Persian - Chapter 90

سوگند نیارم بدین شهر

و توئی جای گزین در این شهر

و پدری و آنچه فرزند نهاد

که آفریدیم انسان را در رنج‌

آیا پندارد که توانائی ندارد هرگز بر او کسی‌

گوید تباه کردم مالی انبوه را

آیا پندارد که ندیدش کسی‌

آیا ننهادیم برایش دیدگانی‌

و زبانی و لبانی‌

و رهبریش کردیم بدان دو پشته‌

پس برنیامد (یا نگذشت) بر آن پشته‌

و چه دانستت چیست آن پشته‌

آزادکردن یک بنده‌

یا خورانیدنی در روز پریشانی (یا روزی دارنده گرسنگی)

به یتیمی خویشاوند

یا بینوائی خاکسار (یا نیازمند)

سپس گشت از آنان که ایمان آوردند و سفارش کردند به شکیبائی و سفارش کردند به مهربانی کردن‌

آنانند یاران راست‌

و آنان که کفر ورزیدند به آیتهای ما آنانند یاران چپ (یا شومی)

بر ایشان است آتش افروخته (یا انبوه یا پوشیده)