Filipino - Chapter 90

Ako ay sumusumpa sa pamamagitan ng Lungsod na ito (ang Makkah)

At ikaw ay isa sa (malayang) mamamayan ng Lungsod na ito

At sa pamamagitan ng nagsilang ( [o naging ama] , alalaong baga ay si Adan) at ang isinilang ( [o naging anak] , alalaong baga, ang kanyang naging lahi

Katotohanang Aming nilikha ang tao sa paggawa at pagsisikap (sa pakikitalad sa buhay)

Inaakala ba niya na walang sinuman ang may kakayahan na makakapangyari sa kanya

At siya ay nagtuturing (sa kapalaluan): “Aking nilustay ang kayamanan sa pagmamalabis!”

Inaakala ba niya na walang sinuman ang nakakamatyag sa kaniya

Hindi baga Namin nilikha ang kanyang dalawang mata

At ang dila, at dalawang labi

At Aming pinatnubayan siya sa dalawang landas (ng tumpak at mali)

Datapuwa’t siya ay hindi nagsumikap na tahakin ang matarik na daan (ng kaligtasan)

At ano nga ba ang ipinapahiwatig ng matarik na daan (ng pag-akyat)

(Ito nga): Ang pagpapalaya sa isang leeg (alipin, atbp)

At pagbibigay ng pagkain sa panahon ng taggutom (at pagdarahop)

Sa ulila na may kawing ng pagkakamag-anak

At sa naghihikahos (na lugmok sa kahirapan)

Kung magkagayon, siya ay isa sa mapapabilang sa mga sumasampalataya at nagtatagubilin sa isa’t isa sa pagiging matimtiman at matiyaga, at (gayundin) ay nagtatagubilin sa isa’t isa sa pagiging maawain at bukas ang puso

Ang kanilang lugar ay nasa Kanang Kamay (ang magsisipanirahan sa Paraiso)

Datapuwa’t sila na hindi sumampalataya sa Aming Ayat (katibayan, kapahayagan, aral, tanda, atbp.), sila nga ang titipunin sa Kaliwang Kamay (ang magsisipanirahan sa Impiyerno)

Sa kanila ang Apoy ay ilulukob nang ganap (alalaong baga, sila ay mababalot ng Apoy na walang anumang singawan, butas o bintana)