Back to Languages

Kazakh - Chapter 21 - Al-Anbiya

Translation by Khalifah Altai Charity Foundation — Permalink

Verse 1 — Surah Al-Anbiya 21:1

Адамдарға есеп / уақыты / жақындады, ал олар қаперсіздікте, бет бұрған күйлерінде жүр

Verse 2 — Surah Al-Anbiya 21:2

Оларға Раббысынан қандай да бір жаңа еске салу келсе, олар оны тек ойын, ермек етіп қана тыңдайды

Verse 3 — Surah Al-Anbiya 21:3

жүректері бос, бейқам күйде. Әділетсіздер өзара құпия сөйлесіп: «Бұл, бар болғаны өздерің сияқты адам емес пе? Көріп тұрып, сиқырға ересіңдер ме?» - дейді

Verse 4 — Surah Al-Anbiya 21:4

Ол / Мұхаммед / : «Раббым аспандағы және жердегі айтылған сөзді біледі. Ол әс-Самиъ / бәрін Естуші / , әл-’Алим / бәрін Білуші / », - деді

Verse 5 — Surah Al-Anbiya 21:5

Олар: «Олай емес, бұл бір шым-шытырық түстер. Жоқ, ол оны ойдан шығарған. Жоқ, ол - ақын. Ол бізге бұрынғыларға түсірілгендей бір белгі - мұғжиза келтірсін», - деді

Verse 6 — Surah Al-Anbiya 21:6

Оларға дейін Біз жойып жіберген елді мекендердің ешбірі иманға келмеген еді. Енді бұлар / мұғжизаны көргенде / иманға келе ме

Verse 7 — Surah Al-Anbiya 21:7

Ей, Мұхаммед! / Біз сенен бұрын да оларға уахи етіп, тек ер адамдарды жібердік. Егер өздерің білмесеңдер, Еске салу / Кітап / берілген қауымнан сұрандар

Verse 8 — Surah Al-Anbiya 21:8

Әрі біз оларды / пайғамбарларды / тамақ ішпейтін бір дене етіп жаратқан жоқпыз және олар мәңгі қалушы да емес

Verse 9 — Surah Al-Anbiya 21:9

Кейін оларға берген уәдені шындыққа шығарып, оларды / пайғамбарларды / және қалағандарымызды құтқардық. Ал шектен шыққандарды жойып жібердік

Verse 10 — Surah Al-Anbiya 21:10

Біз сендерге Кітап түсірдік. Онда сен­дерге еске салу бар. Ақылдарыңды істетіп, ұғынбайсыңдар ма

Verse 11 — Surah Al-Anbiya 21:11

Әрі біз / халқы / әділетсіз болған қаншама елді мекендерді жойдық және олардан кейін басқа халықтарды пайда еттік

Verse 12 — Surah Al-Anbiya 21:12

Сонда, қашан олар Біздің азабымызды сезген кезде, одан / тұрған жерлерінен / қаша бастады

Verse 13 — Surah Al-Anbiya 21:13

Оларға: «Қашпаңдар! Өздеріне мол етіп берілгенге / сән-салтанаттарыңа / және үйлеріңе қайтыңдар, мүмкін сендерге өтініш жасайтын болар», - делінді

Verse 14 — Surah Al-Anbiya 21:14

Олар: «О, сорымыз кұрысын! Шын мәнінде біз әділетсіз болдық»,- деді

Verse 15 — Surah Al-Anbiya 21:15

Біз оларды орып бастырылған шөптей еткенге дейін олар осылай деулерін тоқтатпады

Verse 16 — Surah Al-Anbiya 21:16

Біз аспан мен жерді әрі екеуінің арасындағыларын ермек етіп жаратқан жоқпыз

Verse 17 — Surah Al-Anbiya 21:17

Егер де ермек етуді қалағанымызда, бұны істейтін болсақ, оны Өзімізден алар едік

Verse 18 — Surah Al-Anbiya 21:18

Керісінше! Біз ақиқатты жалғанның үстіне тастаймыз. Сонда ол / шындық / оны күйретеді. Сөйтіп, ол / жалған / кетеді, әрі сипаттағандарың үшін сендерге қасірет бар

Verse 19 — Surah Al-Anbiya 21:19

Аспандардағы және жердегі әркім де - Онікі. Оның құзырыңдағылар / періштелер! Оған құлшылық етуден өздерін жоғары санамайды әрі жалықпайды

Verse 20 — Surah Al-Anbiya 21:20

Олар түнде және күндіз / күндіз-түні / шаршамастан Оны дәріптейді

Verse 21 — Surah Al-Anbiya 21:21

Бұлар жер бетінен қайта тірілте алатын құдайлар / жасап / алды ма

Verse 22 — Surah Al-Anbiya 21:22

Егер екеуінде / аспандар мен жерде / Аллаһтан басқа құдайлар болғанда, ол екеуі де бүлініп кетер еді. Аршының Раббысы - Аллаһ олардың сипаттағандарынан / жапқан жалаларынан / пәк

Verse 23 — Surah Al-Anbiya 21:23

Ол / Аллаһ / не істегенінен сұралмайды. Ал, олар / жаратылғандар / сұралады

Verse 24 — Surah Al-Anbiya 21:24

Әлде олар Одан басқаларды құдайлар етіп алды ма? Айт: «Дәлелдеріңді келтіріңдер. Бұл / ақиқат, дәлел / - менімен бірге болғандардың Еске салуы / Құран / әрі менен алдын болғандардың Еске салуы / Тәурат, Інжіл / »,- деп. Негізінде, олардың көпшілігі ақиқатты білмейді, сондықтан олар теріс бұрады

Verse 25 — Surah Al-Anbiya 21:25

Ей, Мұхаммед! / Біз сенен алдын бір Елші жіберсек, оған: «Менен басқа құдай жоқ. Сондықтан Маған құлшылық етіңдер», - деп уахи етпей тұрып жібермедік

Verse 26 — Surah Al-Anbiya 21:26

Сондай-ақ, олар / мүшріктер / : «Әр-Рахман Өзіне бала алды», - деді. Ол / барлық кемшіліктен / пәк. Анығында, / періштелер / құрметтелген құлдар

Verse 27 — Surah Al-Anbiya 21:27

Олар / періштелер / Одан / Аллаһтан / бұрын бір сөз айтпайды. Әрі олар Оның бұйрығы бойынша амал жасайды

Verse 28 — Surah Al-Anbiya 21:28

Ол / Аллаһ / олардың алдарындағыны да, арттарындағыны да біледі. Олар Ол разы болғаннан басқаға араша түспейді / шапағат етпейді / . Олар Одан қорыққаннан діріл қағып тұрады

Verse 29 — Surah Al-Anbiya 21:29

Ал олардан кім: «Мен Одан басқа құдаймын», - десе, оны Жаһаннаммен жазалаймыз. Біз әділетсіздердің қайтарым жазасын осылай береміз

Verse 30 — Surah Al-Anbiya 21:30

Аспандар мен жер біртұтас болып, Біз оларды ажыратқанымызды және әрбір тірі нәрсені судан жасағанымызды күпірлік етушілер / Аллаһқа сенуден бас тартқандар / көрмей ме / білмей ме / ? Олар сонда да сенбей ме

Verse 31 — Surah Al-Anbiya 21:31

Біз жерде, оның олармен бірге шайқалмауы үшін берік тұрғандарды / тауларды / орнаттық. және онда олардың жол табулары үшін кең жолдар жасадық

Verse 32 — Surah Al-Anbiya 21:32

Әрі аспанды қорғаулы шатыр еттік. Ал, олар Оның белгілерінен теріс айналуда

Verse 33 — Surah Al-Anbiya 21:33

Әрі Ол / Аллаһ / сондай - түн мен күндізді және күн мен айды жаратты. Әрбірі өз жолымен / орбитасымен / жүзіп жүреді

Verse 34 — Surah Al-Anbiya 21:34

Ей, Мұхаммед! / Біз сенен бұрын да адамдардың ешқайсысына мәңгілікті / мәңгі өмірді / бермедік. Сен өлсең, олар мәңгі қала ма

Verse 35 — Surah Al-Anbiya 21:35

Әрбір жан - өлімді татушы. Біз сендерден емтихан алу үшін өздеріңді жамандықпен және жақсылықпен сынаймыз. Әрі Бізге қайтарыласыңдар

Verse 36 — Surah Al-Anbiya 21:36

Ал, сондай күпірлік етушілер / Аллаһқа серік қосушылар / сені көрген кезде, келеке етіп: «құдайларыңды сөз қылып жүрген мынау ма?» - дейді. Әрі өздері әр-Рахманның / аса Қайырымдының / еске салуын / Құранды / теріске шығарады

Verse 37 — Surah Al-Anbiya 21:37

Адам баласы асыққыш болып жаратылған. Жақында сендерге белгілерімді көрсетемін. Мені асықтырмаңдар

Verse 38 — Surah Al-Anbiya 21:38

Сондай-ақ, олар / мүшріктер / : «Егер шын сөзді болсаңдар, бұл уәде қашан?»- дейді

Verse 39 — Surah Al-Anbiya 21:39

Күпірлік етушілер / имансыздар / беттері мен арқаларын оттан қорғай алмайтын және оларға көмек берілмейтін кезді білсе еді

Verse 40 — Surah Al-Anbiya 21:40

Негізінде ол / азап / оларға кенеттен келіп, састырып қояды. Сонда олар оны қайтара алмайды әрі оларға мұрсат та берілмейді

Verse 41 — Surah Al-Anbiya 21:41

Сондай-ақ, саған дейінгі елшілер де келеке етілген еді. Сонда оларды / елшілерді / келеке еткендердің мазақ еткен нәрселері өздерін орап алды / бастарына келді

Verse 42 — Surah Al-Anbiya 21:42

Ей, Мұхаммед! / Айт: «Сендерді түнде және күндіз әр-Рахманнан кім қорғайды?»- деп. Алайда олар Раббысын еске алудан теріс бұрылуда

Verse 43 — Surah Al-Anbiya 21:43

Әлде оларда өздерін Бізден қорғайтын құдайлары бар ма? Олар өз-өздеріне көмек бере алмайды әрі оларды ешкім де Бізден құтқара алмайды

Verse 44 — Surah Al-Anbiya 21:44

Анығында, Біз оларды және аталарын / бұл өмірде / оларға өмір ұзақ созылғанға дейін пайдаландырдық. Біз жерді жан-жағынан кемітіп келе жатқанымызды олар көрмей ме? Сонда, үстем болатын солар ма

Verse 45 — Surah Al-Anbiya 21:45

Ей, Мұхаммед! / Айт: «Анығында мен сендерді уахимен ғана ескертемін», - деп. Кереңдер ескертіліп жатқан кезде шақыруды / үгіт-ескертуді / естімейді

Verse 46 — Surah Al-Anbiya 21:46

Егер Оларға Раббыңның азабынан бір титтейі ғана тисе, олар: «Сорымыз құрысын! Шын мәнінде біз әділетсіз болдық», - дейді

Verse 47 — Surah Al-Anbiya 21:47

Әрі Біз Қайта тірілу күні үшін әділ таразыларды орнатамыз. Сонда бірде-бір жанға ешбір нәрседе әділетсіздік етілмейді. Тіпті қыша дәнінің салмағындай бір нәрсе болса, оны да әкелеміз. Біз есептеуде жеткіліктіміз

Verse 48 — Surah Al-Anbiya 21:48

Әрі Біз Мұса мен Һарұнға тақуалар / Аллаһтың жазасынан қорқып, сақтанушылар / үшін фұрқанды (ақиқат пен жалғанды ажыратушы, яғни бұл жерде Тәурат), нұрды және еске салатынды бердік

Verse 49 — Surah Al-Anbiya 21:49

Олар / тақуалар / өздерінің Раббысын көрмей-ақ Одан қорқады әрі олар Сағаттан / Есеп күнінен / зәресіұшып тұрады

Verse 50 — Surah Al-Anbiya 21:50

Біз түсірген бұл / Құран / - берекелі Еске салушы. Сендер оны теріске шығарасыңдар ма

Verse 51 — Surah Al-Anbiya 21:51

Әрі Біз бұрын Ибраһимге туралықты бердік әрі оны білдік

Verse 52 — Surah Al-Anbiya 21:52

Кезінде ол әкесі мен еліне: «Сендер ынталана табынып жүрген мына мүсіндер не?» -деді

Verse 53 — Surah Al-Anbiya 21:53

Олар: «Біз әкелерімізді осыларғатабынған күйде көрдік», - деді

Verse 54 — Surah Al-Anbiya 21:54

Ибраһим / : «Онда сендер де, әкелерің де анық адасуда болғансыңдар», - деді

Verse 55 — Surah Al-Anbiya 21:55

Олар: «Сен бізге ақиқатпен келдің бе, әлде ермек етушілерденсің бе?»- деді

Verse 56 — Surah Al-Anbiya 21:56

Ибраһим / : «Жоқ, / әзіл емес / : Сендердің Раббың аспандардың және жердің Раббысы. Соларды жаратқан - Ол. Мен осыған куәлік берушілерденмін»,- деді

Verse 57 — Surah Al-Anbiya 21:57

Әрі: «Аллаһпен ант етемін! Сендер кеткеннен кейін табынатын заттарыңа, міндетті түрде айла-амал жасаймын»,- деді

Verse 58 — Surah Al-Anbiya 21:58

Сөйтіп ол оларды қиратып тастады да, олар оған оралар деп, тек үлкенін қалдырды

Verse 59 — Surah Al-Anbiya 21:59

Олар: «құдайларымызға мұны кім істеді? Ол - әділетсіздерден»,- деді

Verse 60 — Surah Al-Anbiya 21:60

Олардың кейбірі / : «Ибраһим дейтін бір жігіттің оларды сөз етіп жүргенін естіген едік», - деді

Verse 61 — Surah Al-Anbiya 21:61

Олар / басшылары / : «Оны адамдардың көз алдына алып келіңдер, олар куә болуы үшін»,- деді

Verse 62 — Surah Al-Anbiya 21:62

Олар: «Ей, Ибраһим! құдайларымызға мұны сен істедің бе?» деді

Verse 63 — Surah Al-Anbiya 21:63

Ол: «Жоқ. Бұны олардың мына үлкені істеді. Егер олар сөйлей алса, олардың өздерінен сұраңдар»,- деді

Verse 64 — Surah Al-Anbiya 21:64

Олар өз-өздеріне: «Негізінде, сендер - әділетсізсіңдер», - деді

Verse 65 — Surah Al-Anbiya 21:65

Содан кейін олар, қайтадан бастарына кері аударылып / бұрынғы теріс халдеріне қайта оралып / : «Сен бұлардың сөйлемейтінін білесің ғой»,- деді

Verse 66 — Surah Al-Anbiya 21:66

Ол / Ибраһим / : «Сендер Аллаһтан өзге, өздеріңе ешбір пайда не зиян келтіре алмайтын нәрселерге табынасыңдар ма

Verse 67 — Surah Al-Anbiya 21:67

Сендер де және Аллаһтан өзге табынғандарың да құрысын! Ақылдарыңды істетіп, ұғынбайсыңдар ма?»- деді

Verse 68 — Surah Al-Anbiya 21:68

Олар: «Бір нәрсе істейтін болсаңдар, оны жағыңдар, сөйтіп құдайларыңа көмектесіңдер»,- деді

Verse 69 — Surah Al-Anbiya 21:69

Біз: «Ей, от! Ибраһимге салқын әрі қауіпсіз бол»,- дедік

Verse 70 — Surah Al-Anbiya 21:70

Сондай-ақ, олар оған айла-шарғы жасауды қалады. Ал, Біз оларды ең үлкен зиян шегушілерден еттік

Verse 71 — Surah Al-Anbiya 21:71

Әрі біз оны / Ибраһимды / және Лұтты әлемдер үшін берекелі еткен жерге шығарыпқұтқардық

Verse 72 — Surah Al-Anbiya 21:72

Және Біз оған Исхақты, әрі оған қоса Йаъқубты сыйладық, олардың барлығын ізгілерден еттік

Verse 73 — Surah Al-Anbiya 21:73

Әрі Біз оларды әміріміз бойынша тура жол бастайтын имамдар / жетекшілер / еттік. Біз оларға жақсылық істеуді және намазды / барлық шарттарын сақтап, беріле / толық орындауды және зекетті беруді уахи еттік. Сондай-ақ, олар Бізге құлшылық етушілер болды

Verse 74 — Surah Al-Anbiya 21:74

Әрі Лұтқа даналық және білім бердік. Оны жиіркенішті істер жасайтын кенттен құтқардық. Олар жаман, бұзық / бойсұнбайтын / ел еді

Verse 75 — Surah Al-Anbiya 21:75

Әрі біз оны Өз мейірімімізге кіргіздік. Анығында, ол ізгілерден еді

Verse 76 — Surah Al-Anbiya 21:76

Әрі Нұхқа да, ол бұрын жалбарынып сұраған кезде, Біз оған жауап беріп / тілегін қабылдап / , оны және үй ішін үлкен қасіреттен құтқардық

Verse 77 — Surah Al-Anbiya 21:77

Біз оған белгілерімізді өтірік санаған елге қарсы көмек бердік. Олар жаман адамдар еді, сонда олардың барлығын суға батырдық

Verse 78 — Surah Al-Anbiya 21:78

Әрі Дәуіт пен Сүлейменге де. Кезінде бір адамдардың қойы түсіп кеткен егінге қатысты ол екеуі үкім шығарған еді. Біз олардың үкім шығарғанына куә болдық

Verse 79 — Surah Al-Anbiya 21:79

Әрі біз оны / дұрыс шешімді / Сүлейменге ұқтырдық. Әрқайсысына даналық / үкім шығаруды / және білім бердік. Әрі тауларды және құстарды Дәуітпен бірге / Аллаһты / дәріптейтін етіп бағындырдық. Мұны Біз істедік

Verse 80 — Surah Al-Anbiya 21:80

Әрі біз оған / Дәуітке / , сендер үшін өздеріңді зияннан қорғайтын сауыт жасау өнерін үйреттік. Сендер шүкір етушісіңдер ме / берген игіліктерге алғыс білдірушісіңдер ме

Verse 81 — Surah Al-Anbiya 21:81

Ал, Сүлейменге күшті желді / бағындырдың / . Ол / жел / оның бұйрығымен Біз берекелі еткен жерге қарай еседі. Біз - барлық нәрсені Білушіміз

Verse 82 — Surah Al-Anbiya 21:82

Әрі оған шайтандардың ішінен суға сүңгитіндерді және басқа да жұмысты істейтіндерді / бағындырдық / . Әрі оларды Біз күзеттік

Verse 83 — Surah Al-Anbiya 21:83

Әрі Айубқа да, ол Раббысына: «Маған бір пәлекет келді. Ал, Сен - мейірім етушілердің ең Мейірімдісісің», - деп сұраған кезде

Verse 84 — Surah Al-Anbiya 21:84

оның тілегін қабыл етіп, ондағы зиянды кетірдік. Әрі Өз тарапымыздан мейірім етіп және құлшылық етушілерге еске салу / ғибрат / ретінде, оған оның үй ішін және олармен бірге тағы сонша қосып бердік

Verse 85 — Surah Al-Anbiya 21:85

Әрі Исмаъил, Идрис және Зүлкифлге де. Олардың әрбірі сабыр етушілерден болды

Verse 86 — Surah Al-Anbiya 21:86

Әрі біз оларды Өз мейірімімізге кіргіздік. Анығында олар ізгілерден еді

Verse 87 — Surah Al-Anbiya 21:87

Әрі балық ішінде болғанға да / Йунусқа / . Ол ашуланған күйі шығып кеткен кезде, Біз оған тарлық жасамайды деп ойлады. Сонда ол қараңғылықтар ішінде: «Сенен басқа ешбір құдай жоқ. Сен - / барлық кемшіліктен / пәксің. Мен әділетсіздерден болдым», - деп жалынды

Verse 88 — Surah Al-Anbiya 21:88

Біз оның тілегін қабыл етіп, оны қайғыдан құтқардық. Біз имандыларды осылай құтқарамыз

Verse 89 — Surah Al-Anbiya 21:89

Әрі Зәкәрияға да. Ол Раббысына: «Раббым! Мені жалғыз қалдырма. Сен ие болып қалушылардың ең қайырлысысың»,- деп жалынған кезде

Verse 90 — Surah Al-Anbiya 21:90

оның тілегін қабыл етіп, оған Йахйаны сыйладық және әйелін түзеттік. Олар / пайғамбарлар / жақсы істерді істеуге ұмтылатын. Бізден үміт және қорқумен тілейтін әрі Бізге беріле бойсұнушы еді

Verse 91 — Surah Al-Anbiya 21:91

Әрі әйелдік пәктігін сақтағанға да / Мәриямды / . Біз оған Өзіміздегі рухтан / Жәбірейіл арқылы / үрледік. Әрі оны және оның баласын әлемдерге белгі-ғибрат еттік

Verse 92 — Surah Al-Anbiya 21:92

Ақиқатында сендердің үмметтерің - бір үммет. Мен - сендердің Раббыңмын. Маған құлшылық етіңдер

Verse 93 — Surah Al-Anbiya 21:93

Ал олар / адамдар / істі / дінді / өз араларында бөлшектеді. Барлығы Бізге қайтады

Verse 94 — Surah Al-Anbiya 21:94

Кім иманды болған күйде ізгі амал жасаса, оның әрекет-талпынысы зая кетірілмейді. Әрі күдіксіз, Біз оған / амалдарын / жазып қоямыз

Verse 95 — Surah Al-Anbiya 21:95

Әрі Біз жойып жіберген кез келген елді мекеннің / халқының / қайтуына тыйым салдық

Verse 96 — Surah Al-Anbiya 21:96

Яжұж бен Мажұж / алдындағы тосығы / ашылып, олар әрбір қыраттан ағылғанға дейін

Verse 97 — Surah Al-Anbiya 21:97

Хақ уәде жақындады. Сонда, сон­дай күпірлік еткендердің / Аллаһқа серік қосушылардың / көздері шақырайып, олар: «Сорымыз құрысын! Біз бұдан қаперсіз болдық. Иә, біз әділетсіз болдық»,- дейді

Verse 98 — Surah Al-Anbiya 21:98

Күмәнсіз, сендер және сендердің Аллаһ­тан өзге табынғандарың - Жаһаннамның отынысыңдар, сендер оған түсесіңдер

Verse 99 — Surah Al-Anbiya 21:99

Егер де олар / табынғандарың / құдайлар болғанда, онда оған кірмес еді. Олардың барлығы ол жерде мәңгілікке қалады

Verse 100 — Surah Al-Anbiya 21:100

Оларға онда ыңыранып күйзелу бар, әрі олар ол жерде естімейді

Verse 101 — Surah Al-Anbiya 21:101

Ал, Бізден өздеріне алдын жақсылық белгіленгендер, одан / тозақтан / алыстатылады

Verse 102 — Surah Al-Anbiya 21:102

Олар оның / тозақтың / сыбдырын да естімейді. Олар жандары қалағандары ішінде / жәннатта / мәңгі қалады

Verse 103 — Surah Al-Anbiya 21:103

Оларды ең үлкен қорқыныш қайғыртпайды. Әрі періштелер оларды қарсы алып: «Өздеріңе уәде етілген күн міне - осы!» - дейді

Verse 104 — Surah Al-Anbiya 21:104

Ол күні аспанды жазба / жазуғаарналған / парақтарды орағандай ораймыз. Жаратылысты әуел баста қалай бастасақ, оны солай қайтарамыз / қайта жаратамыз / . бұл, Біз міндетімізге алған бір уәде. Біз / оны / істеушіміз

Verse 105 — Surah Al-Anbiya 21:105

Әрі Біз Еске салатыннан / Ләухул-махфуздан / кейін кітаптарда: «Анығында, жерге ізгі құлдарым мұрагер болады», - деп жазғанбыз

Verse 106 — Surah Al-Anbiya 21:106

Ақиқатында, мұның ішінде құлшылық етуші адамдар үшін - / жеткілікті / хабар бар

Verse 107 — Surah Al-Anbiya 21:107

Ей, Мұхаммед! / Әрі біз сені әлемдерге мейірімнен өзге нәрсе етіп жібермедік

Verse 108 — Surah Al-Anbiya 21:108

Айт: «Шын мәнінде, маған «Сендердің құдайларың - бір ғана құдай екені» уахи етілді. Енді мұсылман болмайсыңдар ма / бойсұнбайсыңдар ма / ?»- деп

Verse 109 — Surah Al-Anbiya 21:109

Егер олар теріс бұрылса: «Мен сендердің бәріңе, бірдей хабарладым. Әрі сендерге уәде етілген нәрсенің жақын не алыс екенін білмеймін

Verse 110 — Surah Al-Anbiya 21:110

Күмәнсіз, Ол / Аллаһ / сөздің жа­рия айтылғанын біледі, әрі нені жасыратындарыңды да біледі

Verse 111 — Surah Al-Anbiya 21:111

Мүмкін бұл сендер үшін бір сынақ және белгілі мерзімге дейін пайдалану болар, мен оны білмеймін», - деп айт

Verse 112 — Surah Al-Anbiya 21:112

Ол / Мұхаммед / : «Раббым! Ақиқатпен үкім ет. Сендердің сипаттағандарыңа / өтірік, жалаларыңа / қарсы Раббымыз - әр-Рахманнан жәрдем тілейміз», - деді