Turkish - Chapter 71 - Nuh

Kendilerine yakıcı bir azap gelmeden önce kavmini uyar, diye Nuh'u kendi kavmine gönderdik

Nuh şöyle dedi: Ey kavmim! Şüpheniz olmasın ki, ben sizi, apaçık uyaran bir kimseyim

«Allah’a kulluk edin; O'na karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin ki

Allah bir kısım günahlarınızı bağışlasın ve sizi belli bir vâdeye kadar tehir etsin (muahaze etmeden yaşatsın)» diyerek bilinmeli ki Allah’ın tayin ettiği vâde gelince, artık o ertelenmez. Keşke bilseydiniz

(Sonra Nuh:) Rabbim! dedi, doğrusu ben kavmimi gece gündüz (imana) davet ettim

Fakat benim davetim, ancak kaçmalarını arttırdı

Gerçekten de, (imana gelmeleri ve böylece) günahlarını bağışlaman için onları ne zaman davet ettiysem, parmaklarını kulaklarına tıkadılar, (beni görmemek için) elbiselerine büründüler, ayak dirediler, kibirlendikçe kibirlendiler

Sonra, ben kendilerine haykırarak davette bulundum

Sonra, onlarla hem açıktan açığa hem de gizli gizli konuştum

Dedim ki: Rabbinizden mağfiret dileyin; çünkü O çok bağışlayıcıdır

(Mağfiret dileyin ki,) üzerinize gökten bol bol yağmur indirsin

Mallarınızı ve oğullarınızı çoğaltsın, size bahçeler ihsan etsin, sizin için ırmaklar akıtsın

Size ne oluyor ki, Allah'a büyüklüğü yakıştıramıyorsunuz

Oysa, sizi türlü merhalelerden geçirerek O yaratmıştır

Görmediniz mi, Allah yedi göğü birbiriyle ahenktar olarak nasıl yaratmış

Onların içinde ayı bir nûr kılmış, güneşi de bir kandil kılmıştır

Allah, sizi de yerden ot (bitirir) gibi bitirmiştir

Sonra sizi yine oraya döndürecek ve sizi yeniden çıkaracaktır

Allah, yeryüzünü sizin için bir sergi yapmıştır

Onda geniş yollar edinip dolaşabilesiniz diye

(Öğütlerinin fayda vermemesi üzerine) Nuh: Rabbim! dedi, doğrusu bunlar bana karşı geldiler de, malı ve çocuğu kendi ziyanını arttırmaktan başka işe yaramayan kimseye uydular

Bunlar da, büyük hileler, büyük desiseler kurdular

Ve dediler ki: Sakın ilâhlarınızı bırakmayın; hele Ved'den, Suvâ'dan, Yeğûs'tan, Ye'ûk'tan ve Nesr'den asla vazgeçmeyin

(Böylece) onlar gerçekten birçoklarını saptırdılar. (Rabbim!) Sen de bu zalimlerin ancak şaşkınlıklarını arttır

Bunlar, günahları yüzünden suda boğuldular, ardından da ateşe sokuldular ve o zaman Allah'a karşı yardımcılar da bulamadılar

Nuh: «Rabbim! dedi, yeryüzünde kâfirlerden hiç kimseyi bırakma!»

«Çünkü sen onları bırakırsan kullarını saptırırlar; yalnız ahlâksız, nankör (insanlar) doğururlar (yetiştirirler).»

«Rabbim! Beni, ana-babamı, iman etmiş olarak evime girenleri, iman eden erkekleri ve iman eden kadınları bağışla, zalimlerin de ancak helâkini arttır.»