Back to Languages
Persian - Chapter 36 - Ya-Sin
Translation by Mohammad Sadeqi Tehrani — Permalink
Verse 1 — Surah Ya-Sin 36:1
Verse 2 — Surah Ya-Sin 36:2
سوگند به قرآن سرشار از (هرگونه) حکمت [:پیوند شایسته‌ی گسسته‌ها]
Verse 3 — Surah Ya-Sin 36:3
همانا تو همواره از (جمله‌ی) پیامبرانی؛
Verse 4 — Surah Ya-Sin 36:4
بر راهی راست چیره و استواری
Verse 5 — Surah Ya-Sin 36:5
(قرآنی را که) فروفرستاده‌ای از جانب (آن) عزیزِ رحمتگر بر ویژگان است؛
Verse 6 — Surah Ya-Sin 36:6
تا قومی را هشدار دهی که پدرانشان هشدار داده نشدند. پس آنان (همچنان) در (ژرفای) غفلتند
Verse 7 — Surah Ya-Sin 36:7
بی‌چون، گفته‌ی (خدا) بی‌گمان به زیان بیشترشان محقّق گردیده است. پس ایشان ایمان نمی‌آورند
Verse 8 — Surah Ya-Sin 36:8
ما همواره در گردن‌هایشان، (گردن‌گیرها و) غُل‌هایی نهادیم. پس آنها تا چانه‌هایشان است. پس هم‌اینان (با چشم‌های بسته از روی شرمساری) گردن‌هاشان بسته و در بند و زنجیر بلند و راستاست
Verse 9 — Surah Ya-Sin 36:9
و ما فرا روی آنان بی‌گمان سدّی و پشت (سر)شان سدّی نهادیم. در نتیجه پرده‌ای بر (سراسر وجود)شان فرو گسترده‌ایم. پس اینان (هرگز) نمی‌بینند
Verse 10 — Surah Ya-Sin 36:10
و آنان را چه بیم دهی (و) چه بیم ندهی (زیانشان یکسان است): ایمان نخواهند آورد
Verse 11 — Surah Ya-Sin 36:11
تو تنها کسی را هشدار می‌دهی که این یادواره را پیروی کرد و در پنهانی از خدای رحمانِ پنهان هراسید. پس او را به پوشش و اجری پرکرامت [:بی‌شمار و پدیدار] نوید ده
Verse 12 — Surah Ya-Sin 36:12
آری! همین ماییم که همواره مردگان را زنده می‌کنیم و آنچه را از پیش فرستاده‌اند و (نیز) آثارشان را ثبت و ضبط می‌کنیم و هر چیزی را در پیشوا و امامی روشنگر برشمرده‌ایم
Verse 13 — Surah Ya-Sin 36:13
و (داستان) مردم مجتمعی را که (آن) رسولان بدانجا آمدند برایشان مَثَلی بزن
Verse 14 — Surah Ya-Sin 36:14
چون دو تن از ایشان را سوی آنان فرستادیم، پس آن دو را دروغگو پنداشتند. پس با (فرستاده‌ی) سوّمین تأیید(شان) کردیم. پس (رسولان) گفتند: «ما همواره سوی شما فرستاده‌شدگانیم.»
Verse 15 — Surah Ya-Sin 36:15
(ناباوران آن دیار) گفتند: «شما جز بشری مانند ما نیستید و (خدای) رحمان چیزی نفرستاده و شما جز دروغ نمی‌پردازید.»
Verse 16 — Surah Ya-Sin 36:16
گفتند: «پروردگارمان می‌داند که ما بی‌گمان به‌راستی سویتان فرستاده‌شدگانیم.»
Verse 17 — Surah Ya-Sin 36:17
و بر ما (کاری) جز رسانیدن رسای آشکارگر (پیام ربّانی) نیست.»
Verse 18 — Surah Ya-Sin 36:18
(گفتند:) «ما همانا شما را به شگون بد گرفته‌ایم. اگر دست برندارید، بی‌امان به سختی سنگ‌بارانتان می‌کنیم و همواره عذاب دردناکی از ما بی‌چون به شما خواهد رسید.»
Verse 19 — Surah Ya-Sin 36:19
(رسولان) گفتند: «شومی شما با خودِ شماست. آیا اگر تذکر داده شدید (باز به ما شگون بد می‌زنید؟ نه!) بلکه شما (در انکار حقیقت)، قومی اسرافکارید.»
Verse 20 — Surah Ya-Sin 36:20
و (در این میان) مردی از دورترین جای قریه دوان دوان آمد (و) گفت: «ای قوم من! از (این) فرستادگان پیروی کنید.»
Verse 21 — Surah Ya-Sin 36:21
«از کسانی پیروی کنید که پاداشی از شما نمی‌خواهند، حال آنکه خود (نیز) راه به‌خوبی یافته‌اند.»
Verse 22 — Surah Ya-Sin 36:22
«مرا چیست؛ کسی را نپرستم که به فطرت توحیدی‌ام آفرید و شما تنها سوی او بازگشت می‌یابید؟»
Verse 23 — Surah Ya-Sin 36:23
«آیا به جای او خدایانی را برگیرم، که اگر (خدای) رحمان بخواهد به من گزندی برساند، نه شفاعتشان هرگز به حالم سودی می‌بخشد و نه آنان مرا می‌رهانند؟»
Verse 24 — Surah Ya-Sin 36:24
«همواره در آن هنگام (و هنگامه) بی‌چون (غرق) در گمراهی آشکارگری هستم.»
Verse 25 — Surah Ya-Sin 36:25
«به‌راستی من به پروردگارتان ایمان آوردم. پس (اقرار) مرا بشنوید.»
Verse 26 — Surah Ya-Sin 36:26
(بدو) گفته شد: «به بهشت درآی.» گفت: «ای کاش گروهم (حقیقت را) می‌‌دانستند،»
Verse 27 — Surah Ya-Sin 36:27
«آنچه را پروردگارم برایم پوشش نهاد و در زمره‌ی گرامیانم قرارم داد.»
Verse 28 — Surah Ya-Sin 36:28
پس از (شهادت) وی، هیچ سپاهی از آسمان بر قومش فرود نیاوردیم و (پیش از این هم) فروفرستنده نبوده‌ایم
Verse 29 — Surah Ya-Sin 36:29
تنها یک فریاد (مرگبار) بود و بس؛ ناگهان اینان خاموش‌شدگانند
Verse 30 — Surah Ya-Sin 36:30
دریغا بر (این) بندگان! هیچ فرستاده‌ای سویشان نمی‌آید مگر آنکه او را مسخره می‌کرده‌اند
Verse 31 — Surah Ya-Sin 36:31
آیا و ندیدند چه بسیار نسل‌ها را پیش از آنان هلاک کردیم، که بی‌گمان آنان سوی ایشان باز نمی‌گردند؟
Verse 32 — Surah Ya-Sin 36:32
و همواره همه‌ی آنان در آن هنگام (و هنگامه) به پیشگاهمان احضار شدگانند
Verse 33 — Surah Ya-Sin 36:33
و زمین مرده، نمادی است برای (معاد)شان: آن را زنده گردانیدیم و دانه‌ای از آن برون آوردیم، پس از آن می‌خورند
Verse 34 — Surah Ya-Sin 36:34
و در آن (زمین) باغ‌هایی از درختان سردرهم خرما و انگورها قرار دادیم و چشمه‌هایی در آن بس روان کردیم؛
Verse 35 — Surah Ya-Sin 36:35
تا از میوه‌ی وبازده آن - و (از) کارکردِ دست‌هایِ خودشان و یا آنچه خود به دست نیاورده‌اند- بخورند. آیا پس (باز هم) سپاس نمی‌گزارند؟
Verse 36 — Surah Ya-Sin 36:36
منزه است کسی که از آنچه زمین می‌رویاند و (نیز) از خودهاشان و از آنچه نمی‌دانند، همه را جفت‌ها آفریده است
Verse 37 — Surah Ya-Sin 36:37
و نشانه‌ای (دیگر) برای آنها (افق) شب است که روز را (مانند پوست) از آن برمی‌کنیم. پس به ناگاه آنان در تاریکی فرو روندگانند
Verse 38 — Surah Ya-Sin 36:38
و خورشید برای قرارگاهی (ویژه) روانه است (که) تقدیر [:اندازه‌گیری]ِآن عزیز بس دانا همین است
Verse 39 — Surah Ya-Sin 36:39
و ماه را (در) منزلگاه‌هایی به اندازه نهادیم، تا چون شاخکِ خشکِ خوشه‌ی خرما برگشت
Verse 40 — Surah Ya-Sin 36:40
نه خورشید را سِزَد که به ماه رسد و نه شب بر روز پیشی‌گیرنده است و هر کدام (از زمین و ماه و خورشید) در گردونه‌ای (فضایی) شناورند
Verse 41 — Surah Ya-Sin 36:41
و نشانه‌ای (دیگر) برایشان اینکه ما آنان را به‌درستی به حالت ذریه در کشتیِ انباشته (در صلب‌های پدران و سینه‌های مادران) سوار کردیم
Verse 42 — Surah Ya-Sin 36:42
و (نیز) از مانند آن برایشان - آنچه بر آن سواری گیرند - آفریدیم
Verse 43 — Surah Ya-Sin 36:43
و اگر بخواهیم غرقشان می‌کنیم، پس هیچ فریادرسی برایشان نیست و نه اینان نجات می‌یابند
Verse 44 — Surah Ya-Sin 36:44
مگر (اینکه) تا چندی رحمتی و برخورداری‌ای از ما (برگیرند)
Verse 45 — Surah Ya-Sin 36:45
و هنگامی (که) به ایشان گفته شود: «آنچه را در پیش رو و پشت سر دارید (هراس و) پاس دارید، شاید مورد رحمت قرار گیرید» (نمی‌شنوند)
Verse 46 — Surah Ya-Sin 36:46
و هیچ نشانه‌ای از نشانه‌های پروردگارشان ایشان را نمی‌آید، جز اینکه از آن رویگردان بوده‌اند
Verse 47 — Surah Ya-Sin 36:47
و چون به آنان گفته شود: «از آنچه خدا روزیتان داده انفاق کنید»، کسانی که کافر شدند، برای آنان که ایمان آوردند، گویند: «آیا کسی را بخورانیم که اگر خدا می‌خواست (خودش) وی را می‌خورانید؟ شما جز در گمراهی آشکارگری (بیش) نیستید.»
Verse 48 — Surah Ya-Sin 36:48
و می‌گویند: «اگر (از) راستان بوده‌اید، پس این وعده کی خواهد بود؟»
Verse 49 — Surah Ya-Sin 36:49
جز یک فریاد (مرگبار) را نظر و انتظار ندارند، (تا) هنگامی که سرگرم جدالند درگیردشان
Verse 50 — Surah Ya-Sin 36:50
پس (آن‌گاه) نه می‌توانند سفارشی کنند و نه سوی کسان خود برگردند
Verse 51 — Surah Ya-Sin 36:51
و در صور [:بوق جان‌افزا] دمیده شد، پس به ناگاه از گورها(شان) شتابان سویِ پروردگارشان جدا شوند
Verse 52 — Surah Ya-Sin 36:52
گفتند: «ای وای بر ما! چه کسی ما را از خوابگاهمان برانگیخت؟» (به آنان گویند:) «این است همان وعده‌ی رحمان، و پیامبران راست گفتند.»
Verse 53 — Surah Ya-Sin 36:53
(این) بجز یک فریادی (جانخواه) نبود، پس ناگهان همگان در پیشگاهمان حاضرشدگانند
Verse 54 — Surah Ya-Sin 36:54
پس امروز بر هیچ کسی هیچ ستمی نمی‌رود و جز آنچه می‌کرده‌اید پاداشی نخواهید یافت
Verse 55 — Surah Ya-Sin 36:55
همانا امروز، بهشتیان کار و باری خوش در پیش دارند
Verse 56 — Surah Ya-Sin 36:56
آنان با همگنانشان در (زیر) سایه‌هایی بر تخت‌ها تکیه‌کنندگانند
Verse 57 — Surah Ya-Sin 36:57
در آنجا برای آنان میوه‌ای است و در آنجا هر چه بخواهند هست
Verse 58 — Surah Ya-Sin 36:58
از جانب پروردگاری رحمان سخنی سلامت‌وار برایشان است
Verse 59 — Surah Ya-Sin 36:59
و ای گناهکاران! امروز (از بی‌گناهان) جدا و نمایان شوید
Verse 60 — Surah Ya-Sin 36:60
ای فرزندان آدم! مگر با شما عهد (فطری، عقلانی و وحیانی) نکردم که شیطان را نپرستید (که) بی‌گمان وی دشمنی آشکارگر برای شماست؟
Verse 61 — Surah Ya-Sin 36:61
و اینکه مرا بپرستید (که) این راهی است بس راست
Verse 62 — Surah Ya-Sin 36:62
و (شیطان) بی‌چون گروهی سخت و انبوه از میان شما را بی‌گمان گمراه کرد. آیا عقل‌های خود(تان) را نمی‌توانستید به کار برگیرید؟
Verse 63 — Surah Ya-Sin 36:63
این است جهنّمی که به شما وعده داده می‌شده است
Verse 64 — Surah Ya-Sin 36:64
به (جرم) آنکه کفر می‌ورزیدید، اکنون آن را بیفروزید
Verse 65 — Surah Ya-Sin 36:65
امروز بر دهان‌هایشان مُهر می‌نهیم، درحالی که دست‌هایشان با ما سخن می‌گویند و پاهایشان بدانچه فراهم می‌ساخته‌اند گواهی می‌دهند
Verse 66 — Surah Ya-Sin 36:66
و اگر بخواهیم، همانا بر (چشم‌ها)شان مُهر (نابینایی) می‌زنیم. پس در آن راه راست (بهشت) بر هم پیشی جویند؛ پس (راه راست را) کی و کجا می‌توانند ببینند؟
Verse 67 — Surah Ya-Sin 36:67
و اگر بخواهیم، ایشان را بی‌گمان در عین توان و موقعیتشان مسخ می‌کنیم (به گونه‌ای) که نه بتوانند بروند و نه برگردند
Verse 68 — Surah Ya-Sin 36:68
و هر که را عمر دراز دهیم، او را در آفرینش فروکاسته (و نگونسار) گردانیم. آیا پس خردورزی نمی‌کنید؟
Verse 69 — Surah Ya-Sin 36:69
و (ما) به او شعر نیاموختیم و شایسته‌ی او (هم) نیست. این (پیامبر، خود) جز یادواره و قرآنی روشنگر نیست
Verse 70 — Surah Ya-Sin 36:70
تا هر که را (از نظر فطری، عقلانی و دانایی) زنده بوده است هشدار دهد و گفته(ی خدا) بر (علیه) کافران محقّق گردد
Verse 71 — Surah Ya-Sin 36:71
آیا و ندیدند که ما به دستاوردهای خویش برای ایشان نعمت‌هایی حیوانی آفریدیم؛ پس آنان مالک آنهایند؟
Verse 72 — Surah Ya-Sin 36:72
و آنها را برایشان رام گردانیدیم، پس از آنها سواری می‌گیرند و از همان‌ها می‌خورند
Verse 73 — Surah Ya-Sin 36:73
و برایشان در آنها سودها و نوشیدنی‌هاست. پس آیا سپاس نمی‌گزارند؟
Verse 74 — Surah Ya-Sin 36:74
و غیر از خدا(یِ یگانه) خدایانی (به پرستش) برگرفتند، تا شاید (به وسیله‌ی آنان) یاری شوند
Verse 75 — Surah Ya-Sin 36:75
(ولی آن بتان) نمی‌توانند آنان را یاری کنند، حال آنکه اینان (چون) سپاهی برایشان (در نگهبانیشان) احضارشدگانند
Verse 76 — Surah Ya-Sin 36:76
پس، گفتار آنان تو را غمگین نگرداند (زیرا) ما آنچه را پنهان می‌دارند و آنچه را آشکار می‌کنند، می‌دانیم
Verse 77 — Surah Ya-Sin 36:77
آیا و مگر آدمی ندیده است که ما او را به‌راستی از نطفه‌ای آفریدیم. پس به ناگاه وی ستیزه‌گری آشکارگر است
Verse 78 — Surah Ya-Sin 36:78
و برای ما مَثَلی زد- حال آنکه آفرینش خود را فراموش کرد. - گفت: «چه کسی این استخوان‌ها را در حالی‌که (پوسیده و) خاکستر شده‌اند زنده می‌کند؟»
Verse 79 — Surah Ya-Sin 36:79
بگو: « همان کس که نخستین بار آنها را - بدون سابقه- پدید آورد، آنها را زنده می‌کند و اوست که به هر (گونه) آفرینشی بسی داناست.»
Verse 80 — Surah Ya-Sin 36:80
کسی که برایتان از درخت سبزفام اخگری نهاد، که از آن ناگهان (آتشی) می‌افروزید
Verse 81 — Surah Ya-Sin 36:81
آیا و کسی که آسمان‌ها و زمین را آفریده توانا نیست که (باز) مانند آنها را بیافریند؟ آری، اوست بسیار آفریننده‌ی بس دانا
Verse 82 — Surah Ya-Sin 36:82
هنگامی که چیزی را اراده فرماید، کارش این بس که می‌گوید: «شو»، پس (بی‌درنگ) می‌شود
Verse 83 — Surah Ya-Sin 36:83
پس منزه است آن کسی که ملکوت (و واقعیت کلی) هر چیزی در دست (علم وقدرت و رحمت) اوست. و تنها سوی او بازگردانیده می‌شوید