Azerbaijani - Chapter 23 - Al-Muminun

Həqiqətən, mo’minlər nicat tapmıslar! (Cənnətə nail olmaqla mətləblərinə catıb əbədi səadətə qovusmuslar)

O kəslər ki, namazlarında (hər seyi unudaraq ruhən və cismən yalnız Allaha) mut’i olub (Ona) boyun əyərlər! (Allahın qarsısında kicilərlər)

O kəslər ki, laglagıdan (luzumsuz seylərdən, qadagan olunmus əməllərdən) uz dondərərlər

O kəslər ki, ayıb yerlərini (zinadan) qoruyub saxlayarlar

Ancaq zovcələri və cariyələri istisna olmaqla. Onlar (zovcələri və cariyələri ilə gorəcəkləri bu isdən otru) qınanmazlar

Bundan artıgını isyəyənlər (halaldan harama addayaraq) həddi asanlardır (Allahın əmrini pozanlardır)

O mo’minlər ki, əmanətlərini və əhdlərini qoruyub saxlayarlar (onlara tapsırılmıs əmanətə xəyanət etməz, verdikləri sozu yerinə yetirərlər)

Namazlarına riayət edərlər (həmisə vaxtlı-vaxtında namaz qılarlar)

Onlardır (bilin) varis olanlar –

Firdovs cənnətinə varis olanlar, orada əbədi qalanlar

Biz, həqiqətən, insanı tərtəmiz (suzulmus) palcıqdan yaratdıq. (Biz Adəmi torpaqdan, Adəm ovladını isə suzulmus xalis palcıqdan – nutfədən xəlq etdik)

Sonra onu (Adəm ovladını) nutfə halında mohkəm bir yerdə (ana bətnində) yerləsdirdik

Sonra nutfəni laxtalanmıs qana cevirdik, sonra laxtalanmıs qanı bir parca ət etdik, sonra o bir parca əti sumuklərə dondərdik, sonra sumukləri ətlə ortduk və daha sonra onu bambasqa (yeni) bir məxluqat olaraq yaratdıq. Yaradanların ən gozəli olan Allah nə qədər (uca, nə qədər) uludur

(Belə bir yaradılısdan) sonra siz mutləq oləcəksiniz

Sonra siz qiyamət gunu yenidən dirildiləcəksiniz

And olsun ki, Biz sizin ustunuzdə yeddi yol (goy) yaratdıq. Biz (onların altındakı) məxluqatdan da xəbərsiz deyilik. (Onları qoruyub saxlayır, nə etdiklərini bilirik)

Biz goydən lazımi qədər yagmur endirdik və onu yerdə (dənizdə, cayda, gollərdə və quyularda) saxladıq. Biz, sozsuz ki, onu aparmaga da (yox etməyə də) qadirik

Sonra sizin ucun onunla (o su ilə) xurma və uzum bagları yaratdıq. Sizin ucun orada bir cox meyvələr vardır ki, onlardan yeyirsiniz

(Sizin ucun həmcinin mənsə e’tibarilə) Sina dagından cıxan bir agac da (yaratdıq ki), o, yeyənlər ucun zeytun və (corəyin ustunə yaxılan, xorəyə qatılan) yag bitirər

Həqiqətən, heyvanlarda (ev heyvanlarında) da sizin ucun bir ibrət vardır. Biz onların qarınlarında olandan (suddən) sizə icirdirik. Onlarda sizin ucun daha bir cox mənfəətlər də vardır. (Bə’zilərini minir, bəzilərinin yunundan, bəzilərinin isə tukundən istifadə edirsiniz). Həm də onlardan yeyirsiniz

Həm onların, həm də gəmilərin ustundə (bir yerdən basqa yerə) dasınırsınız

Həqiqətən, Biz Nuhu oz qovmunə peygəmbər gondərdik. O belə dedi: “Ey qovmum! Allaha ibadət edin. Sizin Ondan basqa (ibadət edəcək) hec bir tanrınız yoxdur. Məgər (Allahın əzabından) qorxmursunuz?”

(Nuh) qovmunun kafir bascıları (tabeciliyində olanlara) dedilər: “Bu sizin kimi yalnız adi bir insandır. (Peygəmbərlik iddiası ilə) sizə boyukluk etmək istəyir. Əgər Allah (Ondan basqasına ibadət etməməyimizi) istəsəydi, (bizə peygəmbər olaraq insan deyil) mələklər gondərərdi. Biz bunu (Nuhun təblig etdiyi tovhidi) ulu babalarımızdan (kecmis ummətlərdən) esitməmisik

Bu adamda, sadəcə olaraq, bir dəlilik var. (Ona cin toxunmusdur). Hələ bir muddət gozləyin!” (Ya sagalıb xəstəlikdən xilas olar, bir də belə seylər danısmaz; ya da olub gedər, canımız qurtarar)

(Nuh onların bu sozlərindən və iman gətirməyəcəklərindən mə’yus olub) belə dedi: “Ey Rəbbim! Onların məni yalancı hesab etməklərinə qarsı mənə komək et!”

Biz (Nuha) belə vəhy etdik: “Gozlərimiz onundə (nəzarətimiz altında) və vəhyimiz uzrə (sənə oyrədəcəyimiz kimi) gəmini duzəlt. Nəhayət, (onları məhv etmək barəsində) əmrimiz gəldiyi və təndir qaynadıgı (təndirdən və ya yer uzundən, yaxud gəminin qazanından su qaynayıb dasdıgı) zaman hər heyvandan biri erkək, biri disi olmaqla bir cut, həmcinin əleyhinə (olumunə) əvvəlcədən hokm verilmis kimsələr istisna olmaqla, (qalan) ailə uzvlərini (və iman gətirənləri) gəmiyə mindir. Zulm (kufr) edənlər barəsində Mənə muraciət etmə (onların bagıslanmasını Məndən iltimas etmə). Cunki onlar suya qərq olacaqlar

Sən yanında olanlarla birlikdə gəmiyə minən kimi: “Bizi zalım tayfanın əlindən qurtaran Allaha həmd olsun!” – de

Həmcinin (gəmidən enəndə) belə de: “Ey Rəbbim! Məni mubarək (xeyir-bərəkətli) bir yerə endir. Sən sıgınacaq verənlərin ən yaxsısısan!”

Subhəsiz ki, bunda (insanlar ucun) ibrətlər vardır. Həqiqətən, Biz (bəla, musibət gondərməklə bəndələrimizi) imtahana cəkirik

Onlardan sonra basqa bir nəsil (Ad tayfasını) yaratdıq

Onlara ozlərindən bir peygəmbər (Hudu) gondərdik. (O, tayfasına dedi:) “Allaha ibadət edin. Sizin ondan basqa (ibadət edəcək) hec bir tanrınız yoxdur. Məgər (Allahın əzabından) qorxmursunuz?”

Tayfasının kafir olan, axirətə qovusacaqlarını (qiyamət gunu dirilib haqq-hesab ucun Allahın huzurunda duracaqlarını) yalan hesab edən və dunyada ne’mət verdiyimiz ə’yan - əsrafı (tabeciliyində olanlara) dedi: “Bu sizin kimi ancaq adi bir insandır; yediyinizdən yeyir, icdiyinizdən icir. (O nə cur peygəmbər ola bilər)

Əgər siz ozunuz kimi adi bir insana itaət etsəniz, subhəsiz ki, ziyana ugrayarsınız. (Adi bir bəsərə aldanıb dunyada san-sohrətinizi, ad-sanınızı itirərsiniz)

O sizə olub torpaq və sur-sumuk olduqdan sonra (qəbirlərinizdən dirildilib) cıxarılacagınızımı və’d edir

Və’d olundugunuz sey cox uzaqdır, cox uzaq! (Bu, qeyri-mumkundur)

Bizim həyatımız yalnız bu dunyadadır. (Birimiz) olur, (birimiz) dirilirik. (Birimiz dunyaya gəlir, birimiz dunyadan gedirik). Biz (oləndən sonra bir daha) dirildiləcək deyilik

Bu, sadəcə olaraq, Allaha iftira yaxan bir adamdır. Biz ona iman gətirən deyilik!”

(O peygəmbər) belə dedi: “Ey Rəbbim! Onlar məni yalancı hesab etmələrinə qarsı mənə komək et!”

(Allah) buyurdu: “Bir azdan pesman olacaqlar!”

(Bir az sonra) həqiqətən, qorxunc (tukurpədici) bir səs onları burudu. Biz onları (sel ustundəki) saman copunə dondərdik. Zalım (kafir) tayfa məhv (Allahın rəhmətindən uzaq) olsun

Onlardan sonra basqa-basqa nəsillər (Saleh, Lut və Sueyb tayfalarını) yaratdıq

Hec bir ummət oz əcəlini (olum, yaxud cəza vaxtını) nə qabaqlayar, nə də yubada bilər

Sonra bir-birinin ardınca (ummətlərə) peygəmbərlər gondərdik. Hər ummətə oz peygəmbəri gəldikcə onu yalancı saydılar. Biz də onları bir-birinin ardınca məhv edib (izi-tozu qalmayan) əfsanələrə dondərdik. Iman gətirməyən tayfa məhv (Allahın rəhmətindən uzaq) olsun

Sonra Musanı və qardası Harunu ayələrimizlə və (vəhdaniyyətimizi subut edən) acıq-askar bir dəlillə gondərdik

Fir’onun və onun ə’yan-əsrafının yanına. Onlar (iman gətirməyi) təkəbburlərinə sıgısdırmayıb ozlərini yuxarı tutan camaat olaraq qaldılar (yaxud Misirdə hakim olduqları Israil ogullarına əzab-əziyyət verməkdə davam etdilər)

(Fir’on və ə’yan-əsrafı) dedilər: “Bunların tayfası bizə bir qul kimi itaət etdiyi halda, biz ozumuz kimi iki adi insana imanmı gətirəcəyik?”

Beləliklə, onları yalancı saydılar və nəticədə məhvə ducar edilənlərdən oldular

Həqiqətən, Biz Musaya kitabı (Tovratı) verdik ki, bəlkə, (Israil ogulları) dogru yola yonəlsinlər

Məryəm oglunu (Isanı) və (bakirə) anasını (qudrətimizdən yaranmıs) bir mo’cuzə etdik. Onları abad (rahat) və axar sulu uca bir yerdə yerləsdirdik

(Muxtəlif zamanlarda ayrı-ayrı ummətlərə gondərdiyimiz peygəmbərlərə belə buyurduq:) “Ey peygəmbərlər! Təmiz (halal) ne’mətlərdən yeyin və yaxsı islər gorun! (Vacib və konullu ibadətləri həm zahirən, həm də gizli, həmisə yerinə yetirin!) Mən, həqiqətən, sizin nə etdiklərinizi bilirəm

Bu (tovhid dini islam) tək bir din olaraq sizin dininizdir, Mən də sizin Rəbbinizəm. Məndən (əzabımdan) qorxun!”

Amma (ummətlər) oz dinini aralarında parcalayıb firqə-firqə oldular (muxtəlif məzhəblərə ayrıldılar). Hər firqə oz dininə sevinir. (Oz dinini haqq, digər dinləri batil hesab edib bundan məmnun olur)

(Ya Rəsulum!) Sən onları bir muddət (əcəlləri catana qədər) oz sasqınlıqları icində burax

Məgər (kafirlər) elə zənn edirlər ki, onlara (dunyada) verdiyimiz var-dovlət və ovladla

Biz onların yaxsılıqlarına tələsirik? Xeyr, anlamırlar! (Kafirlərə dunyada istədiklərini verib tədriclə onları əzaba yaxınlasdırmagımızı, az sonra qəflətən baslarının ustunu alacagımızı dusunmurlər)

Həqiqətən, Rəbbinin qorxusundan tir-tir əsənlər

Rəbbinin ayələrinə inanlar

Rəbbinə sərik qosmayanlar

Urəkləri Rəbbinin huzuruna qayıdacaqlarından qorxuya dusub verməli olduqlarını (zəkatı, sədəqəni) verənlər –

Məhz onlar yaxsı islər gorməyə tələsər (bir-biri ilə yarısar) və bu islərdə (basqalarından) ondə gedərlər

Biz hec kəsi gucu catmayan isi gorməyə vadar etmərik. (Hər kəsi yalnız quvvəsi catdıgı qədər yukləyərik. Namazı ayaq ustə qıla bilməyən oturub qıla bilər. Xəstəliyinə, zəifliyinə gorə oruc tuta bilməyən orucunu yeyə bilər). Bizdə haqqı soyləyən bir Kitab vardır. Onlara (haqsız yerə əsla) zulm olunmaz

Lakin (kafirlərin) qəlbləri bundan (Qur’andan) xəbərsizdir (bu barədə cəhalət icindədir). Onların bundan basqa (Allaha xos getməyən) ayrı isləri də vardır ki, elə onları edib durarlar (kufr edib gunaha batarlar)

Nəhayət, onların naz-ne’mət icində yasayan bascılarını əzabla yaxaladıgımız zaman (Bədr vurusu gunu) fəryad edib imdad diləyərlər

(Onlara belə deyirlər:) “Yalvarıb-yaxarmayın, bu gun Bizdən sizə hec bir komək yetisməz!”

Ayələrimiz sizə oxundugu zaman arxa cevirirdiniz (onları yalan hesab edib inanmırdınız)

(Kə’bə əhlisiniz, sizə hec bir sey olmaz, deyə iman gətirməyi) ozunuzə sıgısdırmayıb gecələr toplanaraq (Qur’an və Peygəmbər barəsində) agzınıza gələni deyirdiniz (yaxud onlardan uz dondərirdiniz)

Məgər (musriklər) kəlam (Allah kəlamı - Qur’an) haqqında dusunub dasınmırlarmı? Yaxud onlara ulu babalarına (kecmis ummətlərinə) gəlməyən bir sey gəldi? (Onlar Qur’anın, Peygəmbərin haqq oldugunu niyə anlamırlar? Məgər ulu babalarına Ibrahim, Ismail, Musa kimi peygəmbərlər gəlmədimi? Yaxud onlara Tovrat, Suhuf kimi kitablar nazil olmadımı)

Yoxsa oz Peygəmbərini tanımadılar və buna gorə onu inkar edirlər

Yaxud: “Onda divanəlik var?” – dedilər. Xeyr, Peygəmbər onlara haqqla (Qur’anla) gəldi. Lakin onların əksəriyyəti haqqı xoslamır

Əgər haqq (Qur’an) onların nəfslərinin istəklərinə tabe olsaydı (və ya Allah onların istədikləri kimi hərəkət etsəydi), goylər, yer və onlarda olanlar (butun məxluqat) korlanıb gedərdi (aləm bir-birinə qarısıb nizamı pozulardı). Xeyr, Biz (musriklərə) onlar ucun oyud-nəsihət (və Peygəmbər oz qovmlərindən oldugu ucun sərəf olan Qur’anı) gətirdik, onlar isə ozlərinə edilən oyud-nəsihətdən (və sərəflərindən) uz dondərirlər

Yoxsa (Ya Rəsulum!) sən onlardan (oz peygəmbərliyinə, haqqı təblig etdiyinə gorə) bir muzd (ucrət) istəyirsən? Rəbbinin əcri (dunyada verdiyi ruzi, axirətdə verəcəyi mukafat) daha xeyirlidir. O, ruzi verənlərin ən yaxsısıdır

Əslində sən onları dogru yola (islam dininə) də’vət edirsən

Axirətə inanmayanlar isə dogru yoldan sapanlardır

Əgər Biz onlara rəhm edib dusdukləri musibətdən qurtarsaq, onlar sasqın vəziyyətdə yenə də azgınlıqlarında davam edərlər. (Məkkəyə yeddi il ərzində aclıq, qıtlıq uz vermisdi. Məkkə musrikləri Peygəmbərin yanına gedib bu bəladan qurtarmaları ucun Allaha dua etməyi xahis etmisdilər. Peygəmbərin duasından sonra Məkkədə bolluq olmus, camaatın guzəranı tamamilə yaxsılasmısdı. Bunun muqabilində Peygəmbərə iman gətirmək əvəzinə, musriklər ona verdikləri əzab-əziyyəti daha da gucləndirmisdilər)

Biz həqiqətən, onları əzabla yaxaladıq, lakin onlar yenə oz Rəbbinə itaət etmədilər, (Ona) yalvarıb-yaxarmadılar (iman gətirmədilər ki, gətirmədilər)

Nəhayət, onların uzunə bir əzab qapısı acdıgımız (Bədr vurusunun musibətinə ducar etdiyimiz) zaman dərhal umidsizliyə qapıldılar (dilləri-agızları quruyub, mat-məəttəl qaldılar)

Sizə qulaq, goz və urək verən Odur. Siz (Allahın ne’mətlərinə) cox az sukur edirsiniz

Sizləri yer uzundə yaradıb torədən (yer uzunə yayıb səpələyən) Odur. Siz (qiyamət gunu) Onun huzuruna cəm ediləcəksiniz

Dirildən də, oldurən də Odur. Gecə və gunduzu bir-birinin ardınca gedib-gəlməsi də Onun əmrilədir. Məgər (Allahın qudrətini, ibadətə butlərin deyil, məhz Onun layiq oldugunu) dərk etmirsiniz

Xeyr, onlar da əvvəlkilərin (kecmis ummətlərin) dedikləri kimi dedilər

(Kecmis ummətlər) belə demisdilər: “Məgər biz olub torpaq və sur-sumuk olduqdan sonra bir də dirildiləcəyik?”

Həqiqətən, bizə də, atalarımıza da oncə bu (dirilmə) və’d olunmusdu. Bu, qədimlərin (kecmis ummətlərin) əfsanələrindən (uydurmalarından) basqa bir sey deyildir

(Ya Rəsulum! Bu musriklərə) de: “Əgər bilirsinizsə, (bir deyin gorək) bu yer və yer uzundə olanlar (butun məxluqat) kimindir?”

Onlar mutləq: “Allahındlr!” – deyə cavab verəcəklər. Sən də de: “Bəs elə isə (məxluqatı yaratmaga qadir olan kəsin oləndən sonra onları yenidən dirildə biləcəyini) dusunmursunuz?”

De: “Yeddi (qat) goyun Rəbbi, o (boyuk) əzəmətli ərsin Rəbbi (sahibi) kimdir?”

(Musriklər) mutləq: “(Bunlar) Allahındır!” – deyə cavab verəcəklər. Onda sən də de: “Bəs elə isə (Allahın əzabından) qorxmursunuz?”

De: “Əgər bilirsinizsə, (bir deyin gorək) hər seyin hokmu əlində olan, (istədiyini) himayə edən, amma Ozunun himayəyə ehtiyacı olmayan kimdir?”

Onlar mutləq: “(Bu qudrət, bu vəsflər yalnız) Allahındır!” – deyə cavab verəcəklər. Sən də de: “Bəs elə isə (Seytana aldanıb haqqa boyun qoymaqdan, Allahın ayələrinə inanmaqdan və yalnız Ona ibadət etməkdən) nə cur (aldanılıb) dondərilirsiniz

Xeyr, Biz onları haqqı (haqq yol olan islam dinini) gətirdik. Onlar isə, subhəsiz ki, yalancıdırlar

Allah (Ozunə) hec bir ovlad goturməmisdir. (Nə Isa Onun oglu, nə də mələklər Onun qızlarıdır. Əksinə, onların hamısı Allahın qudrətindən yaranmıs məxluqatlardır). Onunla yanası (ibadət ediləcək) hec bir tanrı yoxdur. Əgər belə olsaydı, onda hec bir tanrı əlahiddə oz yaratdıqları ilə gedər, (oz məxluqatını ayırıb aparar) və onların bir qismi (dunyadakı padsahlar kimi) digərinə ustun olmaga calısardı. Allah musriklərin (Ona) aid etdikləri sifətlərdən tamamilə kənardır

O, qeybi də, askarı da bilir. Allah (musriklərin) Ona qosdugu səriklərdən cox ucadır

(Ya Rəsulum!) De: “Ey Rəbbim! Əgər (musriklərə) və’d etdiyin əzabı mənə gostərəcəksənsə

Onda məni zalım tayfanın icində qoyma, ey Rəbbim!” (“Məni də onlarla birlikdə həlak etmə. Məni razı qaldıgın kəslərlə bir yerdə et!”)

(Ya Rəsulum!) Biz onlara və’d etdiyimizi (əzabı) sənə gostərməyə, əlbəttə, qadirik

Sən pisliyi yaxsılıqla dəf et! (Gozəl xislət sahibi olub sənə pislik edəni, əziyyət verəni əfv et!) Biz (musriklərin Bizə) aid etdikləri sifətləri (və sənin haqqında dedikləri nalayiq sozləri) daha yaxsı bilirik

Və de: “Ey Rəbbim! Mən seytanların vəsvəsələrindən Sənə sıgınıram

Onların yanımda olmalarından (islərimə xələl qatmalarından) Sənə pənah gətirirəm, ey Rəbbim!”

Nəhayət, (musriklərdən) birinin olumu gəlib catdıgı zaman o belə deyər: “Ey Rəbbim! Məni geri (dunyaya) qaytar

Bəlkə, (indiyə qədər) zay etdiyim omrum muqabilində yaxsı bir is gorum! (Yaxud, bu gunə qədər tərk etdiyim imana qayıdıb saleh bir əməl edim!) Xeyr, bu onun dediyi bos (faydasız) bir sozdur. Onların onundə dirilib (haqq-hesab ucun Allahın huzurunda) duracaqları gunə (qiyamət gununə) qədər maneə (oldukdən sonra qiyamətədək qalacaqları bərzəx aləmi) vardır

Sur calınacagı gun artıq aralarında nə qohumluq (əlaqəsi) olar, nə də onlar bir-birindən sorusub hal-əhval tutarlar. (Qiyamət gunu hec bir qohumluq fayda verməz, qohumlar bir-birini tanımaz; hərə oz hayında olar)

Məhz tərəziləri agır gələnlər (dunyada yaxsı əməlləri cox olanlar) nicat taparlar

Tərəziləri yungul gələnlər (dunyada coxlu gunah qazananlar) isə ozlərinə ziyan edənlərdir. Onlar Cəhənnəmdə əbədi qalarlar

Cəhənnəm odu onların uzunu yandırar. Onlar orada (ust dodaqları baslarının tən ortasına, alt dodaqları isə gobəklərinə qədər uzanaraq) disləri agarmıs vəziyyətdə durarlar

(Onlara deyilər:) “Məgər Mənim ayələrim sizlərə oxunmurdumu? Siz isə onları yalan hesab edirsiniz!”

Onlar deyərlər: “Ey Rəbbimiz! Rəzil taleyimiz (bədbəxtliyimiz) bizə qələbə caldı və biz haqq yoldan azan bir camaat olduq

Ey Rəbbimiz! Bizi oradan (cəhənnəm odundan cıxart! Əgər bir də (Sənin xosuna gəlməyən pis islərə) qayıtsaq, subhəsiz ki, zalım (ozumuz ozumuzə zulm etmis) olarıq”

(Allah) buyurar: “Orada zəlil (mə’yus) vəziyyətdə durub qalın və Mənə hec bir sey deməyin! (Cəhənnəm odundan xilas edilməyinizi Məndən diləməyin!)”

Cunki bəndələrimdən bir zumrə (mo’minlər) var idi ki, onlar: “Ey Rəbbimiz! Biz (Sənə) iman gətirdik. Artıq bizi bagısla, bizə rəhm et. Sən rəhm edənlərin ən yaxsısısan!” – deyirdilər

Siz isə onları məsxərəyə qoyurdunuz. (Bu məsxərə, laglagı basınızı o qədər qatmısdı ki) Məni yada salmagı belə sizə unutdurmusdu. Siz (istehza ilə) onlara gulurdunuz

Həqiqətən, Mən səbr etdiklərinə gorə onları mukafatlandırdım. Onlar nicat tapanlardır (ugura yetənlərdir)!”

(Allah qiyamət gunu kafirlərə) belə buyuracaqdır: “Yer uzundə necə il qaldınız?”

Onlar: “Bir gun, bir gundən də az, hər halda, sayanlardan (insanların əməllərini sayan mələklərdən) sorus!” – deyə cavab verəcəklər

Allah buyuracaq: “Əgər (həqiqəti) bilirsinizsə, siz (orada) cox az qaldınız! (Dunya həyatı axirət həyatı ilə muqayisədə olduqca qısadır)

Yoxsa sizi əbəs yerə yaratdıgımızı və (qiyamət gunu dirilib haqq-hesab ucun) huzurumuza qaytarılmayacagınızı guman edirdiniz?”

Həqiqi hokmdar olan Allah (hər seydən) ucadır. Ondan basqa hec bir tanrı yoxdur. O, kərim (uca, qiymətli) olan ərsin Rəbbidir! (Allahın rəhməti, xeyir-bərəkəti, peygəmbərlərə gələn vəhy ərsdən nazil oldugu ucun o kərimdir)

Kim Allahla yanası basqa bir tanrıya ibadət edərsə - bunun ucun isə onun hec bir dəlili yoxdur – (qiyamət gunu) onun cəzasını Rəbbi ozu verəcəkdir. Həqiqətən, kafirlər nicat tapmazlar

(Ya Rəsulum!) De: “Ey Rəbbim (Bizi) bagısla və rəhm et! (Ummətimin gunahlarından kec, tovbəmizi qəbul buyurmaqla bizə mərhəmət əta et!) Sən rəhm edənlərin ən yaxsısısan