Olloh — hamon Xudovandest, ki osmonhoro ʙe hec sutune, ki onro ʙuʙined, ʙarafrost. Sipas ʙa ars pardoxt va oftoʙu mohro, ki har jak to zamone muajjan dar sajrand, rom kard. Korhoro megardonad va ojotro ʙajon mekunad, ʙosad, ki ʙa didori Parvardigoraton jaqin kuned
Ust, ki zaminro ʙigusturd va dar on kuhxovu rudho qaror dod va az har meva cuft-cuft padid ovard va saʙro dar ruz mepusonad. Dar inho iʙrathost ʙaroi mardume, ki meandesand
Va ʙar rui zamin qit'ahoest dar kanori jakdigar va ʙoƣhoi anguru knstzorho va naxlhoe, ki dutana az jak resa rusta ast jo jaktana az jak resa va hama ʙa jak oʙ seroʙ mesavand va dar samara ʙa'zero dar ʙa'ze digar ʙartari nihodaem. Alʙatta dar inho ʙaroi xiradmandon iʙrathost
Agar tu dar hajrat meoi, taaccuʙ dar suxani onho ast, ki ojo on hangom, ki xok savem, az nav moro ʙijofarinad? Inho ʙa Parvardigorason imon nadorand, ʙar gardanhoson tavqho ʙosad va ahli cahannamand va dar on covidonaand
Ba sitoʙ az tu pes az xajru ʙaxsois azoʙ metalaʙand. Pes az onho azoʙhoe ʙudaast va Parvardigori tu mardumro, ʙo on ki sitam kardaand, meʙaxsad va niz Parvardigori tu ʙa saxti uquʙat mekunad
Odamiro faristagonest, ki pajopaj ʙa amri Xudo az ruʙaruvu pusti saras meojand va nigahʙonijas mekunand. Xudo cizero, ki az oni mardumest, digargun nakunad, to on mardum xud digargun savand. Cun Xudo ʙaroi mardume ʙadi xohad, hec ciz mone'i U natavonad sud va onhoro ƣajri Xudo hec korsoze nest
Ra'd ʙa sitoisi U va faristagon az ʙimi U tasʙeh mekunand. Va otasakhoro mefiristad va har kiro ʙixohad, ʙa on oseʙ merasonad. Boz ham dar ʙorai Xudo ʙahsu cidol mekunand. Va U ʙa saxti uquʙat mekunad
Bigu: «Kist Parvardigori osmonhovu zamin?» Bigu: «Olloh». Bigu; «Ojo ƣajri U xudojone giriftaed, ki qodir ʙa sudu zijoni xud nestand? Bigu: «Ojo noʙinovu ʙino ʙaroʙarand? Jo torikivu ravsani jaksonand? Jo sarikone, ki ʙaroi Xudo qoil sudaand, cizhoe ofaridaand, monandi on ci Xudo ofaridaast va onon dar ʙorai ofarinis ʙa istiʙoh aftodaand?» Bigu: «Olloh ofarinandai har cizest va U jagonavu qahhor ast!»
Az osmon oʙ firistod va har jak cuje ʙa andozai xud cori sud va oʙi ravon kaf (k) ʙar sar ovard. Va az on ci ʙar otas megudozand, to zevaru mato'e sozand, niz kafke ʙar sar ojad. Xudo ʙaroi haqqu ʙotil cunin masal zanad, Ammo kafk ʙa kanore aftad va noʙud savad va on ci ʙaroi mardum sudmand ast, dar zamin pojdor ʙimonad. Xudo incunin misol meorad
Baroi onon, ki da'vati parvardigorasonro qaʙul kardand, mukofoti nekuest. Va kasone, ki da'vati Uro qaʙul nakardand, agar har on ciro, ki ʙar rui zamin ast va monandi onro dosta ʙosand, onro fido dihand, onon ʙa saxti ʙozxost xohand sud va makonason cahannam ast va ʙad cojgohest
onon, ki ʙa talaʙi savoʙi Parvardigori xud saʙr pesa kardand va namoz guzoridand va dar nihonu oskor az on ci ʙa onho ruzi dodaem, xajr kardand va ʙadiro ʙo neki ʙarmegardonand. Oqiʙati neki oxirat az onhost
Va onho, ki pajmoni Xudoro pas az ʙastanas mesikanand va on ciro, ki Xudo ʙa pajvastani on farmon doda, qat' mekunand va dar zamin fasod mekunand, la'nat ʙar onhost va ʙadihoi on cahon nasiʙason
Xudo har kiro xohad, ruzii ʙisjor dihad jo ruzii andak. Va mardum ʙa zindagii dunjo xusnudand, hol on ki zindagii dunjo dar ʙaroʙari zindagii oxirat cuz andak mato'e nest
Kofiron megujand: «Caro az coniʙi Parvardigoras mu'cizae ʙar u nozil namesavad?» Bigu: «Xudo har kiro ʙixohad, gumroh mekunad. Va har kiro ʙa dargohi U ruj kunad, hidojat mekunad»
Hamcunin turo ʙa mijoni ummate, ki pes az onxo ummathoi digar ʙudaand, ʙa pajƣamʙari firistodaem, to on ciro, ki ʙar tu vahj kardaem, ʙarojason tilovat kuni va onho ʙa Rahmon kofir mesavand. Bigu: «U Parvardigori man ast. Xudoe cuz U nest. Bar U tavakkal kardaam va tavʙai man ʙa dargohi Ust!»
Agar Qur'one tavonist ʙud, ki kuhho ʙa on ʙa cunʙis ojand jo zamin pora-pora savad, jo murdagonro ʙa suxan orad, cuz in Qur'on nameʙud, ki hamai korho az oni Xudost. Ojo mu'minon hanuz nadonistaand, ki agar Xudo mexost, hamai mardumro hidojat mekard? Va kofironro pajvasta ʙa saʙaʙi amalhojason hodisae rasad jo on hodisa dar nazdikii xonahojason furud ojad, to on goh, ki va'dai Xudo ojad, zero Xudo xilofi va'da namekunad
Pajomʙarone ham, ki pes az tu ʙudand, ʙa masxara girifta sudand. Man ʙa kofiron muhlat dodam, on goh hamaro furu giriftam va on uquʙati man ci saxt ʙud
Ojo on ki ʙar hamai mardum va amalhojason nozir ast, monandi ʙuton ast? Baroi Xudo sarikone qoil sudand. Bigu: «Onhoro nom ʙiʙared. Sojad mexohed Uro az cize dar rui zamin ogoh kuned, ki namedonad, jo suxanoni ʙehuda megujand?» Dar nazari kofiron makrason orosta omad va az rohi rost ʙeroh sudand. Va har kiro Xudo gumroh kunad, hec rohnamoe nadorad
Sifati ʙihiste, ki ʙa parhezgoron va'da suda: oʙ az zeri daraxtonas ravon ast va mevahovu sojaas hamesagist. In sarancomi kasonest, ki parhezgorand va sarancomi kofiron otas ast
Ahli kitoʙ az on ci ʙar tu nozil suda, sodmonand. Va az on camo'at kasone hastand, ki ʙa'ze az onro inkor mekunand. Bigu: «Man amr sudaam, ki Xudoi jaktoro ʙiparastam va ʙa U sirk najovaram. Ba sui U da'vat mekunam va ʙozgasti man ʙa sui Ust
Hamcunin Qur'onro ʙa zaʙoni araʙi nozil kardem. Agar pas az donise, ki ʙa tu rasida, az pai xohishoi onho ʙiravi, dar ʙaroʙari azoʙi Xudo korsozu nigahdorandae naxohi dost
Ba tahqiq pes az tu pajomʙarone firistodaem va ʙarojason hamsaronu farzandon qaror dodaem. Va hec pajomʙarero haqqi on naʙud, ki cuz ʙa farmoni Xudo ojate ʙijovarad va har amrero zamone navistasuda ast
Agar ʙa'ze az on ciro ki ʙa onho va'da kardaem, ʙa tu nison dihem, jo turo pes az vaqt ʙimironem, dar har hol on ci ʙar uhdai tust, taʙliƣ ast va on ci ʙar uhdai most, hisoʙ kardan
Ojo hanuz nadonistaand, ki mo az atrofi in sarzamin kam mekunem va Xudo hukm mekunad va hec ciz hukmi Uro rad namekunad va U zud ʙa hisoʙi hama merasad
Kasone, ki pes az inho ʙudand, makrho kardand, vale hamai makrho nazdi Xudovand ast. Medonad, ki har kase ci mekunad. Va kofiron ʙa zudi xohand donist, ki nekuii oxirat az oni kist