Back to Languages

    Kirghiz - Chapter 75

    Translation by Shams Al Din Hakimov

    Verse 1

    Мен Кыямат күнүнө ант ичип

    Verse 2

    Жоемелөөчү напси? менен ант ичип, (айтамын)

    Verse 3

    “Инсан (өзүнчө), Биз анын сөөктөрүн (Кыямат күндө кайра тирилтүү үчүн) эч качан чогулта албайбыз деп ойлойбу?!”

    Verse 4

    Жок! Биз анын бармактарын да өз ордуна (далма-дал) келтирүүгө кудуреттүүбүз

    Verse 5

    Балким (шекчил) инсан өзүнүн келечегин(деги кайра тирилүүнү) жалганга чыгаргысы келээр

    Verse 6

    (Жана шектенүү менен) «Кыямат күнү качан?» деп сураар

    Verse 7

    Качан (Кыяматтын убактысы келгенде) көз(дөр коркуудан) чекчейип калат

    Verse 8

    Айдын нуру өчөт

    Verse 9

    жана Күн менен Ай бириктирилет

    Verse 10

    Ошол күнү инсан «кайда качсам экен!» деп калат

    Verse 11

    Жок! Качып бара турган орун жок

    Verse 12

    Ал күнү (ар бир адам жеке Өзүнө сурак берүү үчүн) Раббиңе гана кайтуу бар

    Verse 13

    Ал күнү (ар бир) инсанга мурдагы жана кийинки жасаган (жакшы —жаман) иштери жөнүндө кабар берилет

    Verse 14

    Ал гана эмес, инсан(дын көз, кулак, кол, жана буту) өзүнүн зыянына күбөгө өтөт

    Verse 15

    Жана эгерде шылтоо-себептерин айтса да (кабыл алынбайт)

    Verse 16

    (О, Мухаммад, сага Жебрейил периште окуп берген аяттарды жаттоого) шашылып тилиңди кыймылдата бербе

    Verse 17

    Аны (сенин жүрөгүңө) чогултуу да, окулушу(н тилиңе бекем орноштуруу) да Биздин милдет

    Verse 18

    Эми, качан Биз(дин элчибиз Жебрейил) аны окуп бүткөндө анын кыраатына (жайбаракат) ээрчигин

    Verse 19

    Андан соң аны (маани-маңызы сакталган бойдон) түшүндүрүп берүү дагы Биздин милдет

    Verse 20

    Жок, (эй, күнөөкөр адамдар!) силер өткөөл дүйнөнү сүйөсүңөр

    Verse 21

    жана (түбөлүк) Акыретти таштап койосуңар

    Verse 22

    Ал күнү (ыймандуу) жүздөр нурданып

    Verse 23

    Раббисине (үмүт менен) карап турат

    Verse 24

    Ал эми, (ыймансыз) жүздөр ал күндө капаланып

    Verse 25

    өздөрүнө запкылуу азап берилишин билип калат

    Verse 26

    Акыйкатта, (пенделердин жаны) алкымына капталганда

    Verse 27

    «Ким дем салып койоор экен?!» деп (кабатыр сөздөр) айтылганда

    Verse 28

    (Күнөөкөр пенде «дүйнөдөн) ажыроо дегени ушул турбайбы» деп ойлоп калганда

    Verse 29

    Жана балтыр балтырга жабышып, тыбырчылаганда

    Verse 30

    Дал ошол күндө Раббиңдин алдына айдап келүү болоор

    Verse 31

    Ал эми (каапыр болсо, пайгамбарды да) тастыктабады, намаз да окубады

    Verse 32

    Бирок, «жалган» деп далысын салып койду

    Verse 33

    Андан соң текеберленип (каңгыраган, бош жүрөк менен) үй-бүлөсүнө кетти

    Verse 34

    Өлүм болсун сага өлүм

    Verse 35

    Андан соң (дагы) сага өлүм болсун, өлүм

    Verse 36

    (Күнөөкөр) инсан өзүн (дүйнөдө) беймаксат таштап коюлган деп ойлойбу

    Verse 37

    Ал (түпкүлүгүндө) атырылган бел суунун бир тамчысы эмес беле

    Verse 38

    Анан коюу кан болду. Анан (Аллаһ) аны кадыресе адам шекилине келтирди (жана жан киргизди)

    Verse 39

    Анан аны (түйүлдүктү) эки жуп: эркек менен аял кылып жаратты

    Verse 40

    Эми, ушул (Аллаһ) өлүктөрдү (экинчи ирет) тирилтүүгө кудуреттүү эмеспи