Turkish - Chapter 38 - Sad

Sâd. Öğüt veren Kur'an’a yemin ederim ki

küfredenler, (iddia ettiklerinin) aksine, bir gurur ve tefrika içindedirler

Onlardan önce nice nesilleri helâk ettik. O zaman feryat ettiler. Halbuki artık kurtulma zamanı değildi

Aralarından kendilerine bir uyarıcının gelmesine şaştılar ve kâfirler: Bu pek yalancı bir sihirbazdır

İlahları tek bir ilah mı vaptı? Doğrusu bu tuhaf bir şeydir! dediler

Onlardan ileri gelenler: Yürüyün, ilahlarınıza bağlılıkta direnin, sizden istenen şüphesiz budur

Son dinde de bunu işitmedik. Bu, ancak bir uydurmadır

Kur’an aramızdan Muhammed'e mi indirildi? diyerek kalkıp yürüdüler. Belki, bunlar Kur'an'ım hakkında şüphe içine düştüler. Hayır! Azabımı henüz tatmadılar

Yoksa azîz ve lütufkâr olan Rabbinin rahmet hâzineleri onların yanında mıdır

Yahut göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunanların hükümranlığı onların elinde midir? Öyleyse (göklerin) yollarında yükselsinler (görelim)

Onlar, çeşitli gruplardan oluşmuş bir ordudur; işte şurada bozguna uğratılacaklardır

Onlardan önce Nuh kavmi, Ad kavmi, kazıklar sahibi Firavun

Semûd, Lût kavmi ve Eyke halkı da peygamberleri yalanladılar. İşte bunlar da (peygamberlere karşı) birleşen topluluklardır

Onların her biri gönderilen peygamberleri yalanladılar da bu yüzden (kendilerine) azabım hak oldu

Bunlar da ancak, bir an gecikmesi olmayan korkunç bir ses beklemektedirler

Rabbimiz! Bizim payımızı hesap gününden önce ver, dediler

(Rasûlüm!) Onların söylediklerine sabret, kulumuz Davud'u, o kuvvet sahibi zatı hatırla. O, hep Allah'a yönelirdi

Doğrusu biz akşam sabah onunla beraber tesbih eden dağları

toplu halde kuşları onun emri altına vermiştik. Hepsi O'na yönelmiştir

Onun hükümranlığını kuvvetlendirmiş, ona hikmet ve güzel konuşma vermiştik

(Ey Muhammed!), Sana davacıların haberi ulaştı mı? Mâbedin duvarına tırmanıp

Davud'un yanına girmişlerdi de Dâvud onlardan korkmuştu. «Korkma! Biz birbirine hasım iki davacıyız, aramızda adaletle hükmet, haksızlık etme; bize doğru yolu göster» dediler

(Onlardan biri şöyle dedi:) Bu, kardeşimdir. Onun doksan dokuz koyunu var. Benimse bir tek koyunum var. Böyle iken «Onu da bana ver» dedi ve tartışmada beni yendi

Dâvûd da şöyle demişti: "Senin koyunu kendi koyunlarına istemekle sana haksızlık etmiş. Ortakların çoğu, birbirlerinin haklarına tecavüz ederler; ancak îman edenler ve sâlih amel işleyenler hâriç; bunlar da ne kadar azdır!" Dâvûd, kendisini denediğimizi sandı ve Rabbinden mağfiret dileyerek eğilip secdeye kapandı, tevbe edip Allah'a yöneldi

Sonra bu tutumundan dolayı onu bağışladık. Kuşkusuz yanımızda onun yüksek bir makamı ve güzel bir geleceği vardır

Ey Davud! Biz seni yeryüzünde halife yaptık. O halde insanlar arasında adaletle hükmet. Hevâ ve hevese uyma, sonra bu seni Allah'ın yolundan saptırır. Doğrusu Allah'ın yolundan sapanlara, hesap gününü unutmalarına karşılık çetin bir azap vardır

Göğü, yeri ve ikisi arasındakileri biz boş yere yaratmadık. Bu, inkâr edenlerin zannıdır. Vay o inkâr edenlerin ateşteki haline

Yoksa biz, iman edip de sâlih amel işleyenleri, yeryüzünde bozgunculuk yapanlar gibi mi tutacağız? Veya (Allah'tan) korkanları yoldan çıkanlar gibi mi sayacağız

(Rasûlüm!) Sana bu mübarek Kitab'ı, âyetlerini düşünsünler ve aklı olanlar öğüt alsınlar diye indirdik

Biz Davud'a Süleyman'ı verdik. Süleyman ne güzel bir kuldu! Doğrusu o, daima Allah'a yönelirdi

Akşama doğru kendisine, üç ayağının üzerine durup bir ayağını tırnağının üzerine diken çalımlı ve safkan koşu atları sunulmuştu

Süleyman: Gerçekten ben mal sevgisini, Rabbimi anmak için istedim, dedi. Nihayet güneş battı

(O zaman:) onları (atları) tekrar bana getirin, dedi. Bacaklarını ve boyunlarını sıvazlamaya başladı

Biz, Süleyman'ı, bir imtihana da tâbi tutmuştuk: Onu, tahtı üzerine (bir hastalık yüzünden) ceset haline getirmiştik; sonra yine eski haline dönmüştü

Süleyman: Rabbim! Beni bağışla; bana, benden sonra kimsenin ulaşamayacağı bir hükümranlık ver. Şüphesiz sen, daima bağışta bulunansın, dedi

Bunun üzerine biz de, istediği yere onun emriyle kolayca giden rüzgârı

bina kuran ve dalgıçlık yapan şeytanlar

demir halkalarla bağlı diğer yaratıkları onun emrine verdik

«İşte bu bizim bağışımızdır. İster ver, ister (elinde) tut; hesapsızdır» dedik

Doğrusu onun, bizim katımızda büyük bir değeri ve güzel bir yeri vardır

(Rasûlüm!) Kulumuz Eyyub’u da an. O, Rabbine: Doğrusu şeytan bana bir yorgunluk ve eziyet verdi, diye seslenmişti

Ayağını yere vur! İşte yıkanacak ve içilecek soğuk bir su (dedik)

Bizden bir rahmet ve olgun akıl sahipleri için de bir ibret olmak üzere ona hem ailesini hem de onlarla beraber bir mislini bağışladık

Eline bir demet sap al da onunla vur, yeminini böyle yerine getir. Gerçekten biz Eyyub’u sabırlı (bir kul) bulmuştuk. O, ne iyi kuldu! Daima Allah'a yönelirdi

(Ey Muhammed!), Kuvvetli ve basiretli kullarımız İbrahim, İshak ve Ya’kub'u da an

Biz onları özellikle ahiret yurdunu düşünen ihlâslı kimseler kıldık

Doğrusu onlar bizim katımızda seçkin iyi kimselerdendir

İsmail'i, Elyesa'yı, Zülkifl'i de an. Hepsi de iyilerdendir

İşte bu, bir hatırlatmadır. Doğrusu Allah'a karşı gelmekten sakınanlara güzel bir gelecek vardır

Kapıları yalnızca kendilerine açılmış Adn cennetleri vardır

Onlar koltuklara yaslanıp kurularak orada bir çok meyveler ve içecekler isterler

Yanlarında, eşlerinden başkasına bakmayan, kendilerine yaşıt güzeller vardır

İşte, hesap günü için size vâdolunan şeyler bunlardır

Şüphesiz bu, bizim verdiğimiz rızıktır. Ona bitmek ve tükenmek yoktur

Bu böyle; ama azgınlara kötü bir gelecek vardır

Onlar cehenneme girecekler. Orası ne kötü bir kalma yeridir

İşte bu; kaynar su ve irindir. Onu tatsınlar

Buna benzer daha türlü türlü başkaları da vardır

(İnkarcıların liderlerine:) İşte bu sizinle beraber cehenneme girecek topluluktur (denildiğinde, liderler:) Onlar rahat yüzü görmesin (derler). Onlar mutlaka ateşe gireceklerdir

(Liderlere uyanlar ise:) Hayır, asıl siz rahat yüzü görmeyin! Onu bize siz sundunuz! Ne kötü bir yerdir! derler

Yine onlar: Rabbimiz! Bunu bizim önümüze kim getirdiyse onun ateşteki azabını iki kat artır! derler

(İnkarcılar) derler ki: Kendilerini dünyada iken kötülerden saydığımız kimseleri burada niçin görmüyoruz

Alaya aldığımız onlar değil miydi? Yoksa (buradalar da) onları gözden mi kaçırdık

İşte bu, cehennem ehlinin tartışması, şüphesiz bir gerçektir

(Rasûlüm!) De ki: Ben sadece bir uyarıcıyım. Tek ve kahhâr olan Allah'tan başka bir ilah yoktur

Göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunanların Rabbi (olan Allah) üstündür, çok bağışlayıcıdır

De ki: Bu büyük bir haberdir

Ama siz ondan yüz çeviriyorsunuz

Onlar orada tartışırken benim melei a’lâ hakkında hiçbir bilgim yoktu

Ben ancak apaçık bir uyarıcı olduğum için bana vahyolunuyor

Rabbin meleklere demişti ki: Ben muhakkak çamurdan bir insan yaratacağım

Onu tamamlayıp, içine de ruhumdan üfürdüğüm zaman, derhal ona secdeye kapanın

Bütün melekler toptan secde ettiler

Yalnız İblis secde etmedi. O büyüklük tasladı ve kâfirlerden oldu

Allah! Ey İblis! İki elimle yarattığıma secde etmekten seni meneden nedir? Böbürlendin mi, yoksa yücelerden misin? dedi

İblis: Ben ondan hayırlıyım! Beni ateşten yarattın, onu çamurdan yarattın, dedi

Allah: Çık oradan (cennetten)! Sen artık kovulmuş birisin

ceza gününe kadar lânetim senin üzerindedir! buyurdu

İblis: Ey Rabbim! O halde tekrar diriltilecekleri güne kadar bana mühlet ver, dedi

Allah: Haydi, mühlet verilenlerdensin, buyurdu

Sen bilinen güne kadar

İblis: Senin izzetine yemin ederim ki, hepsini mutlaka azdıracağım, dedi

Onlardan ihlâsa erdirilmiş kulların bir yana

Rabbi de şöyle demişti: İşte bu hak ve ben hep hakkı söylerim

Sen ve sana uyanların hepsiyle cehennemi dolduracağım! buyurdu

(Rasûlüm!) De ki: Buna karşılık ben sizden bir ücret istemiyorum. Ve ben kendiliğimden bir şey iddia edenlerden de değilim

Bu Kur'an, ancak âlemler için bir öğüttür

Onun verdiği haberin doğruluğunu bir zaman sonra çok iyi öğreneceksiniz