Verse 1 — Surah Al-Fajr 89:1
سوگند به صبح
Verse 2 — Surah Al-Fajr 89:2
وبه شبهای دهگانه (ذیحجه)
Verse 3 — Surah Al-Fajr 89:3
وبه زوج وفرد
Verse 4 — Surah Al-Fajr 89:4
و سوگند به شب هنگامی که (حرکت می کند و) می رود
Verse 5 — Surah Al-Fajr 89:5
آیا در این (چیزها) سوگندی برای صاحب خرد نیست؟
Verse 6 — Surah Al-Fajr 89:6
(ای پیامبر) آیا ندیدی که که پروردگارت با (قوم) عاد چه کرد؟
Verse 7 — Surah Al-Fajr 89:7
(همان عاد) ارم که دارای شونها (وقامت بلند) بودند
Verse 8 — Surah Al-Fajr 89:8
که همانند آن در شهرها آفریده نشده بود
Verse 9 — Surah Al-Fajr 89:9
و (نیز قوم) ثمود, آنهایی که صخره های سخت را از (کنار) وادی می تراشیدند (وبرای خود خانه می ساختند)؟
Verse 10 — Surah Al-Fajr 89:10
و فرعون صاحب میخها (شکنجه ها و سپاه)
Verse 11 — Surah Al-Fajr 89:11
(همان) کسانی که در شهرها طغیان (وسرکشی) کردند
Verse 12 — Surah Al-Fajr 89:12
پس در آنها بسیار فساد به بار آوردند
Verse 13 — Surah Al-Fajr 89:13
آنگاه پروردگارت تازیانه عذاب را بر آنان فرو آورد
Verse 14 — Surah Al-Fajr 89:14
یقیناً پروردگارتو در کمین گاه است
Verse 15 — Surah Al-Fajr 89:15
پس اما انسان هنگانمی که پروردگارش اورا بیازماید و اورا گرامی دارد و به او نعمت بخشد, (مغرور می شود و) می گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است»
Verse 16 — Surah Al-Fajr 89:16
و اما هنگامی که اورا بیازماید, پس روزیش را بر او تنگ گیرد (نا اسید می شود و) می گوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است»
Verse 17 — Surah Al-Fajr 89:17
هرگز چنین نیست (که شما می پندارید), بلگه یتیم را گرامی نمی دارید
Verse 18 — Surah Al-Fajr 89:18
و یکدیگر را بر اطعام مستمندان ترغیب وتشویق نمی کنید
Verse 19 — Surah Al-Fajr 89:19
و میراث را حریصانه می خورید (وحق دیگران را نمی دهید)
Verse 20 — Surah Al-Fajr 89:20
ومال وثروت (دنیا) را بسیار دوست دارید
Verse 21 — Surah Al-Fajr 89:21
هرگز چنین نیست (که شما گمان می کنید) هنگامی که زمین سخت درهم گوبیده شود (وهموار گردد)
Verse 22 — Surah Al-Fajr 89:22
و پروردگارت (برای دادری) بیاید و (نیز) فرشتگان صف رد صف (بیانید)
Verse 23 — Surah Al-Fajr 89:23
ودر آن روز جهنم را بیاورند, در آن روز انسان متذکر می شود, و(اما) این تذکر چه فایده ای برای او دارد؟
Verse 24 — Surah Al-Fajr 89:24
می گوید: «ای کاش (در دنیا) برای (این) زندگیم (چیزی از) پیش فرستاده بودم
Verse 25 — Surah Al-Fajr 89:25
پس در آن روز هیچ کسی همانند عذاب او (= خداوند) عذاب نمی کند
Verse 26 — Surah Al-Fajr 89:26
و هیچ کس همچون نبدگشیدن او (= خداوند) کسی را بند نکشد
Verse 27 — Surah Al-Fajr 89:27
«ای روح آرام یافته
Verse 28 — Surah Al-Fajr 89:28
به سوی پروردگارت باز گرد, در حالی که تو از او خوشنوی و او از تو خشنود است
Verse 29 — Surah Al-Fajr 89:29
پس در زمرۀ نبدگان (خاص) من در آی
Verse 30 — Surah Al-Fajr 89:30
وبه بهشت من وارد شو»