Back to Languages
Persian - Chapter 8
Translation by Mohammad Kazem Moezzi
Verse 1
پرسندت از بهرههای جنگ بگو آنها از آن خدا و پیمبر است پس بترسید خدا را و اصلاح کنید میانه خویش را و فرمان برید خدا و پیمبرش را اگر هستید مؤمنان
Verse 2
جز این نیست که مؤمنان آنانند که هرگاه یاد خدا شود بهراسد دلهاشان و هرگاه خوانده شود بر ایشان آیتهای او بفزایدشان ایمان و بر پروردگار خویش توکّل کنند
Verse 3
آنان که بپای میدارند نماز را و از آنچه روزیشان دادهایم ببخشند
Verse 4
آنانند مؤمنان بدرست ایشان را است پایههائی نزد پروردگارشان و آمرزشی و روزیی گرامی
Verse 5
بدانسان که برون آورد تو را پروردگار تو از خانهات به حقّ حالی که گروهی از مؤمنانند ناخوشدارندگان
Verse 6
میستیزند با تو در حقّ پس از آنکه پدیدار شد گوئیا رانده میشوند بسوی مرگ و آنانند نگران
Verse 7
و هنگامی که وعده میدادتان خدا یکی از دو گروه را که آن از آن شما است و دوست میداشتید که جز شوکتمند شما را باشد و خدا میخواست جایگزین کند حقّ را به کلمات خود و ببُرد دنباله کافران را
Verse 8
تا بپای دارد حقّ را و تباه کند باطل را و اگر چه ناخوش دارند گنهکاران
Verse 9
هنگامی که مینالیدید (کمک میخواستید) به پروردگار خود پس اجابت کرد برای شما که کمککنندهام شما را به هزار تن از فرشتگان دوش به دوش
Verse 10
و نگردانید آن را خدا جز بشارتی و تا آرام گیرد بدان دلهای شما حالی که نیست یاری جز از نزد خدا همانا خداوند است عزّتمند حکیم
Verse 11
هنگامی که افکند بر شما خمار خواب را تا آرامشی باشد از او و فرستاد بر شما از آسمان آبی تا پاکتان سازد بدان و تا دور کند از شما چرک شیطان را و تا پیوند نهند بر دلهای شما و استوار سازد بدان قدمها را
Verse 12
هنگامی که وحی میفرستاد پروردگار تو بسوی فرشتگان که من با شما هستم پس استوار دارید آنان را که ایمان آوردند زود است افکنم در دلهای آنان که کفر ورزیدند هراس را پس بزنید فراز گردنها را و بزنید از ایشان هر سرانگشتی را
Verse 13
این بدان است که درافتادند با خدا و رسولش و هر که با خدا و رسولش درافتد همانا خداوند است سختعقوبت
Verse 14
اینک بچشیدش و همانا کافران را است عذاب آتش
Verse 15
ای آنان که ایمان آوردید هرگاه تلاقی کردید با آنان که کفر ورزیدند در جنگ پس برنگردانید بسوی آنان پشتها را
Verse 16
و آنکس که بگرداند پشتش را بسوی آنان جز گرائیده برای جنگی یا ملحق شونده به گروهی همانا بازگشت است به خشمی از خدا و جایگاه او است دوزخ و چه زشت است آن جایگاه
Verse 17
پس نکشتید ایشان را شما و لیکن خداوند کشتشان و نه تو انداختی تیر را گاهی که انداختی و لیکن خدا بینداخت و تا بیازماید مؤمنان را از خود آزمایشی نکو همانا خداوند شنوای دانا
Verse 18
این است و آنکه خدا است سستکننده نیرنگ کافران
Verse 19
اگر پیروزی جوئید همانا بیامدتان پیروزی و اگر کوتاه آئید (دست بردارید) پس آن بهتر است برای شما و اگر بازگردید بازگردیم و بینیازتان نکند جمعیت شما به چیزی و هر چند فزون باشد و آنکه خدا است با مؤمنان
Verse 20
ای آنان که ایمان آوردید فرمانبرید خدا و پیمبرش را و برنگردید از او و شما میشنوید
Verse 21
و نباشید مانند آنان که گفتند شنیدیم و ایشان نمیشنوند
Verse 22
همانا بدترین جنبندگان نزد خدا کَران و گنگانیاند که ناخردمندند
Verse 23
و اگر میدانست خدا در ایشان خیری هر آینه میشنواندشان و اگر میشنواند ایشان را هر آینه پشت میکردند و آنانند رویگردانان
Verse 24
ای آنان که ایمان آوردید اجابت کنید خدا و رسولش را گاهی که خوانندتان بدانچه زندهتان سازد و بدانید که خدا حایل میشود میان مرد و دلش و آنکه بسوی او گردآورده میشوید
Verse 25
و بپرهیزید فتنه (آزمایشی) را که نرسد بدانان که ستم کردند از شما تنها و بدانید که خداوند است سختشکنجه
Verse 26
و یاد آرید هنگامی را که بودید گروه اندکی ناتوان شمردگان در زمین بیم داشتید که بربایند شما را مردم پس پناهتان داد و کمک کرد شما را به یاری خود و روزی داد شما را از پاکیزهها شاید شکر گزارید
Verse 27
ای آنان که ایمان آوردید خیانت نکنید خدا و رسول را و خیانت نکنید سپردههای خویش را و شما میدانید
Verse 28
و بدانید که مالهای شما و فرزندان شما فتنه است و همانا خدا نزد او است پاداشی بزرگ
Verse 29
ای آنان که ایمان آوردید اگر بترسید خدا را بنهد برای شما جداکنندهای و بزداید از شما گناهان شما را و بیامرزد شما را و خدا است دارای فضلی بزرگ
Verse 30
و هنگامی که میاندیشیدند برای تو آنان که کفر ورزیدند که بازدارندت یا بکشندت یا برونکنندت و مکر کردند و مکر کرد خدا و خدا است بهترین مکرآوران
Verse 31
و هنگامی که خوانده شود بر ایشان آیتهای ما گویند همانا شنیدیم اگر میخواستیم میگفتیم همانند این نیست این جز افسانههای باستان
Verse 32
و هنگامی که گفتند بار خدایا اگر این است حقّ از نزد تو پس ببار بر ما سنگی از آسمان یا بیاور ما را عذابی دردناک
Verse 33
و نبوده است خدا عذابکننده آنان حالی که توئی در آنان و نبوده است خدا عذابکننده ایشان و ایشانند استغفارکنندگان
Verse 34
و چیست ایشان را (چرا) عذابشان نکند خدا حالی که بازمیدارند از مسجد حرام و نیستند یاران آن همانا نیستند یاران آن مگر پرهیزکاران و لیکن بیشتر ایشان نمیدانند
Verse 35
و نبود نمازشان نزد خانه جز صفیر و دستکزدنی پس بچشید عذاب را بدانچه بودید کفر میورزیدید
Verse 36
همانا آنان که کافر شدند میدهند مالهای خود را تا بازدارند از راه خدا زود است بدهند آنها را سپس حسرتی بر ایشان شود پس شکست خورند و آنان که کفر ورزیدند بسوی دوزخ گردآورده شوند
Verse 37
تا جداسازد خدا پلید را از پاک و بنهد پلید را پارهای از آن بر پارهای پس انباشته سازدش با هم پس بگرداندش در دوزخ آنانند زیانکاران
Verse 38
بگو بدانان که کفر ورزیدند اگر دست بردارند آمرزیده شود برای ایشان آنچه گذشته است و اگر بازگردند همانا گذشت شیوه پیشینیان
Verse 39
و نبرد کنید با ایشان تا نشود فتنهای و بشود دین همه آن برای خدا پس اگر دست برداشتند همانا خدا بدانچه میکنند بینا است
Verse 40
و اگر روی گردانیدند پس بدانید که خدا است سرپرست شما چه خوب سرپرست و چه خوب یاوری است
Verse 41
و بدانید که آنچه در جنگ به دست آوردید همانا برای خدا است پنج یک آن و برای پیمبر و برای نزدیکان و یتیمان و بینوایان و درماندگان راه اگر ایمان آوردهاید به خدا و آنچه فرستادیم بر بنده خود روز جداشدن روزی که دو سپاه روبرو شدند و خدا است بر هر چیزی توانا
Verse 42
هنگامی که بودید بر کنار فرودین درّه و ایشان بر کنار فرازین آن و کاروان فرودتر از شما و اگر وعده میگزاردید با هم هر آینه اختلاف میکردید در وعدهگاه لیکن تا بگذراند خدا کاری را که بوده است شدنی تا هلاک شود آنکه هلاک شده است از روی بینش و زنده شود آنکه زنده شده است از روی بینش و همانا خدا است شنونده دانا
Verse 43
هنگامی که نمایاندشان خداوند به تو در خواب تو اندکی و اگر مینمایاندشان به تو فزون هر آینه سست میشدید و اختلاف میکردید در کار لیکن خدا نگه داشت همانا اوست دانا بدانچه در سینهها است
Verse 44
گاهی که مینمایاند ایشان را به شما هنگام تلاقی شما با ایشان در دیدگانتان اندک و اندک نمود شما را در دیدگان ایشان تا بگذراند خدا کاری را که بوده است شدنی و بسوی خدا بازگردانیده شوند کارها
Verse 45
ای آنان که ایمان آوردید هرگاه ملاقات کردید گروهی را در جنگ پس پایداری کنید و یاد کنید خدا را فراوان شاید رستگار شوید
Verse 46
و اطاعت کنید خدا و پیمبرش را و درنستیزید با هم که سست شوید و برود نیروی شما و شکیبا شوید همانا خدا است با صبرکنندگان
Verse 47
و نباشید مانند آنان که برون رفتند از خانههای خود به سستی و خودنمائی به مردم و بازمیداشتند از راه خدا و خدا است بدانچه کنند فراگیرنده
Verse 48
و هنگامی که آراست برای ایشان شیطان کردار ایشان را و گفت نیست چیرهشونده شما را امروز از مردم و منم پشتیبان شما تا گاهی که دیدار کردند دو سپاه همدیگر را برگشت بر پاشنههای خود و گفت همانا بیزارم از شما چه میبینم آنچه را نمیبینید و همانا میترسم خدا را و خدا است سختشکنجه
Verse 49
هنگامی که میگفتند دورویان و آنان که در دلهاشان بیماری است فریب داد اینان را دینشان و هر که بر خدا توکل کند همانا خداوند است عزّتمند حکیم
Verse 50
و اگر (کاش) میدیدی هنگامی را که دریابند گروه کافران را فرشتگان زنند رویهایشان و پشتهایشان را و بچشید عذاب سوزان را
Verse 51
این بدان است که پیش آورد دستهای شما و آنکه نیست خدا ستمکننده بر بندگان
Verse 52
مانند شیوه خاندان فرعون و آنان که پیش از ایشان بودند کفر ورزیدند به آیتهای خدا پس گرفتشان خدا به گناهانشان همانا خدا نیرومندی است سختشکنجه
Verse 53
این بدان است که نیست خدا تغییردهنده نعمتی که به قومی ارزانی داشته است تا تغییر دهند آنچه را که در خود ایشان است و آنکه خدا است شنونده دانا
Verse 54
مانند شیوه خاندان فرعون و آنان که پیش از ایشان بودند تکذیب کردند آیتهای پروردگار خود را پس نابودشان کردیم به گناهانشان و غرق ساختیم خاندان فرعون را و هرکدام بودند ستمگران
Verse 55
همانا بدترین دامها نزد خدا آنانند که کفر ورزیدند پس ایمان نمیآورند
Verse 56
آنان که پیمان بستی با ایشان و سپس میشکنند عهد خویش را در هربار و ایشان نمیپرهیزند
Verse 57
پس هرگاه دست بر ایشان یافتی در جنگ پراکنده سازیدیشان آنان را که پشت سر ایشانند (چنان بتاز بر ایشان که تارومار شود هر که پشت ایشان است) شاید یادآور شوند
Verse 58
و اگر بیم داشتی از قومی خیانتی را پس بیفکن بسوی ایشان برابر همانا خدا دوست ندارد خیانتکاران را
Verse 59
و نپندارند آنان که کفر ورزیدند که سبقت جستند همانا به عجز نمیآورند ایشان
Verse 60
و آماده کنید برای ایشان هرچه توانید از نیرو و از اسبان بسته که بترسانید بدان دشمن خدا و دشمن خویش را و دیگران را از غیر ایشان که ندانیدشان خدا داندشان و آنچه دهید در راه خدا پرداخت شود به شما سراسر و ستم نمیشوید
Verse 61
و اگر گرائیدند به صلح پس بدان گرای و توکّل کن بر خدای که او است شنونده دانا
Verse 62
و اگر خواهند با تو نیرنگ کنند همانا بس است تو را خدا او است آنکه کمک کرد تو را به یاری خویش و به مؤمنان
Verse 63
و الفت افکند میان دلهای آنان که اگر میدادی هرچه در زمین است نمیتوانستی الفت افکنی میان دلهای آنان و لیکن خدا الفت افکند میان ایشان همانا او است عزّتمند حکیم
Verse 64
ای پیمبر بس است تو را خدا و آنان که پیرویت کردند از مؤمنان
Verse 65
ای پیمبر برانگیز مؤمنان را بر جنگ اگر باشد از شما بیست تن بردبار چیره شوند دویست تن را و اگر باشد از شما صد تن چیره شوند یکهزار را از آنان که کفر ورزیدند این بدان است که ایشانند گروهی که درنمییابند
Verse 66
اکنون کاست خدا (سبک کرد) از شما و دانست که در شما است ناتوانیای پس اگر باشد از شما صد تن بردبار چیره شوند دویست تن را و اگر باشد از شما هزار تن چیره آیند بر دو هزار به اذن خدا و خدا است با صبرکنندگان
Verse 67
نبوده است پیمبری را که باشدش بردگانی تا کشتار کند در زمین خواهید بهره دنیا را و خدا آخرت را خواهد و خدا است عزّتمند حکیم
Verse 68
اگر نبود سرنوشتی که از خدا پیشی گرفته است همان میرسید شما را در آنچه گرفتید عذابی بزرگ
Verse 69
پس بخورید از آنچه به غنیمت گرفتید (در جنگ) حلال پاکیزه و بترسید خدا را که خدا است آمرزنده مهربان
Verse 70
ای پیمبر بگو بدانان که در دست شمایند از بردگان اگر بداند خدا در دلهای شما خیری بدهد شما را بهتر از آنچه گرفته شده است از شما و بیامرزد شما را و خدا است آمرزنده مهربان
Verse 71
و اگر خواهند خیانت ورزیدن با تو همانا خیانت ورزیدند خدا را پیش از این پس دستیابی داد بر ایشان و خدا است دانشمند حکیم
Verse 72
همانا آنان که ایمان آوردند و مهاجرت کردند (از وطن آواره شدند) و جهاد کردند (کوشیدند) با مالها و جانهای خود در راه خدا و آنان که پناه دادند و یاری کردند همانا گروهی از ایشانند دوستان گروهی و آنان که ایمان آوردند و مهاجرت ننمودند (از خانمان خود آواره نشدند) نیست شما را از دوستی ایشان چیزی تا ترک خانمان کنند و اگر یاری خواستند از شما در دین پس بر شما است یاریکردن مگر بر قومی که میان شما و ایشان است پیمانی و خدا بدانچه میکنید بینا است
Verse 73
و آنان که کفر ورزیدند بعضی از ایشانند دوستان بعضی اگر نکنید این را میشود فتنهای در زمین و فسادی بزرگ
Verse 74
و آنان که ایمان آوردند و هجرت کردند و جهاد نمودند در راه خدا و آنان که پناه دادند و یاری کردند آنانند مؤمنان به درست ایشان را است آمرزش و روزیی گرامی
Verse 75
و آنان که ایمان آوردند از این پس و هجرت نمودند و جهاد کردند همراه شما پس ایشانند از شما و خویشاوندان بعضی از ایشانند سزاوارتر به بعضی در کتاب خدا همانا خداوند است به همه چیز دانا