Turkish - Chapter 38 - Sad

Saad. O sanlı, serefli Kur´ana yemin ederim ki

(haal) kufredenler (in iddia etdikleri gibi degildir). Bil´akis (onların dısı bos) bir onur, (ici ise tam) bir tefrika icindedir

Biz kendilerinden evvel nice ummet (ler) i helak etdik. O zaman (ne) cıglıklar kopardılar. Halbuki (o vakit, azabdan kacıb) kurtulma vakti degildi

O kafirler iclerinden (kendilerinin basına cokecek) tehlikeleri bildiren (bir peygamber) geldigine sasdılar, «Bu, dedi (ler), bir buyucu, bir yalancıdır»

«O, (butun) Tanrıları birtek Tanrı mı yapmıs? Bu, cidden acaib bir sey»

Onların elebasılarından bir guruh (birbirine): «Yuruyun, ma budlarınıza (ibadetde) sebatedin. Subhesiz ki arzu edilecek olan budur» diyerek kalkıb gitmisdir

«Biz bunu diger dinde isitmedik. Bu, uydurmadan baskası degildir»

«O Kur´an, aramızdan ona mı indirilmis»?! Hayır, onlar benim vahyimden subhededirler. Hayır, onlar benim azabımı henuz tatmadılar

Onların nezdinde O yegane gaalib, (peygamberligi ve her sey´i diledigine) ihsaneden Rabbinin rahmet hazineleri mi var yoksa

Yahud o goklerin, yerin ve ikisi arasında bulunan seylerin mulk (-u tasarruf) u onların mı? Oyle ise sebeblerine yapısarak goge yukselsinler

(Onlar) derme catma partilerden (murekkeb) oyle bir ordudur ki iste surada hezimete ugratılmıs (lar) dır

Onlardan evvel Nuuh kavmi, Aad ve kazıklar saahibi Fir´avn, Semud, Lut kavim (ler) i ile Eyke yaranı da (peygamberlerini) tekzib etmis (ler) di. Iste o partiler (in akıbeti)

Onlardan evvel Nuuh kavmi, Aad ve kazıklar saahibi Fir´avn, Semud, Lut kavim (ler) i ile Eyke yaranı da (peygamberlerini) tekzib etmis (ler) di. Iste o partiler (in akıbeti)

Onların herbiri, baska degil, gonderilen (o peygamber) leri tekzib etdi (ler) de (bu yuzden onlara) azabım hak oldu

Bunlar da iki sagım aralıgı kadar bile gecikmeyecek bir tek korkunc sesden baskasını gozetmiyor (lar)

(Soyle) dediler: «Ey Rabbimiz, hesab gununden evvel bizim amel defterimizi acele ver (de gorelim)»

(Habibim) onlar ne derlerse sabret. Kulumuzu, o kuvvet saahibi Davudu hatırla. Cunku o, daima (Allahın rızaasına) donen bir (zat) di

Gercek biz dagları (kendisine) musahhar kıldık ki bunlar aksamlayın ve kusluk vakti onunla birlikde durmayıb tesbih ederlerdi

(Her yandan ona dogru) toplanıb gelen kusları da (kendisine ram etdik). (Gerek o daglardan, gerek bu kuslardan) herbiri (itaatle ona) donucu idi

Onun mulkunu de kuvvetlendirdik. Ona hikmet ve fasl-ı Kitab verdik

O vakit Davudun karsısına girivermislerdi de o, bunlardan telasa dusmusdu. «Korkma, dediler, (biz) iki da´vacı (yız). Birimiz otekimin hakkına) tecavuz etdi. Simdi sen aramızda adaletle hukmet. Asırı gitme. Bizi dogru yolun ortasına cıkar»

(Iclerinden biri): «Su benim biraderimdir. Onun doksan dokuz disi koyunu var. Benim ise birtek disi koyunum var. Boyle iken «Onu bana ver (de bakayım)» dedi, mucadelede beni yendi»

(Davud) dedi: «Andolsun ki o, senin disi koyununu kendi disi koyunlarına (katmak) istemesiyle sana zulmetmisdir. Gercek (mallarını birbirine) katıb karısdıran (ortak) ların cogu mutlakaa birbirine haksızlık eder. Iman edib de guzel guzel amel (ve hareket) lerde bulunanlar mustesna. (Fakat) bunlar da ne kadar azdır». Davud sandı ki biz kendisine mutlakaa bir azab (suikasd) hazırladık. Bunun uzerine o, rabbinden setr (u himaye) edilmesini istedi, ruku´ ile yere kapanıb (Allaha) dondu

Biz de onu saalih (bir zat olarak) intihab etdik. Nezdimizde onun muhakkak bir yakınlıgı ve bir akıbet guzelligi vardır

Ey Davud, biz seni yer yuzunde bir halife yapdık. O halde insanlar arasında hak (ve adalet) le hukmet. (Hukmunde) heva (ve heves) e (hissiyyatına) tabi´ olma ki bu, seni Allah yolundan sapdırır. Cunku Allah yolundan sapanlar (yok mu?) hesab gununu unutdukları icin onlara pek cetin bir azab vardır

O gogu, O yeri ve bunların arasında bulunan seyleri biz bosuna yaratmadık. Bu, o kufredenlerin zannıdır. Bu yuzden kufredenlere atesden helak vardır

Yoksa biz iman edib de guzel guzel amel (ve hareket) edenleri yer yuzunde fesad cıkaranlar gibi mi tutacagız? Yahud (Allahdan) korkanları dogru yoldan sapanlar gibi mi sayacagız

(Bu Kur´an), ayetlerini iyiden iyi dusunsunler, temiz akıl saahibleri ibret alsınlar diye sana indirdigimiz feyz kaynagı bir kitabdır

Biz Davuda (oglu) Suleymanı ihsan etdik. (Suleyman) ne guzel kuldu! Cunku o, (tesbihde, zikirde ve butun vakıtlarında) daima (Allaha) donen (bir zat) di

Hani ona ogleden sonra bir ayagını tırnagı ustune dikib uc ayagının uzerinde duran sur´atli kosu atları gosterilmisdi de

«Gercek ben, mal (ya´ni at) sevgisine (sırf) Rabbimi zikretmek icin dusdum» demisdi. Nihayet (bu atlar) perdenin arkasına gizlenmis (ler) di

(Dedi ki:) «Onları bana dondurun». Hemen ayaklarını, boyunlarını oksamıya, taramıya basladı

Andolsun biz, Suleymanı imtihan da etdik: Tahtının ustune bir cesed bırakıverdik. (Nice gunlerden) sonra o, yine (eski haaline) dondu

Dedi ki: «Ey Rabbim, beni yarlıga. Bana oyle bir mulk (-u saltanat) ver ki o, benden baska hicbir kimseye layık olmasın. Subhesiz butun muradları ihsan eden Sensin, Sen»

Bunun uzerine biz de ona ruzgarı musahhar etdik ki bu, onun emriyle, onun diledigi yere yumusacık akar giderdi

Seytanları (onlardan) her bina ustasını, her dalgıcı

(Yine onlardan) bukagılarla baglanmıs olan digerlerini de (emrine ram etdik)

(Dedik ki:) «Bu, bizim vergimizdir. Artık (diledigine) hesabsız ver, yahud tut (kıs)»

Subhe yok ki indimizde onun mutlak bir yakınlıgı ve donub gelecegi yer guzelligi de vardır

Kulumuz Eyyubu da an. Hani o, Rabbine soyle nida etmisdi: «Hakıykat, seytan beni yorgunluga (mesakkate) ve azaba (hastalıga) ugratdı

Ayagınla vur (yere dedik). Iste hem yıkanacak, hem icecek soguk (bir su)

Ona hem ehlini, hem onlarla beraber bir mislini, bizden bir rahmet ve temiz akıl saahibleri icin de bir ibret olmak uzere, bagısladık

«Eline bir demet sap al da onunla vur. Yemininde durmazlık etme» (dedik). Biz onu hakıykaten sabırlı bulduk. O, ne guzel kuldu! Hakıykat o, daima (Allaha) donen (bir zat) idi

Kuvvetlerin ve basıyretlerin saahibleri olan kullarımız Ibrahimi, Ishakı, Ya´kubu da an

Cunku biz onları katkısız (saibesiz) bir hasletle — ki (bu daima) yurd (ları) nı hatırlama (ları ve onun icin calısmaları) dır — haalis (insanlar) yapdık

Cunku onlar bizim indimizde cidden secginlerden, hayırlı (zatilerdendi)

Ismaili, Elyesaı, Zulkifli de an. (Iste) butun bunlar hayırlı (insan) lardı

Bu,(peygamberler icin bir seref ve) bir zikr (-i cemil) dir. Takvaye erenlerin donub varacagı yerde elbette guzel (bir merci) dir

Adin cennetleri. Onlar icin butun kapılar tastamam acılmısdır

(Iclerinde yaslanıb kuruluculardır onlar, Orada bir «ok yemisler), icecek (ler) isteyecekler

Yanlarında da gozlerini yalınız (zevcelerine) dikmis, bir yasıt (dilberler) vardır

Iste hesab gunu icin size va´dolunagelen sey (ler) bunlardır

Subhe yok ki bu, bizim bitib tukenmeyecek rızkımızdır

Bu, (ehl-i cennete mahsusdur). Azgınların gidecegi yer ise muhakkak en kotu (bir merci) dir

Cehennem! Onlar buraya girecekler. Artık ne kotu dosekdir o

Iste o azabı, (evet) onu tatsınlar (ki bu) kaynar su ve irindir

O sekilden baska daha diger nevi´ (azab) lar da vardır

Iste su (nlar dunyada) koru korune maıyyetinize kosub giren guruhdur. Onlar rahat (huzur) gormesinler. Cunku onlar (bihakkın) o atese gireceklerdir

(Tabi´ olanlar ruesaya) derler: «Hayır, siz, asıl rahat (huzur) gormeyin. Bunu bizim onumuze siz getirdiniz. (Bakın) ne cirkin durum»

(Yine) onlar derler: «Ey Rabbimiz, bunu bizim onumuze kim getirdiyse onun ates icindeki azabını katmerli olarak artır»

(Azgınlar) derler: «Kendilerini (dunyada) bayagılardan saydıgımız adamları neye gormuyoruz»

«Biz onları eglence edinirdik. Yoksa gozler (imiz) onlardan uzaklasıb kaydı mı»

Iste bu, (ya´ni) ehl-i cehennemin birbiriyle da´valasması muhakkak ve kat´i bir gercekdir

(Habibim) de ki: «Ben yalınız gelecek tehlikeleri haber veren (bir peygamber) im. (Ortakdan ve benzerden munezzeh ve) bir olan, (her sey´i) kahreden (mutlak haakim olan) Allahdan baska hicbir Tanrı yokdur»

«Goklerin, yerin ve ikisi arasında bulunan seylerin Rabbi; O mutlak gaalib, O cok yarlıgayıcı (Allah) dır»

De ki: «Bu (Kur´an) en buyuk (ve muhim) bir haberdir»

«Ki siz ondan yuz ceviricilersiniz»

«Mele´-i a´laya, onlar aralarında munazara (ve munakasa) ederlerken, benim hicbir bilgim yokdu»

«Ben ancak gelecek tehlikeleri apacık haber verici (bir peygamber) oldugum icindir ki (o ilim) bana vahy olunuyor»

Rabbin o (munazara) zaman (ında) meleklere demisdi ki: «Ben muhakkak camurdan bir insan yaratıcıyım»

«Artık onu (n hilkatini) tamamlayıb icerisine de ruuhumdan ufurdugum zaman kendisi icin derhal (bana) secdeye kapanın»

Bunun uzerine butun melekler topdan secde etmis

yalınız Iblis kibirlenmiye yeltenmisdi. (Zaten) o, (ilm-i ilahide) kafirlerdendi

Buyurdu: «Ey Iblis, iki elimle (ya´ni bizzat) yaratdıgıma secde etmenden seni hangi sey men´etdi? Kibirlenmek mi istedin? Yoksa yucelerden mi oldun?»

(Iblis) dedi: «Ben ondan hayırlıyım. Beni atesden, onu ise camurdan yaratdın»

Buyurdu: «Hemen buradan cık. Zira artık sen taslanan (rahmet-i ilahiyyeden kogulan bir mel´un) sun»

«Ve subhesiz ki ceza gunune kadar la´netim senin ustunedir»

Dedi: «Ey Rabbim, o halde (insanların) tekrar diriltilecekleri gune kadar bana muhlet ver»

Buyurdu: «Haydi sen muhlet verilenlerdensin»

«(Bence) ma´lum olan zamanın (bir) gunune kadar»

Dedi: «Senin izzetine (mutlak kudretine, kahrına) andederim ki ben de artık onların hepsini muhakkak azdıracagım»

«Iclerinden ihlasa erdirilmis (mu´min) kulların mustesna»

Buyurdu: «Iste bu dogru. Ben su hakıykatı soyleyeyim»

«Andolsun, cehennemi senden (senin cinsinden) ve onların (insanların) icinden sana tabi´ olanların hepsi ile dolduracagım»

(Habibim) de ki: «Ben buna karsı sizden hicbir ucret istemiyorum ve ben (size) kendiligimden (bir sey) teklif edenlerden de degilim»

«O (Kur´an) alemlere bir ogudden baska (bir sey) degildir»

«Her halde onun muhim haberini bir zaman sonra (hepiniz) bileceksiniz»