Persian - Chapter 71 - Nuh

ما نوح را به سوی قومش فرستاده‌ایم که قومت را پیش از آنکه عذابی دردناک بر سرشان بیاید، هشدار ده‌

گفت ای قوم من، من هشداردهنده آشکار شما هستم‌

که خداوند را بپرستید و از او پروا و از من پیروی کنید

تا گناهانتان را برای شما بیامرزد و شما را تا سرآمدی معین واپس‌بدارد، چرا که اگر بدانید اجل الهی، چون فرا رسد، بازپس داشته نمی‌شود

گفت پروردگارا من قومم را شب و روز [به خداپرستی‌] دعوت کردم‌

ولی دعوت من جز بر گریزشان نیفزود

و من هرچه دعوتشان می‌کنم تا سرانجام آنان را بیامرزی، انگشتانشان را در گوشهایشان می‌گذارند، و خود را در جامه‌هایشان می‌پوشانند و [در کفر] پای می‌فشرند و سخت گردنکشی می‌کنند

سپس باز ایشان را آشکارا دعوت کردم‌

آنگاه آشکارا به ایشان گفتم و پنهانی به ایشان گفتم‌

سپس گفتم از پروردگارتان آمرزش بخواهید چرا که او آمرزگار است‌

تا بر شما از آسمان بارانی پیوسته و پیگیر بفرستد

و شما را با بخشیدن اموال و پسران مدد رساند و برای شما باغها و برای شما جویبارها پدید آورد

شما را چه می‌شود که از عظمت خداوند نمی‌ترسید؟

و حال آنکه شما را گونه‌گون آفریده است‌

آیا نیندیشیده‌اید که خداوند چگونه هفت آسمان را توبرتو آفریده است؟

و ماه را در آن پرتوافشان و خورشید را [چون‌] چراغی قرار داده است‌

و خداوند شما را مانند گیاهی از زمین رویاند

سپس شما را به آن باز می‌گرداند، و [پس از آن‌] شما را [دوباره‌] بیرون می‌آورد

و خداوند زمین را زیرانداز شما کرد

تا به شاهراههای گشاده آن راه یابید

نوح گفت پروردگارا آنان از من نافرمانی کردند و از کسی که مال و فرزندش جز به زیانکاریش نیفزوده است، پیروی کردند

و نیرنگی سترگ در کار آوردند

و گفتند نه هرگز دست از خدایانتان و نه هرگز دست از ود و سواع و یغوث و یعوق و نسر بردارید

و بسیاری را بیراه کردند و جز بر بیراهی ستمکاران [مشرک‌] میفزای‌

بر اثر گناهانشان بود که به غرق کشیده شدند، سپس به آتشی درآورده شدند و برای خود در برابر خداوند یاوری نیافتند

و نوح گفت پروردگارا بر روی زمین از کافران دیاری باقی مگذار

چرا که اگر باقیشان گذاری، بندگانت را گمراه کنند و جز فاجر کفران‌پیشه‌ای به بار نیاورند

پروردگارا مرا و پدر و مادرم را و هر کس را که مؤمن به خانه من درآید و نیز مردان مؤمن و زنان مؤمن را بیامرز، و جز بر تباهی ستمکاران [مشرک‌] میفزای‌