik koṇṭiruntatai nāṅkaḷ kaṇṭōm eṉṟu kūṟiṉārkaḷ

Verse 54 — Surah Al-Anbiya 21:54

(ataṟku) avar, "niccayamāka nīṅkaḷum, uṅkaḷuṭaiya mūtātaiyavarum - pakiraṅkamāṉa vaḻi kēṭṭil tāṉ iruntu varukiṟīrkaḷ eṉṟu kūṟiṉar

Verse 55 — Surah Al-Anbiya 21:55

(ataṟku) avarkaḷ"nīr eṅkaḷiṭam uṇmaiyaik koṇṭu vantirukkiṟīrā? Allatu viḷaiyāṭupavarkaḷil oruvarāka irukkiṉṟīrā?" Eṉṟu kēṭṭārkaḷ

Verse 56 — Surah Al-Anbiya 21:56

appaṭiyalla. Uṅkaḷuṭaiya iṟaivaṉ vāṉaṅkaḷukkum pūmikkum iṟaivaṉāvāṉ. Avaṉē avaṟṟaip paṭaittavaṉ; itaṟkuc cāṭciyam kūṟupavarkaḷil nāṉum oruvaṉāka irukkiṉṟēṉ" eṉṟu (iprāhīm) kūṟiṉār

Verse 57 — Surah Al-Anbiya 21:57

Iṉṉum; nīṅkaḷ tirumpic ceṉṟa piṉṉar, allāhviṉ mītu cattiyamāka uṅkaḷ cilaikaḷukku oru cati ceyvēṉ!" (Eṉṟum kūṟiṉār)

Verse 58 — Surah Al-Anbiya 21:58

avvāṟē avar, avaṟṟil periyatait tavira (maṟṟa) ellāvaṟṟaiyum tuṇṭu tuṇṭākkiṉār; avarkaḷ ataṉpāl tirumpuvataṟkāka (atai viṭṭu viṭṭār)

Verse 59 — Surah Al-Anbiya 21:59

eṅkaḷ teyvaṅkaḷukku ivvāṟu (tīṅku) ceytatu yār? Niccayamāka avaṉ akkiramakkārarkaḷil oruvaṉāka iruppāṉ" eṉṟu kūṟiṉārkaḷ

Verse 60 — Surah Al-Anbiya 21:60

ataṟku (avarkaḷil cilar)"iḷaiñar oruvar ivaṟṟaip paṟṟi (avatūṟākak) kuṟippiṭṭu vantatai nāṅkaḷ kēḷvippaṭṭirukkiṟōm, avarukku ipṟāhīm eṉṟu peyar collappaṭukiṟatu" eṉṟu kūṟiṉārkaḷ

Verse 61 — Surah Al-Anbiya 21:61

appaṭiyāṉāl avarai makkaḷ kaṇ muṉṉē koṇṭu vāruṅkaḷ; avarkaḷ cāṭciyam kūṟum poruṭṭu" eṉṟu coṉṉārkaḷ

Verse 62 — Surah Al-Anbiya 21:62

ipṟāhīmē! Eṅkaḷ teyvaṅkaḷai ivvāṟu ceytavar nīr tāmō?" Eṉṟu (avar vantatum) kēṭṭaṉar

Verse 63 — Surah Al-Anbiya 21:63

ataṟku avar"appaṭiyalla! Ivaṟṟil periya cilai itō irukkiṟatē, itu tāṉ ceytirukkum; eṉavē, ivai pēcakkūṭiyavaiyāka iruppiṉ, ivaṟṟaiyē nīṅkaḷ kēḷuṅkaḷ" eṉṟu kūṟiṉār

Verse 64 — Surah Al-Anbiya 21:64

(itaṟku patil kūṟat teriyāta) avarkaḷ taṅkaḷukkuḷ tirumpi, (oruvarukkoruvar)"niccayamāka nīṅkaḷ tām (ivaṟṟai teyvaṅkaḷāka nampi) aniyāyam ceytu viṭṭīrkaḷ" eṉṟu pēcik koṇṭārkaḷ

Verse 65 — Surah Al-Anbiya 21:65

piṟaku avarkaḷ (avamāṉattuṭaṉ) taṅkaḷ talaikaḷait toṅkap pōṭṭuk koḷḷumāṟu ceyyappaṭṭārkaḷ; "ivai pēca māṭṭā eṉpatait tāṉ nīr niccayamāka aṟivīrē!" (Eṉṟu kūṟiṉar)

Verse 66 — Surah Al-Anbiya 21:66

(appaṭiyāyiṉ) allāhvaiyaṉṟi uṅkaḷukku enta naṉmaiyum ceyyāta uṅkaḷukku tīṅkum aḷikkātavaṟṟaiyā vaṇaṅkukiṟīrkaḷ" eṉṟu kēṭṭār

Verse 67 — Surah Al-Anbiya 21:67

Cīccī! Uṅkaḷukkum, nīṅkaḷ vaṇaṅkum allāh allātavaṟṟukkum kēṭu tāṉ; nīṅkaḷ itaṉai aṟintu koḷḷavillaiyā?" (Eṉṟu iprāhīm kūṟiṉār)

Verse 68 — Surah Al-Anbiya 21:68

(itaṟku) avarkaḷ nīṅkaḷ (ivarai ētāvatu ceyya nāṭiṉāl ivarai (neruppiliṭṭu) eriyuṅkaḷ; (ivvāṟu ceytu) uṅkaḷ teyvaṅkaḷukku utavi ceyyuṅkaḷ" eṉṟu kūṟiṉārkaḷ

Verse 69 — Surah Al-Anbiya 21:69

(iprāhīm tīkkiṭaṅkil eṟiyappaṭṭavuṭaṉ)"neruppē! Iprāhīm mītu nī kuḷircciyākavum, cukamaḷikkak kūṭiyatākavum, ākiviṭu!" Eṉṟu nām kūṟiṉōm

Verse 70 — Surah Al-Anbiya 21:70

mēlum, avarkaḷ avarukkuc cati ceyya nāṭiṉārkaḷ, āṉāl nām avarkaḷaiyē naṣṭavāḷikaḷāy ākkiṉōm

Verse 71 — Surah Al-Anbiya 21:71

iṉṉum, nām avaraiyum (avaruṭaiya cakōtarar makaṉ) lūttaiyum akilattārukkellām parakkattāṉa - pākkiyamuḷḷa - pūmiyāka nām ākkiyuḷḷa (paittul mukattasil) īṭēṟṟam peṟac ceytōm

Verse 72 — Surah Al-Anbiya 21:72

iṉṉum nām avarukku is'hākkaiyum, mēlatikamāka yaḥkūpaiyum aḷittōm; ivarkaḷ ovvoruvaraiyum (sālihāṉa) nallaṭiyārkaḷākkiṉōm

Verse 73 — Surah Al-Anbiya 21:73

iṉṉum nam kaṭṭaḷaiyaik koṇṭu (makkaḷukku) nērvaḻi kāṭṭum imāmkaḷāka - talaivarkaḷāka - nām avarkaḷai ākkiṉōm; mēlum, naṉmaiyuṭaiya ceyalkaḷaik puriyumāṟum, toḻukaiyaik kaṭaippiṭikkumāṟum, jakāttai koṭuttu varumāṟum, nām avarkaḷukku vahī mūlam aṟivittōm - avarkaḷ nam'maiyē vaṇaṅkupavarkaḷāka iruntaṉar

Verse 74 — Surah Al-Anbiya 21:74

iṉṉum, lūttaiyum (napiyākki) - nām avarukku ñāṉattaiyum, kalviyaiyum koṭuttōm; aṟuvaṟuppāṉa ceyalkaḷaic ceytu koṇṭirun(tavarkaḷiṉ) ūrai viṭṭum avarai nām kāppāṟṟiṉōm; niccayamāka avarkaḷ mikavum keṭṭa camūkattiṉarākavum, perum pāvikaḷākavum iruntaṉar

Verse 75 — Surah Al-Anbiya 21:75

Iṉṉum, avarai nam'muṭaiya kirupaiyil nām pukuttik koṇṭōm; niccayamāka avar (sālihāṉa) nallaṭiyārkaḷil uḷḷavarākavē iruntār

Verse 76 — Surah Al-Anbiya 21:76

iṉṉum, nūh - avar muṉṉē pirārttittapōtu, avarukku (avaruṭaiya pirārttaṉaiyai ēṟṟu)) patil kūṟiṉōm; avaraiyum, avaruṭaiya kuṭumpattāraiyum mikap periya tuṉpattiliruntum nām īṭēṟṟiṉōm

Verse 77 — Surah Al-Anbiya 21:77

iṉṉum nam'muṭaiya attāṭcikaḷaip poyppikka muṟpaṭṭārkaḷē anta camūkattāriṭamiruntu avarukku utavi ceytōm. Niccayamāka avarkaḷ mikak keṭṭa camūkattārākavē iruntaṉar - ātalāl avarkaḷ aṉaivaraiyum nām mūḻkaṭittōm

Verse 78 — Surah Al-Anbiya 21:78

iṉṉum tāvūtum, sulaimāṉum (paṟṟi niṉaivu kūrvīrāka!) Vēḷāṇmai nilattil avarkaḷuṭaiya camūkattāriṉ āṭukaḷ iravil iṟaṅki mēynta pōtu, ataip paṟṟi avviruvarum tīrppuc ceyta pōtu, avarkaḷuṭaiya tīrppai nām kavaṉittuk koṇṭiruntōm

Verse 79 — Surah Al-Anbiya 21:79

appōtu, nām sulaimāṉukku atai (tīrppiṉ niyāyattai) viḷaṅka vaittōm; mēlum, avviruvarukkum ñāṉattaiyum (naṟ)kalviyaiyum koṭuttōm; iṉṉum nām tāvūtukku malaikaḷaiyum paṟavaikaḷaiyum vacappaṭuttik koṭuttōm; avai (tāvūtuṭaṉ) taspīh ceytu koṇṭiruntaṉa - ivaṟṟai yellām nāmē ceytōm

Verse 80 — Surah Al-Anbiya 21:80

iṉṉum nīṅkaḷ pēriṭum pōtu uṅkaḷaip pātukāttuk koḷvataṟkāṉa kavacaṅkaḷ ceyvatai, avarukku nām kaṟṟuk koṭuttōm - eṉavē (ivaṟṟukkellām) nīṅkaḷ naṉṟi celuttukiṟavarkaḷāka irukkiṟīrkaḷā

Verse 81 — Surah Al-Anbiya 21:81

Iṉṉum sulaimāṉukkuk kaṭumaiyāka vīcum kāṟṟaiyum (nām vacappaṭuttik koṭuttōm) atu, avaruṭaiya ēvaliṉ paṭi, nām enta pūmiyai pākkiyamuṭaiyatākkiṉōmō (anta pūmikkum avarai eṭuttuc) ceṉṟatu ivvāṟu, ovvoru poruḷaiyum paṟṟi nām aṟintōrākavē irukkiṉṟōm

Verse 82 — Surah Al-Anbiya 21:82

iṉṉum, ṣaittāṉkaḷiliruntum avarukkākak (kaṭalil) mūḻki varak kūṭiyavarkaḷai (nām vacappaṭuttik koṭuttōm; itu tavira) maṟṟi vēlaikaḷaiyum (anta ṣaittāṉkaḷ) ceyyum; aṉṟiyum nāmē avaṟṟaik kaṇkāṇittu vantōm

Verse 83 — Surah Al-Anbiya 21:83

iṉṉum, aiyūp tam iṟaivaṉiṭam"niccayamāka eṉṉai (nōyiṉālāṉa) tuṉpam tīṇṭiyirukkiṟatu (iṟaivaṉē!) Kirupai ceypavarkaḷilellām nīyē mikak kirupai ceypavaṉāka irukkiṉṟāy" eṉṟu pirārttit pōtu

Verse 84 — Surah Al-Anbiya 21:84

nām avaruṭaiya pirārttaṉaiyai ēṟṟuk koṇṭōm; avarukku ēṟpaṭṭirunta tuṉpattaiyum nīkki viṭṭōm; avaruṭaiya kuṭumpattaiyum, piṉṉum ataip pōṉṟa oru tokaiyiṉaraiyum (avarukkuk kuṭumpamākak) koṭuttōm - itu nam'miṭattiliruntuḷḷa kirupaiyākavum āpitīṉkaḷukku (vaṇaṅkupavarkaḷukku) niṉaivūṭṭutalākavum irukkiṟatu

Verse 85 — Surah Al-Anbiya 21:85

iṉṉum; ismāyīlaiyum, itrīsaiyum, tulkiḥplaiyum (napiyē! Nīr niṉaivu kūrvīrāka) avarkaḷ yāvarum poṟumaiyāḷarkaḷil niṉṟumuḷḷavarkaḷē

Verse 86 — Surah Al-Anbiya 21:86

ivarkaḷ (ellōraiyum) nām nam kirupaiyil pukuttik koṇṭōm, niccayamāka ivarkaḷ (sālihīṉkaḷāṉa) nallaṭiyārkaḷil niṉṟumuḷḷavarkaḷē

Verse 87 — Surah Al-Anbiya 21:87

Iṉṉum (niṉaivu kūrvīrāka); tuṉṉūṉ (yūṉus tam camūkattavarai viṭṭum) kōpamāka veḷiyēṟiya pōtu, (pāvikaḷ camūkattai viṭṭum veḷiyēṟi viṭṭa paṭiyāl) avarai nām nerukkaṭiyil ākkamāṭṭōm eṉṟu eṇṇik koṇṭār eṉavē avar (mīṉ vayiṟṟiṉ) āḻnta iruḷiliruntu"uṉṉait tavira vaṇakkattiṟkuriya nāyaṉ yārumillai; nī mikavum tūymaiyāṉavaṉ; niccayamāka nāṉ aniyāyakkārarkaḷil oruvaṉāki viṭṭēṉ" eṉṟu pirārttittār

Verse 88 — Surah Al-Anbiya 21:88

eṉavē, nām avaruṭaiya pirārttaṉaiyai ēṟṟuk koṇṭōm; avarait tukkattiliruntum viṭuvittōm. Ivvāṟē muḥmiṉkaḷaiyum viṭuvippōm

Verse 89 — Surah Al-Anbiya 21:89

iṉṉum jakariyā tam iṟaivaṉiṭam"eṉ iṟaivā! Nī eṉṉai (cantatiyillāmal) oṟṟaiyāka viṭṭu viṭātē! Nīyō aṉantaraṅkoḷvōril mikavum mēlāṉavaṉ" eṉṟu pirārttit pōtu

Verse 90 — Surah Al-Anbiya 21:90

nām avaruṭaiya pirārttaṉaiyai ēṟṟuk koṇṭōm; avarukkāka avaruṭaiya maṉaiviyai (malaṭṭut taṉattai nīkki) cukappaṭutti, avarukku yahyāvaiyum aḷittōm; niccayamāka ivarkaḷ yāvarum naṉmaikaḷ ceyvatil viraipavarkaḷāka iruntārkaḷ - iṉṉum, avarkaḷ nam'mai ācai koṇṭum, payattōṭum pirārttittārkaḷ. Mēlum, avarkaḷ nam'miṭam uḷḷaccam koṇṭavarkaḷāka iruntārkaḷ

Verse 91 — Surah Al-Anbiya 21:91

iṉṉum tam kaṟpaik kāttuk koṇṭa (maryam eṉpa)varaip paṟṟi (napiyē! Niṉaivu kūrum) eṉiṉum, nam āṉmāviliruntu nām avaril ūti avaraiyum, avar putalvaraiyum akilattārukku ōr attāṭciyākavum ākkiṉōm

Verse 92 — Surah Al-Anbiya 21:92

niccayamāka uṅkaḷ'um'mattu' - camutāyam - (vēṟṟumai ētumillā) orē camutāyam tāṉ; mēlum nāṉē uṅkaḷ iṟaivaṉ. Ākaiyāl, eṉṉaiyē nīṅkaḷ vaṇaṅkuṅkaḷ

Verse 93 — Surah Al-Anbiya 21:93

(Piṉṉar) avarkaḷ taṅkaḷukkiṭaiyē taṅkaḷ (mārkka) kāriyaṅkaḷil piḷavupaṭṭaṉar. Aṉaivarum nam'miṭamē mīḷpavarkaḷ

Verse 94 — Surah Al-Anbiya 21:94

eṉavē, evar muḥmiṉāka, nalla amalkaḷai ceykiṟārō avaruṭaiya muyaṟci vīṇāki viṭātu. Niccayamāka nāmē atai (avarukkāka)p pativu ceytu vaikkiṟōm

Verse 95 — Surah Al-Anbiya 21:95

nām evvūrārkaḷai aḻittu viṭṭōmō avarkaḷ (tirumpavum ivvulakam varuvatu) taṭukkappaṭṭuḷḷatu niccayamāka avarkaḷ tirumpa māṭṭārkaḷ

Verse 96 — Surah Al-Anbiya 21:96

yaḥjūju, maḥjūju (kūṭṭattār)kku vaḻi tiṟakkappaṭum pōtu, avarkaḷ ovvoru mēṭṭiliruntum iṟaṅkip paravuvārkaḷ

Verse 97 — Surah Al-Anbiya 21:97

(iṟuti nāḷaip paṟṟiya) uṇmaiyāṉa vākkuṟuti neruṅkiṉāl, (ataikkāṇum) kāḥpirkaḷiṉ kaṇkaḷ tiṟantapaṭiyē nilaikutti niṉṟu viṭum; (aṉṟiyum avarkaḷ;)"eṅkaḷukku kēṭu tāṉ! Niccayamāka nāṅkaḷ itai utācīṉappaṭuttiyavarkaḷākavē iruntuviṭṭōm; - atu maṭṭumillai - nām aniyāyam ceytavarkaḷākavum iruntu viṭṭōm" (eṉṟu kūṟuvārkaḷ)

Verse 98 — Surah Al-Anbiya 21:98

niccayamāka nīṅkaḷum, allāhvai aṉṟi nīṅkaḷ vaṇaṅkiyavaiyum narakattiṟku viṟakukaḷē! Nīṅkaḷ (yāvarum) narakattiṟku vantu cērpavarkaḷē! (Eṉṟu avarkaḷukkuc collappaṭum)

Verse 99 — Surah Al-Anbiya 21:99

ivai teyvaṅkaḷāka iruntiruntāl, (an narakattiṟku) vantu cērntirukka māṭṭā iṉṉum aṉaivarum atil nirantaramāyiruppar

Verse 100 — Surah Al-Anbiya 21:100

atil avarkaḷukku vētaṉai muṉakkam irukkiṟatu. Mēlum avarkaḷ atilē (etaṉaiyum) ceviyuṟamāṭṭārkaḷ

Verse 101 — Surah Al-Anbiya 21:101

niccayamāka, evarkaḷukku nam'miṭamiruntu (maṟumaip pēṟṟukkāṉa) naṉmaikaḷ muṉ ceṉṟirukkiṟatō, avarkaḷ a(n narakat)tiliruntu veku tolaivil iruppārkaḷ

Verse 102 — Surah Al-Anbiya 21:102

(ittakaiya cuvarkkavācikaḷ narakiṉ) kūccalaik kēṭkamāṭṭārkaḷ; tām virumpum iṉpattilēyē avarkaḷ eṉṟeṉṟum nilaittiruppārkaḷ

Verse 103 — Surah Al-Anbiya 21:103

(Annāḷil ēṟpaṭum) perum tikil avarkaḷai varuttātu, malakkukaḷ avarkaḷaic cantittu"uṅkaḷukku vākkaḷikkappaṭṭa nāḷ itutāṉ" (eṉṟu kūṟuvārkaḷ)

Verse 104 — Surah Al-Anbiya 21:104

eḻutappaṭṭa ēṭukaḷaic caruṭṭuvataip pōl vāṉattai nām curuṭṭiviṭum annāḷai (napiyē! Niṉaivūṭṭuvīrāka!); Mutalil paṭaippukaḷaip paṭaittatu pōṉṟē, (annāḷil) ataṉai mīṭṭuvōm; itu nam mītu vākkuṟutiyākum; niccayamāka nām itaṉai ceyvōm

Verse 105 — Surah Al-Anbiya 21:105

niccayamāka nām japūr vētattil, (muntiya vētattaip paṟṟi) niṉaivūṭṭiya piṉ; "niccayamāka pūmiyai (sālihāṉa) eṉṉuṭaiya nallaṭiyārkaḷ vāricāka aṭaivārkaḷ eṉṟu eḻutiyirukkiṟōm

Verse 106 — Surah Al-Anbiya 21:106

vaṇaṅkum makkaḷukku itil (ikkur'āṉil) niccayamākap pōtumāṉa (vaḻikāṭṭutal) irukkiṟatu

Verse 107 — Surah Al-Anbiya 21:107

(napiyē!) Nām um'mai akilattārukku ellām rahmattāka - ōr aruṭ koṭaiyākavēyaṉṟi aṉuppavillai

Verse 108 — Surah Al-Anbiya 21:108

eṉakku vahī aṟivikkappaṭṭiruppatellām; 'uṅkaḷ nāyaṉ orē nāyaṉ tāṉ' eṉpatutāṉ; ākavē nīṅkaḷ avaṉukku vaḻippaṭṭu naṭappīrkaḷā?" (Eṉṟu napiyē!) Nīr kēṭpīrāka

Verse 109 — Surah Al-Anbiya 21:109

āṉāl, avarkaḷ puṟakkaṇittu viṭuvārkaḷāyiṉ"nāṉ uṅkaḷ (ellōrukkum) camamāka aṟivittuviṭṭēṉ; iṉṉum, uṅkaḷukku vākkaḷikkap paṭṭa (vētaṉaiyāṉa)tu camīpattilirukkiṟatā allatu tūrattil irukkiṟatā eṉpatai nāṉ aṟiyamāṭṭēṉ" eṉṟu (napiyē!) Nīr colliviṭuvīrāka

Verse 110 — Surah Al-Anbiya 21:110

veḷippaṭaiyāka (nīṅkaḷ pēcum) pēccaiyum avaṉ niccayamāka aṟikiṟāṉ; nīṅkaḷ (irutayattil) maṟaittu vaippataiyum avaṉ (niccayamāka) aṟikiṟāṉ (eṉṟum)

Verse 111 — Surah Al-Anbiya 21:111

inta tāmatam uṅkaḷukku cōtaṉaiyākavum kuṟippaṭṭa kālam varai cukam aṉupavippataṟkākavum irukkumā eṉpatai nāṉ aṟiyamāṭṭēṉ

Verse 112 — Surah Al-Anbiya 21:112

Eṉ iṟaivā! Cattiyat tīrppu vaḻaṅkuvāyāka! Eṉṟu kūṟiṉār. Eṅkaḷ iṟaivaṉō aḷavaṟṟa aruḷāḷaṉ. Nīṅkaḷ varṇippataṟku etirāka utavi tēṭappaṭupavaṉ