Persian - Chapter 50 - Qaf

ق سوگند به قرآن گرامی‌

بلکه شگفت ماندند که بیامدشان بیم‌دهنده‌ای از ایشان و گفتند کافران این است چیزی شگفت‌

آیا گاهی که مُردیم و شدیم خاکی این است بازگشتی دور

هر آینه دانستیم آنچه را می‌کاهد زمین از ایشان و نزد ما است کتابی نگهبان‌

بلکه تکذیب کردند به حقّ گاهی که بیامدشان پس آنانند در کاری آشفته‌

آیا ننگریستند بسوی آسمان بر فراز ایشان چگونه ساختیمش و آراستیمش و نیستش شکافهائی‌

و زمین را گسترانیدیمش و افکندیم در آن لنگرهائی و رویانیدیم در آن از هر جفتی زیبا

بینش و یادآوریی برای هر بنده‌ای بازگشت‌کننده‌

و فرستادیم (فرود آوردیم) از آسمان آبی خجسته را پس رویانیدیم بدان باغهائی و دانه درویده‌

و خرمابنها را بلند اندام که آنها را است شکوفه‌ای به هم پیوسته‌

روزیی برای بندگان و زنده ساختیم بدان شهری مُرده را چنین است برون آمدن‌

تکذیب کردند پیش از ایشان قوم نوح و یاران رس و ثمود

و عاد و فرعون و برادران لوط

یاران اَیکه و قوم تُبّع هر کدام تکذیب کردند پیمبران را پس فرود آمد (یا سزاوار شد) بیم دادن مرا

آیا خسته شدیم به آفرینش نخستین بلکه ایشانند در پرده (یا اشتباهی) از آفرینش نوین‌

و همانا آفریدیم انسان را و دانیم آنچه را می‌خلد در دلش و ما نزدیکتریم بدو از بند ورید (رگ گردن)

هنگامی که دریابند آن دو دریابندگان از راست و از چپ نشسته‌ای‌

و آمد بیهشی مرگ به حقّ این است آنچه بودی از آن گریزان‌

و دمیده شد در صور این است روز بیم‌

و آمد هر کسی با او راننده‌ای و گواهی‌

همانا بودی در غفلتی از این پس برداشتیم از تو پرده‌ات را پس دیده تو امروز است تیز

و گفت همنشین این است آنچه نزد من است آماده‌

بیفکنید در دوزخ هر ناسپاس کین‌ورزی‌

فراوان بازدارنده از خوبی تجاوزگری شکّ‌آور

که قرار داد با خدا خدائی دیگر را پس بیفکنیدش در شکنجه سخت‌

گفت همنشین او پروردگارا من به سرکشیش وانداشتم لیکن بود او در گمراهی دور

گفت نستیزید نزد من حالی که پیش فرستادم بسوی شما بیم دادن را

دگرگون نگردد سخن نزد من و نیستم ستم‌کننده به بندگان‌

روزی که گوئیم به دوزخ آیا پر شدی و گوید آیا هست بیشی‌

و جایگاه شد بهشت برای پرهیزکاران نه دور

این است آنچه وعده داده شوید برای هر بازگشت‌کننده نگهدارنده‌

آنکه بترسد خدای مهربان را به نهان و بیاید با دلی بازگشت‌کننده‌

درآئید در آن به سلامی این است روز جاودانی‌

آنان را است هر چه خواهند در آن و نزد ما است فزونی‌

و بسا نابود ساختیم پیش از ایشان قرنی که بودند سخت‌تر از ایشان در نیرو پس کاویدند در شهرها آیا هست گریزگاهی‌

همانا در این است یادآوریی برای هر که وی را دلی است یا گوش فرا دهد حالی که او است گواه‌

و همانا آفریدیم آسمانها و زمین و آنچه را میان آنها است در شش روز و نرسید ما را خستگی‌

پس شکیبا شو بر آنچه گویند و تسبیح گوی به سپاس پروردگار خویش پیش از برآمدن خورشید و پیش از فرورفتن‌

و از شب پس تسبیح گوی او را و از پس سجده‌ها

و گوش فرا دار به روزی که بانگ دهد بانگ‌دهنده از جایگاهی نزدیک‌

روزی که شنوند خروش را به حقّ آن است روز برون آمدن‌

همانا ما زنده کنیم و بمیرانیم و بسوی ما است بازگشت‌

روزی که بشکافد زمین از ایشان شتابندگان آن است برانگیختنی بر ما آسان‌

ما داناتریم بدانچه گویند و نیستی تو بر ایشان فرمانده پس یاد آور به قرآن آن را که بترسد از بیم‌دادن من‌