Turkish - Chapter 76 - Al-Insan

Hel etâ alel insâni hînun mined dehri lem yekun şey’en mezkûrâ(mezkûren)

İnnâ halaknel insâne min nutfetin emşâcin nebtelîhi fe cealnâhu semîan basîrâ(basîren)

İnnâ hedeynâhus sebîle immâ şâkiren ve immâ kefûrâ(kefûren)

İnnâ a’tednâ lil kâfirîne selâsile ve ağlâlen ve seîrâ(seîren)

İnnel ebrâra yeşrebûne min ke’sin kâne mizâcuhâ kâfûrâ(kâfûren)

Aynen yeşrebu bihâ ibâdullâhi yufeccirûnehâ tefcîrâ(tefcîren)

Yûfûne bin nezri ve yehâfûne yevmen kâne şerruhu mustetîrâ(mustetîren)

Ve yut’imûnet taâme alâ hubbihî miskînen ve yetîmen ve esîrâ(esîren)

İnnemâ nut’imukum li vechillâhi lâ nurîdu minkum cezâen ve lâ şukûrâ(şukûren)

İnnâ nehâfu min rabbinâ yevmen abûsen kamtarîrâ(kamtarîren)

Fe vekâhumullâhu şerra zâlikel yevmi ve lakkâhum nadreten ve surûrâ(surûren)

Ve cezâhum bimâ saberû cenneten ve harîrâ(harîren)

Muttekiîne fîhâ alel erâik(erâiki), lâ yeravne fîhâ şemsen ve lâ zemherîrâ(zemherîren)

Ve dâniyeten aleyhim zılâluhâ ve zullilet kutûfuhâ tezlîlâ(tezlîlen)

Ve yutâfu aleyhim bi âniyetin min fıddatin ve ekvâbin kânet kavârîrâ(kavârîren)

Kâvarîra min fıddatin kadderûhâ takdîrâ(takdîren)

Ve yuskavne fîhâ ke’sen kâne mizâcuhâ zencebîlâ(zencebîlen)

Aynen fîhâ tusemmâ selsebîlâ(selsebîlen)

Ve yetûfu aleyhim vildânun muhalledûn(muhalledûne), izâ reeytehum hasibtehum lu’luen mensûrâ(mensûren)

Ve izâ reeyte semme reeyte naîmen ve mulken kebîrâ(kebîren)

Âliyehum siyâbu sundusin hudrun ve istebrakun ve hullû esâvira min fıddah(fıddatin), ve sekâhum rabbuhum şarâben tahûrâ(tahûren)

İnne hâzâ kâne lekum cezâen ve kâne sa’yukum meşkûrâ(meşkûren)

İnnâ nahnu nezzelnâ aleykel kur’âne tenzîlâ(tenzîlen)

Fasbir li hukmi rabbike ve lâ tutı’minhum âsimen ev kefûrâ(kefûren)

Vezkurisme rabbike bukreten ve asîlâ(asîlen)

Ve minel leyli fescud lehu ve sebbihhu leylen tavîlâ(tavîlen)

İnne hâulâi yuhıbbûnel âcilete ve yezerûne verâehum yevmen sekîlâ(sekîlen)

Nahnu halaknâhum ve şedednâ esrehum, ve izâ şi’nâ beddelnâ emsâlehum tebdîlâ(tebdîlen)

İnne hâzihî tezkireh(tezkiretun), fe men şâettehaze ilâ rabbihî sebîlâ(sebîlen)

Ve mâ teşâûne illâ en yeşâallâh(yeşâallâhu), innallâhe kâne alîmen hakîmâ(hakîmen)

Yudhilu men yeşâu fî rahmetih(rahmetihî), vez zâlimîne eadde lehum azâben elîmâ(elîmen)