Turkish - Chapter 68 - Al-Qalam

Nûn. Kaleme ve (kalem tutanların) yazdıklarına

andolsun ki (Rasûlüm), sen Rabbinin nimeti sayesinde mecnun değilsin

Hiç şüphesiz senin için bitip tükenmeyen bir mükâfat vardır

Ve sen elbette yüce bir ahlâk üzeresin

Yakında sen de göreceksin, onlar da

Hanginizde delilik olduğunu

Doğrusu Rabbin, kendi yolundan sapan kişiyi en iyi bilendir, hidayete erenleri de en iyi bilen O'dur

O halde, (hakikati) yalan sayanlara boyun eğme

Onlar isterler ki, sen yumuşak davranasın da onlar da sana yumuşak davransınlar

(Rasûlüm!) Alabildiğine yemin eden, kimselerden hiçbirine, sakın boyun eğme

Aşağılık, daima kusur arayıp kınayan, durmadan lâf götürüp getiren

iyiliği hep engelleyen, mütecâviz, günaha dadanmış

kaba ve haşin, bütün bunlardan sonra bir de soysuzlukla damgalanmış

mal ve oğulları vardır diye

Ona âyetlerimiz okunduğu zaman o, ( öncekilerin masalları ) der

Biz yakında onun burnuna damga vuracağız (kibirini kırıp rezil edeceğiz)

Biz, vaktiyle bahçe sahiplerine belâ verdiğimiz gibi, onlara da belâ verdik. Hani onlar (bahçe sahipleri), sabah olurken (kimse görmeden) onu (mahsullerini) devşireceklerine yemin etmişlerdi

Onlar istisna da etmiyorlardı

Fakat onlar daha uykudayken Rabbinin katından (gönderilen) kuşatıcı bir âfet (ateş) bahçeyi sarıverdi de

bahçe kapkara kesildi

(Beri tarafta ise) onlar, sabah olurken, birbirlerine seslendiler

Madem devşireceksiniz, hadi erkenden mahsûlünüzün başına gidin! diye

fısıldaşa fısıldaşa yola koyuldular

Derken: Aman, bugün orada hiçbir yoksul yanınıza sokulmasın! Diye

(Evet, yoksullara yardıma) güçleri yettiği halde, onları yardımdan mahrum etmek niyet ve azmi ile erkenden yola düştüler

Fakat bahçeyi gördüklerinde: Mutlaka yolumuzu şaşırmış olmalıyız! dediler

Yok yok, doğrusu biz mahrum bırakılmışız

İçlerinden en makul olanı şöyle dedi: Ben size «Rabbinizi tesbih etsenize» dememiş miydim

Rabbimizi tesbih ederiz; doğrusu biz (kendi kendimize) yazık etmişiz, dediler

Ardından, kabahati birbirlerine yüklemeye başladılar

(Nihayet) şöyle dediler: Yazıklar olsun bize! Gerçekten biz azgın kişilermişiz

Belki Rabbimiz bize bunun yerine daha iyisini verir. Çünkü biz (artık) Râbbimizi (O'nun hoşnutluğunu) arzuluyoruz

İşte azap böyledir. Ahiret azabı ise elbette daha büyüktür. Keşke bilselerdi

Şu da muhakkak ki, takvâ sahipleri için Rableri katında nimetleri bol cennetler vardır

Öyle ya, (Allah'a) teslimiyet gösterenleri , (o) günahkârlar gibi tutar mıyız hiç

Size ne oluyor? Ne biçim hüküm veriyorsunuz

Yoksa size ait bir kitap var da, (bu bâtıl inanışları) onda mı okuyorsunuz

Onda, beğendiğiniz her şey sizin için mutlaka vardır (diye mi yazılı)

Yoksa, «ne hükmederseniz mutlaka sizindir» diye sizin lehinize olarak tarafımızdan verilmiş, kıyamet gününe kadar geçerli kesin sözler mi var

Sor onlara: Bu iddiayı onların hangisi savunacak

Yoksa ortakları mı var onların? Sözlerinde doğru iseler, hadi getirsinler ortaklarını

O gün incikler açılır ve secdeye davet edilirler; fakat buna güç getiremezler

Gözleri horluktan aşağı düşmüş bir halde kendilerini zillet bürür. Halbuki onlar, sapasağlam iken de secdeye davet ediliyorlardı (fakat yine secde etmiyorlardı)

(Rasûlüm!) Sen bu sözü (Kur'an'ı) yalan sayanı bana bırak (kendini üzme). Biz onları, bilmedikleri bir yönden yavaş yavaş azaba yaklaştıyoruz

Onlara mühlet veriyorum. Doğrusu benim tuzağım çok sağlamdır

Yoksa sen onlardan bir ücret istiyorsun da bu yüzden onlar ağır bir borç altında mı kalıyorlar

Yahut gaybın bilgisi onların nezdinde de, onlar mı (istedikleri gibi) yazıyorlar

Sen Rabbinin hükmünü sabırla bekle. Balık sahibi (Yunus) gibi olma. Hani o, dertli dertli Rabbine niyaz etmişti

Şayet Rabbinden ona bir nimet yetişmemiş olsaydı o, mutlaka, kınanacak bir halde ıssız bir diyara atılacaktı

Fakat ardından, Rabbi onu seçti (vahiy verdi) ve onu sâlihlerden kıldı

İnkâr edenler Zikr'i (Kur'an ı) işittikleri zaman, neredeyse seni gözleriyle devirivereceklerdi. Hâlâ da (kin ve hasetlerinden:) «Hiç şüphe yok o bir delidir» derler

Oysa o (Kuran), âlemler için ancak bir öğüttür