Back to Languages

    Persian - Chapter 69

    Translation by Islamhouse.com Persian Team

    Verse 1

    [روزِ] واقع‌شدنیِ [رستاخیز]

    Verse 2

    آن واقع‌شدنی چیست؟

    Verse 3

    و تو چه دانی آن واقع‌شدنی چیست [و چگونه است]؟

    Verse 4

    [قوم] ثمود و [قوم] عاد، [قیامتِ] درهم‌کوبنده را تکذیب کردند

    Verse 5

    و اما [قوم] ثمود، به بانگِ سهمگین هلاک شدند

    Verse 6

    و اما [قوم] عاد، با تندبادی سرکش و سرد به هلاکت رسیدند

    Verse 7

    [الله] هفت شب و هشت روز پیاپی آن [عذاب] را بر آنها مسلط نمود؛ پس [اگر آنجا ‌بودی، آن] قوم را [در اثرِ آن تندباد،] مانند تنه‌های پوسیده و توخالی درختان خرما، بر زمین‌افتاده [و هلاک‌شده] می‌دیدی

    Verse 8

    آیا کسی از آنها را می‌بینی که باقی مانده باشد؟

    Verse 9

    و فرعون و کسانی ‌که پیش از او بودند و [مردم] شهر‌های ویران شده [= قوم لوط،] مرتکب گناهان [بزرگ] شدند

    Verse 10

    آنها از [فرمان] فرستادۀ پروردگار‌شان سرپیچی کردند، آنگاه [الله] آنان را به عذاب بی‌نهایت سختی گرفتار کرد

    Verse 11

    هنگامی ‌که آب طغیان کرد، ما شما را در کشتی سوار کردیم،

    Verse 12

    تا پندی برای شما قرار دهیم و گوش‌های شنوا آن را بشنوند و به یاد بسپارند

    Verse 13

    آنگاه ‌که یک بار در صور دمیده شود،

    Verse 14

    و زمین و کوه‌ها از جا کنده شده و یکباره درهم‌کوبیده [و متلاشی] شوند

    Verse 15

    در آن روز، واقعۀ [عظیمِ] قیامت به وقوع می‌پیوندد

    Verse 16

    و آسمان شکافته می‌شود و در آن روز، سست می‌گردد [و فرو می‌ریزد]

    Verse 17

    و فرشتگان بر کناره‌های آن [= آسمان] قرار می‌گیرند؛ و آن روز، هشت [فرشته] عرش پروردگارت را بر سرِ خود حمل می‌کنند

    Verse 18

    در آن روز، شما [همگی برای حسابرسی، به پیشگاه الله] عرضه می‌شوید و هیچ چیز از [کار‌های] شما پنهان نخواهد ماند

    Verse 19

    اما کسی‌ که نامۀ [اعمالش] را به دست راستش دهند، می‌گوید: «بیایید نامۀ [اعمال] مرا بخوانید

    Verse 20

    من یقین داشتم که با حساب [اعمال] خود مواجه خواهم شد»

    Verse 21

    پس او در یک زندگی پسندیده [و رضایت‌بخش] خواهد بود؛

    Verse 22

    در بهشتی برین

    Verse 23

    که میوه‌هایش [برای چیدن] در دسترس است

    Verse 24

    و به آنها گفته می‌شود: «به [پاداش] آنچه در ایام گذشته پیش فرستاده‌اید، بخورید و بیاشامید؛ گوارایتان باد»

    Verse 25

    و اما کسی ‌که نامۀ [اعمالش] را به دست چپش دهند، می‌گوید: «ای کاش هرگز نامه[ی اعمالم] را به من نمی‌دادند،

    Verse 26

    و نمی‌دانستم حسابم چیست

    Verse 27

    ای کاش [با مرگ،] همه چیز تمام می‌شد [و پایان کار بود]

    Verse 28

    مال و دارایی‌ام مرا بی‌نیاز نکرد [و سودی نبخشید]

    Verse 29

    قدرت و فرمانروایی‌ام [نیز] از [دست] من رفت [و به کلی نابود شد]»

    Verse 30

    [به فرشتگان گفته می‌شود:] «او را بگیرید و در بند و زنجیر کنید

    Verse 31

    سپس او را به [آتش] دوزخ بیفکنید

    Verse 32

    آنگاه وی را در زنجیری ببندید که طولش هفتاد ذِراع است

    Verse 33

    بی‌گمان، او هرگز به الله بزرگ ایمان نمی‌آورد،

    Verse 34

    و هرگز [مردم را] بر اطعام بینوا[یان] تشویق نمی‌کرد

    Verse 35

    بنابر این، امروز دوست صمیمی [و مهربانی] در اینجا ندارد [که یاری‌اش کند]،

    Verse 36

    و غذایی جز چرک و خون [جهنمیان] ندارد؛

    Verse 37

    [غذایی ‌که] جز گناهکاران آن را نمی‌خورند»

    Verse 38

    سوگند به آنچه می‌بینید

    Verse 39

    و به آنچه نمی‌بینید

    Verse 40

    بی‌تردید، این [قرآن، سخن الله است که ابلاغش به پیامبر، بر عهدۀ] فرستاده‌ای بزرگوار [=جبرئیل] است

    Verse 41

    و اینها گفتار شاعری نیست؛ [اما شما کافران] کمتر ایمان می‌آورید

    Verse 42

    و [نیز] گفتار کاهنی نیست؛ [اما شما] کمتر پند می‌گیرید

    Verse 43

    [این قرآن،] از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است

    Verse 44

    اگر [پیامبر] سخنانی [به دروغ] بر ما می‌بست،

    Verse 45

    مسلّماً ما دست راست او را می‌گرفتیم،

    Verse 46

    سپس [شاه]رگِ قلبش را قطع می‌کردیم،

    Verse 47

    و هیچ‌یک از شما نمی‌توانست مانع [عذابِ] او گردد

    Verse 48

    یقیناً این [قرآن،] پند و تذکری برای پرهیزگاران است

    Verse 49

    و ما یقیناً می‌دانیم که برخی از شما، تکذیب‌کنندگان [این کلام الهی] هستید

    Verse 50

    و همانا این [قرآن،] بر کافران مایۀ حسرت و ندامت است

    Verse 51

    و بی‌گمان، این [قرآن،] حقیقتِ راستین است

    Verse 52

    پس [ای پیامبر،] با [ذکرِ] نامِ پروردگار بزرگت [او را] تسبیح گوی