Kurmanji - Chapter 50 - Qaf

Ne, ew ku ji wan re hiþyarkerek ji wan hatiye, sosret man, loma kafiran got ku: "Evê han tiþtekî pirr sosret e

Ma gava em bimrin û bibin xulî (emê dîsa rabin?) Evê han vegerek pirr dûr e

Bi rastî, tiþtê zemîn ji wan kêm dike me zaniye. Li cem me kitêbek parêzwan heye

Ne, çi gava rastî ji wan re hat wan derewand. Êdî ew di karekî tevlîhev de ne

Vêca ma qey ew li asîmanê seriya xwe nanêrin ku me wî çewa ava kiriye û me wî xemilandiye û jê re tu qelþ jî nînin

Û me zemîn jî (çewa) dirêj raxistiye?; û me çiyayên bêhej tê de daniye û me tê de ji her cotê rind (giya) hêþîn kiriye

Ji her bendeyê ji dil vedigere re çavvekirinî û bîrxistin e

Me ji asîman avekî pirr bixweþî daxit, vêca me pê gellek bax û baxçe û tenê çinandinê hêþîn kir

Û darê xurma yên dirêj ku bûtikên wan li ser hev hûnandî ne jî (me pê hêþîn kir)

Ji bo rozîniya bendeyan; û me pê welatekî mirî vejand. Derketina (ji goran) jî her wuha ye

Berî wan komela Nûh û ehlê Ressê û Semûd jî derewandin

Û (komela) Ad û Fîr2ewn û birayên Lût jî

Û ehlê Eyketê (satara-daristanê gurr) komela Tubbe´ê jî. Teva jî pêxamberan derewandin; vêca ezabê min pêwist bû

Vêca ma qey em ji aferandina pêþîn bêzar bûn (ku rakirina wan ji goran ji me re zor bê?) . Ne, (em bêzar nebûne lê) ew ji aferandinek nû di dudiliyê de ne

Sond be, me mirov aferandiye û em dizanin ka di dilê xwe de çi çêdike. Em ji þahreha sitûyê wî pê nêziktir in

Dema herdû (feriþte) ji rast û çep ve li hember rûnîþtî ne-çavnêrî dikin digrin û dinivsînin

Gotina (mirov ji devê xwe) bipekîne her parêzvanek amade li balê ye

Sikrata (bêhiþiya) mirinê bi rastî hat. A ku tu jê direviyayî eva haye

Di sûrê de hat pif kirin. Roja ezab eva haye

Û her kes ku pê re ajotvanek û danasek heye hat

Sond be, haya te ji vî yê han nebû. Vêca me perda te ji (ser çavê) te rakir, êdî îro (dîtina) çavê te pirr tûj e

(Feriþte yê) hevalê wî got ku: "Tiþtê li ba min amade ye evê han e

(Xuda gote wan ku:) "Hûn her kafirê serkêþ bavêjin dojehê

Ewên ku qet nahêlin qencî bibe, ji hed derketî ne, dudil in

Ewê ku bi Xuda re Xudakî din jî çêkiriye. Vêca hûn wî bavêjin ezabê zor dijwar

(Pelidê) hevalê wî got ku: "Perwerdekarê me! min bi xwe wî serkêþ nekiriye-ji rê dernexistiye, lê belê ew bi xwe ketþaþiyek dûr de

(Xuda got ku:) "Hûn li cem min bi hev re xirecirê nekin. A rast min we berê bi ezab haydar kiribû

Ne gotin li cem min tê guhartin û ne jî ez li bendeyan sitemkar im

Roja ku emê ji dojehê re bejin: "Ma tu tije bûyî?" Wê bêje ku: "Ma hê bêtir nînin

Bihiþt ji xweparêzan re hat nêzik kirin, ne dûr e

Tiþta hûn têne wade dayîn eva haye; ji her bendewarê parêzvan re ye

Kesê bi dizî ji (Xudayê) Mihrîban tirsiyaye û bi dilek vegerkar hatiye

Hûn bi xweþî têkevinê. Roja hertimî mayînê eva haye

Ji wan re tiþtê dilê wan bixwaze tê de heye û li cem me hê bêtir heye

Me berî wan çiqas nifþa têkbiriye ku ew ji wana bi girtin zortir bûn, vêca ew li welata qul bi qul geriyan,lê ka ciyê revê (ji mirinê) heye

Bêguman di vî de ji kesê dil jê re hebe yan guh bidê û ew amade be re þîret û bîrxistin heye

Sond be, me asîmana û zemîn û tiþtê di nava wan de di þeþ rojan de aferandiye; û tu renc û westîn negihaye me

Vêca tu li ser tiþtê ew dibêjin hewî bike û berî derketina rojê û berî çûna ava bi pesn û sipasê perwerdekarê xwe wî pak bêrî bidêre

Û hin ji þevê û piþtî secdan jî ewî pak bêrî bidêre

Tu guh bide roja ku wê bangvanekî ji ciyekî nêz gazî bike

Roja ku wê qêrînê bi rastî bibihîzin. Roja derketin, eva haye

Bêguman her em vedijînin û dimirînin; veger jî her bal me ve ye

Roja ku wê zemîn ji wan biqeliþe, wê bilez û bez derên. Eva han civandinek hêsan e li ser me

Em bi tiþtê ew dibêjin zanatir in û tu li ser wan ne zordarî. Vêca tu kesê ji ezabê min ditirse bi Qur´anê þîret bike-bi bîr xîne