Back to Languages
Persian - Chapter 39
Translation by Abdolmohammad Ayati
Verse 1
نازل شدن اين كتاب از جانب خداى پيروزمند حكيم است
Verse 2
ما اين كتاب را به راستى بر تو نازل كرديم. پس خدا را بپرست و دين خود براى او خالص گردان
Verse 3
آگاه باش كه دين خالص از آن خداست و آنان كه سواى او ديگرى را به خدايى گرفتند، گفتند: اينان را از آن رو مىپرستيم تا وسيله نزديكى ما به خداى يكتا شوند. و خدا در آنچه اختلاف مىكنند ميانشان حكم خواهد كرد. خدا آن را كه دروغگو و ناسپاس باشد هدايت نمىكند
Verse 4
اگر خدا مىخواست كه براى خود فرزندى برگيرد، از ميان مخلوقات خود هر چه را كه مىخواست برمىگزيد. منزه است. اوست خداى يكتاى قهار
Verse 5
آسمانها و زمين را به حق بيافريد. شب را بر روز داخل مىكند و روز را بر شب. و آفتاب و ماه را رام گردانيد و هر يك تا زمانى معين در حركتند. آگاه باش كه اوست پيروزمند و آمرزنده
Verse 6
شما را از يك تن بيافريد. و از آن يك تن زنش را آفريد. و برايتان از چارپايان هشت جفت بيافريد. شما را در شكم مادرتان در چند مرحله در درون تاريكيهاى سهگانه آفرينش بخشيد. اين است خداى يكتا پروردگار شما. فرمانروايى از آن اوست. خدايى جز او نيست. پس چگونه رويگردانتان مىسازند؟
Verse 7
اگر ناسپاسى كنيد، خدا از شما بىنياز است. و ناسپاسى را براى بندگانش نمىپسندد. مىپسندد كه سپاسگزار باشيد. و هيچ كس بار گناه ديگرى را بر دوش نمىكشد. بازگشت همه شما نزد پروردگارتان است. او شما را از كارهايى كه مىكردهايد آگاه مىكند. او به آنچه در دلها مىگذرد آگاه است
Verse 8
چون به آدمى گزندى برسد، به پروردگارش روى مىآورد و او را مىخواند. آنگاه چون به او نعمتى بخشد، همه آن دعاها را كه پيش از اين كرده بود از ياد مىبرد و براى خدا همتايانى قرار مىدهد تا مردم را از طريق او گمراه كنند. بگو: اندكى از كفرت بهرهمند شو، كه تو از دوزخيان خواهى بود
Verse 9
آيا آن كس كه در همه ساعات شب به عبادت پرداخته، يا در سجود است يا در قيام، و از آخرت بيمناك است و به رحمت پروردگارش اميدوار است، با آن كه چنين نيست يكسان است؟ بگو: آيا آنهايى كه مىدانند با آنهايى كه نمىدانند برابرند؟ تنها خردمندان پند مىپذيرند
Verse 10
بگو: اى بندگان من كه ايمان آوردهايد، از پروردگارتان بترسيد. براى آنان كه در حيات اينجهانى نيكى كردهاند، پاداش نيك است. و زمين خدا پهناور است. مزد صابران بىحساب و كامل ادا مىشود
Verse 11
بگو: من مأمور شدهام كه خدا را بپرستم و براى او در دين اخلاص ورزم
Verse 12
و مرا فرمودهاند كه نخستين مسلمانان باشم
Verse 13
بگو: اگر پروردگارم را نافرمانى كنم، از عذاب آن روز بزرگ مىترسم
Verse 14
بگو: خدا را مىپرستم و براى او در دين خود اخلاص مىورزم
Verse 15
بپرستيد هر چيز ديگرى را جز او. بگو: زيانكنندگان كسانى هستند كه در روز قيامت خود و خاندانشان را از دست بدهند. بهوش باشيد كه اين زيانى آشكار است
Verse 16
بالاى سرشان طبقات آتش است و در زير پايشان طبقات آتش. اين چيزى است كه خدا بندگان خود را بدان مىترساند. پس اى بندگان من، از من بترسيد
Verse 17
و كسانى را كه از پرستش بتان پرهيز كردهاند و به خدا روى آوردهاند بشارت است. پس بندگان مرا بشارت ده
Verse 18
آن كسانى كه به سخن گوش مىدهند و از بهترين آن پيروى مىكنند، ايشانند كسانى كه خدا هدايتشان كرده و اينان خردمندانند
Verse 19
آيا كسى را كه حكم عذاب بر او محقق شده، تو مىتوانى او را كه در آتش است برهانى؟
Verse 20
اما براى آنان كه از خدا مىترسند غرفههايى است بر فراز هم ساخته، كه از زيرشان جويباران روان است. اين وعده خداست و خدا وعده خود خلاف نخواهد كرد
Verse 21
آيا نديدهاى كه خدا از آسمان باران فرستاد و آن را چون چشمهسارهايى در زمين روان گردانيد، آنگاه به آن كشتههاى رنگارنگ برويانيد، سپس همه خشك مىشوند و مىبينى كه زرد شدهاند، آنگاه خردشان مىسازد؟ هر آينه خردمندان را در آن اندرزى است
Verse 22
آيا كسى كه خدا دلش را بر روى اسلام گشود و او در پرتو نور پروردگارش جاى دارد، همانند كسى است كه ايمان ندارد؟ پس واى بر سختدلانى كه ياد خدا در دلهاشان راه ندارد، كه در گمراهى آشكار هستند
Verse 23
خدا بهترين سخن را نازل كرده است. كتابى متشابه و دوتا دوتا، كه از تلاوت آن كسانى را كه از پروردگارشان مىترسند از خوف تن بلرزد. سپس تن و جانشان به ياد خدا بيارامد. اين راه خداست كه هر كه را بخواهد بدان راهنمايى مىكند، و هر كه را خدا گمراه كند او را هيچ راهنمايى نخواهد بود
Verse 24
آيا آن كس كه در روز قيامت با چهره خويش عذاب سخت قيامت را از خود بازمىدارد همانند كسى است كه بهشتى است؟ به ستمكاران گفته مىشود: به كيفر كارهايى كه مىكردهايد عذاب را بچشيد
Verse 25
پيشينيانشان تكذيب كردند و عذاب از جايى كه نمىدانستند بر سرشان رسيد
Verse 26
خدا در اين جهان رسوايشان ساخت؛ ولى اگر بدانند، عذاب آخرت بزرگتر است
Verse 27
ما در اين قرآن براى مردم هر گونه مثَلى آورديم، شايد پند گيرند
Verse 28
قرآنى به زبان عربى بى هيچ انحراف و كجى. شايد پروا كنند
Verse 29
خدا مثَلى مىزند: مردى را كه چند تن در او شريكند و بر سر او اختلاف دارند. و مردى كه تنها از آنِ يكى باشد. آيا اين دو با هم برابرند؟ سپاس خدا را. نه، بيشترشان نمىدانند
Verse 30
تو مىميرى و آنها نيز مىميرند
Verse 31
سپس همه در روز قيامت نزد پروردگارتان با يكديگر به خصومت خواهيد پرداخت
Verse 32
پس كيست ستمكارتر از آن كه بر خدا دروغ مىبندد و سخن راستى را كه بر او آمده است تكذيب مىكند. آيا كافران را در جهنم جايگاهى نيست؟
Verse 33
و كسى كه سخن راست آورد و تصديقش كرد، آنان پرهيزگارانند
Verse 34
برايشان هر چه بخواهند در نزد پروردگارشان مهياست. اين است پاداش نيكوكاران
Verse 35
تا خدا بدترين اعمالى را كه مرتكب شدهاند از آنان بزدايد، و به بهتر از آنچه مىكردهاند پاداششان دهد
Verse 36
تو را به كسانى كه سواى خدا هستند، مىترسانند. آيا خدا براى نگهدارى بندهاش كافى نيست؟ و هر كس را كه خدا گمراه سازد هيچ راهنمايى نخواهد بود
Verse 37
هر كس را كه خدا راهنمايى كند، گمراهكنندهاى نيست. آيا خدا پيروزمند و انتقامگيرنده نيست؟
Verse 38
اگر از آنها بپرسى: چه كسى آسمانها و زمين را آفريده است؟ خواهند گفت: خداى يكتا. بگو: پس اينهايى را كه سواى او مىپرستيد چگونه مىبينيد؟ اگر خداى يكتا بخواهد به من رنجى برساند آيا اينان مىتوانند آن رنج را دفع كنند؟ يا اگر بخواهد به من رحمتى ارزانى دارد، مىتوانند آن رحمت را از من بازدارند؟ بگو: خدا براى من بس است. توكلكنندگان به او توكل مىكنند
Verse 39
بگو: اى قوم من، بر وفق امكان خويش عمل كنيد. من نيز عمل مىكنم. و به زودى خواهيد دانست كه
Verse 40
چه كسى به عذابى كه خوارش مىسازد گرفتار مىشود، يا عذاب جاويد بر سر او فرود مىآيد
Verse 41
ما اين كتاب را به حق براى هدايت مردم بر تو نازل كرديم. پس هر كس كه هدايت يافت به سود خود اوست، و هر كه گمراه شد به زيان خود به گمراهى افتاده و تو وكيل آنها نيستى
Verse 42
خدا جانها را به هنگام مردنشان مىگيرد، و نيز جان كسانى را كه در خواب خود نمردهاند. جانهايى را كه حكم مرگ بر آنها رانده شده نگه مىدارد و ديگران را تا زمانى كه معين است بازمىفرستد. در اين عبرتهاست براى آنهايى كه مىانديشند
Verse 43
آيا سواى خدا شفيعانى اختيار كردند؟ بگو: حتى اگر آن شفيعان قدرت به كارى نداشته باشند و چيزى را درنيابند؟
Verse 44
بگو: شفاعت سراسر از آن خداست. متعلق به اوست فرمانروايى آسمانها و زمين. سپس همه به نزد او بازگردانده مىشويد
Verse 45
چون خدا را به يكتايى ياد كنند دلهاى آن كسان كه به قيامت ايمان نياوردهاند نفرت گيرد، و چون نام ديگرى جز او برده شود شادمان شوند
Verse 46
بگو: بار خدايا، تويى آفريننده آسمانها و زمين، داناى نهان و آشكار، تو ميان بندگانت در هر چه در آن اختلاف مىكردهاند داورى خواهى كرد
Verse 47
اگر هر چه در روى زمين است و همانند آن، از آن ستمكاران مىبود، در روز قيامت خود را بدان از عذاب دردناك بازمىخريدند. و از خدا برايشان چيزهايى آشكار مىشد كه هرگز حسابش را نمىكردند
Verse 48
پاداش بد اعمالى كه مىكردند برايشان آشكار شد و آنچه مسخرهاش مىكردند گرداگردشان را بگرفت
Verse 49
چون آدمى را گزندى رسد ما را مىخواند، و چون از جانب خويش نعمتى ارزانيش داريم گويد: به سبب داناييم اين نعمت را به من دادهاند. اين آزمايشى باشد ولى بيشترينشان نمىدانند
Verse 50
اين سخنى بود كه پيشينيانشان هم مىگفتند، ولى هر چه گرد آورده بودند به حالشان سود نكرد
Verse 51
عقوبت اعمالشان دامنگيرشان شد. و از اين ميان به آنهايى كه راه كفر پيش گرفتهاند عقوبت اعمالشان خواهد رسيد و نمىتوانند از ما بگريزند
Verse 52
آيا هنوز ندانستهاند كه خداست كه روزى هر كس را كه بخواهد افزون مىسازد يا تنگ روزىاش مىكند؟ و در اين خود عبرتهاست براى مردمى كه ايمان مىآورند
Verse 53
بگو: اى بندگان من كه بر زيان خويش اسراف كردهايد، از رحمت خدا مأيوس مشويد. زيرا خدا همه گناهان را مىآمرزد. اوست آمرزنده و مهربان
Verse 54
پيش از آنكه عذاب فرا رسد و كسى به ياريتان برنخيزد، به پروردگارتان روى آوريد و به او تسليم شويد
Verse 55
و پيش از آنكه به ناگاه و بىخبر عذاب بر شما فرود آيد، از بهترين چيزى كه از جانب پروردگارتان نازل شده است پيروى كنيد
Verse 56
تا كسى نگويد: اى حسرتا بر من كه در كار خدا كوتاهى كردم، و از مسخرهكنندگان بودم
Verse 57
يا بگويد: اگر خدا مرا هدايت كرده بود، من از پرهيزگاران مىبودم
Verse 58
يا چون عذاب را ببيند، بگويد: اگر بار ديگر به دنيا باز مىگرديدم، از نيكوكاران مىشدم
Verse 59
آرى، آيات من براى تو نازل شد و تو گردنكشى كردى و از كافران بودى
Verse 60
در روز قيامت، كسانى را كه به خدا دروغ بستهاند مىبينى كه رويشان سياه شده است. آيا متكبران را در جهنم جايگاهى نيست؟
Verse 61
خدا پرهيزكاران را به سبب راه رستگارى كه در پيش گرفته بودند مىرهاند. به آنها هيچ بدى نرسد و از اندوه بدور باشند
Verse 62
خداست كه آفريدگار هر چيزى است و او نگهبان هر چيزى
Verse 63
كليدهاى آسمانها و زمين نزد اوست و آنها كه به آيات خدا كافر شدهاند زيانديدگان هستند
Verse 64
بگو: اى نادانان، آيا مرا فرمان مىدهيد كه غير از خدا را بپرستم؟
Verse 65
به تو و پيامبران پيش از تو وحى شده است كه اگر شرك بياوريد اعمالتان ناچيز گردد و خود از زيانكنندگان خواهيد بود
Verse 66
بلكه خدا را بپرست و سپاسگزار او باش
Verse 67
خدا را نشناختند آنچنان كه شايان شناخت اوست. و در روز قيامت، زمين يكجا در قبضه اوست و آسمانها در هم پيچيده، در يد قدرت او. منزه است و برتر از هر چه شريك او مىپندارند
Verse 68
و در صور دميده شود. پس هر كه در آسمانها و هر كه در زمين است -جز آنها كه او بخواهد- بيهوش مىشوند. و بار ديگر در آن دميده شود، ناگهان از جاى برمىخيزند و مىنگرند
Verse 69
و زمين به نور پروردگارش روشن شود و نامههاى اعمال را بنهند و پيامبران و گواهان را بياورند و در ميان مردم به حق داورى شود و بر كسى ستمى نرود
Verse 70
پاداش هر كس برابر كردارش به تمامى ادا شود، در حالى كه خدا به كارهايى كه مىكردهاند آگاهتر است
Verse 71
و كافران را گروهگروه به جهنم برانند. چون به جهنم رسند درهايش گشوده شود و نگهبانان آتش گويند: آيا پيامبرانى از خود شما بر شما مبعوث نشدند تا آيات پروردگارتان را برايتان بخوانند و شما را از ديدار با چنين روزى بترسانند؟ مىگويند: بلى. ولى، بر كافران عذاب محقق شده بود
Verse 72
گفته شود: از درهاى جهنم داخل شويد، همواره در آنجا خواهيد بود. جايگاه سركشان چه بد جايگاهى است
Verse 73
و آنان را كه از پروردگارشان ترسيدهاند گروهگروه به بهشت مىبرند. چون به بهشت برسند درهايش گشوده شود. و خازنان بهشت گويندشان: سلام بر شما، بهشتتان خوش باد، به درون بياييد، همواره در اينجا خواهيد بود
Verse 74
مىگويند: سپاس خدايى را كه هر وعده كه به ما داد راست بود. آن زمين را به ميراث به ما داد. و اكنون در هر جاى بهشت كه بخواهيم مكان مىگيريم. عملكنندگان را چه مزد نيكويى است
Verse 75
و فرشتگان را مىبينى كه گرد عرش خدا حلقه زدهاند و به ستايش پروردگارشان تسبيح مىگويند. ميان آنها نيز به حق داورى گردد و گفته شود كه ستايش از آن خدايى است كه پروردگار جهانيان است