Back to Languages

Persian - Chapter 89 - Al-Fajr

Translation by Unknown — Permalink

Verse 1 — Surah Al-Fajr 89:1

سوگند به صبح

Verse 2 — Surah Al-Fajr 89:2

وبه شبهای دهگانه (ذیحجه)

Verse 3 — Surah Al-Fajr 89:3

وبه زوج وفرد

Verse 4 — Surah Al-Fajr 89:4

و سوگند به شب هنگامی که (حرکت می کند و) می رود

Verse 5 — Surah Al-Fajr 89:5

آیا در این (چیزها) سوگندی برای صاحب خرد نیست؟

Verse 6 — Surah Al-Fajr 89:6

(ای پیامبر) آیا ندیدی که که پروردگارت با (قوم) عاد چه کرد؟

Verse 7 — Surah Al-Fajr 89:7

(همان عاد) ارم که دارای شونها (وقامت بلند) بودند

Verse 8 — Surah Al-Fajr 89:8

که همانند آن در شهرها آفریده نشده بود

Verse 9 — Surah Al-Fajr 89:9

و (نیز قوم) ثمود, آنهایی که صخره های سخت را از (کنار) وادی می تراشیدند (وبرای خود خانه می ساختند)؟

Verse 10 — Surah Al-Fajr 89:10

و فرعون صاحب میخها (شکنجه ها و سپاه)

Verse 11 — Surah Al-Fajr 89:11

(همان) کسانی که در شهرها طغیان (وسرکشی) کردند

Verse 12 — Surah Al-Fajr 89:12

پس در آنها بسیار فساد به بار آوردند

Verse 13 — Surah Al-Fajr 89:13

آنگاه پروردگارت تازیانه عذاب را بر آنان فرو آورد

Verse 14 — Surah Al-Fajr 89:14

یقیناً پروردگارتو در کمین گاه است

Verse 15 — Surah Al-Fajr 89:15

پس اما انسان هنگانمی که پروردگارش اورا بیازماید و اورا گرامی دارد و به او نعمت بخشد, (مغرور می شود و) می گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است»

Verse 16 — Surah Al-Fajr 89:16

و اما هنگامی که اورا بیازماید, پس روزیش را بر او تنگ گیرد (نا اسید می شود و) می گوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است»

Verse 17 — Surah Al-Fajr 89:17

هرگز چنین نیست (که شما می پندارید), بلگه یتیم را گرامی نمی دارید

Verse 18 — Surah Al-Fajr 89:18

و یکدیگر را بر اطعام مستمندان ترغیب وتشویق نمی کنید

Verse 19 — Surah Al-Fajr 89:19

و میراث را حریصانه می خورید (وحق دیگران را نمی دهید)

Verse 20 — Surah Al-Fajr 89:20

ومال وثروت (دنیا) را بسیار دوست دارید

Verse 21 — Surah Al-Fajr 89:21

هرگز چنین نیست (که شما گمان می کنید) هنگامی که زمین سخت درهم گوبیده شود (وهموار گردد)

Verse 22 — Surah Al-Fajr 89:22

و پروردگارت (برای دادری) بیاید و (نیز) فرشتگان صف رد صف (بیانید)

Verse 23 — Surah Al-Fajr 89:23

ودر آن روز جهنم را بیاورند, در آن روز انسان متذکر می شود, و(اما) این تذکر چه فایده ای برای او دارد؟

Verse 24 — Surah Al-Fajr 89:24

می گوید: «ای کاش (در دنیا) برای (این) زندگیم (چیزی از) پیش فرستاده بودم

Verse 25 — Surah Al-Fajr 89:25

پس در آن روز هیچ کسی همانند عذاب او (= خداوند) عذاب نمی کند

Verse 26 — Surah Al-Fajr 89:26

و هیچ کس همچون نبدگشیدن او (= خداوند) کسی را بند نکشد

Verse 27 — Surah Al-Fajr 89:27

«ای روح آرام یافته

Verse 28 — Surah Al-Fajr 89:28

به سوی پروردگارت باز گرد, در حالی که تو از او خوشنوی و او از تو خشنود است

Verse 29 — Surah Al-Fajr 89:29

پس در زمرۀ نبدگان (خاص) من در آی

Verse 30 — Surah Al-Fajr 89:30

وبه بهشت من وارد شو»