Back to Languages

    Persian - Chapter 54

    Translation by Abdolmohammad Ayati

    Verse 1

    قيامت نزديك شد و ماه دو پاره گرديد

    Verse 2

    و اگر معجزه‌اى ببينند، روى بگردانند و گويند: جادويى بزرگ است

    Verse 3

    و تكذيب مى‌كنند و از پى هواهاى خويش مى‌روند. و هر كارى را هدفى است

    Verse 4

    و برايشان خبرهايى آمده است كه از گناهشان بازمى‌دارد

    Verse 5

    حكمتى است تمام. ولى بيم‌دهندگان سودشان ندهند

    Verse 6

    پس در آن روز كه آن دعوت‌كننده، آنان را به چيزى ناخوش فرامى‌خواند، از ايشان رويگردان شو

    Verse 7

    نشان ذلت در چشمانشان آشكار است. چون ملخهاى پراكنده از قبرها بيرون مى‌آيند

    Verse 8

    سرها را بالا گرفته به سوى آن دعوت‌كننده مى‌شتابند. كافران مى‌گويند: اين روز دشوارى است

    Verse 9

    پيش از اينها قوم نوح تكذيب كرده بودند. بنده ما را تكذيب كردند و گفتند: ديوانه است. و به دشنامش راندند

    Verse 10

    و پروردگارش را خواند: من مغلوب شده‌ام، انتقام بكش

    Verse 11

    و ما نيز درهاى آسمان را به روى آبى كه به شدت مى‌ريخت گشوديم

    Verse 12

    و از زمين چشمه‌ها شكافتيم تا آب به آن مقدار كه مقدر شده بود گرد آمد

    Verse 13

    و او را بر آن كشتى كه تخته‌ها و ميخها داشت سوار كرديم

    Verse 14

    زير نظر ما روان شد. اين بود جزاى كسانى كه كفر ورزيدند

    Verse 15

    و هر آينه آن كشتى را نشانه‌اى ساختيم. آيا هيچ پندگيرنده‌اى هست؟

    Verse 16

    پس عذاب و بيم‌دادنهاى من چگونه بود؟

    Verse 17

    و اين قرآن را آسان ادا كرديم تا از آن پند گيرند. آيا پندگيرنده‌اى هست؟

    Verse 18

    قوم عاد تكذيب كردند. پس عذاب و بيم‌دادنهاى من چگونه بود؟

    Verse 19

    ما بر آنها در روزى نحس و طولانى بادى سخت فرستاديم،

    Verse 20

    كه مردمان را از زمين، همانند ريشه‌هاى از جاى‌كنده نخل، برمى‌كند

    Verse 21

    عذاب و بيم‌دادنهاى من چگونه بود؟

    Verse 22

    و اين قرآن را آسان ادا كرديم تا از آن پند گيرند. آيا پندگيرنده‌اى هست؟

    Verse 23

    قوم ثمود بيم‌دهندگان را تكذيب كردند

    Verse 24

    گفتند: اگر از انسانى همانند خود پيروى كنيم گمراه و ديوانه باشيم؛

    Verse 25

    آيا از ميان همه ما كلام خدا به او القا شده است؟ نه، او دروغگويى خودخواه است

    Verse 26

    فردا خواهند دانست كه دروغگوى خودخواه كيست

    Verse 27

    ما آن ماده‌شتر را براى آزمايششان مى‌فرستيم. پس مراقبشان باش و صبر كن

    Verse 28

    و به آنها بگوى كه آب ميانشان تقسيم شده. نوبت هر كه باشد او به سر آب مى‌رود

    Verse 29

    يارشان را ندا دادند و او شمشير برگرفت و آن را پى كرد

    Verse 30

    عذاب و بيم‌دادنهاى من چگونه بود؟

    Verse 31

    ما بر آنها يك آواز سهمناك فرستاديم. پس همانند آن علفهاى خشك آغل گوسفند شدند

    Verse 32

    و اين قرآن را آسان ادا كرديم تا از آن پند گيرند. آيا پندگيرنده‌اى هست؟

    Verse 33

    قوم لوط بيم‌دهندگان را تكذيب كردند

    Verse 34

    ما بر آنها بادى ريگ‌بار فرستاديم، مگر بر خاندان لوط كه آنها را سحرگاه رهانيديم

    Verse 35

    نعمتى بود از جانب ما و آنان را كه سپاس گويند چنين پاداش دهيم

    Verse 36

    از انتقام سخت ما ترسانيدشان ولى با بيم‌دهندگان به جدال برخاستند

    Verse 37

    از مهمان او كارى زشت خواستند. ما نيز چشمانشان را كور گردانيديم. پس بچشيد عذاب و بيم‌دادنهاى مرا

    Verse 38

    هر آينه بامدادان عذابى پايدار به سر وقتشان آمد

    Verse 39

    پس عذاب من و بيم‌دادنهاى مرا بچشيد

    Verse 40

    و اين قرآن را آسان ادا كرديم تا از آن پند گيرند. آيا پندگيرنده‌اى هست؟

    Verse 41

    بيم‌دهندگان نزد خاندان فرعون آمدند

    Verse 42

    همه آيات ما را تكذيب كردند. ما نيز آنها را فرو گرفتيم چون فروگرفتن پيروزمندى مقتدر

    Verse 43

    آيا كافران شما از ايشان نيرومندترند يا در كتابها آمده است كه در امان هستيد؟

    Verse 44

    يا مى‌گويند كه ما همگى به انتقام برمى‌خيزيم؟

    Verse 45

    زودا كه آن جمع منهزم شود و پشت كرده بازگردند

    Verse 46

    بلكه وعده‌گاه آنها قيامت است و قيامت بلاخيزتر و تلختر است

    Verse 47

    مجرمان در گمراهى و جنونند

    Verse 48

    روزى كه آنها را، به صورت، در جهنم كشند كه: بچشيد عذاب سَقر را

    Verse 49

    ما هر چيز را به اندازه آفريده‌ايم

    Verse 50

    فرمان ما تنها يك فرمان است، آن هم چشم بر هم زدنى است

    Verse 51

    كسانى را كه همانند شما بودند، هلاك كرديم. آيا پندگيرنده‌اى هست؟

    Verse 52

    هر كارى كه كرده‌اند در دفترهاست

    Verse 53

    هر كار بزرگ و كوچكى مكتوب است

    Verse 54

    پرهيزگاران در باغها و كنار جويبارانند

    Verse 55

    در جايگاهى پسنديده، نزد فرمانروايى توانا