Back to Languages
Persian - Chapter 38 - Sad
Translation by Mohammad Sadeqi Tehrani — Permalink
Verse 1 — Surah Sad 38:1
ص. سوگند به قرآن دارای یادواره
Verse 2 — Surah Sad 38:2
بلکه آنان که کفر ورزیدند در (ژرفای) بزرگ‌منشی، (مخالفت) و جداسازی (از حقّ)اند
Verse 3 — Surah Sad 38:3
چه بسیار از نسل‌ها (که) پیش از ایشان هلاک(شان) کردیم. پس (ما را) به فریاد خواندند، حال آنکه دیگر مجال گریزی نبود
Verse 4 — Surah Sad 38:4
و از اینکه هشداردهنده‌ای از خودشان برایشان آمد در شگفت شدند، و کافران گفتند: «این ساحری بس دروغ‌پرداز است.»
Verse 5 — Surah Sad 38:5
«آیا خدایان (متعدّد) را خدایی یکتا قرار داده؟ این به‌راستی چیزی بس شگفت‌انگیز است.»
Verse 6 — Surah Sad 38:6
و بزرگانشان (از این گیرودار خستند و) رستند (و گفتند:) «بروید و بر خدایان خود شکیبایی کنید. این (انحصارطلبی) همواره چیزی است (که بر ضد ما) اراده می‌شود.»
Verse 7 — Surah Sad 38:7
«ما این را در گروه دیگر نشنیدیم. این بجز (بافته‌ای) جعلی نیست.»
Verse 8 — Surah Sad 38:8
«آیا از میان ما یادواره [:قرآن] تنها بر او نازل شده؟» بلکه آنان درباره‌ی یادواره‌ی من دودل‌اند. بلکه هنوز عذاب مرا نچشیده‌اند
Verse 9 — Surah Sad 38:9
(آیا اینان خود خدایانند؟) یا گنجینه‌های رحمت پروردگار باعزت و عظمتِ بخشایشگرت نزد ایشان است؟
Verse 10 — Surah Sad 38:10
یا فرمانروایی آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن دو است از آنان است؟ پس باید در اسباب (آسمانی و) بالا روند (تا هر چه خواهند دریابند)
Verse 11 — Surah Sad 38:11
(این) سپاهکی از دسته‌های دشمن در آنجا (اسباب) در هم شکستنی‌اند
Verse 12 — Surah Sad 38:12
پیش از ایشان (هم) قوم نوح و عاد و فرعونِ صاحب بنیان‌ها و نیروها و میخ‌بن‌ها، (پیامبران را) تکذیب کردند
Verse 13 — Surah Sad 38:13
و ثمودیان و لوطیان و اصحاب اَیْکَه (نیز به تکذیب پرداختند). اینان احزاب (تکذیب‌کننده)اند
Verse 14 — Surah Sad 38:14
هیچ کدام نبودند جز اینکه پیامبران (ما) را تکذیب کردند. پس عقوبت من (بر آنان) بجا و پای‌برجا آمد
Verse 15 — Surah Sad 38:15
و اینان جز یک فریاد (مرگبار) را انتظار نمی‌برند و نمی‌نگرند (که) هیچ راحت و برگشتی ندارد
Verse 16 — Surah Sad 38:16
و گفتند: «پروردگارمان! پیش از (رسیدنِ) روز حساب، باشتاب بهره‌ی قطعی (از عذابمان) را برایمان برسان.»
Verse 17 — Surah Sad 38:17
بر آنچه می‌گویند شکیبایی کن و داوود، بنده‌ی ما را (که) دارای امکانات و نیروهای گوناگون بود به یاد آور؛ (آری) او بسیار بازگشت‌کننده (سوی خدا) بود
Verse 18 — Surah Sad 38:18
ما همواره کوه‌ها را با او مسخّر ساختیم. حال آنکه شامگاهان و بامدادان خدا را نیایش می‌کنند
Verse 19 — Surah Sad 38:19
و پرندگان را (نیز با او مسخّر کردیم) که بر گِردش گردآورده شده‌اند (و) همگان برایش بسی بازگشت‌کنندگانند
Verse 20 — Surah Sad 38:20
و پادشاهیش را استوار کردیم و او را حکمت و خطابه‌ی فیصله‌دهنده دادیم
Verse 21 — Surah Sad 38:21
و آیا خَبرِ مهم دشمنان، چون از محراب (داوود به سختی) بالا رفتند، به تو رسید؟
Verse 22 — Surah Sad 38:22
چون (ناگهان) بر داوود درآمدند، پس او از آنان به هراس افتاد. گفتند: «مترس (ما) دو دشمنیم؛ یکی از ما بر دیگری تجاوز کرده. پس میان ما به حقّ داوری کن و افراط و پراکنده‌گویی مکن و ما را به میانه‌ی راه راست رهبری کن.»
Verse 23 — Surah Sad 38:23
«به‌راستی این برادر من است. او را نَودونُه میش و مرا یک میش است. پس (به من) گفت آن (یک) را (هم) به من واگذار و در سخن(اش) با من چیرگی و زورگویی کرد.»
Verse 24 — Surah Sad 38:24
(داوود) گفت: «همانا او در مطالبه‌ی میش تو - (اضافه) بر میش‌های خودش - بر تو همواره ستم کرده. و بی‌گمان بسیاری از شریکان به همدیگر بی‌چون ستم روا می‌دارند؛ جز کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‌اند و اینان اندکند.» و داوود گمان (درستی) برد که ما او را بی‌گمان سخت آزمایش کرده‌ایم. پس از پروردگارش پوشش خواست و در حال رکوعش (به سجده) فرو افتاد و (سوی پروردگار) پیاپی بازگشت
Verse 25 — Surah Sad 38:25
پس برای او این (ماجرا) را پوشاندیم. و به‌راستی برای او پیش ما بسی تقرّب و بازگشتی خوش است
Verse 26 — Surah Sad 38:26
(به او گفتیم:) «داوود! ما تو را در زمین جانشینی (رسالتی از رسولان) گردانیدیم؛ پس میان مردمان بحقّ حکم کن و از هوا(ی نفس) پیروی مکن، که از راه خدا گمراهت کند.» بی‌گمان کسانی که از راه خدا به در می‌روند - به (سزای) آنکه روز حساب را فراموش کرده‌اند - برایشان عذابی سخت است
Verse 27 — Surah Sad 38:27
و ما آسمان و زمین و آنچه را که میان این دو است باطل نیافریدیم. این گمان کسانی است که کافر شدند. پس وای از آتش برای کسانی که کافر شدند
Verse 28 — Surah Sad 38:28
یا (مگر) کسانی را که گرویده و کارهای شایسته کردند، چون مفسدانِ در زمین می‌نهیم، یا پرهیزگاران را چون فاجران قرار می‌دهیم؟
Verse 29 — Surah Sad 38:29
کتابی که آن را سوی تو نازل کردیم مبارک است، تا آیاتش را بیندیشند، و برای اینکه خردمندان ویژه (بدان) پند گیرند
Verse 30 — Surah Sad 38:30
و سلیمان را به داوود بخشیدیم. چه نیکو بنده‌ای است. به‌راستی او (سوی آفریدگار) بسی رهسپار است
Verse 31 — Surah Sad 38:31
چون شباهنگام، اسب‌های اصیل صف‌اندرصف برایش به نمایش گذارده شدند،
Verse 32 — Surah Sad 38:32
پس (سلیمان) گفت: «من به‌راستی دوستی آن خیر [:اسب‌های جهاد] را دوست داشته‌ام [:برگزیده‌ام] (که) نشأت‌گرفته و برخاسته از یاد پروردگار من است. تا اینکه (آن اسبان) در پرده(ی شب) پنهان گشتند.»
Verse 33 — Surah Sad 38:33
(گفت: ) «اسب‌ها را نزد من باز آورید.» پس شروع کرد به دست کشیدن بر ساق‌ها و گردن‌هایشان
Verse 34 — Surah Sad 38:34
و همواره سلیمان را بسی آزمودیم و بر تختش جسدی بیفکندیم ؛ سپس (به ما) پی‌درپی برگشت
Verse 35 — Surah Sad 38:35
گفت: «پروردگارم! پوششی برایم بنه و مُلکی به من ببخش که هیچ کس را پس از من سزاوار نباشد. به‌درستی تو (همین) تو بسی بخشنده‌ای.»
Verse 36 — Surah Sad 38:36
پس باد را در اختیار او قرار دادیم، حال آنکه هر جا به‌درستی برفت به فرمان او به نرمی و راهواری روان می‌شد
Verse 37 — Surah Sad 38:37
و شیطان‌ها(ی رام) را (نیز که) هر یک را بنّا و غوّاصند؛
Verse 38 — Surah Sad 38:38
و دیگرانی (از شیطان‌ها) را که با زنجیرها سخت بسته شده بودند (تحت فرمانش درآوردیم)
Verse 39 — Surah Sad 38:39
(گفتیم:) «این بخشش ماست. پس (آن را) بی‌شمار منّت بگذار یا نگاه دار.»
Verse 40 — Surah Sad 38:40
و بی‌گمان برای او در پیشگاهمان به‌راستی تقرب و فرجامی نیکوست
Verse 41 — Surah Sad 38:41
و بنده‌ی ما ایّوب را به یاد آر، چون پروردگارش را ندا در داد: «شیطان همواره مرا به رنج‌ها و عذابی بزرگ مبتلا کرده.»
Verse 42 — Surah Sad 38:42
(به او گفتیم:) «با پای خود روان شو (که) این، شستنگاهی سرد و آشامیدنی است.»
Verse 43 — Surah Sad 38:43
و (دوباره) کسانش و مانندشان را، همراهشان بدو بخشیدیم، تا رحمتی از جانبمان و یادواره‌ای برای خردمندان باشد
Verse 44 — Surah Sad 38:44
و (به او گفتیم:) «یک بسته ترکه‌ی نازک نرم به دستت بگیر. پس (همسرت را) با آن (به نرمی) بزن و سوگند(ت) را مشکن.» ما همواره او را شکیبا یافتیم. چه نیکو بنده‌ای! به‌راستی او بسیار بازگشت‌کننده (سوی ما) است
Verse 45 — Surah Sad 38:45
و بندگانمان ابراهیم و اسحاق و یعقوب را - که نیرومندان و دیده‌وران بودند- به یاد آور
Verse 46 — Surah Sad 38:46
ما همواره آنان را با پاک‌سازی ویژه‌ای - (که) یادآوریِ سرای (دنیا و آخرت است) - خالص گردانیدیم
Verse 47 — Surah Sad 38:47
و آنان به‌راستی در پیشگاهمان بی‌گمان از برگزیدگان (و) نیکانند
Verse 48 — Surah Sad 38:48
و اسماعیل و یَسَع و ذالکفل را به یاد آور و (اینان) همگان از نیکانند
Verse 49 — Surah Sad 38:49
این یادواره‌ای است (بزرگ) و همواره برای پرهیزگاران بی‌گمان بازگشتی پیاپی و بس نیک است
Verse 50 — Surah Sad 38:50
باغ‌های با درختان سر‌درهم جاودان، حال آنکه درب‌ها(شان) برایشان بس گشوده‌است
Verse 51 — Surah Sad 38:51
در آنجا تکیه‌زنان، میوه‌های فراوان و نوشیدنی(شان را) بخواهند
Verse 52 — Surah Sad 38:52
و در نزدشان (همسرانی) با چشمان فروهشته، همسال و همسانند
Verse 53 — Surah Sad 38:53
این است آنچه برای روز حساب وعده داده می‌شوید
Verse 54 — Surah Sad 38:54
(می‌گویند:) «همواره، این به‌راستی روزیِ ماست. آن را هیچ نابودی نیست.»
Verse 55 — Surah Sad 38:55
این است (حال بهشتیان) و (امّا) برای طغیانگران بی‌گمان بدترین بازگشتی است،
Verse 56 — Surah Sad 38:56
جهنم (که) می‌افروزندش. پس چه بد آرامگاهی است
Verse 57 — Surah Sad 38:57
این جوشاب و چرکابی بس گلوگیر است. پس باید آن را بچشند
Verse 58 — Surah Sad 38:58
و از همین‌گونه، نوعی دیگر همانندهاست
Verse 59 — Surah Sad 38:59
این گروهی است که با شما ناگزیر (در آتش) درمی‌آیند (و) هیچ‌گونه شادباشی برایشان نیست. بی‌گمان آنان آتش‌افروزانند
Verse 60 — Surah Sad 38:60
گفتند: «بلکه شما هرگز شادباشی برایتان نیست، به سبب آنچه پیش فرستادید. پس چه بد قرارگاهی است.»
Verse 61 — Surah Sad 38:61
گفتند: «پروردگارمان! هر کس این (عذاب) را برای ما پیش فرستاد، عذابش را در آتش چندان کن.»
Verse 62 — Surah Sad 38:62
و گفتند: «ما را چه شده است، که مردانی را که ما آنان را از (زمره‌ی) اشرار برمی‌شمرده‌ایم (اینجا) نمی‌بینیم؟»
Verse 63 — Surah Sad 38:63
«آیا آنان را (در دنیا) به ریشخند می‌گرفتیم یا چشم‌ها(ی‌مان) از آنان منحرف و منصرف شده است؟»
Verse 64 — Surah Sad 38:64
این (ذلت) به‌راستی راست و بسی پای‌برجاست: مجادله‌ی اهل آتش
Verse 65 — Surah Sad 38:65
بگو: «من تنها هشداردهنده‌ای هستم و جز خدای یگانه‌ی قهّار معبودی دگر نیست.»
Verse 66 — Surah Sad 38:66
«پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن دو است. (همان) عزیزِ بسی پوشنده.»
Verse 67 — Surah Sad 38:67
بگو: «آن خبری مهم (و) بزرگ است.»
Verse 68 — Surah Sad 38:68
«شما از آن روی برمی‌تابید.»
Verse 69 — Surah Sad 38:69
«مرا درباره‌ی ملأ اعلی هیچ آگاهی نبوده است، چون با هم مجادله می‌کردند.»
Verse 70 — Surah Sad 38:70
«به من هیچ (چیز) وحی نمی‌شود، جز اینکه تنها من به‌راستی هشداردهنده‌ای روشنگرم.»
Verse 71 — Surah Sad 38:71
چون پروردگارت به فرشتگان گفت: «من بی‌گمان آفریننده‌ی بشری از گل هستم.»
Verse 72 — Surah Sad 38:72
«پس هنگامی‌که درستش کردم و از روح برگزیده(ی آفرینش)ام در او دمیدم، سجده‌کنان برای او (در برابر من) فرو اُفتید.»
Verse 73 — Surah Sad 38:73
پس فرشتگان همگان با هم سجده کردند
Verse 74 — Surah Sad 38:74
مگر ابلیس (که) تکبّر جُست و از کافران بود
Verse 75 — Surah Sad 38:75
فرمود: «ای ابلیس! چه چیز تو را مانع شد برای چیزی که به دو دست (قدرت) خویش آفریدم سجده آوری؟ آیا تکبّر نمودی یا از مهتران و برجستگان بوده‌ای؟»
Verse 76 — Surah Sad 38:76
گفت: «من از او بهترم؛ مرا از آتش آفریدی و او را از گل آفریدی.»
Verse 77 — Surah Sad 38:77
فرمود: «پس، از آن (باغ) برون شو، پس تو بی‌گمان رانده شده‌ای.»
Verse 78 — Surah Sad 38:78
«و تا روز بُروز طاعت [:قیامت] همواره بر تو لعنت و دورباش من است.»
Verse 79 — Surah Sad 38:79
گفت: «پروردگارم! پس مرا تا روزی که برانگیخته می‌شوند مهلت ده.»
Verse 80 — Surah Sad 38:80
فرمود: «پس بی‌گمان، تو از مهلت‌یافتگانی»
Verse 81 — Surah Sad 38:81
«تا روز وقت معلوم» [:قیامت مرگ]
Verse 82 — Surah Sad 38:82
گفت: «پس به عزّتت سوگند (که) همگان را بی‌گمان بس گمراه می‌کنم.»
Verse 83 — Surah Sad 38:83
«مگر بندگان اخلاص‌یافته‌ات را.»
Verse 84 — Surah Sad 38:84
فرمود: «پس (من تمامی) حق (هستم) و (همه‌ی) حقّ را می‌گویم (که)،»
Verse 85 — Surah Sad 38:85
«همواره جهنّم را از تو و از هر کس از آنان که تو را پیروی کرد، از همگیشان، بی‌گمان خواهم انباشت.»
Verse 86 — Surah Sad 38:86
بگو: «(من) هیچ مزدی بر این (قرآن) از شما نمی‌خواهم. و من از کسانی نیستم که خود را (برای شما) به زحمت و رنج طاقت‌فرسا افکنم.»
Verse 87 — Surah Sad 38:87
«این (قرآن) جز یادواره‌ای برای جهانیان نیست.»
Verse 88 — Surah Sad 38:88
«و همواره پس از چندی خبر بزرگش را به‌راستی خواهید دانست.»